من و مانگو
یه دختر که موهای قهوه ایش تا روی شونه هاشه چشماش پر از آرامشه و لباش صورتیه کلا آروم و کم حرفه ولی
میگن که پرحرفی
موهاتم بلندتره
بوی فرندم نداری
خب شخصیت آدم تغییر میکنه
موهای آدم رشد میکنه
و ممکنه آدم کات کنه
ولی یه چیزو درست گفتم
این که الان کنار دریایی
من و مانگو
ستاره ها امشب هستن
و میدونین؟
من همیشه از تکیه دادن یا چسبیدن به در ماشین میترسم
ولی امشب اینطوری بودم که مهم نیست حتی اگه در ماشین کنده بشه و من با صورت وسط جاده فرود بیام
فقط میخوام بچسبم به پنجره و زل بزنم بهشون
و اولین باری که از این که ریاضی و فیزیک دوست ندارم ناراحت شدم و افسوس خوردم امشب بود
واقعا دلم خواست یه ذره
فقط یه ذره تو اینجور درسا بهتر بودم
تا میرفتم رشته هایی مثل نجوم و چیزایی که مربوط به فضاعه کلا
من و مانگو
واقعا دلم خواست یه ذره فقط یه ذره تو اینجور درسا بهتر بودم تا میرفتم رشته هایی مثل نجوم و چیزایی که
البته الان فک میکنم و میبینم بیشتر از یه ذره
من و مانگو
چرا نمیفهمی که اینجوری هیچ وقت قرار نیست بهم خوش بگذره
الان خوبه که چشمام قرمزه؟
الان خوبه که جلوی این همه آدم بغض کردم؟
من و مانگو
الان خوبه که چشمام قرمزه؟ الان خوبه که جلوی این همه آدم بغض کردم؟
واقعا از این که اعلام کنم گریه کردم متنفرم
احساس ضعیف بودن میکنم
ولی نیاز بود بگم