📘کتاب: تاریخ قیام و مقتل جامع سید الشهدا(ع) جلد 1 - 2 ✅(جلد اول نوبت 25 - جلد دوم نوبت 21، چاپ و در سایت انتشارات بارگذاری شد) ◀️ نویسنده: زیر نظر استاد مهدی پیشوایی 📚چکیدۀ کتاب: این کتاب از معتبرترین متن مقاتل و کاری از 12 تاریخ پژوه زیر نظر استاد مهدی پیشوایی همراه با عبارات عربی مقتـل می‌باشد. یکی از رسالت‌های مهم اندیشمندان شیعه در عصر حاضر، عرضه گزارشی صحیح و معتبر از قیام عاشوراست. بر این اساس، گروهی از تاریخ پژوهان حوزه علمیه قم، پس از سال‌ها مطالعه و تحقیق، و بـررسی همه مقاتـل کهن و متـأخر و مهم‌تریـن مقاتل جدید اعم از عربی و فارسی، واقعه عاشورا و به ویژه، گزارش شهادت امام حسین(ع) و اصحاب آن حضرت را بر پایه منابع معتبر متـقدم تاریخی و حدیثی بـازسازی و گزارش کرده‌انـد. در سراسر این کتاب، ملاک‌ها و معیـارهای شناخته شده و معمول در تاریخ نگاری علمی در نظر گرفته شده، و به هر منبع و مأخذ با شناخت لازم درباره مؤلف آن مراجعه و استناد شده است. 📘📕لینک خرید تاریخ قیام و مقتل جامع سید الشهدا جلد 1 - 2 انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) ╔═ == == ═╗ 🏴@hatif_ir ╚═ == == ═╝ صفحه انتشارات در اینستاگرام ╔═ == == ═╗ 🏴 hatif_ir ╚═ == == ═╝ ┄┅═══••✾••═══┅┄

🔹صوت سلسله نشست‌های عاشورایی ۱۴٠۲ 🔹نشست دوم اعتبار سنجی کتاب‌های عاشورایی معاصر 🎙حجت الاسلام و المسلمین دکتر محسن رنجبر ▫️پنجشنبه ۲۹ تیرماه ۱۴٠۲ ▫️پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت(ع) با همکاری مرکز آموزش‌های کاربردی دفتر تبلیغات اسلامی 💠https://takl.ink/Isca.ac.ir #صوت_عاشورا #دانشکده‌ی_تاریخ ‌💠@facultyofhistort 💠انجمن‌علمی‌پژوهشی‌تاریخ‌اسلام‌و‌تشیع -----------❀❀✿❀❀--------- 💠@HistorySociety ‌

#معرفی_کتاب در #بهخوان بخوانید: https://behkhaan.ir/reviews/9b888799-fb65-4a12-8adf-48aa45b0ea2f?inviteCode=G24sChf8BAkY

* عاشورا و سلاح هسته‌ای 🚀 این هم نقش و تأثیر گزارش‌های تاریخی در علوم دیگر، 🗼 از جمله فقه و حقوق بین‌الملل و سلاح هسته‌ای؛ ☹️ حیف که گزارش جنگ شیمیایی دقیق و درست نیست. 🏹 طبق نقل ابومخنف و منابع معتبر، تیرهای ابوشعثاء معمولی بوده است. 🏇 از آنجا که وی از لشکر عمر بن سعد به امام #حسین(ع) پیوست از قبل تجهیزاتی همراه داشته است. 🩸 به طور کلی در #کربلا حرفی از مسموم بودن تیرها نیست؛ 1️⃣ جز نقلی از مقتل خوارزمی (قرن ۶) و پیرو او لهوف (قرن ۷) که می‌گویند تیری مسموم به اباعبدالله اصابت کرد. ✅ البته این که شاید خود را به سلاح‌های دیگری مجهز کنیم قابل گفتگوست. #مستبین در ایتا https://eitaa.com/Mostabin در تلگرام https://t.me/AlMostabin

کانال نقد جناب بندانی (https://t.me/Bandani1) در وصف سخنان آقای سنگری نوشته: مقتل‌سازی با سبکی جدید.

#مقاله چگونگی ارتحال پیامبر(ص)؛ شهادت یا وفات؟ نویسنده: جلیل تاری تاریخ اسلام در آینهٔ پژوهش، سال ۱۷، ش ۲(پیاپی ۴۹) پاییز و زمستان ۱۳۹۹ ش، صفحات ۴۵-۵۹ چکیده: چگونگی ارتحال پیامبر(ص) یکی از موضوعات تاریخی است که به علّت وجود روایات متناقض، در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است؛ بدین معنا که چندان واضح نیست، آیا پیامبر اکرم(ص) با مرگ طبیعی از دنیا رفت یا با مسمومیت به شهادت رسید؟ این مقاله با استناد به متون معتبر، به نقد و بررسی روایات شیعه و سنی و دیدگاه علمای فریقین در مسائلی از قبیل علت بیماری، شروع بیماری و ماجرای دارو دادن به آن حضرت در حال بیماری (ماجرای لُدود)، پرداخته است؛ و مهم‌ّتر از همه، با طرح دیدگاه‌ها و مدارک شیعه و سنی در موضوع علت ارتحال پیامبر اکرم(ص)، به دسته‌بندی روایات مختلف در این باره پرداخته و در مجموع به این نظریه رسیده که اصل مسموم شدن پیامبر اکرم(ص) از دیدگاه اکثر قریب به اتفاق عالمان فریقین پذیرفته شده؛ امّا چگونگی و سبب آن به دلیل تناقضات بسیارِ ناشی از فضای سیاسی پس از رحلت آن حضرت، و وجود انگیزه‌های جدی در تحریف و کتمان در هاله‌ای از ابهام است.

علاقه‌مند به این بودم که مثل بعضی موضوعات گذشته (مثل ماجرای حضرت رقیه یا هفتم صفر یا مثل اون) خودم دست به قلم ببرم؛ امّا به هر حال، این روزها درگیر ماجرایی هستم که فرصت نوشتن رو ازم گرفته. مطالب جالبی توی این مقاله دیده می‌شه، از جمله نقد و بررسی حدیث لدود، که این روزها دیده می‌شه خیلی‌ها برای تعیین قاتل پیامبر(ص) بهش استناد می‌کنن، در حالی که این حدیث، مبتلا به اشکال‌های جدّی هست و احتمال جعلش برای توجیه عمل خلیفهٔ دوم در ماجرای تلخ و غم‌انگیز دوات و قلم، زیاده... در هر صورت، ادعای مقاله، پذیرفتن اصلِ شهادت و ابهام در قاتل هست. به نظر میاد مطالعهٔ این مقاله مفید هست. طبعاً مجال پژوهش و نقد و بررسی هم بازه. گفتاری در نقد حدیث لَدود در کانال بزم قدسیان نقل شده، که مطالعهٔ اون هم خالی از لطف نیست: https://t.me/bazmeghodsian2/15472 از همه، التماس دعا دارم.

🕌 خدمت به زائران مشهد در ۱۱۰۰سال پیش کهن‌ترین گزارش در مورد خدمت به زائران امام رضا علیه السلام، گزارشی است در کتاب عیون اخبار الرضا اثر شیخ صدوق (درگذشته ۳۸۲ق). این گزارش باواسطه و به نقل از ابومنصور محمد بن عبد الرزاق (کشته‌شده در ۳۵۰ق) است. ابومنصور، سپهسالار مشهور خراسان در دورۀ سامانی، حاكم طوس و بانیِ شاهنامه‌ای منثور، معروف به شاهنامۀ ابومنصوری است. این شاهنامه به بیان داستان‌های ایران باستان پرداخته است که شوربختانه، جز مقدمۀ آن باقی نمانده است. شاهنامۀ ابومنصوری خیلی زود چنان شهرت و اعتباری یافت که دقیقیِ شاعر، تصمیم گرفت آن را به نظم درآورد. هرچند کار او ناتمام ماند، اما همان بخشِ نیمه‌تمام به مهم‌ترین منبعی بدل شد که فردوسی بر پایۀ آن، شاهنامۀ منظوم خود را پدید آورد. ابومنصور به دلیل کرامتی که از مزار امام رضا دیده بود، متحول شد و از دشمنی با ایشان و زائرانشان دست کشید و خود را بر خدمت به زائران این حرم پایبند کرد. 🔻گزارش به این شرح است: شیخ صدوق نقل می‌کند که ابوالفضل محمد بن احمد بن اسماعیل سلیطی برای ما از حاکم رازی که همدم و مصاحب ابوجعفر عتبی بود روایت کرد که روزی، ابوجعفر عتبی مرا برای رساندن پیغامی نزد ابومنصور محمد بن عبدالرازق فرستاد. وقتی روز پنجشنبه فرا رسید، از او اجازه خواستم تا به زیارت حضرت رضا (علیه‌السلام) مشرّف شوم. او گفت: پیش از رفتنت، از من سخنی بشنو که خود در ارتباط با این مزار مقدس تجربه کرده‌ام. در جوانی بر اهالی این مشهد سخت می‌گرفتم و در مسیر، متعرض زائران می‌شدم، لباس‌ها و خرجی‌شان را می‌گرفتم و اموالشان را غارت می‌کردم. تا اینکه روزی برای شکار بیرون رفتم و آهویی را دیدم. یوز شکاری خود را به تعقیب آن فرستادم. یوز پیوسته در پی آهو می‌دوید تا آنکه آهو به صحن این مشهد مقدس پناه آورد. در آنجا ایستاد و یوز نیز ایستاد، نزدیک آهو نشد. هرچه کوشیدیم تا یوز به سوی او حمله کند، نرفت. هرگاه آهو از جای خود حرکت می‌کرد، یوز دوباره به تعقیبش برمی‌خاست؛ اما همین که به حریم مشهد پناه می‌آورد، بازمی‌ایستاد. سرانجام، آهو وارد یکی از حجره‌های صحن شد. من نیز به صحن آمدم و از ابونصر مقری پرسیدم: «آن آهویی که همین الآن به اینجا آمد کجاست؟» گفت: «من او را ندیدم.» وارد آن مکان شدم و تنها فضله و اثر پای آهو را دیدم، اما خود او ناپدید شده بود. در همان لحظه نذر کردم که دیگر هیچ‌گاه زائران را نیازارم و جز به نیکی و خدمت به آنان برخورد نکنم. پس از آن، هرگاه مشکلی برایم پیش می‌آمد، به این مشهد شریف پناه می‌آوردم، با گریه و تضرع زیارت می‌کردم و حاجتم را از خداوند می‌خواستم و حاجتم برآورده می‌شد. یک بار از خداوند خواستم که پسری به من عطا کند. خداوند دعایم را مستجاب کرد و فرزندی به من بخشید. وقتی او به سن بلوغ رسید، کشته شد. بار دیگر به این آستان بازگشتم و از خدا فرزند دیگری خواستم و باز خدا پسر دیگری به من عطا کرد. هیچ حاجتی را در این مکان از خدا نخواستم جز اینکه برآورده شد. این‌هاست آنچه من از برکت این مشهد شریف مشاهده کرده‌ام. درود بر صاحب این آستان. 📚عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏۲، ص ۲۸۵و۲۸۶ @tavanerejal