آقای نبویان در واکنش به گزارش جدید آژانس اتمی درخواست خروج از npt مطرح کرده است. با این توضیح که لزوما خروج از npt به معنای تصمیم به ساخت سلاح اتمی نیست. منظور ایشان از «لزوما» ذهن خودشان و مقامات ایرانی است. وگرنه بارها گفته شد «ادراک» جهانی و سیاستمداران غربی از این خروج اهمیت دارد نه مقامات ما. مایی که فکر میکردیم اگر رهبر انقلاب فتوای حرمت بدهد آبی بر آتش فتنه خناسان و باطل السحر باند جنگ طلب نتانیاهو خواهد بود. دولتها با تهدید به خروج پالس فرمان ناپذیری و کنترل ناپذیری به قدرتهای خارجی می‌دهند. یعنی بالا بردن ریسک. آیا نبویان با توصیه به خروج می‌خواهد مانع جنگ جدید شود، چون می‌گوید بعد از گزارش آژانس، اسرائیل جنگ ۱۲ روزه علیه ایران را آغاز کرد؟ خب، این چه منطقی است؟! این اقدام بیشتر بهانه حمله اتمی یا تهاجم گسترده‌تر فراهم می‌سازد. همه اینها به کنار، وقتی نبویان دفاع فعلی را بازدارنده میداند، چه انتظار از موافقان تفاهم‌نامه اسلام‌آباد و «دیپلماسی مقتدرانه» که به تغییر دکترین دفاعی بیاندیشند؟ مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

امشب در خدمت مردم خوب محله دولتخواه، منطقه ۱۹، هستم

در کنار جمعی از مردم تهران (۱۴/ شهریور ) این محورها را مرور کردیم: - نسبت دانستن ذاتی با توانستن اکتسابی - از تربیت کودک تا رشد و بلوغ ملت - مقایسه دو جریان در تربیت فرهنگ ملی در ایران معاصر - مردم رشید، لازمه حفظ استقلال ملی - مبارزه توامان با دشمنان خارجی و داخلی مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

سلاح اتمی تاکتیکی کفایت میکنه؟ مجید بهستانی تفاوت سلاح تاکتیکی و راهبردی روند فرسایشی منطقه‌ای و جهانی امنیت پایدار با سلاح اتمی خطرات تهدید مداوم بر خروج از npt چه کسانی برای مسئولان تصمیم‌سازی می‌کنند؟ https://eitaa.com/mbehestani

یادداشت بنده در روزنامه وطن امروز با عنوان «دفاع ایرانی» تحلیلی بر مؤلفه های جنگ ایرانی بر پایه تجربه های دفاعهای مقدس اول، و دوم (تجاوزات یکسال اخیر را بنده در یک مجموعه می بینم که دوره بندی شده است). https://vtn.ir/001lR3 https://eitaa.com/mbehestani

تنگه هرمز را چه زمانی بگشاییم؟ مجید بهستانی ۱- تنگه هرمز رانت جغرافیایی خدا به مردم ایران است. تقریبا یک چهارم اقتصاد جهانی، به صورت مستقیم به آن وابسته است، و غیر مستقیم تقریبا تمام جهان از آن تاثیر می‌پذیرد. ۲- بدلیل همین ویژگی، ناتوانی ترامپ در بازگشایی تنگه او را به بازنده بزرگ، و ایران را، از نظر برخی اندیشمندان، به قدرت جهانی، تبدیل کرده است. سیاست محاصره دریایی طرحی گران برای رهایی از مخمصه است که هنوز جواب نداده و قطعا به همین شکل نمی‌تواند ادامه یابد. ۳- بدلیل مقدمه یک، اکثریت کشورها متضرر می‌شوند و بعضی دولتها سقوط خواهند کرد. این را در ادامه بحرانهای مالی بسیاری از کشورهای اروپایی، شرقی و غیره ببینید. غرب با سرعت بیشتری در فروپاشی گذشته خویش قرار دارد (اگر قدر بدانیم). در نتیجه، اعتراضات فعلی جداگانه کشورها به بستن تنگه هرمز، تبدیل به اجماع سخت علیه ایران خواهد شد. جایی که دیگر چین هم در صف معترضان خواهد ایستاد. (این معادله به نفع روس است). قبل از اینکه آن روز برسد باید فکری کرد. ۴- ایران باید سریعا دستاوردهای نظامی خویش را تبدیل به قدرت راهبردی بکند. باید سلاح اتمی آزمایش شود. تنگه هرمز نمی‌تواند بصورت دائمی نقش سلاح راهبردی برایمان ایفا کند. داشتن سلاح اتمی صرفا یک نگرانی شدید برای چند کشور ایجاد میکند ولی بستن تنگه حتی دوستان را مورد اذیت و آزار قرار می‌دهد. حتی ممکن است در حیثیتی ضد خودش عمل کند. برای رهایی تنگه شاید «ائتلاف جهانی علیه تروریسم دولتی» شکل بگیرد، ولی برای خلع سلاح اتمی هیچ کشوری اقدام مسلحانه نخواهد کرد، چه برسد که ائتلاف بشود. https://eitaa.com/mbehestani

برای ایران، برجام از یک انگاره غلط شروع شد: هر توافقی بهتر از عدم توافق است. برای آمریکا، برجام یعنی عدم توافق بهتر از توافق بد است. حالا انگاره ایرانی مخالفت با «جنگ بی پایان » در مقابل انگاره آمریکایی «تسلیم بی قید و شرط » قرار دارد. این انگاره‌ها اگر ماندگار باشند، طرف بازنده از هم‌اکنون روشن است که کیست! مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

مساله روابط دیپلماتیک ایران و آمریکا قصه 47 ساله دارد. قصه ای که روایت کوتاه آن خود نیاز به یک یادداشت مستقل خواهد داشت. گویا نمایندگان ایران و آمریکا ملاقات دیپلماتیک طولانی در حاشیه نشست مجمع سازمان ملل داشتند. هنوز طرف ایرانی واکنشی نشان نداده است ولی رسانه های غربی خبرهای مثبت، به زغم خودشان، از نشست می دهند. فرض بگیریم این خبرها درست باشد، به این نکته اکتفا می کنم که اگر قصد فریب آمریکائیها باشد و این درون یک پازل برنامه ریزی شده باشد، حرفی نیست. ولی اگر واقعا تصور بر این است که آمریکائیها پشیمان شدند و برای نجات خود از مخمصه انتخابات و چه و چه، دست یاری به سوی ایران گشوده اند، و تفاهم نامه اسلام آباد قرار است با شوک برقی احیاء شود، زهی خیال باطل! آمریکا به دلیل ماهیت فعلی اش، ابزارهای بازی فراوانی دارد، و ایران فرصتها و ابزارهای به مراتب محدودتری دارد. روا نیست، با هپروتی گری، فرصتها و سرمایه ها را بسوزانیم. مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

در سوگ کدام: شبیری یا شهر؟ مجید بهستانی خیابان‌های تشییع جنازه آیت‌الله شبیری چندان مملو از جمعیت عزادار نشدن. مشتری قابهای بسته، و چند قابِ باز! تلویزیون که هیچ! یه روبان سیاه و دیگر هیچ! برنامه‌های طنز و شوخی برقرار! گویا جامعه و نظام نفهمیده است چه وزن و شخصیتی را به خاک سپرده است. صدا و سیما هیچ است چون از ایدئولوژی پُر، و از دین و معنا خالی شده. این هیچی ناشی از گیجی است. ص.س اینطوری شده چون بازتابی از گیجی نظام است. مدتهاست مغز ج.ا گرفتار سرگیجه شده و هنوز فلسفه و نظام معنایی جدید نتوانسته برای خود بسازد. چنگ در اصالت بقا. گیجی نظام خود برخاسته از وضع جدید جامعه حیران و سرگردان است؛ دعوای نسلها، تقلب ارزشها و هنجارها، بی تفاوتی بخشی از جامعه نسبت به وضعیت جدید، در کنار کشاکشهای مقابله با ناهنجاریها و ضدارزشها. حتی قشر حزب‌اللهی و قشر سنت‌گرا نمی‌داند در برابر امواج سهمگین لیبرالیسیون فرهنگی، موضع صحیح کدامست؟ ایران شده جامعه بی تفاوت‌ها و بلاتکلیفها! در ساختار لوپی، فعلا ، این معناگریزی مدام بازتولید میشود. شهر هنوز نفهمیده چه کسی را از دست داده! https://eitaa.com/mbehestani