حال خرابمو ببین غمت زمین گیرم کرده 😭دالکه گریه کنید مادر ما بی‌گناه بود.😭

➖سوالات بی‌پاسخ از اهل‌تسنن مقدمه: فاطمیه زمان مطالبه است نه زمان دفاع... سوال: ۱. چرا اولین شاکی روز قیامت امیرالمومنین علیه‌السلام است؟ سوال: ۲. چرا امیرالمومنین علیه‌السلام از دیدن عمر کراهت داشتند؟ سوال:۳. قهر حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها با ابابکر سوال: ۴. عصمت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در منابع اهل تسنن سوال: ۵. امام زمان حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها کیست؟ سوال:6. دفن شبانه حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در منابع اهل‌تسنن سوال: 7. توجیهات عجیب اهل‌تستن ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖دیدگاه ابن ابی‌الحدید معتزلی دربارهٔ غضب حضرت زهرا «سلام‌الله‌علیها» ✍🏻«ابن ابی‌الحدید، هنگامی که گزارش‌های تاریخی و روایی دالّ بر غضب حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نسبت به ابوبکر و عمر را نقل می‌کند، ناگزیر به پذیرش این واقعیت می‌شود؛ اما از سوی دیگر، باور مذهبی او اجازهٔ بیزاری جستن از خلفا را نمی‌دهد. از همین رو، وی به توجیهی شگفت‌انگیز دست می‌زند.» 🔺و الصحيح عندي أنها ماتت و هي واجدة على أبي بكر و عمر و أنها أوصت ألا يصليا عليها و ذلك عند أصحابنا من الأمور المغفورة لهما و كان الأولى بهما إكرامها و احترام منزلها لكنهما خافا الفرقة و أشفقا من الفتنة ففعلا ما هو الأصلح بحسب ظنهما و كانا من الدين و قوة اليقين بمكان مكين لا شك في ذلك و الأمور الماضية يتعذر الوقوف على عللها و أسبابها و لا يعلم حقائقها إلا من قد شاهدها و لابسها بل لعل الحاضرين المشاهدين لها يعلمون باطن الأمر فلا يجوز العدول عن حسن الاعتقاد فيهما بما جرى و الله ولي المغفرة و العفو فإن هذا لو ثبت أنه خطأ لم يكن كبيرة بل كان من باب الصغائر التي لا تقتضي التبرؤ و لا توجب زوال التولي. 🔸ابن ابی الحدید معتزلي: «و آنچه نزد من صحیح است این است که حضرت فاطمه علیهاالسلام در حالی از دنیا رفت که نسبت به ابوبکر و عمر ناخشنود بود و وصیت کرد که آن دو بر او نماز نخوانند. این امر نزد اصحاب ما از مواردی است که برای آن دو مشمول مغفرت الهی دانسته می‌شود. شایسته‌تر آن بود که ایشان حرمت او را نگاه دارند و جایگاهش را محترم بشمارند اما آنان از پراکندگی امت بیم داشتند و از فتنه هراسیدند پس بر اساس گمان خود آنچه را اصلح می‌پنداشتند انجام دادند. آنان در دین و قوت یقین در جایگاهی استوار بودند و در این امر هیچ شکی نیست. امور گذشته دستیابی به علل و اسبابش دشوار است و حقیقت آن را جز کسانی که حاضر و شاهد بوده‌اند نمی‌دانند؛ بلکه چه‌بسا همان حاضران از باطن امر آگاه بوده باشند. بنابراین، روا نیست که از حسن اعتقاد نسبت به آن دو در آنچه رخ داده عدول شود. خداوند صاحب مغفرت و عفو است. و اگر این کار ثابت شود که خطا بوده، از گناهان کبیره محسوب نمی‌شود، بلکه در شمار صغائر است؛ صغائری که نه موجب بیزاری می‌گردد و نه سبب زوال ولایت و دوستی.» 📚شرح ابن ابی الحدید: ج 6 ص 150 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖جوابیه علامه‌ مجلسی به کسانی جنایت سران سقیفه را زیر چتر مصلحت توجیه می‌کنند 🔺من فوض مصالح المسلمين إلى هؤلاء المنافقين الكافرين الجاهلين حتى لزمهم مثل هذه الشنائع و القبائح لرعاية مصالح المسلمين و أية مصلحة للمسلمين كانت تعارض مثل هذه المفاسد العظيمة، حتى يرعوها، و أية مفسدة كانت أشد من الدخول في حرم أهل البيت بغير إذنهم، و كشف سترهم و زجرهم و دفعهم و إبكائهم و إلجاء سيدة النساء إلى الخروج و التظلم في مجامع الكفرة، و تسليط أهل الكفر على أهل بيت الرسالة أعواما كثيرة حتى انتهى الأمر إلى أن قتلوهم و شردوهم هل كان هذا مقتضى وصية الرسول صلى الله عليه و آله بهم في المواطن على ما أثبته جميع المخالفين في كتبهم؟ أم كان لائقا بحرمة النبي الذي أعزهم و آواهم و نصرهم و أغناهم، و من شفا جرف النار أنقذهم فلبئس ما عزوا أهل بيته في مصيبته، و لساء ما جبروا وهنهم في رزيئته. 🔸علامه مجلسی: «و کسی که مصالح مسلمانان را به دست این منافقان، کافران و جاهلان سپرد، باعث شد که چنین زشتی‌ها و پلشتی‌هایی بر آنان لازم آید، به بهانه‌ی حفظ مصالح مسلمانان. اما کدام مصلحتی برای مسلمانان وجود داشت که با این مفاسد عظیم در تضاد باشد تا رعایت شود؟ و کدام فساد بزرگ‌تر از ورود به حریم اهل بیت بدون اجازه‌ی آنان، پرده‌دری، نهی و راندن و گریاندن آنان، و وادار کردن بانوی زنان (فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها) به خروج و شکایت در میان جمعی از کافران، و تسلط دادن اهل کفر بر خاندان رسالت برای سال‌های طولانی، تا آنجا که کار به قتل و آوارگی آنان رسید؟ آیا این نتیجه‌ی وصیت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره‌ی آنان در مواضع مختلف بود، آن‌گونه که همه‌ی مخالفان در کتاب‌هایشان ثبت کرده‌اند؟ آیا این رفتار با حرمت پیامبری که آنان را عزیز کرد، پناه داد، یاری کرد و بی‌نیاز ساخت، سازگار بود؟ و کسی که آنان را از لبه‌ی پرتگاه آتش نجات داد، پس چه بد بود تسلیت‌گویی‌شان به خاندان او در مصیبتش، و چه زشت بود جبران ضعفشان در اندوه او.» 📚: مرآة العقول ج‌26، ص: 193 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖بازخوانی هدف شؤم سران سقیفه)8 (دلیل انتخاب خالد) 🔺قلت له فما الذي تقوله أنت قال أنا أستبعد ذلك و إن روته الإمامية . ثم قال أما خالد فلا أستبعد منه الإقدام عليه بشجاعته في نفسه و لبغضه إياه و لكني أستبعده من أبي بكر فإنه كان ذا ورع و لم يكن ليجمع بين أخذ الخلافة و منع فدك و إغضاب فاطمة و قتل علي ع حاش لله من ذلك فقلت له أ كان خالد يقدر على قتله قال نعم و لم لا يقدر على ذلك و السيف في عنقه وعلي أعزل غافل عما يراد به قد قتله ابن ملجم غيلة و خالد أشجع من ابن ملجم . 🔸گفت‌وگوی ابن ابی‌الحدید با استادش نقیب: ابن ابی‌الحدید از استاد خویش، نقیب، پرسید: «نظر شما درباره اقدام خالد بن ولید برای ترور امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب«علیه‌السلام» چیست؟» نقیب پاسخ داد: «از خالد بن ولید بعید نبود که چنین اقدامی انجام دهد؛ به‌خاطر شجاعتش و نیز کینه و بغضی که نسبت به امیرالمؤمنین «علیه‌السلام» داشت. اما این کار از سوی ابوبکر بعید بود؛ یعنی من قبول ندارم که ابوبکر چنین دستوری داده باشد. زیرا ابوبکر مردی با ورع بود. هرچند خلافت را تصاحب کرد، فدک را گرفت و حتی فاطمه«سلام‌الله‌علیها» را آزرد، ولی دست به قتل علی‌بن‌ابی‌طالب«علیه‌السلام» نمی‌زد.» ابن ابی‌الحدید پرسید: «آیا خالد می‌توانست علی‌بن‌ابی‌طالب«علیه‌السلام» را ترور کند؟» نقیب گفت: «بله، چرا نمی‌توانست؟ در حالی که شمشیر در دست خالد بود و علی‌بن‌ابی‌طالب«علیه‌السلام» از نیت او بی‌خبر و غافل بود. همان‌گونه که ابن‌ملجم توانست غافلگیرانه علی‌بن‌ابی‌طالب«علیه‌السلام» را ترور کند، و حال آن‌که خالد از ابن‌ملجم شجاع‌تر بود.» 📚: شرح نهج البلاغة‌ابن ابي الحديد ج13ص302 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

لینک پیام‌ ناشناس برای نکتهِ نظرات https://daigo.ir/secret/656118817

➖تلاش عائشه برای سفیدپوشي جنایت پدرش ✍🏻مجرمان و قاتلان حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها تلاش‌های فراوانی کردند تا جنایات خود را پنهان و سفیدپوشی کنند؛ از عیادت عمر و ابوبکر و طلب بخشش گرفته تا کوشش برای حضور در نماز و تشییع بدن پاک و مطهر ایشان. یکی از این تلاش‌ها که کمتر مورد توجه قرار گرفته، کوشش عائشه برای شرکت در غسل پیکر مطهر حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها بود؛ تلاشی که به سبب وصیت صریح آن بانوی بزرگوار ناکام ماند. 🔺ِ قَالَ قَالَتْ فَاطِمَةُ فَإِذَا مِتُّ فَغَسِّلِينِي أَنْتِ وَ لَا يَدْخُلَنَّ عَلَيَّ أَحَدٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ فَاطِمَةُ ع جَاءَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا لِتَدْخُلَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَسْمَاءُ لَا تَدْخُلِي فَكَلَّمَتْ عَائِشَةُ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَتْ إِنَّ هَذِهِ الْخَثْعَمِيَّةَ تَحُولُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ قَدْ جَعَلَتْ لَهَا مِثْلَ هَوْدَجِ الْعَرُوسِ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَوَقَفَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ يَا أَسْمَاءُ مَا حَالُكِ عَلَى أَنْ مَنَعْتِ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ ص وَ جَعَلْتِ لَهَا مِثْلَ هَوْدَجِ الْعَرُوسِ فَقَالَتْ أَسْمَاءُ لِأَبِي بَكْرٍ هِيَ أَمَرَتْنِي أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَيْهَا أَحَدٌ وَ أَرَيْتُهَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُ وَ هِيَ حَيَّةٌ فَأَمَرَتْنِي أَنْ أَصْنَعَ لَهَا ذَلِكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اصْنَعِي مَا أَمَرَتْكِ فَانْصَرَفَ وَ غَسَّلَهَا عَلِيٌّ وَ أَسْمَاءُ. 🔸اسماء بنت عُمیس نقل می‌کند: فاطمه (سلام‌الله‌علیها) به من گفت: «وقتی از دنیا رفتم، تو مرا غسل بده و نگذار کسی بر من وارد شود.» وقتی فاطمه (سلام‌الله‌علیها) وفات کرد عایشه خواست وارد شود. اسماء گفت: «داخل نشو.» عایشه نزد ابوبکر رفت و گفت: «این زن خثعمیه میان ما و دختر رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) مانع شده و برای او چیزی مانند هودج عروس ساخته است.» ابوبکر آمد و بر در ایستاد و گفت: «ای اسماء، چه شده که همسران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را منع کرده‌ای و برای او چیزی مانند هودج عروس ساخته‌ای؟» اسماء به ابوبکر گفت: «او (فاطمه) به من دستور داد که کسی بر او وارد نشود، و این چیزی را که ساخته‌ام به او نشان دادم در حالی که زنده بود، و او دستور داد که برایش چنین کنم.» ابوبکر گفت: «آنچه او دستور داده انجام بده.» سپس بازگشت، و علی (علیه‌السلام) و اسماء او را غسل دادند. 📚کشف الغمة ج 1 ص 501 و أسد الغابة : ج 7، ص216 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadis

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» علیه السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖گوساله پرستی بعد از شهادت پیامبرصلی‌الله‌علیه‌و‌اله 🔺 عنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ النَّاسُ صَارُوا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص بِمَنْزِلَةِ مَنِ اتَّبَعَ هَارُونَ ع وَ مَنِ اتَّبَعَ الْعِجْلَ وَ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ دَعَا فَأَبَى عَلِيٌّ ع إِلَّا الْقُرْآن‌ وَ إِنَّ عُمَرَ دَعَا فَأَبَى عَلِيٌّ ع إِلَّا الْقُرْآنَ وَ إِنَّ عُثْمَانَ دَعَا فَأَبَى عَلِيٌّ ع إِلَّا الْقُرْآنَ وَ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَحَدٍ يَدْعُو إِلَى أَنْ يَخْرُجَ الدَّجَّالُ إِلَّا سَيَجِدُ مَنْ يُبَايِعُهُ وَ مَنْ رَفَعَ رَايَةَ ضَلَالَةٍ فَصَاحِبُهَا طَاغُوت‌ 🔸زكرياى نقاض گويد: شنيدم از امام باقر عليه‌السّلام كه ميفرمود: مردم پس از رحلت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌واله) همانند كسانى شدند كه جمعى از هارون و گروهى از گوساله پيروى كردند و همانا ابو بكر مردم را (بخويش) دعوت كرد، و على عليه‌السّلام جز به‌قرآن عمل نكرد، و عُمر هم‌چنين مردم را دعوت كرد و على عليه‌السّلام جز به‌قرآن عمل نكرد، و (از پى آن دو) عثمان مردم را (به بيعت خويش) خواند، و على عليه‌السّلام (همان طور) جز به‌قرآن عمل نكرد و تا هنگام ظهور دجال هيچ كس نيست كه مردم را به‌خويش دعوت كند جز آنكه جمعى پيرو پيدا كند، و هر كس پرچم گمراهى برافرازد سركش و باطل باشد. 📚الكافي ج‌8، ص: 296 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عاقبت اصحاب پیامبر پس از شهادت پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌وآله» 🔺 قالَ: قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع إِنَّ الْعَامَّةَ يَزْعُمُونَ أَنَّ بَيْعَةَ أَبِي بَكْرٍ حَيْثُ اجْتَمَعَ النَّاسُ كَانَتْ رِضًا لِلَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيَفْتِنَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ص مِنْ بَعْدِهِ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أَ وَ مَا يَقْرَءُونَ كِتَابَ اللَّهِ أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ يَقُولُ- وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى‌ أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى‌ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُمْ يُفَسِّرُونَ عَلَى وَجْهٍ آخَرَ فَقَالَ أَ وَ لَيْسَ قَدْ أَخْبَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْأُمَمِ أَنَّهُمْ قَدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ حَيْثُ قَالَ- وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ وَ فِي هَذَا مَا يُسْتَدَلُّ بِهِ عَلَى أَنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ ص قَدِ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ. 🔸عمرو بن ابی‌المقدام از پدرش روایت می‌کند که گفت: به امام باقر علیه‌السلام عرض کردم: «عامه (اهل سنت) بر این باورند که بیعت با ابوبکر، هنگامی که مردم گرد آمدند، رضای خداوند بود و خداوند هرگز امت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله را پس از او به فتنه گرفتار نمی‌کرد.» امام باقر علیه‌السلام فرمود: «آیا آنان کتاب خدا را نمی‌خوانند؟ مگر خداوند نمی‌فرماید: > *وَما مُحَمَّدٌ إِلّا رَسولٌ قَد خَلَت مِن قَبلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن ماتَ أَو قُتِلَ انقَلَبتُم عَلى أَعقابِكُم وَمَن يَنقَلِب عَلى عَقِبَيهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّهَ شَيئًا وَسَيَجزِي اللَّهُ الشّاكِرين* (آل عمران: 144) > یعنی: «محمد جز پیامبری نیست که پیش از او پیامبرانی آمده و گذشته‌اند؛ آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، شما به عقب بازمی‌گردید؟ و هر کس به عقب بازگردد، هرگز به خدا زیانی نمی‌رساند، و خداوند سپاسگزاران را پاداش خواهد داد.»» راوی گفت: به ایشان عرض کردم: «آنان این آیه را به گونه‌ای دیگر تفسیر می‌کنند.» امام فرمود: «آیا خداوند عزّوجل خبر نداده است از امت‌های پیشین که پس از آمدن دلایل روشن، اختلاف کردند؟ آنجا که فرمود: > *وَآتَينا عيسَى ابنَ مَريَمَ البَيِّناتِ وَأَيَّدنَاهُ بِرُوحِ القُدُسِ وَلَو شاءَ اللَّهُ ما اقتَتَلَ الَّذينَ مِن بَعدِهِم مِن بَعدِ ما جاءَتهُمُ البَيِّناتُ وَلَكِنِ اختَلَفوا فمِنهُم مَن آمَنَ ومِنهُم مَن كَفَرَ وَلَو شاءَ اللَّهُ ما اقتَتَلوا وَلَكِنَّ اللَّهَ يَفعَلُ ما يُريد* (بقره: 253) > یعنی: «ما به عیسی بن مریم دلایل روشن دادیم و او را با روح‌القدس تأیید کردیم؛ و اگر خدا می‌خواست، کسانی که پس از او بودند، پس از آنکه دلایل روشن برایشان آمد، هرگز با هم جنگ نمی‌کردند؛ ولی اختلاف کردند، پس برخی ایمان آوردند و برخی کافر شدند؛ و اگر خدا می‌خواست، هرگز با هم نمی‌جنگیدند، ولی خدا آنچه را بخواهد انجام می‌دهد.»» سپس امام افزود: «در این آیات دلیلی است که اصحاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نیز پس از او اختلاف کردند؛ برخی ایمان آوردند و برخی کافر شدند.» 👇🏻نکته👇🏻 مقصود امام علیه‌السلام آن است که وقوع اختلاف و ارتداد امت‌ها پس از پیامبرشان، امری است که به صراحت قرآن رخ داده و تحقق یافته است. بنابراین چنین نیست که خداوند، امتی را پس از وفات پیامبرشان از انحراف و گمراهی باز دارد یا آنان را از لغزش در فتنه‌ها مصون سازد. 📚الكافي ج‌٨، ص: ٢٧۰ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت مناظره آقایان اردستانی و حامد کاشانی (دلیل سکوت امیرالمومنین علیه‌السلام)1 1. مقدمه بحث... 2. امیرالمومنین علیه السلام ابتداء قصد اقدام ناظامی داشتند... 👇🏻توصیه به صبر👇🏻 1. ادله و روایات اثبات.... 👇🏻نبودن یاران کافي👇🏻 1. ادله و روایات اثبات 👇🏻جلوگیري از ارتداد👇🏻 1. ادله و روایات اثبات 2. قسمت دوم ادله بحث ارتداد 👇🏻نتیجه بحث👇🏻 . مطالعه کنید.... ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت مناظره آقایان اردستانی و حامد کاشانی (یکی از دلائل حضور حضرت زهرا «سلام‌الله‌علیها» پشت در) ✍🏻یکی از دلایل حضور حضرت زهرا «سلام‌الله‌علیها» پشت در، کاهش تعداد مهاجمان بود؛ به‌گونه‌ای که آنان با جمعی کمتر اقدام کنند و نتوانند اهداف شوم خود ـ یعنی ترور امیرالمؤمنین «علیه‌السلام» ـ را عملی سازند. 🔺ثُمَّ قامَ عُمَرُ، فَمَشَى مَعَهُ جَماعَةٌ، حتّى أَتَوا بابَ فاطِمَةَ، فَدَقُّوا البابَ، فَلَمّا سَمِعَتْ أَصْواتَهُم نادَتْ بِأَعْلى صَوْتِها: يا أَبَتِ، يا رَسولَ اللهِ، ماذا لَقينا بَعْدَكَ مِنِ ابنِ الخَطّابِ وابنِ أَبي قُحافَةَ، فَلَمّا سَمِعَ القَوْمُ صَوْتَها وبُكاءَها، انْصَرَفوا باكِينَ، وكادَتْ قُلوبُهُم تَنْصَدِعُ، وأَكبادُهُم تَنْفَطِرُ، وبَقِيَ عُمَرُ ومَعَهُ قَوْمٌ. 🔸ابن قتیبة دینوري نقل مي‌کند: سپس عمر برخاست و گروهی همراه او شدند تا به درِ خانه فاطمه رسیدند. در را کوبیدند. هنگامی که فاطمه صدای آنان را شنید، با بلندترین صدای خود ندا داد: «ای پدر، ای رسول خدا! پس از تو از پسر خطاب (عمر) و پسر ابی‌قحافه (ابوبکر) چه رنج‌ها دیدیم!» وقتی همراهان صدای او و گریه‌اش را شنیدند، گریه‌کنان بازگشتند؛ نزدیک بود دل‌هایشان بشکافد و جگرهایشان از هم بپاشد. تنها عمر با گروهی باقی ماند 📚: الإمامة والسياسة ج1 ص 30 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi