eitaa logo
کافه 𝖗𝖔𝖒𝖆𝖓 ☕️
25 دنبال‌کننده
16 عکس
17 ویدیو
1 فایل
اینجا قراره کلی رمان جذاب بخونی سی سی 🎀✨️
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
7.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
با این ترفند اجاق گازت کثیف نمیشه😮‍💨🥘 https://eitaa.com/mmmmmopkn
7.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
یک ترفند برای اونایی که از خشک شدن چسب قطره‌ای کلافه می‌شن 😭💘. https://eitaa.com/mmmmmopkn
اگر ۳۰ نفر بشیم چالش میزارم پس کانالمون رو به دوستاتون معرفی کنین گرلام💙🦋
## داستان حضرت قاسم (ع) در صحرای داغ کربلا، صدای ناله کودکان و تشنگی خیمه‌ها دل هر انسانی را می‌سوزاند. در میان یاران امام حسین (ع)، نوجوانی بود با چهره‌ای نورانی و قلبی پر از ایمان؛ حضرت قاسم (ع)، فرزند امام حسن مجتبی (ع). قاسم هنوز نوجوان بود، اما دلش از بسیاری مردان بزرگ‌تر بود. او از صبح عاشورا می‌دید که یاران امام یکی‌یکی به میدان می‌روند و جان خود را در راه حق فدا می‌کنند. هر بار که پیکر شهیدی بر زمین می‌افتاد، آتش عشق و غیرت در دل قاسم شعله‌ورتر می‌شد. قاسم آرام به سوی عمویش، امام حسین (ع)، آمد. با ادب و اندوه گفت: «عمو جان، آیا به من هم اجازه می‌دهید به میدان بروم؟» امام حسین (ع) به چهره نوجوان برادرش نگاه کرد. قاسم یادگار امام حسن (ع) بود. دیدن او، دل امام را پر از غم می‌کرد. امام او را در آغوش گرفت و هر دو گریستند. امام حسین (ع) در دلش می‌دانست که این نوجوان نیز باید در راه خدا قربانی شود. در روایات آمده است که امام از او پرسید: «مرگ در نظر تو چگونه است؟» قاسم با قلبی سرشار از یقین پاسخ داد: «از عسل شیرین‌تر است.» این سخن، نشان می‌داد که او حقیقت راه حسین (ع) را شناخته بود. برای قاسم، شهادت پایان زندگی نبود؛ آغاز وصال با خدا بود. سرانجام امام حسین (ع) به او اجازه داد. قاسم لباس رزم پوشید. نوجوانی کم‌سن بود، اما با صلابت به میدان رفت. دشمن وقتی او را دید، گمان نمی‌کرد چنین جوانی این‌گونه شجاعانه بجنگد. اما قاسم همچون شیری دلیر، از حق دفاع کرد و چندین نفر از دشمنان را به خاک انداخت. در میان نبرد، بند کفش یا تسمه کفش او باز شد و لحظه‌ای خم شد تا آن را درست کند. در همان هنگام، دشمنی سنگدل بر او حمله کرد و ضربه‌ای سخت بر سرش زد. قاسم بر زمین افتاد و با صدایی سوزناک فریاد زد: «عمو جان! مرا دریاب!» امام حسین (ع) با شتاب خود را به او رساند، اما دیگر دیر شده بود. قاسم در آغوش عمویش نفس‌های آخر را می‌کشید. امام حسین (ع) با دلی شکسته فرمود که بر عمویت سخت است که تو صدایش بزنی و نتواند کمکت کند. پیکر غرق خون قاسم در آغوش امام آرام گرفت و روح پاکش به آسمان پرکشید https://eitaa.com/mmmmmopkn
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا