بسم الله الرحمن الرحیم در گروه ها می بینم که همه فریادها سر مسئولین بلند است که : " چرا کاری نمی کنید... ایمان بچه ها از دست رفت..." واقعا دغدغه های مومنانه درستی است و این دغدغه مندی مبارک است. مخصوصا وقتی این انتظارات از ادارات آموزش و پرورش است مبارک تر هم هست. خبر هم دارم که آموزش و پرورش کار انجام می دهد. بعضی موقع کارهای زیاد هم انجام می دهد اما آثار آن ناچیز است. علت هم دارد. انتظارات از ادارات آموزش و پرورش مطابق با ماموریت هایش نیست. امکاناتش هم مطابق ماموریت هایش نیست. با این مقدمه که عرض کردم می خواهم بگویم اموزش و پرورش عنصری دارد که اگر بخواهد می تواند کولاک کند؛ می تواند انقلاب کند. تجربه ام در دبیرستان امام علی ع این است؛ انجام پویش کتابخوانی با شیوه ای نوین و اثرگذار نه مسابقه! زمانی که بچه های انقلابی در مدرسه منتظر بودند که دولت عوض بشود تا کار کنند من در همان کلاس درسم جهاد تبیین را آتش به اختیار شروع کردم. پویش کتابخوانی چند وجهی که به لطف خداوند به یک رویه و برنامه تبدیل شد. آمار کتابخوانی به شرح ذیل شد: سال ۹۵_۹۴، هفتاد جلد کتاب سال۹۶_۹۵،هفتصدو پنجاه جلد کتاب سال ۹۷_۹۶،هزار و چهارده جلد کتاب سال ۹۸_۹۷، هزار و دویست جلدکتاب این کار بدون اطلاع مدیر، بدون پشتوانه و حمایت اداره و فقط با اراده یک دبیر انجام می شد. یعنی من برای انجام این کار هیچ مزاحمتی به هیچ کس ابجاد نمی کردم. انتظار هم نداشتم؛ هر دانش آموز به طور میانگین در یک سال ۳ الی ۴ کتاب می‌خواند و ترسش از کتابخوانی می ریخت کتاب ها هدفمند انتخاب و طیف گسترده ای را شامل می شد. دانش آموزان در مقابل دوربین کتابی را که خوانده بودند را شرح می دادند. چه شوری و چه شوقی ایجاد کرده بودیم. فقط در سال ۹۷_۹۶ حدود ۶۶ عنوان کتاب معرفی و خوانده شد. یکی از کتاب های خوش استقبال کتاب #تاریخ_مستطاب_آمریکا نوشته محمد صادق کوشکی بود که تاریخ نحس آمریکا را به زبان طنز بیان کرده است. بعدها حتی برای این پویش همايش هم برگزار کردیم. حتی برای پویش نشریه هم چاپ کردیم. بدون پشتوانه دولتی بلکه با کمک های خیرانه. در نشر این کار آتش به اختیار برادران خوش سلیقه ای باعث،و بانی شدند. لینک زیر کار زیبای تعدادی از دوستان رسانه ای بود که بدون آگاهی من این فعالیت را نشر دادند. حالا معتقدم باز هم معلمانِ در کلاس هستند که می توانند با خوش سلیقگی و استقامت کار کنند. ادارات توان و اثرگذاری معلم را ندارند. با اطلاع و تجربه می گویم. از این پویش آرشیوی از اقدامات و راهبری ها و فیلم ها دارم. انصافا کاری که انجام می شد در نوع خودش بی نظیر بود‌. https://www.peykerastan.ir/%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D9%84%D9%85-250-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2-%D8%A7%D8%B1%D8%A7/

بسم الله الرحمن الرحیم از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر... اگر مدیر دبیرستانی با تمام وجود دانش آموزانش را دوست داشته باشد و این دوست داشتن را این گونه ابراز کند و در قالب کلمات بریزد و در روز دانش آموز تقدیمشان کند آنان را عاشق خودش خواهد کرد و سیل تشکر از طرف دانش آموزان و اولیا سرازیر می شود. از همه مدیرانی که به دانش آموزان عشق می ورزند تشکر می کنم. کلید فتح قلب ها همین محبت است. دریغ نورزید... حسین مولوی

بسم الله الرحمن الرحیم پر می کشد اینجا دل من تا غزه اینجا دل من خون شد و آنجا غزه تعبیر حدیث حق و باطل این است باطل همه یک طرف و حق با غزه #حسین_مولوی

بسم الله الرحمن الرحیم بزرگداشت مقام معلم و تجلیل از بازنشستگان ناحیه یک در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ کم نظیر برگزار شد. با شکوه تمام. برای اولین بار _ حداقل‌ در استان _ از تمبر یادبود این مراسم رونمایی کردیم و از تمبر یادبود هر یک از بازنشستگان که شگفت زده شده بودند. اکنون با دست هنرمند استاد علی شعبانی همکار هنرمند و فرهیخته در کنار درب اتاق مدیر ناحیه یک به صورت نقش برجسته درآمده است و در آخرین روز حضورم در این ناحیه از آن رونمایی کردیم. نقش نام #معلم در لوح وجود من مستدام باد. حسین مولوی معلم

بسم الله الرحمن الرحیم در حرم ملکوتی و مطهر امام رئوف و مهربان حضرت امام علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء نشسته ام و زیارت می خوانم و نایب الزیاره همه شما و این مرد در گوشه ای نشسته و حال خوشی دارد. یاد آن فراز از اذن دخول حرم افتادم که فرمود :《 خداوندا؛ من احترام صاحب این مکان شریف را غیبت او می دانم‌ همان‏ گونه که احترام ایشان را در زمان زنده بودنش می دانم و مى‏ دانم که رسول تو و جانشینان تو – که درود بر آنان باد – زنده‏ اند؛ نزد تو روزى مى ‏خورند. آنان من را مى‏ بینند، سخن مرا مى ‏شنوند و به سلام من پاسخ مى‏ دهند ولی تو مانع شده ای که گوش ظاهری من کلام آنان را بشنود ولی لذّت راز و نیاز ( و گریه) با ایشان را برایم فراهم کرده ای.》و این همان راز گرفتن اذن است. برخی اذن دخول ظاهری می گیرند و مشرف می شوند و برخی علاوه بر آن در حرم حال خوش دارند، گريه می کنند و این اذن دخول به محوطه ای است که ملائکه در آن رفت و آمد دارند. در نزدیکی ایشان نشسته ام. اگر قرلر باشد ملائکه مقرب بیایند و دعای او و اشک های او را بالا ببرند پر آن ها بر من گناهکار نیز خواهد خورد و همین کافی است.. الحمدلله به وجود این مضجع شریف. قبر امام غریب. نایب الزیاره شما هستم ان شاءالله... حسین مولوی ۱۰ آذر ۱۴۰۲. مشهد مقدس

بسم الله الرحمن الرحیم امروز روز جهانی معلولين بود. طبق عادت مالوف و رسم مرسوم پیامی مهمی صادر کردیم و تبریک گفتیم و آرزوی سربلندی نمودیم و فرمودیم آن را روابط عمومی منتشر نماید و خلق را مستفیض! این رسم است و بد هم نیست؛ حالا نمی دانم چقدر حکیمانه است و اصلا اصل صدور پیام در چنین مناسبت هایی از طرف یک مدیر کل از کجا نازل شده و این که این پیام های رسمی و بعضا طولانی آیا خوانده می شوند؟ یکی دو هفته پیش بزرگواری به من پیام داد که در یکی از مدارس استان دانش آموزی که دچار ضایعه نخاعی شده _ علی رغم این که مدرسه آسانسور دارد _ توسط مدیر مدرسه محدود می شود. مثلا دانش آموز دلش می خواهد به نماز خانه برود اما مدیر نه تنها همراهی نمی کند بلکه مخالفت هم می کند و به او می گوید که " تو که نمی توانی نماز بخوانی..." و یا اجازه نمی دهد در برخی از کلاس ها که در طبقه سوم تشکیل می شود شرکت کند و او را به حیاط می فرستد. اولیا به اداره مراجعه می کنند و حتی خبر از طریقی به وزارت می رسد و مدیر متوجه وظیفه اش می شود و حالا گویا مدیر از دست خانواده دانش آموز هم ناراحت شده که به نظرم این اول مصیبت است. قضاوت نمی کنم اما خب حال و روز این دانش آموز و خانواده او را نمی توان درک کرد؛ یعنی دشوار است درک حال آن ها... یادم آمد مطلب مجله ی رشد مدیریت در سال ۱۳۸۲. در آنجا مقاله ای بود با عنوان " قیچی برای چپ دست ها ؛ خلاصه اش این بود که کارخانه ی قیچی سازی با تولید قیچی ای برای چپ دست ها نوشته بود : هیچ کس نباید کنار گذاشته شود. شما می دانید که خط تولید قیچی برای راست دست ها که مشتری فراوان دارد برای کارخانه به صرفه است و ایجاد خط تولید قیچی برای چپ دست ها برای کارخانه صرفه ای نخواهد داشت اما صاحب این کارخانه چنین اندیشه ای دارد که " هیچ کس نباید کنار گذاشته شود " ما در آموزش و پرورش به چنین مدیرانی نیاز داریم؛ شعارشان این باشد: در مدرسه ما هیچ کس کنار گذاشته نمی شود... #حسین_مولوی #معلم