بسم الله الرحمن الرحیم 《 سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما می آمد》 مردی که حضوری دائمی در من دارد و زلال ناب "سیاست عینِ دیانت" را در کاسه چشم ما ریخت و ما مردگان در متروکه ی روستا زنده شدیم و با اشاره دستان آن حجت خدا بال و پر گرفتیم و متصل شدیم به رودخانه حق که از جماران جریان گرفته بود. او روح خدا بود و حجت خدا که تفسیری بی بدیل از پیامبر صلوات الله علیه و تأویلی از ابراهیم که اگر ابراهیم علیه السلام هم در زمان ما مبعوث می شد همان کار را می کرد که خمینی کرد و چنانچه موسی علیه السلام زنده می‌ شد همان بود که خمینی. السلام علیک یا روح الله که حقیقتا روح خدا بودی و شبیه ترین انسان به معصوم و خداوند خواسته بود تا با جلوه خویش تفسیر عصمت باشی حسین مولوی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم در آموزش و پرورش هر کسی سهمی از آموزش دانش آموزان و پرورش آن ها را دارد؛ معلم و مربی و مدیر و معاون و کارمند و خدمتگزار و حتی رانندگان عزیز؛ درست مثل اجزای مختلف بدن که هر کدام سهمی در حیات و زندگی و سهمی در کیفیت زندگی انسان ها را دارا هستند. امروز _ به گفته خودشان _ برای اولین بار با رانندگان عزیز ناوگان حمل و نقل آموزش و پرورش استان جلسه داشتم؛ دور یک میز نشستیم و گپ زدیم و درد دل های عزیزان را شنیدیم. حرف های ناگفته و بغض های سال ها فروخفته از زبان کسانی که سال ها و هر روز چشم بر جاده می دوزند و در سرما و گرما ، در خوشی و ناخوشی با وسایط نقلیه اغلب فرسوده مسئولان را به جلسات سیاست گذاری، مدیران و ناظران را برای اداره و بازرسی و دانش آموزان را برای اردو و مسابقه و المپیاد و .‌‌.. جابجا می کنند ولی در نه در خبر نامی از آنان است و نه در تقدیر قدری از آنان دانسته می شود. ما مدیران را تا دم درب سالن جلسات می رسانند اما ما دیگر خبر نمی شویم که جای استراحت آنان چگونه است و ناهار و شام چه برایش تدارک دیده اند و چند ساعت و یا چند روز معطل و بلا تکلیف مانده اند؛ جریمه از جیب مبارک و خسارت ماشین از حسابش. کارهای عظیم آموزش و پرورش _ از حمل و نقل گرفته تا این همه بازدید و مسابقات و غیره و غیره _ با دست هنرمندانه آنان رقم می خورد و چرخ ماشين آموزش و پرورش به وسیله آنان می چرخد؛ امیدوارم قدر همه به سهم خودشان دانسته شود. امیدوارم این سرمایه عظیم نیروی انسانی را بدانیم و خدای ناکرده کوچک نبینیم و سهل انگارانه به کارشان نگاه نکنیم. این پنجه ها و این چشم ها که مسیرهای طولانی را با خستگی می پیمایند و ما را به مقصد و ادارات را به مقصود می رسانند بوسیدنی هستند. دست یکایک آنان را مي بوسم که جان آنان پیوسته در خطر و جسم و روحشان پيوسته در سفر است. ▪️دو تصویر آخر مربوط به سفر اخیر به قم است. مشکلی که به ماشین همراهان ایجاد شد ولی _ الحمدلله _ با مهارت راننده اتفاقی نیفتاد. #معلم #مدرسه #آموزش_و_پرورش #منابع_انسانی @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم دکتر رضا مراد صحرایی #وزیر محترم آموزش و پرورش در همایش معاونان پژوهش و برنامه ریزی استان ها از مدیران کل شش استان به خاطر ساماندهی مطلوب #منابع_انسانی تقدیر کرد. صمیمانه از همکارانم در مدیریت منابع انسانی ، طرح و برنامه ، امور اداری و فناوری مناطق و نواحی سپاسگزارم ‎ حسین مولوی

بسم الله الرحمن الرحیم برشی از کتاب سفر به دیار خدا ؛ به یاد حجاج بیت الله الحرام و دلتنگی ها و حسرت خوردن ها و آرزوی زیارت و حج و آه .... 《 نماز مغرب را می‌خوانم و این نماز آخرین نماز عمره من است در مسجدالحرام جایی که انس گرفته بودم با سادگی‌اش با طواف طواف کنندگانش مانوس شده بودم با نمازهای پرشورش لذت می‌بردم از سکوت این همه نمازگزار در هنگام نماز از تلاوت قرآن خوانان بر روی کوه صفا دلم تنگ خواهد شد: به طواف کردن به دعاهایی که در طواف می‌خواندم در پشت درب خانه خدا به " انا مسکینک ببابک" گفتن به سعی صفا و مروه که جان را صفا می‌داد به زمزم که زمزمه عشق و شور را در جان می‌ریخت به مقام ابراهیم که در گوش جان می‌گفت: گاهی جای کف پایی از هزاران هزار مقام بلندتر است به حجر اسماعیل که می‌گفت : حجره اگر اگرچه کوچک اما اگر در همسایگی خدا باشد عزیز خواهد شد. به حجرالاسود که دست خدا در زمین است به دست دادن با دست خدا و بیعت کردن با او به سنگی که در گوش جان فریاد می‌زد مبادا از سنگ کمتر باشی به درب کعبه که انتهایی خاک و ابتدای ملکوت است دروازه‌ای برای ما خاکی‌ها برای رسیدن به ملک خدا به ملتزم و مستجاب ووحطیم. دلم تنگ خواهد شد به اشک ریختن‌ها به التماس کردن‌ها به دیدن حقارت خود در مقابل عظمت خدا دلم تنگ خواهد شد به دیار خدا》 کتاب : سفر به دیار خدا نوشته : حسین مولوی صفحه ۱۴۴ @molavihossein1

بسم الله الرحمن الرحیم امروز و در نخستین جشنواره تولیدات روابط عمومی های استان مرکزی _ یادبود شهید والا مقام شهید علی رضا بابایی رضوان الله علیه _ مدیر کل آموزش و پرورش به عنوان "مدیر حامی روابط عمومی" انتخاب شد. وح تقدیر و تندیس با حضور سخنگوی دولت شهید جمهور اعطا شده ولی حقیر متاسفانه حضور نداشتم. خداوند را شاکرم و از داوران گرانقدر تشکر می کنم. جا دارد از همه همکاران عزیز و گرانقدرم در مجموعه روابط عمومی های استان تشکر کنم که حجم انبوه اخبار آموزش و پرورش استان را پوشش می دهند و به مخاطبان تقدیم می کنند. قدر زحمات آنان را می دانم. الحمدلله رب العالمین

بِسمِ الله الرَّحمنِ الرَّحیم سلام علیکم ؛صبح چهارشنبه همه همکاران عزیز بخیر و شادی مبارک باد. ویلیام شکسپیر در چند بیت، کوتاه، مختصر و موجز، ما انسان را تصویر و نقش امید را توصیف می کند: قماش زندگی را با تار و پود خطا و صواب و رشته‌های در همِ نیک و بد بافته اند. اگر خطا های مان ما را به تازیانه، ادب نمی کردند فضایل مان ما را به غرور و خودبینی می‌کشاندند. اگر ما به فضایل خود دلگرم نبودیم گناهانمان ما را به ورطه نومیدی می افکندند. کارهای فراوان خرداد و تیر تمامی ندارد، برای همین هفته پیش ارسال عرض ارادت قضا شد و این هفته نیز به پایان وقت فضیلت رسیده است. فرصت را مغتنم می شمارم و درودها را نثار می کنم به یکا یک شما مدیران جان و همکاران بلند قدر. ظاهرا آزمون های دانش آموزان تمام شد؛ با سختی و دشواری و همت تمام شما و تصحیح اوراق ادامه دارد. اما در زندگی - هیچگاه - آزمون ها تمام نمی شوند و اوراق در روز پسین و در محضر علام الغیوب تصحیح خواهد شد و نمره ها بر کارنامه ها خواهد نشست و سرائر آشکار خواهد شد. و ملت ها – نیز- در گاه و بیگاه آزمون دارند و انتخاب هایی که می کنند و مسیری که بر می گزینند. ملت های با شرافتی که در طول تاریخ در سمت درست تاریخ، شرف را انتخاب کرده و به سمت نادرست تاریخ سُر نخورده اند. در لابلای کتاب های تاریخ، از دل سطور شاهنامه و از روایت راویان بلند قدر، چنان بر می آید که ملت بزرگ و ملت ساز ایران همیشه در سمت درست تاریخ ایستاده و هر جا حق را یافته آن را حمایت کرده و برای حمایت هایش از حق هزینه داده است؛ اما مهم این است که در همه این دوران ها نامش بر سر زبان ها نامی بوده و نامدارانش قهرمانان قصه های جهان و اکنون نیز هست و سرفراز در جبهه حق. ما – معلمان فضیلت و راستی – درسمان در کلاس های درس محدود نیست. مرجعیت ما همچنان در ضمیر دانش آموزان و پدران آن ها و مادرانشان مستتر است. ما همچنان می توانیم و باید روح امید به زنذگی را در ضمیر آنان بدمیم و بر حضورشان در انتخابِ سربلندی تاکید کنیم. هیچ انسانی و هیچ ملتی با نا امیدی ملت بزرگ نخواهد شد و آنان که ملت را نا امید می کنند دوست ملت ایران نیستند. خداوند به قلم ها و قدم ها و زبان ها و بیان هایی که امید می آفرینند و برای ساختن ایران از پای نمی نشینند برکت بدهد. ارادتمند همه شما ؛ حسین مولوی ( دوشنبه های همدلی 24 ) چهارشنبه 13 تیرماه 1403 @molavihossein1

👇👇👇 توضیح الاشارات | حسین مولوی @molavihossein1