🎙#شرح_توحید_شیخ_صدوق جلسه دوم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 4
معجزاتی که انبیاء می آوردند، یک نکته اش همین بود که به ما بفهمانند، اثر، از اینها نیست، یعنی وقتی که آتش بر حضرت ابراهیم سرد میشود «بردا و سلاما» سلامت می شود. اگر واقعاً این گرما، این سوزانندگی، این داغی و حرارت، ذات خود این آتش بود، نباید ازش جدا شود. چیزی که ذاتی شیء هست نباید از آن جدا شود.
🔸 دقیقه 6
«لا اله الا الله» معادل فلسفی اش همان، لا مؤثر فی الوجود الا الله است.
تنها اثر بخش ذات خداست.
🔸 دقیقه 12
عارفان الهی از راه شهود وارد می شوند، یعنی آنها جانشان را قوت می دهند، تزکیه نفس می کنند، این روح پرواز می کند و اصلا خدا را می بیند، وقتی که دید، می بیند یک رب در عالم هست، فقط اوست.
🔸 دقیقه 14
همان طور که تنها اثر بخش در عالم خداست، تنها وجود بخش هم خداست.
🔸دقیقه 15
حضرت علی (ع) :
«ما رأیت شیئاً الا و رایت الله قبله و بعده و معه و فیه»
این توحید وجود است.
به هیچ چیز نگاه نکردم، الا اینکه خدا را قبل از او، بعد از او، در او، با او دیدم.
🔸 دقیقه 17
آن چیزی که قبل از موجود هست، چیست؟ علتش هست
بعد از شیء، چه چیزی هست؟ آثار شیء هست.
در او، که وجودش هست، خدا دیدم....
و با او، خدا دیدم، یعنی چی؟ معیت، همراهی
🔸 دقیقه 20
معیت یعنی چی؟
وقتی می گوییم، خدا با موجودات است یعنی چی؟
🔸 دقیقه 25
«الله نور السماوات و الارض» «35،نور»
🔸 دقیقه 27
فرق در اطلاق و تقیید است....
این «لا اله الا الله» یعنی هیچ وجود بخشی، غیر از «الله» نیست و به هر جا که شما نگاه کنید «الله» را می بینید.
🔸 دقیقه 28
عارف وقتی که در مرحله ی اول، وجودش در باطن عالم نفوذ میکند، یک مرتبه می بیند که باطن همه ی موجودات یکی است، یک وجود در همه ی موجودات ساری و جاری هست و آن «الله» است.
🔸 دقیقه 31
«کسراب بقیعه یحسبه الظمان ماء، حتی اذا جاءه لم یجده شیئاً» «39،نور»
موجودات عالم مثل سراب می مانند، آدم خیال می کند که این دریاست، اما وقتی که خوب در این دقت می کند، می بیند که خداست.
🔸 دقیقه 35
صدرالدین قونوی، سلطان توحید خیلی اینها در توحید زحمت کشیدند و به جاهایی رسیدند که هرچه ما میراث در توحید داریم، از این بزرگان است.
🔸 دقیقه 38
«والذین یدعون من دونه لا یستجیبون لهم بشیء الا کباسط کفیه الی الماء لیبلغ فاه و ما هو ببلغه» «14،رعد»
کسانی که غیر خدا را می خوانند (یعنی مشرکین) کسانی که ملائکه را می گفتند : رب هستند، این بت ها رب هستند. این یک جور و یک جور دیگر ما هستیم. «والذین یدعون من دونه» کسانی که غیر خدا را می خوانند. مثل ما، وقتی که مریض می شویم، می گوییم : ای دکتر! به دادم برس، دارم می میرم، غیر از تو هیچ کس نمی تواند برای من کار کند.
نمی خواهم بگم، انسان به اسباب تمسک نکند. نه، به اسباب استقلال می دهیم، این بد است.
🔸 دقیقه 41
کسانی که به اسباب دنیا متمسک می شوند، اینها مثل آدم هایی می مانند که تشنه هستند، کف ها را می بینند، دستشان را زیر این کف ها می برند، پر می کنند، خیال می کنند، آب است. تا جلو دهان خودش می برد از بین می رود، چون، کف است. «الا کباسط کفیه»
https://eitaa.com/moravej_tohid/3708
🆔 @moravej_tohid
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
شرح جامع و کامل #حدیث_معراج
همراهان گرامی لطفا تفسیرها را دنبال بفرمایید.
🆔 @moravej_tohid
🔽🔽🔽🔽🔽
🎙#شرح_حدیث_معراج جلسه بیست و پنجم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 3
امام حسن عسکری (ع) : چه کسی در دنیا زاهد است؟ کسی که حلال را از ترس حساب، ترک میکند و حرام را از ترس عقاب ترک میکند.
🔸 دقیقه 6
می فرماید، مال حلال، فقط به قدری است، که شکمش را شب بتواند سیر کند. (همین) یعنی مال حلال، هیچ وقت جمع نمی شود. این نکته است. هیچ وقت مال حلال انباشته نمی شود.
🔸 دقیقه 7
امام سجاد (ع) فرمودند : خدايا! پناه می برم به تو از گناهی که قبحش برداشته شود. (زشتی آن از میان مردم برداشته شود.)
🔸 دقیقه 11
به مغازه و اداره که می روی، برای روزی نرو، برو برای این که حاجت خلق را برآورده کنی و به مقام قرب برسی، رضای خدا را جلب کنی، اینها کرامت های انسانی است.
🔸 دقیقه 13
اکثر مردم چون در مسئله رزق مشرک هستند، خیال می کنند رزقشان به خودشان واگذار شده است. من باید مغازه بروم تا رزق در بیاورم، اگر نروم از کجا بخورم؟.....
اینها شرک است و این شرک ها هست که کار ما را خراب کرده، و بعد همین ها آدم را به رباخواری می اندازد.
✨ رباخواری در نتیجه ی شرک در رزاقیت، نتیجه ی شرک در ربوبیت خداست، یعنی ربوبیت خدا را نسبت به خودم تعطیل می دانم.
🔸 دقیقه 18
زهد در دنیا، این است که حلال را ترک کند، حرام را هم ترک کند. حلال را از ترس حساب ترک کند که می فرماید : فی حلالها حساب
حرام را از ترس عقاب ترک کند.
🔸 دقیقه 22
چرا انسان قدر خودش را نمی داند؟
چرا انسان، نمی فهمد که من لایق این هستم که جمال خدا را نگاه کنم، زیبایی های خدا را نگاه کنم، من باید روحم را تصفیه کنم. این قدر این روح، اوج بگیرد و به پیش خدا برود که اسماء و صفات خدا را ببیند ، زیبایی های خدا را ببیند.
🔸 دقیقه 25
«ونفخت فیه من روحی»
یعنی «من» روح خدا هستم، «من» روح الله هستم.
🔸 دقیقه 26
«انا عرضنا الامانه علی السموات و الارض»
«72،احزاب»
این امانت الهی، در دست انسان چیست؟
امانت چیزی است که مال خود انسان نیست و باید انسان این را نگهداری کند و به صاحبش برگرداند. (همان طور که بود برگرداند) پس معلوم می شود که در انسان یک منطقه ای وجود دارد که این مال خودش نیست، آن کجاست؟ فرمود : «ونفخت فیه من روحی» «72،ص»
از روح خودم در تو دمیدم، یعنی آن روح من است که روح من، مال خداست.
🔸دقیقه 28
مرگ می آید و مرگ روزی است که آن امانت را باید به «او» برگردانم.
✨ هر انسانی یک قبر است که روحش را در زیر لایه های بسیار از این رسوبات دنیا، غرق کرده است.
بعد می فرماید : «واذالقبور بعثرت» «4،انفطار»
روزی که قبرها شکافته شود، یعنی همین وجود من شکافته شود. آن روح را خداوند بیرون بکشد و بگوید : «بای ذنب قتلت» «9،تکویر»
ای روح زیبا! به کدامین گناه، این انسان تو را کشت؟...
🔸 دقیقه 33
اعمال قلبی مهم تر است.
✨ روایت، بهترین اعمال نیکی به فاطمه (س) و اولاد اوست.
https://eitaa.com/moravej_tohid/3711🆔 @moravej_tohid
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
مبحث #معاد
همراهان گرامی لطفا جلسات را دنبال بفرمایید.
🆔 @moravej_tohid
🔽🔽🔽🔽🔽
📜 باب بدزبانی
✨ امام صادق (ع) فرمود : فحش و بد زبانی و هرزه گویی از نشانه های نفاق است.
✨ سماعه گوید : بر امام صادق (ع) وارد شدم، آن حضرت بدون مقدمه به من فرمود : ای سماعه، این چه جنجالی بود که میان تو و شتر دارت رخ داد؟ بپرهیز از این که فحاش یا عربده کش یا لعن کننده باشی. گفتم : به خدا سوگند، چنین شد، زیرا او به من ستم کرده است. فرمود : اگر او به تو ستم کرده، تو هم بیش از حد او را توبیخ کردی! این از کارهای من نیست و من شیعیانم را چنین دستوری نداده ام. از پروردگارت آمرزش بخواه و دیگر تکرار مکن. گفتم : از خداوند آمرزش می خواهم و دیگر تکرار نمی کنم.
📚 اصول کافی، کتاب ایمان و کافر، جلد پنجم
#حدیث
🆔 @moravej_tohid
🎙#فقه_استدلالی جلسه چهاردهم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 2
یک سری روایات هست که حرفشان این است، می خواهند بگویند : نماز جمعه، حکومت، اجرای حدود و.... اینها برای امام معصوم (ع) است. یعنی دیگران در این امور حقی ندارند.
✨ حضرت علی (ع) : صلاحیت ندارد حکم (حکم یعنی قضاوت) و نه حدود (اجرای حد، مثلا کسی را بخواهند تازیانه بزنند و امثال اینها) و نه جمعه، هیچ کدام صلاحیت ندارد مگر برای امام، یا کسی که او را امام اقامه کرده است. (یعنی امام به طور خاص تعیینش کرده)
🔸 دقیقه 3
روایت : نماز جمعه و حکومت (حکومت به همان معنای قضاوت) مال امام مسلمین است.
🔸 دقیقه 4
ولی همه ی روایت هایی که خواندیم و روایت های دیگر که مضمونشان همین است که می گویند : جمعه و حکومت و.... اینها مال ماست. اینها، اولاً هیچ کدامشان در آن چهار تا کتاب معتبر، (این روایت ها) نیامده، در کافی، تهذیب و استبصار و من لایحضره الفقیه، اصلاً نیامده است.....
و ثانیاً، همه ی اینها مُرسَل، هستند. یعنی رُوات انداخته شدهاند و راویانی که این روایت ها را نقل کرده اند، معلوم نیست که چه کسانی هستند؟....
✨ این روایات با چنین ضعف سندی که دارند، در مقابل آن روایت های قوی هستند که گفتیم، تا دویست روایت هست که بعضی هاشون (روایت) صریح در وجوب نماز هستند.
🔸 دقیقه 7
روایت مرفوع، روایتی است که یک راوی انداخته شده، ( آخرین راوی).....
سلسله را می آورد، همان آخری که همان حلقه ی اتصال به امام (ع) است را می اندازد، یا فراموش کرده یا هر چه که هست. می گوید : «رَفعه عن الصادق» مثلاً، روایت مرفوع چنین روایتی هست،آخرین حلقه ی اتصال به امام انداخته شده است.
اما روایت مرسَل نه، روایتی است که تمام سلسله سند انداخته شده است.
خب این روایت ها همه، مرسل هستند.
🔸 دقیقه 8
اما از لحاظ دلالت، چون ما در فقه الحدیث یک بار سندی و یک وقت دلالتی بحث می کنیم.
سندی، یعنی اینکه سندش را بررسی می کنیم....
یک وقت هست از لحاظ دلالت، که اصلاً خود روایت دلالت بر این مطلب دارد یا نه، این را بهش می گویند : بحث دلالی یا دلالتی
✨ فرمود: نماز جمعه مال ماست. یعنی ما سزاوار تر هستیم به این که نماز را بر پا کنیم، این منظور هست. اگر امر دایر شد، مثلا اگر در یک جایی نماز جمعه بر پا شد، تا دو فرسخ دیگر نمی شود نماز جمعه بر پا شود.
حالا فرض کنید، در اینجا امام معصوم (ع) هست، می خواهد نماز جمعه بخواند، یک نفر دیگر هم در همین شعاع دو فرسخی می خواهد بخواند، معلوم است، اگر امام (ع) بخواهد بخواند، آن دیگری نمی تواند بخواند، او اگر بخواند، امام نمی تواند بخواند، اینجا فرمودند : مال ماست، یعنی ما سزاوارتر هستیم....
🔸 دقیقه 12
خود ائمه (ع) آمدند، شرایطی را برای قاضی مشخص کردند و فرمودند : که اگر شما تخاصمی با همدیگر داشتید، به پیش این قضات بروید. خود ائمه (ع) اجازه دادند. بله، اگر امر بین امام و دیگر ی دایر شد، اینجا امام (ع) به قضاوت سزاوارتر است.
ُ
🔸دقیقه 14
پس این روایات، اختصاص را نمی رساند. اولویت را می رساند.
🔸 دقیقه 15
یک مطلب دیگر هم هست که، همان روایت ها به زبان های مختلف نقل شده است.
https://eitaa.com/moravej_tohid/3717🆔 @moravej_tohid
علّت اينكه انسانها از عبادات متنفّر و گريزانند اين است كه انسانها در عالم حيوانيت و لذات و شهوات ماندهاند و عبادات ميخواهند حيوانيت انسانها را بگيرند تا آنها بتوانند به سوي خدا پرواز كنند. مثلاً نماز صبح، خواب را كه يك عمل حيواني است از انسان ميگيرد. نمازهاي ديگر لذّت نگاه كردن تلويزيون، يا مجالست با رفقا را از انسان ميگيرند. روزه، لذّت خوردن و آشاميدن و لذّتهاي جنسي را كه همه لذّتهاي حيواني هستند از انسان ميگيرد. خمس، لذّت داشتن پول را ميگيرد. امر به معروف و نهي از منكر لذّت شخصيتپرستي را ميگيرند. زيرا چه بسا كه امر كردن كسي به معروف يا نهي كردن كسي از منكر باعث شود كه او برآشفته شود و آن آمر یا ناهی را به باد ناسزا و دشنام بگيرد و در نتیجه شخصيت اجتماعي او آسيب ببيند.
#فلسفه_عرفان ۴
@moravej_tohid
تفسیر بسیار زیبا؛ جامع وکامل بر
#منطق_الطیر_عطار_نیشابوری
#علامه_مروجی_سبزواری
🍃همراهان گرامی لطفا تفسیرها را دنبال بفرمایید🌺🙏
🆔 @moravej_tohid
👇👇👇👇
🎙#تفسیر_منطق_الطیر جلسه بیست و یکم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 4
روح است که وحدت پیدا می کند.
✨ در روایات زیاد تأکید شده که با کسی بنشینید که از لحاظ معنوی، دیدن او شما را به یاد خدا می اندازد، اینها به خاطر همین است که انسان وقتی با چنین انسان هایی در ارتباط هست، از روح او بر روح این هم می زند.
🔸 دقیقه 12
به ذره گر نظر از مهر بوتراب کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند
🔸 دقیقه 18
هیچ کس از پیش خود چیزی نشد
هیچ آهن خنجر تیزی نشد
هیچ حلوایی نشد استاد کار
تا که شاگرد شکرریزی نشد
✨ بالاخره، هیچ کس به مقامی از پیش خودش نمی رسد.
✨ نظر از سوی یک ولی، یک انسان الهی
🔸 دقیقه 19
«وکلبهم باسط ذراعیه بالوصید»
«18،کهف»
✨در جایی که یک حیوان قابلیت پیدا میکند که مورد نظر قرار بگیرد، بالاخره ما انسان هستیم و بد است، این قدر محروم باشیم که نظر بر ما نیفتد. محرومیت از نظر این خیلی بد است. ممکن است آدم از پول، از مقام و... محروم باشد، اما از نظر محروم بودن، این واقعا اوج بدبختی و بیچارگی انسان است.
🔸 دقیقه 22
اگر کسی شب داشته باشد، شب بیداری داشته باشد، در این شب آه و زاری داشته باشد، نالهای اشکی داشته باشد، این عجب نیست، اگر که دعای خود را به کوی جانان، به بال مرغ اثر نبندد.
حتماً اثر می بیند، حتماً اثرش هم همین نظر باشد.
🔸 دقیقه 24
اشکال مرغی دیگر این بود که این راه را نمی توانیم برویم، این راه خیلی سخت است.
🔸 دقیقه 26
وقتی که آن عشق در سینه جا پیدا می کند، انسان دیگر از هستی دنیا و از همه سیر می شود و دل می کند.
می خواهد بگوید : تو بیا، پا در راه بگذار، اصلاً عشق دنیا از دلت بیرون می رود.
🔸 دقیقه 27
«فاستقم کما امرت»
«112،هود»
✨ خود این آیه، خیلی عجیب است.
🔸 دقیقه 30
راه عشق، خیلی راه سختی هست، چون بالاخره باید امتحان شوند.
✨ اولاً باید ببیند که در عشق موحد هست یا نه، یعنی ببیند که فقط تعلق به این را دارد یا تعلق به جاهای دیگر هم دارد.
🔸 دقیقه 36
«الله یقبض و یبصط و الیه ترجعون» «245،بقره»
خداوند قبض می کند و بسط می کند و به سوی او باز می گردید.
یعنی حرکت به سوی خدا با قبض است.
🔸 دقیقه 38
قبض برای این است که انسان متوجه عیوب خودش شود. نه اینکه در زمان بسط، انسان به خدا نگاه می کند، در بسط انسان متوجه خداست، در قبض متوجه خودش هست. انسان اگر همیشه متوجه خدا باشد، از خودش فراموش می کند. عیب هایش را درست نمی کند، اما وقتی که قبض هست، متوجه خودش هست.
🔸 دقیقه 41
خلاصه انسان باید به جایی برسد که از گرداب قبض و بسط بیرون بیاید، به وحدت برسد، به جمعیت برسد.
یعنی آدم تا وقتی که دور از خدا هست، قبض و بسط هست، چون آیه می فرماید : «الله یقبض و یبصط و الیه ترجعون»
قبض می دهد و بسط می دهد و به سوی او رجوع می کنید، یعنی معلوم می شود، انسان هنوز به او نرسیده در قبض و بسط هست. وقتی که رسید، دیگه قبض و بسط هم نیست.
🔸 دقیقه 44
زمانی درد را احساس می کنیم که روح ما تعلق به جسم دارد، لذا یک پشه می نشیند، می فهمیم، وقتی که در بحر فنا می افتد، دیگر جسم را رها میکند، لذا عقرب و مار هم که نیشش می زند، اصلاً احساس نمی کند، درد احساس نمی کند.
🔸 دقیقه 46
یک فعالیت شدیدی می خواهد که (انسان) بتواند، وحدت را بر خودش حاکم کند. انسان از افعالش شروع کند، افعالش را به وحدت بیاورد....
✨افعالتان را تا می توانید کم کنید.
🔸 دقیقه 47
تذکرات مهم استاد
🔸 دقیقه 50
رابطه ی حبی همین است، اصلاً خود فقه ما، در واقع یک سری اوامر و نواهی حبی هستند. وقتی که درفقه ما، مثلاً می فرماید: اول پای راست خود را در مسجد بگذار، یعنی خدا این جوری دوست دارد.
یا وقتی می خواهی بیایی بیرون (از مسجد) پای چپت را اول بیرون بذار، یعنی خدا این جوری دوست دارد.
اصلا فقه ما یک دوره عشق است.
یک وقت این مسائل راهزن نشود که فقه ظاهر شریعت است. این مسئله نباشد. فقه یک دوره عشق است، خدای من از من این جوری خواسته است.
🔸 دقیقه 51
در مسئله طهارت و نجاست خیلی دقت داشته باشید، تمام مراتب وجودی انسان یک حقیقت هستند، یعنی لباس شما نجس باشد، این روی خیال اثر می گذارد، خیال روی وهم، وهم روی عقل، عقل روی قلب، قلب روی سر، سر روی خفی، خفی روی اخفی، همه ی مراتب وجودی شما آلوده است. اینکه در فقه می گویند : این را بشور، حالا ممکن است، کسی که می گوید : این را بشور،
نداند چرا؟ اما به خاطر همین است که همه ی مراتب وجودی انسان به هم پیوسته است.
🆔 @moravej_tohid
https://eitaa.com/moravej_tohid/3721
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
✨امام زمان عجل الله تعالی فرجه می فرمایند:
بار خدايا! سپاس ، توراست بر آنچه به قضاى تو بر اوليايت گذشت؛ همانان كه آنان را براى خودت و دينت برگزيدى؛ چرا كه نعمت هاى فراوانِ ماندگار و زوال ناپذير و از بين نرفتنى را ـ كه نزد توست ـ براى آنان انتخاب كردى، پس از آن كه با آنان شرط كردى كه از مقامات و زينت اين دنياى پست ، چشم بپوشند، و آنان هم اين شرط تو را پذيرفتند، و دانستى كه به اين شرط ، وفا مى كنند. پس ، آنان را پذيرفتى و مقرّب درگاه خويش نمودى و نامشان را بلند داشتى و آشكارا آنان را ستوده، فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادى، و به وحى خويش سرافرازشان نموده، از دانش خود عطايشان كردى.
📚مصباح الزائر : ص 446 نقلاً عن كتاب محمّد بن الحسين بن سنان البزوفري ، الإقبال : ج 1 ص 504 ، بحار الأنوار : ج 102 ص 104 .
#حدیث
🆔 @moravej_tohid
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🥀نذار که عادت بکنیم
به غربت فراق تو 😭
دنیا می فهمه آخرش
باید بیاد سراغ تو 😭
#مهدی_بیا
🆔@moravej_tohid
🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿
هوالحکیم
#زندگینامه
قسمت_سوم
بسمه تعالی
📓آشنایی بیشتر با زندگی استاد
شیخنا الاستاد، خود، در مورد ورودش به عرصهی عرفان سرگذشتی را تعریف می کرد بدین ترتیب:
"در درجهی نخست این شوق به عرفان و ورود به این عرصه در خاندان پدری من توارثی است و ذوق شعری و ادبی و گرایشات عرفانی در میان آباء و اجداد من شدید بوده است و نوشتهجات و اشعار فراوانی از آن ها به جا مانده که تقریباً همهی آن ها را جمع آوری نموده و در مجموعهای گرد آورده ام که به عنوان میراثی در خاندان خودمان باقی بماند. لذا خود من نیز از سنین ۷ و ۸ سالگی میل شدیدی به مطالعه و شعر پیدا کردم که تا زمانی که دیپلم گرفتم در کتابخانه های سبزوار، دواوین شعرای بزرگ ایران و آثار مهم عرفانی و رمانهای معروف نویسندگان اروپا و آثار ادبی مهم دنیا را خواندم.
از سنین ۱۴ و ۱۵ سالگی بود که این کشش عرفانی در من به طور قوی ظهور کرد. در مهمانی های خانوادگی وقتی اعضای خانواده دور هم جمع می شدند با آن که هم سن و سالان من جدا از بزرگسالان دور هم می نشستند و به صحبتها یا بازیهای رایج بین همسالان خود می پرداختند، من به اتاقی که کتابخانه ی عمو یا عمهی من در آن جا بود می رفتم و با کتاب ها مشغول می شدم. مثنوی را باز می کردم و تا جایی که حضرت شیخ محمد بلخی اصل داستان را نقل نموده بود می خواندم و می فهمیدم ولی از آن جا که وارد می شد که نتایج عرفانی و قرآنی و تبیین باطنی از بطون قرآن را بیان فرماید، نمی فهمیدم و از این مطلب به شدّت آزرده می شدم و آرزو می کردم که روزی خداوند قدرت فهم این حقایق را به من بدهد. یا غزلیّات حافظ را می خواندم و می دانستم که حضرت شیخ شمس الدین شیرازی منظورش از چشم و اَبرو و خط و خال چیزهای دیگری است ولی نمی فهمیدم و از این جهت نیز آزرده خاطر بودم. بسیار شائق و آرزومند بودم که بر فلسفه ی الهی و حکمت متعالیّه و مبانی عرفان و تصوف مسلط شوم و مسائل عرفانی و مسائلی که مربوط به بطون قرآن و معرفة اللّه و معرفت اسماءالله و حقایق ملکوتی مربوط به عالم آفرینش می شد به طور عمیق و استدلالی و شهودی دریابم و بر آنها احاطه یابم.
۱۷ یا ۱۸ سال بیش نداشتم که دچار بحران ها و سرگشتگی های روحی شدیدی شده بودم و خلائی عظیم را در خود می دیدم و بیشتر اوقات در تنهایی و خلوت می گذراندم:
دی خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شدهست
تا صبح بر دیوار ما بیخویشتن سر میزدهست
چرخ و زمین گریان شده وز نالهاش نالان شده
دمهای او سوزان شده گویی که در آتشکدهست
بیماریی دارد عجب نی درد سر نی رنج تب
چاره ندارد در زمین کز آسمانش آمدهست
چون دید جالینوس را نبضش گرفت و گفت او
دستم بهل دل را ببین رنجم برون قاعدهست
صفراش نی سوداش نی قولنج و استسقاش نی
زین واقعه در شهر ما هر گوشهای صد عربدهست
نی خواب او را نی خورش از عشق دارد پرورش
کاین عشق اکنون خواجه را هم دایه و هم والدهست
گفتم خدایا رحمتی کارام گیرد ساعتی
نی خون کس را ریختهست نی مال کس را بستدهست
آمد جواب از آسمان کو را رها کن در همان
کاندر بلای عاشقان دارو و درمان بیهدست
این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو
کان جا که افتادست او نی مفسقه نی معبدهست
تو عشق را چون دیدهای از عاشقان نشنیدهای
خاموش کن افسون مخوان نی جادوی نی شعبدهست
ای شمس تبریزی بیا ای معدن نور و ضیا
کاین روح باکار و کیا بیتابش تو جامدست
می دانستم که این خلاء وحشتناکی که در روح من ایجاد شده نه با پول و ثروت پر می شود، نه با مقامی از مقام های دنیوی، نه با علمی از علوم رایج در حوزه ها و یا دانشگاه ها، و فقط روحی بی نهایت لازم است که هم چون شتری عظیم الجثّه وارد خانه ی کوچک و محقر این مرغ خانگی شود:
مرغ خانه اُشتری را بی خرد
رسم مهمانان به خانه میبرد
چون به خانه ی مرغ اُشتر پا نهاد
خانه ویران گشت و سقفش اوفتاد
و این غزل حضرت مولانا را بسیار دوست داشتم که:
در درون من درآ ای آن که از من، من تری
تا قمر را وانمایم کز قمر روشن تری
اندر آ در باغ تا ناموس گلشن بشکند
ز آنک از صد باغ و گلشن خوش تر و گلشن تری
تا که سرو از شرم قدت قد خود پنهان کند
تا زبان اندرکشد سوسن که تو سوسن تری
وقت لطف ای شمع جان مانند مومی نرم و رام
وقت ناز از آهن پولاد تو آهن تری
چون فلک سرکش مباش ای نازنین کز ناز او
نرم گردی چون زمین گر از فلک توسن تری
زان برون انداخت جوشن حمزه وقت کارزار
کز هزاران حصن و جوشن روح را جوشن تری
زان سبب هر خلوتی سوراخ روزن را ببست
کز برای روشنی تو خانه را روشن تری
به راستی در کجا می توانستم به چنین روحی دست پیدا کنم، و این روح متعلق به کدام جسم بود، و این جسم در کدام خانه زندگی می کرد، و این خانه درکدام شهر بود؟ "
ادامه دارد ....
🆔 @moravej_tohid
https://eitaa.com/moravej_tohid/3724🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿
🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿
هوالحکیم
#زندگینامه
قسمت_چهارم
بسمه تعالی
📓آشنایی بیشتر با زندگی استاد:
حدود ۱۷ یا ۱۸ سال بیش نداشتم که بعضی روزها به منزل عالم بزرگ سبزوار مرحوم آقا سید فخرالدین افقهی رضوان الله تعالی علیه می رفتم. او از ساعت ۹ تا ۱۰ برای طلاب بحثی فقهی داشت و بعد از آن رفت و آمد عمومی بود و در آخر که مردم می رفتند ۸-۷ نفری از خواص مینشستند و صحبت های خاصتری مطرح می شد. من هم آرام و ساکت در گوشهای می نشستم و به صحبت هایشان گوش میدادم. من می دیدم که پیرمردی لاغر اندام و نحیف در گوشهای می نشیند و با کسی صحبت نمی کند. یک روز فرزند مرحوم افقهی (که مردم سبزوار ایشان را حاج آقا فخر خطاب می کردند) از اصفهان، که در حوزه ی علمیهی آنجا تحصیل می کرد، برای تعطیلات به سبزوار آمده بود، و او تعریف می کرد که: در اصفهان استادی دارم به نام آقای اشنی (بر وزن اخوی) که نزد او حکمت و فلسفه می خوانم. چهار سال پیش که به اصفهان رفتم خدمت او مشغول تحصیل شدم، از او درخواست کردم که به من ذکری بدهد، و او دفع الوقت می کرد و حالا بعد از چهار سال به من ذکری داده که " یا حیّ" است. تا این کلمه از دهان او خارج شد ناگاه مثل این که برقی شدید بر بدن آن پیرمرد متصل شده باشد، تکان شدیدی خورد. ولی کسی جز من متوجه تکان او نشد. او به سرعت خودش را جمع و جور کرد و در جای خود قرار گرفت، و من نیز بسیار فکرم مشغول شد که چرا او در اثر شنیدن این کلمه دچار چنین عکس العملی شد. از سوی دیگر فهمیدم که از اهل دل و اهل سِرّ می باشد. و باید قلبش باز باشد، چرا که وقتی قلب باز است تا اسمی از اسماءالله بر او بخورد این طور منفعل شده و بی اختیار عکس العمل نشان میدهد. در حالی که دیگران که در آن جلسه بودند، همه آدم های متشرعی بودند، ولی شریعتمدارانی که شریعت را با عقلشان دانسته بودند، نه این که با قلبشان چشیده باشند. آری در وجود هر انسان، عقل، کدخدای وجود انسان است، و قلب، کدبانوی وجود او. عقل جای اسلام است و این که انسان تسلیم شود در مقابل ربّ واحد و تسلیم شود در مقابل حقیقت کلمهی لاالهالاالله، اما قلب جای ایمان است به ربّ واحد، و تا این زن، ایمان به حقیقت کلمه نیاورد، اسلام آن مرد و تسلیم او در مقابل ربّ واحد فایده ی چندانی ندارد. اسلامِ عقل، انسان را تا بهشت جسمانی و حیوانی بالا می برد، ولی ایمان قلب، او را تا بهشت روحانی و بهشت ذات بالا می برد و اگر انسانی خوشبخت و بخت یار بود که مورد عنایت ولیّی از اولیاء خدا واقع شد و صیغهی طلاق آن کدبانوی قلب را جاری کرد و او را از حباله ی نکاح عقل جزئی و وهم خارج کرد، (که انسان مادام که در مرتبهی طبیعت و حیوانیت زندگی می کند، همین عقل جزئی سلطان و فرماندهی قوای وجود اوست و قلب نیز تحت فرمان این عقل است، و سایر قوا فرزندان این زن و شوهرند) و قلب را از مرتبهی طبیعت بالا کشید و به منزل عقل قدسی وارد کرد و او را به نکاح عقل قدسی درآورد، در این جاست که قلب ایمان به حقیقت کلمه می آورد و با تمام وجود تسلیم ربّ واحد می گردد و این جاست که: " دین انسان کامل می گردد، و نعمت خدا بر انسان تمام می گردد، و خدا از چنین اسلامی -که اسلام قلب باشد- راضی است ".
( اَلْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دینَکمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیکُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دیناً )
[حضرت استاد رسالهای مفصل در مورد همین مسالهی اسلام و ایمان و موقعیت این زن و مرد وجود انسان، و این سیر قلب که جوهر سیال وجود انسان است، در مراتب عقل جزئی و عقل قدسی و روح قدسی و سرّ و خفی و اخفاء که جواهر ثابته ی وجود انسان هستند، نگاشته است به نام حکمت حیّ.]
◀️ ادامه دارد...
🆔 @moravej_tohid
https://eitaa.com/moravej_tohid/3725🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿
🌸🌸🌸🌸🌸
🍃 آداب زندگی پیامبر (ص)
«باب دوم، آداب معاشرت»
✨امام صادق (ع) به بحر سماء فرمود : ای بحر! اخلاق خوب باعث خوشحالی می شود؛ سپس ایشان حدیثی را بیان فرمود که : پیامبر (ص) دارای اخلاقی نیکو بود.
✨قطب راوندی روایت کرده است، که پیامبر (ص) به بزرگ و کوچک سلام می کرد.
✨در مکارم اخلاق آمده است که، هر گاه پیامبر (ص) سه روز یکی از برادران مؤمن خود را نمی دید، جویای حال او می شد و اگر آن شخص در سفر بود، برایش دعا می کرد و اگر که نرفته بود، به دیدارش می رفت و اگر مریض بود، او را عیادت می کرد.
📚 کتاب سنن النبی (ص)، علامه طباطبایی (ره)
#آداب_زندگی_پیامبر
https://eitaa.com/moravej_tohid/3726
🆔 @moravej_tohid
🎙#شرح_توحید_شیخ_صدوق جلسه سوم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 1
پیامبر اکرم (ص) فرمود :
من نگفتم و هیچ کس از گویندگان قبل از من هم نگفت حرفی مثل «لا اله الا الله»
🔸 دقیقه 5
توحید شئون مختلفی دارد. توحید ذات داریم، توحید وجود داریم، توحید ربوبیت داریم، توحید عبودیت داریم، همه ی اینها را داریم، انسان اگر می خواهد، توحیدش توحید کاملی باشد، باید به همه ی اینها برسد.
🔸 دقیقه 7
ما انسان ها معمولا، حرارت را از خود آتش می دانیم، شوری را از خود نمک می دانیم، روانی و رطوبت را از خود آب می دانیم، شفا را از خود دارو می دانیم، این باعث می شود که توحید انسان به هم بخورد. (این شرک میشود)
🔸 دقیقه 8
لا اله الا الله می خواهد بفرماید که الهی، یعنی سببی و موثری و چیزی که دارای اثر باشد، جز الله وجود ندارد، بنابراین اگر می بینی که نمک، شوری می دهد، این شوری از خداست. اگر شکر، شیرینی می دهد، این شیرینی از خداست.
🔸 دقیقه 9
«والذی هو یطعمنی و یسقین، واذا مرضت فهو یشفین» «79و80،شعراء»
این می شود توحید ربوبیت
✨ در اینجا موجودات چه نقشی دارند؟ موجودات آیینه هایی هستند که آثار خدا را به ما منعکس می کنند.
🔸 دقیقه 17
همیشه انسان رب را عبادت می کند، رب را مدح و ثنا می گوید. ما اگر پدر و مادر مان را حمد و ثنا می کنیم، تشکر می کنیم، به خاطر این است که ما را ربوبیت کردند. آنچه که نیاز داشتیم به ما دادند و نقص ما را از بین بردند و کمال در ما ایجاد کردند.
🔸 دقیقه 20
اثر سیر کنندگی از خدا در نان تابیده و از نان به من منتقل شده، پس اگر من نان را حمد می گویم، حمد من به آیینه ی نان می خورد و از نان به خدا منتقل می شود...
نکته را عنایت کنید که چطوری از وحدت آمد به کثرت رسید، دوباره از کثرت به وحدت برمی گردد. یعنی مؤثر و صاحب اثر خداست.
🔸 دقیقه 23
توحید محمودیت
🔸 دقیقه 25
هرکسی که می گوید : چه دکتر خوبی! مرا شفا داد. آن دیگری می گوید : چه آب گوارایی! این می گوید: چه آتش خوبی! مرا گرم کرد.و...هر کسی که دارد چیزی را مدح می کند، در واقع خدا را مدح می کند. چون اثر همه ی اینها از خداست.
🔸 دقیقه 26
توحید معبودیت
معبود آن کسی است که انسان او را عبادتش می کند. عبادت عبارت است از افعالی که انسان انجام می دهد برای کامل شدن.
🔸 دقیقه 29
هر عبادت بر دو رکن استوار است، یک سری آن افعال درونی که انجام می شود مثل دیدن آب، سنجیدن اینکه این آب با من تناسب دارد، حکم به اینکه تو باید بروی آب بخوری، و پیدایش اراده، اینها همه کارهایی است که در در درون من انجام شد. حالا که این کار ها انجام شد، در بیرون فعل انجام می دهم، این فعل را می گویند، عبادت
هر فعلی که انسان را به کمالی برساند، آن فعل عبادت می شود. انسان همیشه به دنبال کمالش حرکت می کند. وقتی که گفتیم : همه ی کمالات در دست خداست
یعنی از همین کمالات کوچک بگیرید، مثل کمال سیر اب کنندگی پیش خداست. کمال سیر کنندگی پیش خداست.کمال گرفتن جان که مال عزرائیل است پیش خداست... همه ی این آثار و همه ی این کمالات در واقع مال خداست. پس هر موجودی که روی خودش را به سوی چیزی می کند که به سوی او برود و به واسطه ی او خودش را کامل کند، در واقع خودش را به سوی خدا تنظیم کرده است.
🔸 دقیقه 37
یکی از اسرار معجزات انبیاء
ما خیال می کنیم، گرما ذاتی خود آتش است، اما اگر ذاتی شیء باشد که ذاتی شیء از خود شیء جدا نمی شود.
🔸 دقیقه 41
انبیاء می آمدند، یک چیزی را از خاصیت می انداختند، مثل همین جا که آتش را از حرارت می اندازند، یا برعکس کار می کردند، یک خاصیتی را در یک چیزی ایجاد می کردند، متلا حضرت موسی خاصیت حیات و حرکت را در چوب خشک ایجاد می کند.
https://eitaa.com/moravej_tohid/3728🆔 @moravej_tohid
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
شرح جامع و کامل #حدیث_معراج
همراهان گرامی لطفا تفسیرها را دنبال بفرمایید.
🆔 @moravej_tohid
🔽🔽🔽🔽🔽
🎙#شرح_حدیث_معراج جلسه بیست و ششم
در محضر #علامه_مروجی_سبزواری
🔸 دقیقه 2
سه مطلب توکل، صبر، رضا اینها از اموراتی است که قلب انسان را خیلی قوی می کند.
🔸 دقیقه 3
ما یک سری اعمال داریم که اینها را با جسم انجام می دهیم، مثل روزه، نماز، حج.... اما یک سری اعمالی هستند که مربوط به قلب انسان می شوند.....
مثل، «ان الله یحب المتوکلین» «159،آل عمران»
خداوند اهل توکل را دوست دارد.
توکل یک عملی هست که با قلب انجام می شود.
🔸 دقیقه 4
منتهی یک چیزی هست، نماز خواندن در دست خودم هست، امروز را روزه بگیرم و امسال حج بروم، اما صبر و توکل و رضا، اینها سه مقامی هستند که معمولا به دست خود انسان نیستند.
✨ اینها را باید انسان از خداوند بخواهد که زمینه ی صبر را برای او فراهم کند. حالا زمینه ی صبر چیست؟ زمینه ی صبر و توکل و رضا، مصیبت ها، بلاها و غم ها هست که اینها از طرف خدا بر انسان وارد میشود.
🔸 دقیقه 6
توکل داشته باشد، به این طرف و آن طرف نزند، به خدا واگذار کند، آرام باشد. خدايا! این مصیبت را خودت دادی و خودت هم هر وقت صلاح باشد از من می گیری.
✨ بیشتر گرفتاری های مردم از همین بی توکلی هست، نه اینکه خودشان می خواهند بروند حل کنند، خدا هم به خودشان واگذار میکند.
🔸 دقیقه 8
رضا، اینکه انسان در مصائب راضی باشد.
🔸 دقیقه 9
آدم هایی که واقعاً اهل توکل هستند و از دنیا کناره گرفته اند، بر اینها مصیبت وارد میشود، اما آدم های دنیا دار گره در کارشان می افتد. بین این دو تا فرق بگذارید، مصیبت خوب است.
انبیاء هیچ وقت گره در کارشان نمی افتد، اما تا بخواهی مصیبت بر آنها وارد می شد و لذا روایت هم داریم که انبیاء از همه بیشتر بر آنها مصیبت وارد می شد.
🔸 دقیقه 11
ای احمد! اگر دوست داری که پرهیزگار ترین مردم باشی، در دنیا زهد کن و در آخرت رغبت کن.
از خداوند سؤال کرد، چگونه در دنیا زهد داشته باشم. خداوند جواب داد : از دنیا فقط به اندازه ی کفاف خودت لباس و غذا و آب، بردار...... و برای فردا چیزی ذخیره نکن.
✨ خیلی از بزرگان اینگونه بودند که برای فردایشان چیزی ذخیره نمی کردند.
🔸 دقیقه 15
همیشه ذکر مرا مداومت کن.
فرمود : خدايا! چگونه بر ذکر تو مداومت کنم؟
دوام ذکر چیست؟ یعنی همین جوری بگویم : سبحان الله، سبحان الله... از صبح تا شب، نه، می فرماید :دوام ذکر این است که از مردم کناره گیری کن و به خلوت برو. خیلی در میان مردم نباش. مردم دارند به سمت دنیا می روند، تو هم اگر قاطی آنها شوی می روی (به سوی دنیا) باطن دنیا جهنم است.
✨ مگر قرآن نمی فرماید :
اگر از اکثریت تبعیت کنی، تو را از راه خدا گمراهت می کنند.
🔸 دقیقه 15
از ترش و شیرین بغض داشته باش....
و شکمت را از دنیا خالی کن (این می شود دوام ذکر خدا)
🔸 دقیقه 17
خدا در خلوت است، در خلوت می توانی پیدایش کنی.
🔸 دقیقه 18
زهد در دنیا سه مقوله است، یکی، زهد للدنیا، یکی زهد فی الدنیا و دیگری زهد عن الدنیا
زهد للدنیا یعنی زهد برای دنیا، این برای آدم هایی است که دنیا طلبند، دوست دارند دنیا را جمع کنند اما دنیا را استفاده نمی کنند..... (همین که پولش در بانک زیاد شود را دوست دارد)
🔸 دقیقه 21
زهد عن الدنیا، زهد از دنیا به خاطر آخرت، یعنی از دنیا کناره می گیرد و در یک خلوتی می رود، به خاطر اینکه مبادا اگر به میان مردم رفت آلوده شود، این البته خوب زهدی هست اما مال آدم های ضعیف است.
🔸 دقیقه 23
اما یک عده آدم هایی هستند که اینها روح قوی و اراده ای قوی دارند، اینها زهد فی الدنیا دارند، یعنی در دنیا هستند، با مردم زندگی می کنند، کسب و کار می کنند، ولی در عین حال قلبشان متوجه دنیا نیست.
🔸 دقیقه 26
از عارفی پرسیدند که از کجا رزق خودت را می خوری؟ گفت : من چه می دانم؟ این را از کسی بپرسید که مرا آفریده....
✨ راه های رزق خیلی ظریف است، اصلاً راه های رزق این دنیایی نیست، راه رزق من مغازه ام نیست، شغل و مقامم نیست، اصلاً اینها نیست، راه های رزق یک راه های ملکوتی است.
🔸 دقیقه 28
خداوند برای هر کسی یک حد وجودی قرار داد، یک چیز های پنهانی هست، هر انسانی یک وجه الله دارد که از راه آن وجه الله باطنی، رزقش می رسد. ما خیال می کنیم که از مغازه ی ما می رسد.
🔸 دقیقه 30
نفس علوی
هر چه هم که در زندگی دارد، همه را می بخشد، به طوری که محتاج نان شبش می شود و زرهش را گرو می گذارد، آن یک نفس علوی می خواهد.
این است که برای ما همان زهد عن الدنیا خوب است، خیلی خودمان را آلوده نکنیم، خیلی خودمان را وارد جامعه نکنیم. (در حد ضرورت) والا آن زهد فی الدنیا که انسان در دنیا باشد، کسب و کار و تجارت کند ولی در عین حال قلبش را چنان از دنیا، فارغ نگه دارد، که بود و نبود دنیا هیچ تفاوتی برایش نکند، اینها کار اولیاء خداست و کار هر کسی نیست.
https://eitaa.com/moravej_tohid/3731🆔 @moravej_tohid