چالش اثر تنگه بستن تنگه هرمز تاکنون آثار و پیامدهای گسترده‌ای داشته که مهم‌ترین آن‌ها افزایش قیمت نفت بوده است. اما این افزایش قیمت به دلایل مختلف در قیمت اسمی صددلار متوقف شده و نتوانسته شوک مورد انتظار را به بازارهای جهانی وارد کند. از سوی دیگر آثار بستن تنگه هرمز صرفا کوتاه‌مدت نیست و آثار بلندمدت آن فراتر از اختلال موقت در عرضه و قیمت انرژی، ماهیت بنیادین و ساختاری خواهد داشت که ممکن است به بازتعریف نظم منطقه‌ای بینجامد. نظمی که بر پایه مزیت ژئوپلیکی تنگه می‌تواند جایگاه سیاسی ایران در منطقه را به سطح دیگری ارتقا بخشد. اما این نظم جدید در عرصه‌های اقتصادی به گونه دیگری بروز خواهد کرد و نظم جدید اقتصادی ممکن است به کاهش ارزش تنگه در درازمدت بینجامد و همین امر بر ارزش سیاسی آن نیز سایه افکند. چرا که مرور زمان موجب سازگاری اقتصاد منطقه و جهان با شرایط جدید و تلاش برای کاهش وابستگی استراتژیک به این نقطه حساس خواهد شد. وابستگی صادرات نفت کشورهای حاشیه خلیج فارس به تنگه هرمز و تهدید امنیت اقتصادی این کشورها، آن‌ها را به سمت توسعه مسیرهای جایگزین و بازتعریف زنجیره‌های تأمین سوق خواهد داد. این تلاش‌ها حتی در صورت بازشدن کامل تنگه هم اتفاق خواهد افتاد؛ کمااین‌که کشورهایی مثل عربستان و امارات طی دهه گذشته با پیش‌بینی چنین وضعیتی به سمت توسعه مسیرهای جایگزین صادرات نفت رفته و در جریان جنگ فعلی هم از آن بهره‌برداری کردند. تغییر منطقه کنترلی تنگه هرمز توسط قوای نظامی کشورمان و شمول بندر فجیره در امارات برای جلوگیری از دور زدن تنگه، نشان از اهمیت این موضوع دارد و بستن تنگه باب‌المندب نیز می‌تواند برگ دیگری برای مهار همین سناریو توسط عربستان در بندر ینبع و دریای سرخ باشد. اما طبیعی‌ست که افزایش مسیرهای جایگزین و کاهش سطح تنش، امکان تهدید و تحدید مسیرهای جایگزین را در آینده پس از جنگ، دشوار خواهد کرد. گرچه مسیرهای موجود فعلا ناکافی هستند و نمی‌توانند بار دور زدن کامل تنگه را بر دوش بکشند، اما پروژه‌هایی مثل احیا و توسعه خط لوله نفت عراق و طرح‌های بلندپروازانه‌ای نظیر پروژه چهاردریا در سوریه که با هدف کاهش وابستگی به مسیرهای دریایی سنتی و تنگه‌ها طراحی شده‌اند، دست‌کم می‌توانند چشم‌انداز اهمیت اقتصادی تنگه هرمز را با چالش مواجه کنند. با این تفاصیل به‌نظر می‌رسد علاوه بر اعمال حاکمیت سیاسی و برقراری رژیم حقوقی جدید بر تنگه، مهم‌ترین راهبرد برای استفاده از ظرفیت اقتصادی تنگه هرمز در جنگ، استفاده حداکثری کوتاه‌مدت با بهره‌گیری از اثر روانی بستن تنگه و استفاده بلندمدت با مدیریت هوشمندانه تردد و زنده نگاه‌داشتن مزیت‌های اقتصادی این مسیر است. اما در کوتاه‌مدت، اثر روانی قیمت نفت مهم‌ترین ابزار فعلی ما برای ایجاد فشار بین‌المللی بر دشمن در میانه جنگ فعلی است و نباید با واکنش‌ها و مواضع نابه‌جای سیاسی مهار شود و اثر خود را از دست دهد. استفاده از این پنجره زمانی، مستلزم وارد کردن شوک فوری و حداکثری به بازار انرژی است که آستانه تحمل اقتصاد جهانی (قیمت لحظه‌ای 200 دلاری و قیمت پایدار ۱۵۰ دلاری بنابر محاسبات معتبر) را تهدید کند. این شوک قیمتی می‌تواند بحران کنترل‌شده‌ای را در سطح اقتصاد جهانی ایجاد کند که ضمن پرهیز از خطر رکود و سقوط قیمت نفت، مزیت سیاسی و امنیتی فوق‌العاده‌ای را برای کشورمان به‌همراه آورد و ضمانت عینی تحقق خواسته‌های برحق ملت ایران قرار گیرد. #تنگه_هرمز #قیمت_نفت بیشتر بخوانید: دور زدن ممنوع! تنگه قیمت نفت فراتر از جنگ منطقه‌ای تعرفه هرمز را تصاعدی کنیم! جنگ منطقه‌ای در تله آتش‌بس تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

عراق همدل؛ پای کار ایران روز گذشته توئیت عربی رئیس‌جمهور خطاب به آیت‌الله‌ سیستانی و مردم عراق منتشر شد که در آن از مواضع حکیمانه و حمایت‌های بی‌دریغ حضرت آیت‌الله العظمی سیستانی مرجعیت عالیقدر عراق نسبت به جمهوری اسلامی ایران و آسیب‌دیدگان تجاوز اخیر آمریکا و رژیم اسرائیل قدردانی کرده بود. پزشکیان همچنین با تقدیر از همدلی، همراهی و حمایت ملت برادر عراق با ملت ایران، تأکید کرد که مرجعیت همواره پناهگاه مستحکم معنوی و پشتیبان ارزشمند مظلومان بوده است. آیت‌الله العظمی سیستانی از ابتدای تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان این جنگ ظالمانه را با شدیدترین عبارات محکوم کرده و از همه مسلمانان و آزادگان جهان خواسته بود که با ملت‌های مظلوم ایران و لبنان همبستگی نشان دهند. اما در پیام دیگری که در آستانه عید فطر گذشته صادر شد، مردم عراق را به کمک به برادران ایرانی و لبنانی‌شان فراخواندند. در این پیام که در خطبه‌های نماز اعتاب مقدسه عراق قرائت شد آمده بود: ای مؤمنان، ایمان تنها اقرار و عقیده نیست و عمل صالح و همدردی و یاری رساندن نیز لازم است. در این شرایط دشوار که رنج‌ها افزون و نیاز آسیب‌دیدگان و آوارگان بیشتر شده است، وظیفه شرعی و انسانی ما ایجاب می‌کند که دست یاری به سوی برادران مصیبت‌دیده خود دراز کنیم. مرجعیت عالی دینی، اجازه می‌دهد که از حقوق شرعی برای کاهش آلام آسیب‌دیدگان در ایران و لبنان مصرف شود. فراخوان مرجعیت موجی از همبستگی مردمی را در عراق پدید آورد و صحنه‌های زیبایی از یگانگی دو ملت ایران و عراق را به تصویر کشید. عراقی‌ها با ایجاد پویشی از همدلی و همراهی با مردم ایران، تصویر هدایا و تبرعات خود به مردم ایران و رسید صادره توسط دفتر آیت‌الله سیستانی را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشتند که یادآور پویش ایران همدل به ابتکار رهبر شهید انقلاب بود. برخی از این صحنه‌ها در شبکه‌های اجتماعی توجه کاربران را به خود جلب کرد: دختربچه عراقی که گوشواره‌هایش را از گوش درمی‌آورد، می‌گوید این‌ها از گوشواره‌های حضرت رقیه باارزش‌تر نیست؛ تقدیم به مردم ایران. کودکی که با شور و هیجان قلکش را می‌شکند و تمام پس‌اندازش را برای کمک به مردم ایران اهدا می‌کند. مرد سال‌خورده‌ای که هزینه درمانش را برای هدیه به مردم ایران تقدیم می‌کند. عروسی که سرویس طلای خود را اهدا می‌کند. و پسربچه‌ای که دوچرخه‌اش را به‌عنوان تنها دارایی‌اش برای کمک به مردم ایران هدیه کرد و با چشمانی اشک‌بار گفت: جان‌های ما فدای شما در جمهوری اسلامی ایران. با این پویش سیل کمک‌های مردمی عراق به ایران برای تجدید پیمان برادری در روزهای سخت توسط نهادهای مختلف عراقی، از آستان‌های مقدس تا مواکب و کتائب بسیج مردمی به راه افتاد. چند روز بعد اولین کاروان کمک‌های بشردوستانه از حرم حسینی وارد ایران شد تا با ورود کاروان‌های بعدی بیشترین کمک‌های بین‌المللی در طول جنگ اخیر از طرف این ضلع جبهه مقاومت رقم بخورد؛ از موادغذایی و دارویی گرفته تا تجهیزات پزشکی، آمبولانس و ماشین‌آلات سنگین آواربرداری. صدها نفر از موکب‌داران عراقی نیز راهی ایران شدند تا موکب خود را این بار نه در اربعین و مشایه، بلکه در فروردین و شهرهای ایران برپا کنند و با پذیرایی از مردم مقاوم ایران سهمی در این مبارزه مقدس داشته باشند یا شاید ادای دینی کرده باشند به دوستی‌ها و همراهی‌های گذشته ایرانیان، به‌ویژه در روزهای سخت مبارزه با تروریسم داعش. آیت‌الله سیستانی همچنین هزینه ویژه‌ای برای بازسازی مدرسه میناب اختصاص داد که مراسم کلنگ‌زنی مدرسه جدید به‌سرعت انجام شد. علاوه بر این نماینده مرجعیت به دیدار خانواده شهدای میناب و عیادت مجروحان جنگی بستری در بیمارستان‌های تهران رفت و هدایایی نیز به آن‌ها پرداخت شد. کمک‌های ارزش‌مند مردم عراق در حالی وارد کشور شده است که به تصریح معاون جمعیت هلال احمر کشورمان «هیچ درخواست نیازی از سوی ایران اعلام نشده» و حجم کمک‌ها نیز شاید در قیاس با عمق اقتصاد ایران به چشم نیاید؛ اما این توجه مرجعیت و حرکت خودجوش مردمی، عمق هم‌دلی و ارتباط عاطفی ایران و عراق در برهه‌های حساس تاریخی را به نمایش گذاشت. #جبهه_مقاومت #عراق #مرجعیت بیشتر بخوانید: اربعین و معجزه خدمت فرصت مقاومت در دل تهدید جنگ تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

#رئیس_جمهور اگر #مردم ایران را قابل می‌دانند قدری هم در پلتفرم داخلی حرف بزنند... چون بیش از ۹۹ درصد مردم برخلاف ایشان دسترسی به #اینترنت بین‌الملل ندارند! این آخرین پیام دکتر #پزشکیان در #ویراستی بوده، ۲۰ ماه پیش! و غیر از فصل انتخابات تقریبا فعالیتی نداشته‌اند... صفحه من در ویراستی: https://virasty.com/r/1Ua تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

از کربلا نباید گذشت! روز گذشته نیروهای بسیج مردمی عراق (حشدالشعبی) عملیات گسترده امنیتی را با هدف اعمال کنترل کامل بر بیابان‌های کربلا و نجف آغاز کردند. این عملیات پس از بالا گرفتن جنجال‌های گسترده بر سر ادعای وجود یک پایگاه مخفی رژیم صهیونیستی در این منطقه انجام می‌شود. اوایل هفته افشای وجود یک پایگاه مخفی اسرائیل در عمق بیابان‌های عراق شگفتی محافل خبری را برانگیخت. پایگاهی متعلق به رژیم صهیونیستی که پیش از آغاز جنگ رمضان و با هدف پشتیبانی از عملیات هوایی علیه ایران در بیابان‌های کربلا و نجف احداث شده است. این ادعا را ابتدا رسانه آمریکایی وال‌استریت ژورنال مطرح کرد که با واکنش‌های ضدونقیض مقامات عراقی مواجه شد. اما انتشار جزئیات بعدی و تصاویر ماهواره‌ای جایی برای انکار آن باقی نمی‌گذاشت. تصاویری که وجود یک باند فرود خاکی بر روی بستر خشک یک دریاچه قدیمی و استقرار تجهیزات و چادرهای اسکان نظامی را نشان می‌داد. افشای اولیه این پایگاه حساس، توسط یک چوپان عراقی صورت گرفت که اسفندماه گذشته با مشاهده تردد غیرعادی بالگردها در منطقه‌ای دورافتاده، موضوع را به مقامات عراقی گزارش کرد. با اعزام نیروهای امنیتی عراقی، جنگنده‌های ناشناس اجازه نزدیک شدن به محل را نداده و آن‌ها را هدف حملات هوایی قرار دادند که به شهادت و مجروحیت چند تن از آنان انجامید. در آن زمان با وجود انتشار خبر این درگیری در عمق عراق، موضوع در ابهام باقی ماند و حالا رسانه‌های آمریکایی و اسرائیلی آن را فاش کرده‌اند. هرچند این موضوع احتمال وجود پایگاه‌های مشابه را تقویت خواهد کرد و عملیات حشدالشعبی نیز برای اطمینان از این موضوع است. ارتش عراق ضمن پذیرش درگیری نیروهای امنیتی با نیروهای ناشناس خارجی در منطقه یادشده، اعلام کرد که از نیمه اسفند گذشته تاکنون نشانه‌ای دال بر استقرار مجدد آن نیروها وجود ندارد. با این‌حال برخی دیگر از مقامات عراق اعلام کردند که پایگاه مخفی مدت‌ها فعال بوده و نیروهای عراقی توسط آمریکا از نزدیک شدن به حریم آن منع شده‌اند و این منطقه عملا از حاکمیت عراق خارج شده است. طی روزهای گذشته و پس از این افشاگری، پروازهای مکرر هواپیماهای پشتیبانی آمریکایی به منطقه یادشده امکان تخلیه پایگاه از نیروهای اسرائیلی را قوت بخشید که نشان می‌دهد این حرکت از ابتدا با حمایت و پشتیبانی آمریکا انجام شده است. اما گذشته از جزئیات موضوع، این مسأله ارتباط مستقیمی با امنیت ملی ایران دارد. راه‌اندازی پایگاهی در سیصد کیلومتری مرز ایران، عملا اسرائیل را به همسایه نزدیک ایران تبدیل می‌کند که حتی برای رسیدن جنگنده‌هایش به اهداف ایرانی، نیازی به سوخت‌گیری هوایی نخواهد داشت! پیش از این و در جریان حملات اسرائیل به کشورمان نیز آسمان عراق بدون هیچ مشکلی جولانگاه جنگنده‌های اسرائیلی بود و تمام حملات نظامی اسرائیل از طریق همسایه شرقی ما انجام شده است. مضاف بر این‌که نیروهای آمریکایی نیز بارها از فضای این کشور برای ضربه به کشورمان استفاده کرده‌اند که ترور سردار شهید سلیمانی در رأس این جنایات بوده است. با وجود همدلی فوق‌العاده مردم عراق و نیروهای مردمی این کشور با محور مقاومت و به‌ویژه جمهوری اسلامی ایران و با وجود ادعاهای مقامات غربی مبنی بر نفوذ ایران در این کشور، حکم‌رانی امنیتی در عراق عملا در اختیار دشمن آمریکایی و اسرائیلی است و ادامه این روند قابل تحمل نیست. گرچه حکومت عراق در این موضوع، استقلال و استقرار چندانی ندارد و قادر به اعمال حاکمیت بر آسمان و زمین خود نیست، اما مسأله جنگ و امنیت ملی را نمی‌توان با تعارفات همسایگی برگزار کرد و از آن گذشت. اگر دیروز می‌گفتیم که برای آزادی قدس از کربلا باید گذشت، امروز دست‌کم باید گفت که برای دفاع از حرم ایران از کربلا نباید گذشت! #جنگ #جبهه_مقاومت #عراق بیشتر بخوانید: جولان اسرائیل پشت مرزهای غربی! نفوذ از غرب یا شمال‌غربی؟ وقتی نیروهای مقاومت درگیر اقتصاد می‌شوند عراق همدل؛ پای کار ایران تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

یا لثارات الامام شیعه اگر تا امروز زنده است، از برکت خون امام شهیدش در کربلا بوده و به تعبیر امام(ره) محرم و صفر اوست که اسلام را زنده نگه داشته است. این خون‌خواهی و انتقام‌های بعدی حتی این اثر را داشت که خلفای بعدی جسارت قتل ائمه شیعه را از دست بدهند و از روش‌های مخفیانه‌ای استفاده کنند تا از انتقام مختارهای زمان در امان باشند. از ابتدای انقلاب اسلامی مردم ایران نیز خون شهدای ما بود که جان می‌داد به انقلاب و به بیان امام راحل، ملت را زنده‌تر می‌کرد و به تکاپو وامی‌داشت. امروز هم جریان زندگی در رگ‌های انقلاب اسلامی از همین خون‌های پاکی است که توسط شقی‌ترین افراد و رژیم‌های ناپاک جاری شده و نباید اجازه داد که به سردی گراید. رهبر انقلاب در اولین پیامشان این اطمینان را دادند که انتقام خون رهبر شهید انقلاب و سایر شهدای جنگ گرفته خواهد شد: «این اطمینان را به همگان می‌دهم که ما از انتقام خون شهدای شما صرف‌نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم، فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشّأن انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملّت که توسّط دشمن شهید می‌شود، خود موضوع مستقلّی برای پرونده انتقام است.» ایشان در پیام اربعین امام شهید نیز یادآوری کردند که خون‌بهای شهیدان این جنگ را فراموش نمی‌کنیم و از مردم نیز خواستند که عزم انتقام و خون‌خواهی امام شهید را زنده نگه‌دارند: ملت عزیز اگر چه با پایان گرفتن مدت عزای رسمی شهادت رهبر عظیم‌الشأن خود، جامه عزا را از تن بیرون می‌آورد، اما عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان و همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم را در روح و قلب خود زنده نگه‌میدارد و پیوسته مترصّد تحقق آن خواهد بود.» گرچه فضاهای سرد سیاسی ناگزیرند که شرط و شروطی را بر روی کاغذ آورند و حقوق مردم و مصالح ملی را از مجاری خشک دیپلماتیک پیگیری کنند، اما گرمای خون امام شهید چیزی نیست که در دماسنج‌های دنیایی به شماره آید و چنین خونی را بتوان قیمتی گذاشت. فارغ از مناسبات سیاسی و نتایجش، مردمی که در نظام امت و امامت نفس کشیده‌اند و عهد خون با امامشان بسته‌اند، خون‌خواهی امام شهید را بخشی از عهد خود می‌دانند. این همان چیزی‌ست که به نقطه کانونی اتحاد ملی ایرانیان تبدیل شده و ارزشش به بیان رهبر شهید انقلاب، کم‌تر از خود شهادت نیست. با این‌که هفتادوهفت روز است که امام شهیدمان آرام گرفته، خون پاکش هم‌چنان در رگ‌های مردم می‌جوشد و خیایان‌ها را به خروش درمی‌آورد. پیکرش هم‌چنان بر زمین است، اما مردم ما این شب‌ها در خیابان‌ها پرچم خون‌خواهی رهبر شهیدشان را بر دوش می‌کشند و برای تشییعش آماده می‌شوند. حالا برافراشتن مداوم پرچم «یا لثارات الامام» و تلاش برای این انتقام مقدس است که می‌تواند دشمن را از کرده خود پشیمان کند تا تضمینی واقعی باشد بر امنیت رهبران نظام. #یا_لثارات_الامام #انتقام #امام_شهید بیشتر بخوانید: داغی که سرد نمی‌شود... امتداد «خیابان» کجاست؟ تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

گره تنگه کورتر می‌شود؟ تنگه هرمز که تا نهم اسفندماه گذشته به روی همه شناورهای تجاری و حتی نظامی باز بود، با تجاوزات آمریکا به کشورمان به گره کوری تبدیل شد که باز کردنش به هدف جدیدی برای دشمن تبدیل شده است. بحرانی که آژانس بین‌المللی انرژی آن را بزرگترین اختلال در تأمین انرژی جهانی نامیده، آمریکا را بر آن داشت تا پروژه آزادی را برای باز کردن نظامی و اسکورت کشتی‌ها در این تنگه اجرایی کند که البته ناکام بود. ابهامات درباره این پروژه دو روز پیش پای فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا را به جلسه استماع کنگره باز کرد تا راه‌های بازگشایی نظامی تنگه را با نمایندگان کنگره آمریکا درمیان بگذارد. آدمیرال «داریل کادل» البته آب پاکی را روی دست نمایندگان ریخت و اعتراف کرد که نیروی دریایی آمریکا توان بازگشایی تنگه هرمز از طریق اسکورت کشتی‌ها در این آب‌راه را ندارد: «ما موضوع اسکورت را بررسی کرده‌ایم؛ این یک مأموریت بسیار چالش‌برانگیز است. از نظر نظامی ارائه خدمات اسکورت در یک تنگه مورد مناقشه، فراتر از ظرفیت نیروی دریایی آمریکا برای انجام مؤثر آن است. باید به جایی برسیم که تنگه با یک آتش‌بس عمومی پذیرفته‌شده، باز شود.» با وجود شکست پروژه آزادی و اعلام ناتوانی برترین قدرت نظامی جهان در این مأموریت، اخبار ضدونقیض از مشارکت سایر کشورها هم‌چنان به گوش می‌رسد. مارک روته دبیر کل ناتو روز جمعه اعلام کرد که آمریکا می‌تواند از پایگاه‌های اروپایی برای عملیات نظامی خود استفاده کند و ما می‌توانیم به ایالات متحده در تلاش‌هایش برای بازگرداندن آزادی دریانوردی در تنگه هرمز کمک کنیم. اما اعلام آمادگی دبیرکل ناتو بلافاصله با واکنش برخی از اعضای این اتحادیه نظامی مواجه شد. وزارت امور خارجه فرانسه اعلام کرد که این کشور هرگونه نقش احتمالی ناتو در تأمین امنیت تنگه هرمز را رد می‌کند و تأکید دارد که مأموریت این ائتلاف به خاورمیانه تسری نمی‌یابد. وزیر خارجه ایتالیا هم گفت: مأموریت در تنگه هرمز نمی‌تواند تحت رهبری ناتو انجام شود و باور ندارد که این ائتلاف وارد چنین عملیاتی شود. حتی فرمانده عالی ناتو در اروپا نیز معتقد است این ائتلاف برنامه‌ای برای مأموریت احتمالی در تنگه هرمز ندارد! این اظهارات ضدونقیض را شاید بتوان در ادامه سردرگمی سیاسی نسبت به وضعیت تنگه هرمز تفسیر کرد. تناقضی که در ادعاهای سیاسیون و نظامیان آمریکایی هم مشاهده می‌شود و حتی اندیشکده‌های غربی نیز پاسخی برای آن پیدا نکرده‌اند. مؤسسه کاتو نتیجه جنگ تا این‌جای کار را «شکست استراتژیک» خواند و مرکز مطالعات استراتژیک آمریکا هم اعلام کرد وعده فروپاشی حکومت ایران محقق نشده است و حتی یک ایران ضعیف‌شده هم می‌تواند تنگه هرمز را کنترل کند. روز جمعه تحلیل‌گران بروکینگز وضعیت تنگه هرمز را «بدترین سناریوی محتمل» و «تقریبا فاجعه» توصیف کردند و نوشتند: کنترل ایران بر تنگه هرمز، موازنه قدرت در منطقه و جهان را به نفع تهران تغییر داده و واشنگتن عملا سلطه خود را در این منطقه حیاتی از دست داده است. به دلیل نبود گزینه‌های نظامی کارآمد و کم‌هزینه، معکوس کردن این شکست در آینده نزدیک غیرممکن است. حتی با وجود اهرم‌های فشار اقتصادی، هیچ راهکار نظامی یا دیپلماتیک ساده‌ای برای بازپس‌گیری کنترل کامل بر تنگه هرمز وجود ندارد.» حاکمیت ایران بر تنگه هرمز و جریان یافتن ترانزیت کالا و انرژی از این آب‌راهه در حالی به نقطه بی‌بازگشت رسیده که هم‌زمان گمانه‌های وقوع بحران اینترنت جهانی در مناقشات آتی اذهان را به خود مشغول کرده است. تهدید ایران می‌تواند به منزله تهدید شریان‌های حیاتی اقتصاد دیجیتال در دنیا باشد که بخشی از آن از بستر تنگه هرمز عبور می‌کند. #تنگه_هرمز #اینترنت بیشتر بخوانید: چالش اثر تنگه دور زدن ممنوع! تنگه قیمت نفت فراتر از جنگ منطقه‌ای تعرفه هرمز را تصاعدی کنیم! جنگ منطقه‌ای در تله آتش‌بس تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

ترامپ در لحظه از جزئیات #مذاکره مطلع می‌شود نتانیاهو هم به فاصله چنددقیقه در جریان قرار می‌گیرد بعد هم مقامات سایر کشورهای هم‌پیمان با دشمن مقامات آگاه دشمن هم ریز مذاکرات را منتشر می‌کنند... این وسط فقط مردم ایران نامحرمند! چون اگر چیزی به #مردم بگوییم «دشمن» اطلاع پیدا می‌کند!!! و تنها توصیه به مردم این است که گوششان به بی‌خبری داخلی باشد نه #رسانه های دشمن! از همین قبیل بخوانید: روایت اول؛ روایت مردم صفحه من در ویراستی: virasty.com/valianpour تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

مذاکره وسط خیابان! در مذاکره با واسطه‌هایی مثل پاکستان طبیعی است که دشمن، یعنی آمریکا در جریان جزئیات مسائل قرار گیرد. سرعت انتقال هم معمولا بالاست که خودش را در توئیت‌های رئیس‌جمهور آمریکا نشان می‌دهد. ترامپ حتی زمان را برای خواندن و پاسخ به پیشنهادات طرف ایرانی از دست نمی‌دهد و بلافاصله دریافت پیام را اعلام می‌کند و پاسخ را به توئیت بعدی حواله می‌کند. این البته همه ماجرا نیست؛ علاوه بر مقامات آمریکایی که در لحظه از جزئیات مذاکره مطلع می‌شوند، مقامات اسرائیل هم با فاصله چنددقیقه در جریان قرار می‌گیرند و همین‌طور مقامات سایر کشورهای هم‌پیمان با دشمن. ساعتی نمی‌گذرد که مقامات آگاه دوست و دشمن، ریز مذاکرات را در رسانه‌های غربی منتشر می‌کنند و تحلیل‌های مختلف آغاز می‌شود. و جالب‌تر از همه مقامات و منابع آگاه ایرانی هستند که آگاهیشان را به‌جای رسانه‌های داخلی صرف رسانه‌های خارجی می‌کنند... این در حالی است که در ایران تقریبا هیچ خبر و گزارشی از ماجرا وجود ندارد و رسانه‌های تشنه داخلی، راهی جز آویختن به روایت رسانه‌ای دشمن ندارند. افکار عمومی ایرانی هم سرنوشت خودش را لاجرم باید از لابه‌لای سطور همین روایت‌ها پیدا کند! حالا دیگر مردم عادت کرده‌اند به این‌که اخبار دست‌اول را از دشمن بشنوند. البته کار دشمن فقط روایت‌سازی اولیه نیست؛ هر روز و هر ساعت روایت می‌سازد و افکار عمومی را زیر بمباران توئیت‌ها و مصاحبه‌ها و کنفرانس‌های خبری می‌گیرد و پشت‌بندش سیل خبر و تحلیل از جزئیات واقعی و غیرواقعی در رسانه‌های غربی. اما در حالی که صدر تا ذیل مقامات و رسانه‌های دشمن از محتوای مذاکرات اطلاع دارند، مذاکره مخفیانه مگر مفهومی دارد؟ آیا این وسط فقط مردم ایران نامحرمند؟ مگر در مذاکره با دشمن هم اسرار مگویی هست که فاش شدنش نزد مردم به امنیت ملی آسیب بزند؟ کسی توقع اطلاع از اسرار نظامی و امنیتی کشور را ندارد؛ ولی در جایی که با خود دشمن مذاکره می‌کنیم، حداقل توقع این است که همان چیزی که با دشمن درمیان گذاشته‌ایم را از خودی بشنویم نه از دشمن. وگرنه چطور می‌توان انتظار داشت که مردم گوششان به بی‌خبری داخلی باشد نه رسانه‌های دشمن؟ با همه این بی‌محلی‌ها و ابهام‌ها و سؤالات بی‌جواب و در برابر همه این لشکرکشی‌ها و جنگ روایت‌ها و در کنار همه فشارهای اقتصادی و... مردم همچنان سنگر خیابان را حفظ کرده‌اند. کاش این مردم نازنین را زیر بمباران رسانه‌ای دشمن تنها نگذاریم... کاش می‌شد میز مذاکره را گذاشت وسط یکی از همین تجمعات شبانه؛ لابه‌لای شعارها و پلاکاردها و فریادها، طوری‌که صدا به صدای عاصم منیر نرسد! وسط همین مردمی که خون‌خواهی امام شهیدشان خونشان را به جوش آورده، تا شرط و شروط خیابان را فریاد بزنند و معجزه‌اش را باز هم ببینیم. کاش می‌شد میدان دیپلماسی را هم کشید بین مردم حاضر در میدان خیابان. همان مردم مبعوث‌شده‌ای که ایران را رهبری کردند، نه یک مشت سیاهی‌لشکر منفعل و منتظر روایت اول! تا فریادهای اثرگذارشان، هم نتیجه مذاکره را راست کند و هم روایتش را. #مردم #مذاکره #رسانه بیشتر بخوانید: روایت یا واقعیت؟ پیام‌آور بعثت مردم تبیین با کدام اعتبار؟ تبیین نیمه خالی لیوان! روایت اول؛ روایت مردم مدیریت رسانه‌ای در بحران روایی نقد در سایه روایت فتح مذاکره در بنگاه معاملاتی ترامپ دیپلماسی مظلومیت یا اقتدار؟ ترامپ و صلح‌تراپی با جنگ دیپلماسی برای حل لاینحل عبور از دیپلماسی فانتزی پایان انفعال استراتژیک؟ زندگی به شرط مذاکره! تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

🌙 و من گواهى می‌دهم؛ به حقیقت ایمانم و آن‌چه بدان یقین دارم و اعتقادی که به توحیدت دارم و بدان‌چه در ضمیرم پنهان است و با رشته‌های عصبی چشمانم و خطوط پیشانیم و نایژه‌های تنفسی‌ام و پرده‌ها و سینوس‌های چهره‌ام و پرده گوشم و دو لبم که برهم می‌آیند و حرکت‌هاى زبانم و کام و آرواره‌ام و ریشه دندان‌هایم و پرزهای چشایی زبانم و رشته‌های عصبی مغزم و شاهرگ گردنم و لنف‌های پیچیده بر آن و استخوان‌های سینه‌ام و رشته‌رشته رگ‌ها و مویرگ‌های قلبم و گوشه‌های جگرم و آن‌چه را که قفسه سینه‌ام دربر گرفته و مفاصل و غضروف‌های استخوا‌ن‌هایم و قبض و بسط عضلات بدنم و سر انگشتانم و گوشتم و خونم و موى بدنم و بشره پوستم و عصبم و پاهایم و استخوانم و مغزم و رگ‌هایم و تمام اعضاء و جوارحم و آن‌چه از دوران شیرخوارگیم بر بدنم برآمده و آن‌چه را زمین از من بر خود گرفته و خوابم و بیداریم و آرمیدنم و حرکت‌هاى رکوع و سجودم... اعتراف می‌کنم: که اگر تصمیم بگیرم و قرن‌ها عمر کنم و بکوشم و بخواهم شکر یکى از نعمت‌هاى تو را به‌جای آورم نخواهم توانست! جز به لطف خود تو... که این لطف، نعمت دیگری‌ست؛ که ستایشی تازه و سپاس‌گزاری درازدامن دیگری را می‌طلبد! آرى... و اگر حریص باشم و بخواهم با همه حسابگران عالم، نعمت‌های تو را فقط به‌شماره درآوریم، نتوانیم! هیهات! کجا چنین چیزى میسر است؟ که تو خود در کتابت گفته‌ای که: «اگر بشمارید نعمت خدا را، شماره نتوانید کرد» 🌙 وَاَنا اَشْهَدُ يا اِلهى بِحَقيقَهِ ايمانى وَعَقْدِ عَزَماتِ يَقينى وَخالِصِ صَريحِ تَوْحيدى وَباطِنِ مَکْنُونِ ضَميرى وَعَلائِقِ مَجارى نُورِ بَصَرى وَاَساريرِ صَفْحَهِ جَبينى وَخُرْقِ مَسارِبِ نَفْسى وَخَذاريفِ مارِنِ عِرْنينى وَمَسارِبِ سِماخِ سَمْعى وَما ضُمَّتْ وَاَطْبَقَتْ عَلَيْهِ شَفَتاىَ وَحَرَکاتِ لَفْظِ لِسانى وَمَغْرَزِ حَنَکِ فَمى وَ فَکّى وَمَنابِتِ اَضْراسى وَمَساغِ مَطْعَمى وَمَشْرَبى يموَحِمالَهِ اُمِّ رَاءْسى وَبُلُوعِ فارِغِ حَباَّئِلِ عُنُقى وَمَا اشْتَمَلَ عَليْهِ تامُورُ صَدْرى وَحمائِلِ حَبْلِ وَتينى وَنِياطِ حِجابِ قَلْبى وَاءَفْلاذِ حَواشى کَبِدى وَما حَوَتْهُ شَراسيفُ اَضْلاعى وَحِقاقُ مَفاصِلى وَقَبضُ عَوامِلى وَاَطرافُ اَنامِلى وَلَحْمى وَدَمى وَشَعْرى وَبَشَرى وَعَصَبى وَقَصَبى وَعِظامى وَمُخّى وَعُرُوقى وَجَميعُ جَوارِحى وَمَا انْتَسَجَ عَلى ذلِکَ اَيّامَ رِضاعى وَما اَقلَّتِ الاَرْضُ مِنّى وَنَوْمى وَيَقَظَتى وَسُکُونى وَحَرَکاتِ رُکُوعى وَسُجُودى: اَنْ لَوْ حاوَلْتُ وَاجْتَهَدْتُ مَدَى الاَعصارِ وَالاَحْقابِ لَوْ عُمِّرْتُها اَنْ اءُؤَدِّىَ شُکْرَ واحِدَهٍ مِنْ اءَنْعُمِکَ مَا اسْتَطَعْتُ ذلِکَ! اِلاّ بِمَنِّکَ الْمُوجَبِ عَلَىَّ بِهِ شُکْرُکَ اَبَداً جَديداً وَثَنآءً طارِفاً عَتيداً اَجَلْ وَلوْ حَرَصْتُ اَنا وَالْعآدُّونَ مِنْ اَنامِکَ أنْ نُحْصِىَ مَدى اِنْعامِکَ سالِفِهِ وَ انِفِهِ ما حَصَرْناهُ عَدَداً وَلا اَحْصَيناهُ اَمَداً هَيْهاتَ اءنّى ذلِکَ وَاَنْتَ الْمُخْبِرُ فى کِتابِکَ النّاطِقِ وَالنَّبَاءِ الصّادِقِ «وَاِنْ تَعُدُّوا نِعْمَهَ الله لا تُحْصُوها» 🌙 #دعای_عرفه #مناجات_عاشقانه #امام_حسین 🌙 تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

کاش غیرتی که روی سردار و وزیر و وکیل داریم و دغدغه‌ای که برای ماله‌کشی و توجیه #مذاکرات و جوش دادن توافقات، روی خون #رهبر_شهید و جان رهبر رشید هم داشتیم؛ روی پیکری که هنوز بر زمین است و رهبری که در پرده است و هم‌چنان زیر سایه تهدید... #یا_لثارات_الامام بیشتر بخوانید: یا لثارات الامام داغی که سرد نمی‌شود... تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

تکبیرهای جنگ و صلح پیام رهبر انقلاب در آستانه عید قربان، نه صرفا برای حجاج بیت‌الله الحرام، بلکه خطاب به همه امت اسلام بود تا حج امسال فراتر از زمین و زمان سرزمین وحی، به فرصتی برای احرام و طواف دائمی حول محور حق و هجرت به زندگی توحیدی تبدیل شود. شالوده پیام آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای بر شعار «الله اکبر» استوار بود و جاری شدن آن از قله‌های تاریخی. شعار اسلام که در اسقاط استبداد پهلوی از حنجره‌ها بیرون می‌آمد و بر پرچم ایران نشست تا امتداد یابد در انقلاب دوم و ندای فتح و پیروزی شود در مبارزه با تجاوز رژیم مستظهر به ابرقدرت‌های شرق و غرب. الله اکبر زبان مشترکی شد که ما را پیوند دهد با مجاهدت‌های جبهه مقاومت در شرق و غرب جهان اسلام و امت اسلام را محافظت کند از بلعیده شدن و تسلیم در برابر زر و زور و تزویر استکبار. گرچه این شعار سال‌ها بی‌توجه بر زبان‌ها می‌آمد و می‌رفت، اما معجزه‌اش را دوباره صبح دهم اسفند نشان داد در بعثت مردم و هجرت شبانه مردمی که هشتادوهشت روز فریادش زدند در سراسر ایران. از همان شب‌های اول بعثت که نه جایگاهی بود، نه بلندگویی، نه مداح و سخنرانی. مردمی که می‌ایستادند و الله اکبر می‌گفتند. و مگر چیز بیشتری هم هست برای گفتن؟ حالا دوباره این شعار است که کلید عبور امن و امان ماست از برزخ جنگ و صلح با مشرکان و سنگلاخ مذاکره با شیطان و ادامه حرکت در مسیر قله. «الله اکبر» همان‌طور که رجز جنگ است و ندای فتح، پیش‌فرض و پیش‌شرط هر صلحی هم باید باشد و هر شرط توافقی را باید به سنجه آن سنجید و با تکبیر نوشت. شرطی‌ست که جمع نمی‌شود با خدایی فرعون‌ها و ابرقدرتی آمریکا؛ لوکان فیهما آلهة الا الله لفسدتا، فسبحن الله رب العرش عما یصفون... این همان کلمه‌ای‌ست که موریانه‌های تزویر نمی‌توانند عهدنامه تحریمش را بجوند و کلید خروج سرافرازانه است از شعب ابی‌طالب. و همین شعار است که محرکی‌ست برای امتداد بعثت ایران در بعثت امت اسلام تا شعار مرگ بر استکبار آمریکایی و صهیونی تحقق یابد و در نظم جدید، منطقه را از لوث وجود شیطان پاک کند. #جنگ #سیاست_خارجی #رهبری بیشتر بخوانید: پیام‌آور بعثت مردم مِثلی لایبایع مثله... عبور از موضع تسلیم ایستاده در برابر تحمیل امتداد «خیابان» کجاست؟ پاک‌بازان را چه باک از قماربازان... چرا روی ترس ما حساب کرده‌اند؟ تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour

ایران پساجنگ؛ در تراز مردم گرچه کشور هنوز در میانه جنگ است و چشم‌انداز صلح و آتش‌بس همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، اما آن‌چه قابل تردید نیست، ارتقای سرمایه اجتماعی در جریان جنگ اخیر است که ضمن تحکیم ساخت درونی کشور، ایران اسلامی را وارد دوره جدیدی خواهد کرد. تصویر ایران پساجنگ، در کشاکش آتش و آتش‌بس و در میانه میدان و خیابان ساخته می‌شود و بیشترین سهم از ترسیم این چشم‌انداز را مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم برعهده خواهد داشت. موضوعی که در پیام رهبر انقلاب به مناسبت سالروز افتتاح مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم مورد توجه قرار گرفت. این پیام گرچه با تکریم مجلس و تشکر از نمایندگانش آغاز می‌شود، اما مطالبات صریح و «وظیفه بسیار سنگین» را پیش روی وکلای مردم قرار می‌دهد؛ دعوت به جبران فاصله مجلس پیشاجنگ با مردم مبعوث پساجنگ برای ترسیم چشم‌انداز ایران جدید. مجلسی که عصاره ملت پیشاجنگ است، حالا باید خود را در «تراز ملت مبعوث‌شده» تنظیم کند تا بتواند همچنان عصاره فضائل ملت ارتقایافته‌ای باشد کند که عیارش را حتی در قامت رهبری به ظهور رسانده‌اند و «تاریخ را به سمت صحیح خود هدایت» کرده‌اند. اما مجلس به‌عنوان نماد اعمال اراده مردم، طی این مدت تقریبا تعطیل بوده و نتوانسته ظرفیت‌هایش را مطابق شرایط کنونی به‌روز کند و اکمال و اتمام این بعثت را در جمهوری اسلامی رقم بزند. مردمی که در غیاب وکلایشان اراده‌شان را مستقیما در خیابان‌ها حاکم کرده‌اند، حالا منتظر تلاش و ابتکار عمل نمایندگانشان هستند تا امتداد حکم‌رانی خیابان را در آینده ایران و ساختار رسمی کشور ببینند. یعنی مجلسی که بتواند وظایف ذاتی‌اش را با ابزارهای قانونی و نظارتی برای «گره‌گشایی از دغدغه‌های مردم» و به‌ویژه «مسائل اقتصادی و معیشتی» به انجام برساند و علاوه بر آن «وظایف خطیر در برهه‌ حساس فعلی» را نیز تشخیص دهد و از «فسادستیزی همه‌جانبه» تا «دیپلماسی پارلمانی» و «اعلام مواضع شفاف و مقتدرانه در برابر زیاده‌خواهی‌های مستکبران» را در دستور کار قرار دهد. ارتقای تراز مجلس اگر به درستی انجام شود، به مثابه ارتقای حکم‌رانی و به‌روزرسانی ساختار سیاسی ایران پساجنگ خواهد بود؛ چراکه مجلس است که می‌تواند «قانون‌گذاری و نظارت را در مسیر ریل‌گذاری آینده ایران اسلامی تسریع و تعمیق» کند و مهم‌ترین وظیفه‌اش ترسیم «نقشه راه حرکت دولت و سایر بخش‌ها در شرایط کنونی و دوران پساجنگ» است. چنین تصویری است که می‌تواند «نشانه‌های واقعی امید، مسیر باثبات و چشم‌انداز روشن از آینده» را پیش روی مردم بگذارد و این تصویر باید در مواضع و مصوبات نیز ظهور و بروز داشته باشد. تصویری که با «توجه هوشمندانه و انقلابی به موقعیت تازه ایران در منطقه و جهان» ساخته می‌شود. اما فهم مأموریت مجلس و سایر ارکان کشور در ایران پساجنگ، در گرو فهم تراز ملت مبعوث‌شده و فهم محورهای اتفاق این مردم است. چون حتی مراد از وحدت نیز چیزی جز همان وحدت و انسجام ملت مبعوث، نخواهد بود. بر همین اساس است که رهبر انقلاب، به‌خصوص نخبگان فکری و سیاسی را به رعایت نعمت عظیم وحدت مردم بعثت‌یافته سفارش می‌کنند و تک‌تک جان‌فدایان اسلام و ایران را به پاسداری از «وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌پیوسته ملت» فرامی‌خوانند. اما عجیب‌ترین نوع مواجهه با پیام وحدت رهبر انقلاب این است که طرف‌های مختلف از آن چماقی درست کنند برای کوبیدن سایرین و همین سخنان دست‌مایه اختلاف و تفرقه بیشتر شود! گرچه وجود اختلافات در ذات یک جامعه پویا امری طبیعی است، اما رهبر انقلاب نسبت به تبدیل این «اختلافات غیرموجه و حتی موجه» به «تنازع و تفرقه» انذار می‌دهند و باز هم دعوت می‌کنند که همه جان‌فدایان در حرف و عمل «مظهر انسجام و یکپارچگی ملت باشند». #رهبری #مجلس بیشتر بخوانید: زندگی باید کرد پیام‌آور بعثت مردم وفاق بر کدام اتفاق؟ مذاکره وسط خیابان! مردم‌سالاری در جنگ روایت اول؛ روایت مردم امتداد «خیابان» کجاست؟ عبور از تعلیق جنگ و صلح روایی نقد در سایه روایت فتح بیمه جمهوری با پیروزی جمهور تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour