♧•••﴿فـࢪیــ𝓯𝓻𝓲𝓫ــٖب﴾•••♧
♡•••┄┅┄┅┄┅♥️🖇┅┄┅┄┅┄•••♡
🖋️#ورقآخـر
لبخند از روی لبانش رخت بست اما نگاهش در چشمانم ثابت ماند .
انگار عکس العملی غیر از این نداشت !
بی توجه به او که همچنان خشکش زده بود روی تخت دراز کشیدم و گفتم :
-نمیخوای بخوابی ؟
نفس پری کشید و سمت تخت آمد :
-آره ...
دلم میخواست یه پسر داشتم تا بهش تمرین بدم .
-باران پسر نیست نیکان ، بهش سخت نگیر ...
بذار خودش تمرین و باشگاه رو انتخاب کنه ...
نذار بزرگتر که شد بهت بگه تو همه چی رو بهش تحمیل کردی .
همانطور که سمت تخت میآمد :
_آره ...باشه ...
اما من هنوزم یه پسر میخوام .
و چنان خودش را پرت کرد روی تخت که تشک تخت محکم تکان خورد .
منظورش واضح بود ، اما برای فرار از فهمیدن منظورش گفتم :
-شب بخیر .
اما او با خنده ای پرشیطنت کنار گوشم گفت :
-شب بخیر نداریم ...
اگه میخوای دست از سر باران بردارم ، باید رضایت بدی .
پشتم را به او کردم :
-بیخود ...مگه دست منه ...
اومدیم دختر شد بازم ...
میخوای اونم تمرین بدی ؟!
-اصلا هر چی که شد ...
من دست از سر تمرین باران برمیدارم ...
خوبه ؟
خنده ام گرفته بود ، هنوز جوابش را نداده ، بوسه ای روی صورتم زد :
-تسلیم شدی .
-نه ...نه ...
-بیخود نه نیار ...خندیدی .
-به یه چیز دیگه خندیدم .
-بیخود ...حرف نباشه .
و انگار نه انگار که باهم حرف زده بودیم که جز باران فرزند دیگری نداشته باشیم .
پایانC᭄
✿❥••به قݪم: ﴿مࢪضیہیگـانہ﴾
#ڪپۍممـنۅع(حࢪام)‼️
#امـانٺداࢪبـاشیـم❌
♡•••┄┅┄┅┄┅♥️🖇┅┄┅┄┅┄•••♡
بہ هوش بودم از اول ڪہ دل بہ ڪس نسپارم
شمایل تو بدیدم نہ صبر ماند و نہ هوشم
حڪایتے ز دهانت بہ گوش جان من آمد
دگر نصیحت مردم حڪایت است بہ گوشم
بـہ پـايـان آمـد ایـن دفـٺـر
حڪایـت ہمـچنانـ بـاقـےسـتــ...
ممنون از اینکه این مدت همراه من و فریب بودید😍
امیدوارم که از این رمان لذت کافی رو برده باشید
.
رمان چطور بود؟
چه نتیجهای گرفتید؟
دوست دارم نظرتون رو بدونم😊
https://daigo.ir/secret/51970196
.
منتظرتونم توکافه مهر
https://eitaa.com/joinchat/186974420C962c5a20ae
.
.
اینڪه من از همه دنیا
تنها به داشتن تو راضیم
نشان از قناعتم نیست
بلڪه نشان از زیاده خواهی منست
چرا ڪه تو خود به تنهایی همه دنیایی....!!
.
شيء ما
يشدني اليك
يخبرني أن الجنة هي عينيك...
چیزی مرا به سمت تـو
جذب میڪندو به من میڪَوید:
ڪه بهشت همان چشمان تـوست....!!
.
و من در چشم او
زیباترین مرد جهان را دیدم
و این معجزہ ےِ نڪَاہ او بود،
نه زیبایی من ...!!
*╭┈──┈────┈────┈──ꪶཷ୭ᐧᨗ*𖣔
«بـســمربالعـ♡ـشـق»
رمـان#بربالفرشتہ🕊
#رقـعـہ_5✨
یک قدمی جلو رفتم و ایستادم.
_بفرمایید....
سرش را بلند کرد و با دیدنم فوری برخاست.
_شرمنده کردید....
_خواهش میکنم.
حالا من بودم که از خودم و آن عصبانیت عجولانه، شرمنده بودم.
از نگاهش فرار کردم و آهسته گفتم :
_ببخشید.... من.... زود عصبی شدم.
لبخند روی لبش پهن شد.
با همان دست کثیف، ناخواسته، چنگی به موهایش کشید و من دیگر نتوانستم....
خنده ام گرفت.
_به من میخندید؟
_بله....
_چرا؟!
_چون با همون دست کثیف و آشی، موهاتون رو....
به زور داشتم خط لبخندم را روی لبانم کور میکردم که او نگذاشت.
_اِی وای.... عجب گیجی ام من!.... چکار کردم!
از شدت خنده سرخ شدم و صدای خنده ام را به سختی کنترل میکردم که دست پاچه، در حالی که یه نگاه به دستانش می انداخت و یه نگاه به کاسه آش معطل مانده روی دستانم، گفت :
_حالا اون کاسه آش رو بدید به من تا برم یه خاکی هم رو سرم بریزم.
و همان جمله بود که دیگر نشد و نتوانستم خنده ام را کنترل کنم.
زدم زیر خنده و او هم از دیدن خنده هایم به خنده افتاد.
بـہقـلم: "بـانـو مـࢪضـیہ یـگـانہ"
#ڪپۍممنـوع‹امـانتداࢪبـاشـیم›
*╰┈──┈──┈──┈──┈─┈─𖣔❫ཱི❥ᰰຼ⭏
*╭┈──┈────┈────┈──ꪶཷ୭ᐧᨗ*𖣔
«بـســمربالعـ♡ـشـق»
رمـان#بربالفرشتہ🕊
#رقـعـہ_6✨
کاسه ی آش را از من گرفت و رفت و من همانجا پای در منتظر برگشت کاسه ی آش شدم.
طولی نکشید آمد و باز کاسه ی خالی را پر کرده بود و این بار با نقل های ریزی که من عاشقشان بودم.
_بفرمایید....
_ممنون.... باز شرمنده کردید.
_خواهش میکنم... بازم بابت کارم عذر میخوام.
با خنده ای کنترل شده جواب دادم:
_چقدر عذرخواهی میکنید!....
منم باید بابت رفتار بدم عذرخواهی کنم....
ببخشید.
لبخندش را کشید روی لبانش و من همراه کاسه ی پر نقل سمت در خانه ی خاله طیبه برگشتم که صدایش آمد.
_شما نسبتی با طیبه خانم دارید؟
_بله.... من خواهر زاده شون هستم.
و بی معطلی وارد حیاط شدم.
فهیمه نگاهی به کاسه ی پر نقل میان دستم انداخت و گفت :
_به به.... نقل آوردی!....
خاله اگه همه ی کاسه های آش رو بدیم فرشته پخش کنه خوب میشه ها....
جیره ی یه سال رو در میاره.
خاله طیبه که چندان از حرف فهیمه خوشش نیامده بود، با اخم چشم غره ای به او رفت و رو به من تشر زد.
_زود باش فرشته.... آش ها یخ کرد.
_الان... چشم... اینو واسه کی ببرم؟
_اگه نمیریزی و دو ساعت طولش نمیدی واسه همسایه اونوری.... اعظم خانم.
_چشم.... نمیریزم، طولشم نمیدم.
کاسه ی آش را برداشتم و چادرم را روی سرم کشیدم و از خانه بیرون زدم.
و باز..... با همان پسر جوان مواجه شدم.
بـہقـلم: "بـانـو مـࢪضـیہ یـگـانہ"
#ڪپۍممنـوع‹امـانتداࢪبـاشـیم›
*╰┈──┈──┈──┈──┈─┈─𖣔❫ཱི❥ᰰຼ⭏
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
نشانه ی حسادت چیه ؟!
شیخ اسماعیل رمضانی 🌱
.
اردیبهشت
عشقی دارد
بہ پراڪندڪَی عطر بهار نارنجِ
ڪوچہهای بیقرار و
دستهای دونفره...
و آرامشی دارد
بہ وسعت یڪ فصل عاشقی ...!!
.
دنبال ڪسی باش
ڪه دنبال تو باشد
اینڪَونه اڪَر نیست
به دنبال خودت باش
پـرواز قشنڪَ است
ولی ؛ بی غم و منّت
منّت نڪش از غیـر و
پـروبال خودت باش...!!
*╭┈──┈────┈────┈──ꪶཷ୭ᐧᨗ*𖣔
«بـســمربالعـ♡ـشـق»
رمـان#بربالفرشتہ🕊
#رقـعـہ_7✨
موهایش را آب زده بود و همزمان با خروج من از حیاط خانه ی خاله طیبه، داشت در حیاط خانه شان را می بست.
باز یک لحظه چشم تو چشم شدیم.
و او با لبخندی محجوب سر به زیر انداخت و گفت :
_با اجازتون....
و با گام های بلند رفت و من نمیدانم چرا به تماشایش ایستادم که در حیاط خانه شان باز شد و مرد جوان دیگری با جدیت فریاد زد:
_یونس....
نگاهم تا مرد جوان دوم رفت.
خیلی جدی به نظر می رسید.
اما یونس، همان پسر جوانی که کاسه ی آش اول را با شتابش، به زمین زد، با لبخند سمت مرد جوان برگشت.
و همان موقع نگاهش به منی که هنوز جلوی در حیاط خانه ی خاله طیبه خشکم زده بود، افتاد.
_برادرم یوسف هستن....
ایشون خواهر زاده ی طیبه خانم هستن.
چنان نگاه جدی پسر جوان که حالا اسمش را هم میدانستم، سمتم آمد که لحظه ای ترسیدم.
خشک و جدی نگاهم کرد.
_سلام...
نمیدانم شاید از شدت ترس بود که فوری و دست و پا شکسته گفتم :
_سَ.... سلام.
و آقا یونس خندید.
_این کاسه ی آش هم واسه ی ماست؟
و من آنقدر گیج بودم یا شایدم ترسیده که کاسه ی آش اعظم خانم را هم به آنها تعارف کردم.
_بله... بفرمایید....
و یونس رو به برادرش گفت :
_بفرما....
یه کاسه ی آش ریختم، دوتا کاسه ی آش تحویل گرفتم.
بـہقـلم: "بـانـو مـࢪضـیہ یـگـانہ"
#ڪپۍممنـوع‹امـانتداࢪبـاشـیم›
*╰┈──┈──┈──┈──┈─┈─𖣔❫ཱི❥ᰰຼ⭏
*╭┈──┈────┈────┈──ꪶཷ୭ᐧᨗ*𖣔
«بـســمربالعـ♡ـشـق»
رمـان#بربالفرشتہ🕊
#رقـعـہ_8✨
و من خجالت زده از این حرف و آنهمه گیجی که شاید در همان نگاه ساده ی آن دو به چشم می آمد، برگشتم به حیاط خانه ی خاله طیبه.
_بیا... بیا اینم ببر...
واسه چی اونجا خشکت زده!
و خودم هم نمیدانستم چرا.
اما از اینکه جلوی همسایه ها مثل آدم های گیج و منگ ظاهر شدم، از خودم بدم آمد.
کاسه ی بعدی آش را برنداشته یکی به در حیاط زد.
_یا الله....
خاله طیبه اشاره کرد ببینم کیست.
و همان آقا یوسف اخمو بود که باز مرا هول کرد.
_بفرمایید....
کاسه ی خالی آش را آورده بود.
لای در حیاط را باز کردم که کاسه ی خالی آش را دیدم که اینبار با نخود و کشمش پر شده بود.
_لازم نبود چیزی تو کاسه بریزید.
_اختیار دارید.... سلام به خاله طیبه برسونید.
و انگار صدای او را خاله طیبه شنید.
_يوسف جان.... تویی؟!
ناچار در را کامل باز کردم و او قدمی به داخل برداشت.
_سلام خاله طیبه....
_سلام به روی ماهت.... مامانت خوبه؟
_الهی شکر.... خوبه.
_سلام بهش برسون.
_چشم حتما.... با اجازتون.
_بسلامت پسرم.
همانطور کنار در ایستاده بودم که از در حیاط گذشت و من پشت سرش در را بستم که خاله طیبه با نگاه کنجکاوانه ای خیره ام شد.
_تو چند تا کاسه آش بُردی واسه اقدس خانم....
_خب... اولی که ریخت....
دومی رو بردم و سومی رو خودشون فکر کردن مال اوناست.
صدای خنده ی فهیمه برخاست و خاله هم با نیشخند نگاهم کرد.
بـہقـلم: "بـانـو مـࢪضـیہ یـگـانہ"
#ڪپۍممنـوع‹امـانتداࢪبـاشـیم›
*╰┈──┈──┈──┈──┈─┈─𖣔❫ཱི❥ᰰຼ⭏
.
اے سراپایت سبز.....
دستهایت را چون خاطرهاے سوزان
در دستان ؏ـاشق من بڪَذار......
.
«یا قليل الكلام .. لو أعلمك أن كلامك راحتي بتكثر حكي.....؟»
اے ڪم حرفِ من.... اڪَـر بڪَویمت ڪـه ڪـلامت آرامِ من است بیشتر حرف میزنی....؟!
.
رنڪَـ ِ رؤیا زدهام
بر افـقِ دیده و دل ،
تا تماشا ڪـنم آن شاهدِ
رؤیائی را.......
جان چه باشد ڪـه به بازارِ
تو آرد ؏ـاشق....
قیمت ارزان نڪـنی ڪَـوهرِ
زیبائی را....
دل
به هجـرانِ تــو
عمـریست شڪیباست ولی
بارِ پیرے شڪند
پشتِ شڪـیبائی را......!!
.
من تو را
آنڪَونه دوستداشتم
ڪه مجنون لیلایش را
آنڪَونه چشم به راه بودم
ڪه یعقوب یوسفش را
آنڪَونه باور داشتم
ڪه محمّد خدایش را
تو مرا اما...
چنان نمیخواستی،
ڪه آدمی ڪَناهانش را...!!
.
دل میڪنم ز هرچہ ڪہ بودو نبودو هست
تنها بہ شرط اینڪہ، تو باشے براۍ من...!!