ویولا دا گامبا (Viol) خانواده‌ای از سازهای زهی که در دوران باروک محبوب بودند. صدایی نرم‌تر و آرام‌تر از ویولن دارند و با کمانی با کشش کمتر نواخته می‌شوند. ژردی ساوال (Jordi Savall)، نوازنده و رهبر ارکستر اسپانیایی که این ساز را از فراموشی نجات داد. برخلاف ویولن که زیر چانه قرار می‌گیرد، ویولا دا گامبا را بین پاها نگه می‌دارند، مانند ویولنسل امروزی. برای( https://eitaa.com/joinchat/3945792310C0357acf5ea )

سنج ترکی (Crotales) که به «سنج‌های عتیقه» نیز معروف‌اند، دیسک‌های کوچکی از برنز یا برنج هستند که در اوایل قرن بیستم به سازهای ارکستر اضافه شدند. اولین گاردنر (Evelyn Glennie)، نوازندهٔ مشهور پرکاشن که از این ساز در اجراهایش استفاده می‌کند. صدایی شبیه به ناقوس دارند و با آرشهٔ ویولن هم می‌توان آن‌ها را نواخت. برای( https://eitaa.com/vartehh )

چنگ شیشه‌ای (Glass Harmonica) این ساز را بنجامین فرانکلین در سال ۱۷۶۱ اختراع کرد. شامل کاسه‌های شیشه‌ای با اندازه‌های مختلف است که روی یک محور می‌چرخند و با مالش انگشتان، صدا تولید می‌کنند. ماریان کیرک‌پاتریک (Marianne Kirchgessner)، نوازندهٔ مشهور این ساز در دورهٔ موتسارت. در قرن نوزدهم، برخی معتقد بودند که صدای این ساز باعث جنون می‌شود و در چندین کشور ممنوع شد. برای( https://eitaa.com/makhfi_16 )

دان تر (Đàn Tre) این ساز بینظیر تنها دو نمونه در جهان دارد و توسط یک پناهندهٔ ویتنامی به نام مین تام نگوین (Minh Tam Nguyen) در اردوگاه کار اجباری ساخته شد. او از لوله‌های بامبو، قوطی روغن زیتون و سیم‌های تلفن ارتش آمریکا برای ساخت آن استفاده کرد. خود سازنده (مین تام نگوین) تنها نوازندهٔ آن بوده است. نام «دان تر» در زبان ویتنامی به معنای «ساز بامبو» است. برای ( https://eitaa.com/Willia7m )

سلستا (Celesta) سازی شبیه به پیانو که در سدهٔ نوزدهم در فرانسه اختراع شد. به جای سیم، چکش‌هایی به صفحات فلزی می‌کوبند و صدایی زنگ‌دار و ملایم ایجاد می‌کنند. رابرت شولتز (Robert Schulte)، نوازندهٔ ارکستر فیلارمونیک برلین، از حرفه‌ای‌های این ساز است. صدای معروف «رقص پری شکر» از بالهٔ «فندق‌شکن» چایکوفسکی، با همین ساز نواخته شده است. برای ( https://eitaa.com/Creepyy )

راواناهاتا (Ravanahatha) این ساز زهی باستانی، از کاسهٔ نارگیل، پوست بز و چوب بامبو ساخته می‌شود. اعتقاد بر این است که خاستگاه آن به دوران پادشاهی راوانا در سری‌لانکا می‌رسد. بومان ایرانی (Boman Irani) در فیلمی هندی، نقش نوازندهٔ این ساز را ایفا کرده.این ساز را جدِ سازهای زهی آرشه‌ای در جهان می‌دانند و هنوز هم در بخش‌هایی از راجستان هند نواخته می‌شود. برای ( https://eitaa.com/joinchat/3933930720C0cd1c5d247 )

ماریمبا (Marimba) سازی شبیه به زیلوفون که از میله‌های چوبی و رزوناتورهای فلزی تشکیل شده است. ریشه‌ی آن به آمریکای مرکزی و مکزیک می‌رسد و در آن منطقه بسیار محبوب است. نایکو واشینگتن (Naoko Washington)، نوازندهٔ ژاپنی که به خاطر اجرای قطعات کلاسیک روی ماریمبا شناخته می‌شود. و البته صدای بم و طنین‌دار آن به‌قدری پرحجم است که گاهی با سینت‌سایزر اشتباه گرفته می‌شود. ( https://eitaa.com/unsaid0127 )برای

کُر آنگله (Cor Anglais) با وجود نامش، این ساز نه انگلیسی است و نه یک هورن! در واقع، یک ابوا با اندازهٔ بزرگ‌تر و صدایی بم‌تر است که در قرن هجدهم در اروپا رواج یافت. یوگنیا مولودی (Eugenia Molodiy)، نوازندهٔ ارکستر فیلارمونیک لندن، از چهره‌های مطرح این ساز است. · اطلاعات کمترشنیده‌شده: معروف‌ترین سولوی این ساز، در اثر «قوی توونلا» (The Swan of Tuonela) از یان سیبلیوس، آهنگساز فنلاندی، شنیده می‌شود. برای ( https://eitaa.com/uraltt )

دیجِریدو (Didgeridoo) سازی بادی از فرهنگ بومیان استرالیا که پیشینه‌ای بیش از ۱۵۰۰ سال دارد. این ساز از شاخه‌های توخالی درخت اکالیپتوس ساخته می‌شود. ویلیام بارتون (William Barton)، نوازندهٔ برجستهٔ این ساز و از چهره‌های مطرح موسیقی معاصر استرالیا. برای نواختن آن باید از تکنیک تنفس دورانی استفاده کرد که امکان تولید صدایی پیوسته و بدون وقفه را فراهم می‌کند. برای ( https://eitaa.com/joinchat/883295628C6e0529cdce )

هَنگ درام (Handpan) این ساز که در اوایل قرن بیست‌یکم در سوئیس ساخته شد، از دو نیم‌کرهٔ فولادی چسبیده به هم تشکیل شده است. صدای آن تلفیقی از استیل پَن و گاملان است و حالتی مراقبه‌ای دارد. و دنیل وِیبل (Daniel Waibl) از جمله نوازندگان شناخته‌شدهٔ این ساز است. اصطلاح «هنگ» در زبان آلمانی-سوئیسی به معنای «دست» است، زیرا این ساز با دست نواخته می‌شود. ( https://eitaa.com/joinchat/2549351720Cd6e774ad78 )برای

بدران (Bodhrán) یک دَرف طبل چارچوبی از فرهنگ سلتیک (ایرلند) است که با چوبی به نام «تیپر» نواخته می‌شود و صدایی عمیق دارد. و تامی هیز (Tommy Hayes)، یکی از مشهورترین نوازندگان این ساز در جهان. بر خلاف بیشتر طبل‌ها، پشت دست برای کنترل صدا روی پوست قرار می‌گیرد و نوازنده با همان دست، ضربات را تنظیم می‌کند. برای ( https://eitaa.com/clownCafe )