ز برگ‌ریزِ خزان پای ما نمی‌لغزد که در ثبات قدم سرو این خیابانیم @normah | صائب

🟣 ● هنر عشق...! ای بی‌خبر از عشق، مجو سازِ سلامت جز سوختن، آتش چه هنر داشته باشد؟ ● حافظ می‌گفت: ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق برو ای خواجهٔ عاقل هنری بهتر از این؟!     ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

گر شود عالم به چشم خلق از بستن سیاه من ز راه چشم بستن روشنایی یافتم @normah | صائب

🟣 ● عشق زیباست اگر معشوق بُلند باشد! آن وقت عاشق نیز بُلند و تماشایی می‌شود و با داغی از بُلندان زندگی می‌کند و می‌میرد. داغ بلندان طلب ای هوشمند تا شوی از داغ بلندان بلند ● حافظ می‌گوید: تابوت من را از درخت سَرو درست کنید چون این درخت بُلند است و من با داغ بلندان از دنیا رفتم. به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید که می‌رویم به داغ بلندبالایی _____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

نیست جویایِ نظر چون مهِ نو، ماهِ تمام خودنمایی نکند آنکه کمالی دارد! @normah | صائب

🟣 ● ما برای تماشا آمده‌ایم؛ برخلاف دیگران که به قصد یغما آمده‌اند. ما چنان سعدی هستیم که گفت: مردِ تماشای باغِ حسن تو سعدیست دستْ فرومایگان برند به یغما ● البته در این جهان تنها کسانی اجازه دارند مشغول تماشا نشوند که ادب داشته باشند. اما فقط در این حد که مودبانه حلاوت و شکلاتی برداریم و برویم! عشق ما را پی کاری به جهان آورده است ادب این است که مشغول تماشا نشویم ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______