تنها دوستِ مجازیم رایحه‌ست [ادمین پناه]* رایحه بهارنارنج. مهربون و تحت هرشرایط، می‌شه گفت که هست. احساسات رو می‌فهمه و قرار نیست پیشش مثل همه‌ی دور و بری‌هات خیلی تنذ با همچی برخورد کنی. می‌شه جدی باهاش درباره همه‌ی چیزهای درک نشدنی حرف زد و آخر سر با پلی‌لیست مشترک گریه کرد-

هدف.. بزرگ‌ترین جای خالی زندگیم شاید. برای مدل آدم‌هایی مثل من واقعاً خالی بودن این جای بزرگ و عمیق، می‌تونه خیلی وحشتناک باشه-

هیچ چیزی وجود نداره که بنظرم جامع و کامل بیاد و هدف باشه، ولی دلم می‌خواد آخرش خوب تموم شه. خوب تموم شم.

نجات جهان🚬

سختهههه

ولی بیشتر چون هم‌مود هستیم و باهاشون همزاد پنداری دارم نسک هم بخاطر اینکه با قلمش حال می‌کنم و جزئیات.

نه هنوز

همون دیگه، با شخصیت ادمینا حال می‌کنم، اینکه خودشونن و حق می‌گن و «عههه، من» وگرنه که وایب و اینها سرم نمی‌شه و حس می‌کنم همه‌ش اداست👩‍🦯

کاش از روی هیجان و دیدن چندتا پیام تو کانالی عضو نشین. که بعد چندماه چک نکردن، لف بدین و تموم. وقتی عضو بشین که با خودِ طرف حال کنین. این اومدن و رفتن واقعا کارِ زشتیه بچها.

عزیزم، عزیزم:)))))))))) خیلی وقته که ننوشتم اون‌طور که مطلوبم باشه، برا همین جداً بهم حس خوبی داد😭

من برا پیشنهاد کتاب هنوز خیلی خامم پسر. من خودم من‌ِاو خونده نخونده افتادم تو نوشتن و بیشتر و بیشتر از قبل شد نوشتنم. بیشتر هم از احساسات روزمره. آنچنان نخوندم که آماده‌ی نوشتن درست بشم.