عزیییزم آروووم تو بیو هم میزارم الان؛ ولی فقط می‌خوام توش پشه پر نزنه. من میدونم و شماها.

ای جان، چکنم مثلا؟ بیا وسططط

ندارم ندارم ندارم🚶‍♀💅 * با ریتم و هِد زدن

بهبه سؤالاتِ فلسفی✨

حقیقتش واقعا بهم کمک می‌کنه؛ وقتی هشت ماه پیشم رو با الان مقایسه می‌کنم، به وضوح اثراتش رو می‌بینم. برای همینه که نه تعداد ممبر برام مهمه و نه آنچنان نظرات و این اداهایی که چنل‌های ایتا درگیرشن. من اینجا خودمم و خودم، باهم کیف می‌کنیم، مست می‌کنیم، می‌نویسیم، عشق می‌کنیم، اشک می‌ریزیم و مرور می‌کنیم. هدفِ خاصی ندارم ولی از دیدن یه سری آدم که شبیهم‌ان و موندن پای اینجا، خوشحال میشم :)

:) :)) :))) :))))

پای این پیام می‌تونم ساعت‌ها گریه کنم.

دوستِ من، شاید اگه خودم پاک کرده بودم دردش کمتر بود. اینکه یه روز صبح، مثل اکثرِ اوقات، پاشی و چنلت رو باز کنی و طبق عادتت، بگردی لابه‌لای نوشته‌هات و عکس‌هات و آهنگ‌هات و زندگی‌ت، و بعد با خودت بگی "عزیزم:) چقد:) اینجارو:) دوست:) دارم:)" و بری مدرسه، خیلی عادی، و ظهر با حالی افتضاح، خسته و رو به موت، پخش شی روی تشک، و بعد از باز کردن گوشی‌ت، با صحنه‌ی "این گفتگو دیگر در دسترس نمیباشد." روبرو بشی؛.. می‌تونه تمام توان آدم رو بگیره. برای مدت‌ها. مدت‌هایی طولانی:)

درد، دردِ غلیظ.

کاش یادم میرفت. اه، لعنتی.

هاهاهاها * همراه هد زدن‌های فراوان