4:48 آنچه او ریخت به پیمانه‌‌ی ما نوشیدیم اگر از خمر بهشت است و گر از باده‌ی مست پ.ن: برگردیم به حرف سعید نفیسی: از شنیدن این اشعار در موسیقی، عالمی تولید می‌شود که نه بی‌فکری و وارستگی خواب در آن است و نه غم های بیداری.

دو تا متن دیگه نقد هستن از دو تا از نویسندگان اون زمان ما. و این یکی داستان قطعه‌ی نیم‌شب بنا بر چیزی که در تابلوی موزیکال نیم‌شب اجرا شد. این مهمه.

راستی...

نظر شما چیه؟

من فکر می‌کنم از بین این چهار نفر باشه: کیهان کلهر، حسین علیزاده، انوشیروان روحانی، بیژن مرتضوی. حداقل من فرد دیگه ای رو یادم نمیاد. چون این افراد هم سوابق حضور توی گرمی رو داشتند هم برای کشور های دیگه شناخته شده هستند.

بچه ها، ما بعد از همین اتفاق می‌رسیم به اینکه این انجمن اومد خانه‌ی استاد صبا رو به موزه تبدیل کرد، کلاس هایی به اسم مکتب صبا ساخت که توی اون بزرگترین اساتید موسیقی تدریس می‌کردند و برای تکنوازی رادیو فراخوان استعدادیابی داد. البته تا جایی که من دارم می‌خونم. کار های آینده رو نمی‌دونم.

مقایسه کنید با انجمن های فعلی که ساخته شده برای هنر. مثل خانه‌ی موسیقی...

البته نوشته شده یک جلساتی هم ماهانه برگزار میشه تحت عنوان شورای سلطنتی موسیقی به همراه وزیر فرهنگ و هنر. در واقع اون مکتب صبا به خاطر همین شورا و در نتیجه‌ی گفتگو های این شورا به دست اومده بود.

جزو گزینه هایی که گفتم نبود، ولی خبر خیلی خیلی خوبیه و سهراب پورناظری قطعا می‌تونه به خوبی از پسش بر بیاد.