📖 #سلسله_درسهای_نهج_البلاغه شرح خطبه ۲۱۶ جلسه شانزدهم 💢 ۱۴۰۴/۰۹/۲۱ 💥هیات راه فاطمه(س) قم 🟠 درمانِ توحیدی در إصلاحِ حکمرانی فرازهای پایانیِ خطبه ۲۱۶ نشان می‌دهد که امیرالمؤمنین (ع) «مدح و ثنا» نسبت به ولات (حاکمان) را براساسِ یک قاعدهٔ توحیدی ردّ می‌کند؛ قاعده‌ای که «رابطهٔ معکوس» میانِ «عظمت خدا» و «کوچکیِ ماسوا» است که هرگونه ستایشِ حاکم را بی‌جا، و کبریا (بزرگ‌انگاری) را منحصر به خدا می‌داند. درنتیجه، رابطهٔ حاکم و مردم باید برمبنای مطالبهٔ «حقوق» و انجام تکالیف باشد، نه تملّق‌گویی به حاکم مانند جبّاران، چراکه «پروژهٔ عدالت» هنوز ناتمام است. 🔸۱. قاعدهٔ زیربنایی: نسبتی معکوس میانِ عظمتِ خالق و مخلوق حضرت یک «قاعدهٔ کلّیِ توحیدی» تأسیس می‌کند که زیربنای تمامِ حرف‌هاست. حضرت یک «رابطهٔ الاکلنگی» و «نسبت معکوس» را ترسیم می‌فرماید: «عظمتِ خدا در چشمت = کوچکیِ ماسوا در چشمت». هرچقدر نعمتِ خدا بزرگ‌تر باشد، فرد سزاوارتر است که خدا را بزرگ‌تر بیابد و غیرِ خدا در چشمش کوچک شود. این‌ها «فرمولِ اداره‌کردنِ حیات» است: > «إِنَّ مِنْ حَقِّ مَنْ عَظُمَ جَلَالُ اللَّهِ سُبْحَانَهُ فِي نَفْسِهِ وَ جَلَّ مَوْضِعُهُ مِنْ قَلْبِهِ أَنْ يَصْغُرَ عِنْدَهُ لِعِظَمِ ذَلِكَ كُلُّ مَا سِوَاهُ» 🔸۲. تقابل میان «حقوق» و «مدح» زمانی که حضرت درحالِ تبیینِ «حقوق متقابل» و «استقامتِ رعیت» بر آن بود، شخصی برخاست و شروع به مدح و ثنا کرد. حضرت کلام را قطع کرد؛ زیرا این ثناگویی در آن موقعیت، «نقض»ِ غرضِ خطبه بود. حضرت می‌گفت «حقّ» متکافئ (برابر) است و باید مطالبه کنید تا دولت‌ها راست شوند، نه اینکه شعر بخوانید. پاسخِ بیانِ حقوق، عمل‌کردن به وظایف است. این «ثنادرمانی» و «مدح‌درمانی» گاهی رهزن است. 🔸۳. آفتِ ولات و انحصار کبریا در خدا حضرت می‌فرماید از سخیف‌ترین حالاتِ والیان («أَسْخَفِ حَالَاتِ الْوُلَاةِ») این است که مردم گمان کنند آن‌ها دوستدارِ ستایش‌اند. می‌فرماید اگر هم حُبّ ِمدح در من بود، آن را ترک می‌کردم به خاطر اظهارِ انحطاط و شکستگی نزد خدا: > «وَ لَوْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ يُقَالَ ذَلِكَ لَتَرَكْتُهُ انْحِطَاطاً لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عَنْ تَنَاوُلِ مَا هُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنَ الْعِظَمَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ» 🔸۴. عرفان و حکمرانی: خدا و مردم حضرت می‌فرماید من از خودم بیرون آمدم به سمت «خدا» و به سمت «شما»: > «فَلَا تُثْنُوا عَلَيَّ بِجَمِيلِ ثَنَاءٍ لِإِخْرَاجِي نَفْسِي إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ» عرفان و حکمرانی اینجا به هم چسبیده است. برخلافِ تصوّرِ برخی که می‌گویند «رسد آدمی به‌جایی که به‌جز خدا نبیند» و خلق را نادیده می‌گیرند، علی (ع) چون خدا را بزرگ می‌بیند، سایه‌های خدا (مردم) و حقوقشان را هم محترم می‌شمارد. 🔸۵. «پروژه‌ام تموم نشده» دلیلِ ردّ مدح، تعارف نیست؛ دلیلِ اجرایی دارد: > «وَ إِلَيْكُمْ مِنَ الْبَقِيَّةِ فِي حُقُوقٍ لَمْ أَفْرُغْ مِنْ أَدَائِهَا وَ فَرَائِضَ لَا بُدَّ مِنْ إِمْضَائِهَا» حضرت می‌فرماید: «پروژه‌ام تموم نشده». هنوز حقوقی مانده که از آن‌ها فارغ نشده‌ام. ما مسئولین را برای کارهای کوچک هم تشویق می‌کنیم، اما علی (ع) با آن کارنامهٔ درخشان می‌گوید: «اصلاً تعریف نکن، من کارم را انجام ندادم». 🔸۶. دستورِ نهایی: با من مثل جبّاران حرف نزنید نتیجهٔ این نگاهِ توحیدی، یک دستورِ صریحِ سیاسی است: > «فَلَا تُكَلِّمُونِي بِمَا تُكَلَّمُ بِهِ الْجَبَابِرَةُ وَ لَا تَتَحَفَّظُوا مِنِّي بِمَا يُتَحَفَّظُ بِهِ عِنْدَ أَهْلِ الْبَادِرَةِ وَ لَا تُخَالِطُونِي بِالْمُصَانَعَةِ» با من مثلِ گردن‌کشان و جبّاران سخن نگویید. با پنهان‌کاری و «مصانعه» (ظاهرسازی) با من رفتار نکنید. شنیدنِ حقّ بر من سنگین نیست؛ که اگر سنگین باشد، عمل به آن سخت‌تر است. 🔴 به کانال هیئت بپیوندید👇 🌐 @rah_fatemeh

💢 به زمان شروع مراسم توجه کنید #سلسله_بحث_های_نهج_البلاغه هیات راه فاطمه (س) قم 🎙 باسـخـنـرانـی 💠 حجت‌الاسلام محسن قنبریان 🎤 بـانـوای 💠حاج حسین آل حبیب 📅 جمعه ۵ دی ماه ۱۴۰۴ (همراه با اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء) شروع سخنرانی ساعت ۱۸:۱۵ 🕌 قم، بلوار معلم شرقی (حدفاصل میدان بسیج و میدان معلم) خیابان شهیدان عابدی، فرعی چهارم، پلاک ۱۴، بیت الکریمه(علیها السلام) 🔰لوکیشن بیت الکریمه https://nshn.ir/967bsVHOVxvQa 🔸شمارۀ کارت هیات جهت حمایت مالی (رو شماره کارت بزنید کپی میشه)

۶۰۳۷۹۹۷۷۵۰۰۰۹۹۲۱

✅ برادران - خواهران 🆔 @rah_fatemeh

📖 #سلسله_بحث‌های_نهج_البلاغه 🛑 شرح خطبه‌ی ۲۱۶ 🔰 جلسه هفدهم ۱۴۰۴/۱۰/۰۵ 💥 هیئت راه فاطمه(س) قم #حجت_الاسلام_قنبریان 🔴 به کانال هیئت بپیوندید👇 🌐 @rah_fatemeh

📖 #سلسله_درسهای_نهج_البلاغه شرح خطبه ۲۱۶ جلسه هفدهم 💢 ۱۴۰۴/۱۰/۰۵ 💥هیات راه فاطمه(س) قم #بخش_اول 🟠 آفاتِ «ستایش‌گری» و مسئولیتِ حاکم در برابر «افکارِ عمومی» در فرازی از خطبهٔ ۲۱۶ نهج‌البلاغه مردی برمی‌خیزد و به ثناگویی و ستایشِ اغراق‌آمیز از امیرالمؤمنین (ع) می‌پردازد. واکنشِ حضرت، که نشان از ناخشنودیِ ایشان از این مدح و ثنا دارد، سرآغازِ طرحِ چندمسئلهٔ بنیادین در حوزهٔ حکمرانی و اخلاقِ سیاسی است. محور اصلیِ این گفتار، فراز زیر است: > «إِنَّ مِنْ أَسْخَفِ حَالَاتِ الْوُلَاةِ عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ، أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ حُبُّ الْفَخْرِ وَ يُوضَعَ أَمْرُهُمْ عَلَى الْكِبْرِ» ↲ از پست‌ترين خوى زمام‌داران در ديدۀ مردمِ پارسا اين است كه به ایشان گمان برده شود دوستدارِ ستایش‌اند و بنای کارهاشان بر کبر و خودخواهى گذارده شده است. 🔸۱. سخیف‌ترین حالتِ حاکمان: گمانِ فخر و تکبّر در نگاهِ مردم ظرافتِ کلام امیرالمؤمنین (ع) در تمرکز بر «افکار عمومی» و «قضاوت مردم» است. مسئله صرفاً فخرفروشیِ حاکم نیست، بلکه وظیفهٔ اوست که از شکل‌گیریِ چنین «گمانی» در اذهان جامعه جلوگیری کند. مسئولیتِ مدیریتِ این تصویرِ ذهنی، مستقیماً بر عهدهٔ خودِ حاکم است و غفلت از آن، «أَسْخَفُ الْحَالَات» (سخیف‌ترین حالت) برای یک کارگزار است. این‌جا، قصدِ باطنیِ زمامدار برای فخرفروشی ملاک نیست، بلکه نحوهٔ برخورد، شیوهٔ سخن‌گفتن یا سَبکِ زندگیِ او در جامعه نباید به‌گونه‌ای باشد که به تکبّر و فخرفروشی تعبیر شود. 🔸۲. دامنهٔ «گمان»: عمومِ مردم یا صالحان؟ توجّه شود که قیدِ «عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ» در این فراز، منبعِ قبح‌دانستنِ «أَسْخَفِ حَالَات» را توصیف می‌کند، اما دامنهٔ فعلِ «أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ» را محدود نمی‌سازد. یعنی آنچه نزدِ صالحان «سخیف‌ترین حالت» است، زمانی محقّق می‌شود که «عموم مردم» به تکبّرِ حاکم گمان برند. شاهد اینکه حضرت بی‌درنگ می‌فرماید: > «وَ قَدْ كَرِهْتُ أَنْ يَكُونَ جَالَ فِي ظَنِّكُمْ أَنِّي أُحِبُّ الْإِطْرَاءَ وَ اسْتِمَاعَ الثَّنَاءِ» ↲ من ناخوش دارم كه در پندارِ شما (عمومِ حاضرین نه فقط صالحین) چنين آيد كه من خواهانِ ثنا و ستايشم. 🔸۳. انحصارِ «کبریا» در ساحتِ ربوبی این حساسیتِ شدید نسبت به تکبّر، ریشه در یک اصلِ بنیادینِ توحیدی دارد. خداوندِ متعال در خطبهٔ «قاصعه» (خطبهٔ ۱۹۲)، «عزّت و کبریا» را ردای ویژهٔ خود معرفی می‌کند و آن را حریمِ ممنوعه‌ای قرار داده که هیچ مخلوقی، حتّی انبیای الهی، حقّ ورود به آن را ندارند. > «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَبِسَ الْعِزَّ وَ الْكِبْرِيَاءَ وَ اخْتَارَهُمَا لِنَفْسِهِ دُونَ‌ خَلْقِهِ وَ جَعَلَهُمَا حِمًى وَ حَرَماً عَلَى غَيْرِهِ وَ اصْطَفَاهُمَا لِجَلَالِهِ‌، وَ جَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلَى مَنْ نَازَعَهُ فِيهِمَا مِنْ عِبَادِهِ» 🔸۴. افکارِ عمومی؛ معیارِ اثباتِ صلاحیت و سلبِ آن نقشِ محوریِ «افکار عمومی» در منظومهٔ علوی دوگانه است. از یک‌سو، در عهدنامهٔ مالک اشتر، قضاوتِ مردم معیارِ احراز صلاحیت است: > «إِنَّمَا يُسْتَدَلُّ عَلَى الصَّالِحِينَ بِمَا يُجْرِي اللَّهُ لَهُمْ عَلَى أَلْسُنِ عِبَادِهِ» ↲ و نيكوكاران را از آنچه خداوند دربارۀ آنان بر زبانِ مردم جارى ساخته، توان شناخت. از دیگرسو، در خطبۀ ۲۱۶، «گمانِ جامعه به تکبّرِ حاکم»، معیارِ سقوط و سلبِ صلاحیتِ اوست که چه در اثبات و چه در زوال، با «ادراکِ عمومی» پیوند خورده است؛ همان‌که در بیانِ رهبرانقلاب به «قضاوتِ جمع‌بندی‌شدهٔ مردم» تعبیر شده است. 🔸۵. دو روی یک سکّه: اعتمادِ متقابلِ حاکم و مردم به یکدیگر شاهکارِ حکمرانیِ علوی، پیوند میانِ «گمانِ مردم به حاکم» و «گمانِ حاکم به مردم» است. حضرت، تکلیفِ ایجادِ «حُسن‌ظنِّ حاکم به مردم» را نیز بر عهدهٔ خودِ حاکم می‌گذارد که با سه‌راهکار باید به این اطمینانِ قلبی دست یابد: > «وَ اعْلَمْ أَنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ بِأَدْعَى إِلَى حُسْنِ ظَنِّ رَاعٍ بِرَعِيَّتِهِ مِنْ إِحْسَانِهِ إِلَيْهِمْ وَ تَخْفِيفِهِ الْمَئُونَاتِ عَلَيْهِمْ وَ تَرْكِ اسْتِكْرَاهِهِ إِيَّاهُمْ عَلَى مَا لَيْسَ لَهُ قِبَلَهُمْ» ↲ و بدان، بهترين چيزى كه حُسنِ ظنِّ والى را نسبت به رعيّت‌اش سبب مى‌شود، نيكى‌كردنِ والى است در حقّ رعيّت و كاستن است از بارِ رنجِ آنان و به اكراه وادار نكردنشان به انجام‌دادنِ كارهايى كه بدان ملزم نيستند. • سه‌راهکار برای خوش‌گمانیِ حاکم به مردمش: ۱- احسان به مردم: جلبِ رضایتِ عمومی، دفعِ براندازی و ارتقای حسّ اطمینانِ حاکم به جامعه. ۲- کاهشِ هزینه‌ها: کسبِ حمایت و پشتیبانیِ مردم، رفعِ دغدغۀ حاکم از سوی حامیان. ۳- ترکِ اکراه: افزایشِ اقبالِ عمومی، تسهیلِ آرامشِ روانیِ حاکم در قبالِ شهروندان. 🔴 به کانال هیئت بپیوندید👇 🌐 @rah_fatemeh

#بخش_دوم 🔸۶. ثمرهٔ حُسن‌ظنّ حاکم به مردم: رفعِ رنجِ طولانیِ بی‌اعتمادی در ادامهٔ همان عهدنامه، حضرت به ثمرهٔ راهبردیِ این رویکرد اشاره می‌فرمایند: > «فَإِنَّ حُسْنَ الظَّنِّ يَقْطَعُ عَنْكَ نَصَباً طَوِيلاً» ↲ پس رفتارِ تو چنان بايد، كه خوش‌گمانىِ رعيّت برايت فراهم آيد كه اين، رنجِ دراز را از تو مى‌زدايد. اگر اعتمادِ متقابل از بین برود و حاکم به مردمش بدگمان باشد، ناچار است چه هزینه‌های گزافی را صرفِ دستگاه‌های امنیتی، شنود و رصدِ مداومِ مراوداتِ شهروندان کند تا از وقوعِ توطئه‌ها جلوگیری نماید؟ اما حکمرانیِ علوی با ایجادِ حُسن‌ظنّ، این رنجِ طولانی و پرهزینه را از میان برمی‌دارد و دستگاه‌های امنیتی را تنها متمرکز بر تهدیداتِ واقعی و خارجی می‌کند. این میراثِ گران‌بها، که به‌تعبیرِ رهبر انقلاب، «آیین‌نامهٔ انقلاب اسلامی» است، متأسفانه آن‌چنان که باید در نظامِ حکمرانی ما به کار گرفته نشده است. 🔸۷. درمانِ «میل به ستایش»: انکسار در برابرِ عظمتِ الهی امیرالمؤمنین (ع) پس از ابرازِ انزجار از ستایش‌گری، راهِ درمانِ این آفت را نیز معرفی می‌کند که اگر هم در منِ علی چنین میلی وجود داشت، آن را ترک می‌کردم. اما چگونه؟ > «وَ لَوْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ يُقَالَ ذَلِكَ لَتَرَكْتُهُ انْحِطَاطاً لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عَنْ تَنَاوُلِ مَا هُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنَ الْعَظَمَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ» ↲ و اگر ستايش را دوست مى‌داشتم، آن را رها مى‌كردم به‌خاطرِ فروتنى در پيشگاهِ خداى سبحان، و بزرگى و بزرگوارى كه تنها خدا سزاوار آن است. این عبارت، قاعده‌ای طلایی برای پیشگیری (دفع) و درمان (رفع)ِ آفتِ ستایش‌دوستی به دست می‌دهد. راهِ رهایی از این میلِ ویران‌گر، درکِ «عظمتِ الهی» و اختصاصی‌بودنِ صفتِ «کبریا» برای ذاتِ اقدسِ اوست. بنابراین، درمانِ قطعیِ تکبّر و ستایش‌طلبی، پناه‌بردن به همین اصلِ بنیادینِ توحیدی است. 🔸۸. تمایز میان «اِطراء» و «گزارش کار»: آفتِ «میل به دیده‌شدن» یکی از ظریف‌ترین مباحث در این حوزه، تفکیک میان «اِطراء» (مدح و ثنای باطل) و «گزارشِ عملکرد» (تبیینِ خدمات) است. حضرت در ادامهٔ خطبه، به افرادی اشاره می‌کنند که پس از انجامِ یک عملِ صالح، تمایل دارند که عملشان دیده و ستوده شود. این میل به دیده‌شدن، خود ریشه‌ای از همان تکبّر و فخرفروشی است؛ حتّی کسی که عمل را خالصانه برای خدا انجام داده اما پس از آن، در دلش از اینکه دیگران آن را ببینند و تحسین کنند، خشنود می‌شود. البته این رویکرد، منافاتی با ضرورت «جهاد تبیین» و ارائهٔ گزارشِ عملکرد به مردم ندارد. گزارشِ کار، یک وظیفهٔ حاکمیتی برای شفاف‌سازی و ایجادِ امید در جامعه است، اما «اِطراء» و ستایش‌طلبی، یک آفتِ نفسانی برای شخصِ کارگزار است. مرزِ میانِ این دو، در نیّت و انگیزهٔ باطنیِ فرد نهفته است. 🔸۹. تجلّیِ عملیِ فروتنی در سیرهٔ حاکم: نامه به عثمان‌بن‌حنیف اینکه حاکم نباید خود را در معرضِ گمانِ تکبّر قرار دهد، یک اصلِ نظریِ صرف نیست، بلکه باید در جزئی‌ترین شئونِ زندگیِ او تبلور یابد. یکی از درخشان‌ترین مصادیقِ این امر، نامهٔ ۴۵ نهج‌البلاغه است که در مقامِ عتاب و سرزنش به فرماندارِ خود در بصره - جهتِ شرکتِ در یک مهمانیِ اشرافی - نگاشتند و این عمل را با جایگاهِ امامت و پیشواییِ جامعه در تضادّ کامل معرفی می‌فرمایند: > «أَلَا وَ إِنَّ لِكُلِّ مَأْمُومٍ إِمَاماً يَقْتَدِي بِهِ وَ يَسْتَضِيءُ بِنُورِ عِلْمِهِ. أَلَا وَ إِنَّ إِمَامَكُمْ قَدِ اكْتَفَى مِنْ دُنْيَاهُ بِطِمْرَيْهِ وَ مِنْ طُعْمِهِ بِقُرْصَيْهِ» ↲ بدان كه پيشواى شما بسنده كرده است از دنياى خود به دوجامۀ فرسوده، و دوقرصِ نان را خوردنىِ خويش نموده. این نامه نشان می‌دهد که سبکِ زندگیِ حاکم، مسئله‌ای شخصی نیست، بلکه مستقیماً با «افکار عمومی» و جایگاه «الگوبودن» او گره خورده است. 🔸۱۰. ثبات قدم در مسیر عدالت پایبندی به این اصول، به‌ویژه در برابرِ صاحبانِ قدرت و ثروت که همواره به‌دنبالِ تملّق و ستایش‌گری برای نفوذ در دستگاهِ حکومت هستند، نیازمندِ استقامت و پایداری است. سیرهٔ امیرالمؤمنین (ع) سرشار از ایستادگی در برابرِ جریان‌های ضدّ عدالت است. ایشان تا آخرین لحظهٔ حیاتِ خویش، حتّی زمانی که بخش‌های وسیعی از قلمروِ اسلامی در اثرِ توطئه‌ها از کنترلِ ایشان خارج شده بود، ذرّه‌ای از اصولِ خود عقب‌نشینی نکردند. 🔶نتیجه‌گیری: ثمرهٔ ملموسِ حکمرانیِ علوی این سخت‌گیری‌ها بر خود و کارگزاران، و این‌همه تأکید بر فروتنی و پرهیز از فخرفروشی، گرچه با لحاظِ موانع و فتنه‌ها (غارات)، منجر به استقرارِ کاملِ عدالت نشد، اما دست‌کم توانست «فقرِ مطلق» را ریشه‌کن‌ نماید. پس التزام به اصولِ اخلاقی و معنوی، می‌تواند به نتایج ملموسِ اقتصادی و رفاهِ عمومی منجر می‌شود. 🔴 به کانال هیئت بپیوندید👇 🌐 @rah_fatemeh

💢 به زمان شروع مراسم توجه کنید #سلسله_بحث_های_نهج_البلاغه هیات راه فاطمه (س) قم 🎙 باسـخـنـرانـی 💠 حجت‌الاسلام محسن قنبریان 🎤 بـانـوای 💠حاج حسین آل حبیب 📅 جمعه ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ (همراه با اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء) شروع سخنرانی ساعت ۱۸:۱۵ 🕌 قم، بلوار معلم شرقی (حدفاصل میدان بسیج و میدان معلم) خیابان شهیدان عابدی، فرعی چهارم، پلاک ۱۴، بیت الکریمه(علیها السلام) 🔰لوکیشن محل مراسم https://nshn.ir/967bsVHOVxvQa 🔸شمارۀ کارت هیات جهت حمایت مالی (رو شماره کارت بزنید کپی میشه)

۶۰۳۷۹۹۷۷۵۰۰۰۹۹۲۱

✅ برادران - خواهران 🆔 @rah_fatemeh

اطلاعیه فوری با توجه به ملاحظاتی ، مراسم هیات راه فاطمه (س) امشب برگزار نمی گردد.

💢 به زمان شروع مراسم توجه کنید #سلسله_بحث_های_نهج_البلاغه 💐 جشن میلاد انوار کربلا(علیهم السلام) 🎙 باسـخـنـرانـی 💠 حجت‌الاسلام محسن قنبریان 🎤 بـانـوای 💠حاج مهدی تدینی 📅 جمعه ۳ بهمن ماه ۱۴۰۴ (همراه با اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء) شروع سخنرانی ساعت ۱۸:۱۵ 🕌 قم، بلوار معلم شرقی (حدفاصل میدان بسیج و میدان معلم) خیابان شهیدان عابدی، فرعی چهارم، پلاک ۱۴، بیت الکریمه(علیها السلام) 🔰لوکیشن محل مراسم https://nshn.ir/967bsVHOVxvQa 🔸شمارۀ کارت هیات جهت حمایت مالی (رو شماره کارت بزنید کپی میشه)

۶۰۳۷۹۹۷۷۵۰۰۰۹۹۲۱

✅ برادران - خواهران هیات راه فاطمه (س) قم 🆔 @rah_fatemeh

✅ چگونگی حمایت مالی از هیأت راه فاطمه پیامبر اکرم(ص): ... هیچ بنده ای نیست که دِرهمی از مالش را در راه محبت پسر دختر رسول خدا، به صورت غذا یا غیر از آن انفاق کند، مگر اینکه برای او در دنیا به ازای هر دِرهم، هفتاد دِرهم برکت قرار میدهیم و بهشت را به او بخشیده و از گناهانش می گذریم. (مستدرک الوسایل، ج۱۰، ص۳۱۹) ✅باکمک های شماست که این خیمه برپاست #چگونگی حمایت های نقدی از استمرار فعالیت های دینی و فرهنگی👇 کارت به کارت(هیئت مذهبی راه فاطمه(س)- بانک ملی): 🔸شمارۀ کارت(رو شماره کارت بزنید کپی میشه)

۶۰۳۷۹۹۷۷۵۰۰۰۹۹۲۱

#انفاق #جهاد_فرهنگی 💠 هیئت راه فاطمه(سلام الله علیها) ➖➖➖➖➖ 🆔 @rah_fatemeh

جلسه بعدی هیات راه فاطمه(س) جمعه همین هفته ( ۱۰ بهمن ماه ۱۴۰۴) برگزار میگردد .

📖 #سلسله_بحث‌های_نهج_البلاغه 🛑 شرح خطبه‌ی ۲۱۶ 🔰 جلسه هجدهم ۱۴۰۴/۱۱/۰۳ 💥 هیئت راه فاطمه(س) قم #حجت_الاسلام_قنبریان 🔴 به کانال هیئت بپیوندید👇 🌐 @rah_fatemeh

🎤 مدیحه سرایی 💢 حاج مهدی تدینی 📆 جمعه ۳ بهمن ماه ۱۴۰۴ | ۳ شعبان المظعم ۱۴۴۷ 🖇 قرار هفتگی هیئت 🔰 هیئت راه فاطمه(سلام الله علیها) 🌐 @rah_fatemeh