از بین هشصدتا سر رسید مشکی توش پر از نوشته و شعر و انواع خط خطی دارم دنبال یه نوشته میگردم🥀

ماه میزبان ما بود آنگاه که ستارگان رقصمان را نظاره گر بودند. و من و تو درحالی که دست هایمان یکدیگر را در آغوش می کشند زیر سایه نگاه آنها قمرهایی دیگر در آسمان عشق شدیم. _پناهگاه

فعلا اینو داشته باشین تا اونو پیدا کنم

بچه ها اگه عکسی دارین که میخواین دربارش بنویسم تو ناشناس برام بفرستید.

ضمیر ها ساخته شدند تا کامل شوند. تا "من" و "تو" هم آغوش شوند و به "ما" بدل شوند. و "او" مهتاب آسمان تاریک شعر ها شود. _پناهگاه

یک ماه گذشت...

این چند روز واقعا سخت بود.

میرم عکساتونو بنویسم اگه باز داشتین بفرستین پیامارم بعدش میذارم

#عکساتون باد از جاهای خالی میان موهایش عبور میکرد. چشمان حزن انگیزش چنان مصمم بود که پاهایش را بر زمین می کوبید و جلو میرفت. درختان را دوست داشت؛ شاید چون انسان ها برایش کافی نبودند تنها میخواست فرار کند اما... هرکجا که میرفت آسمان یک رنگ بود. _پناهگاه