،ائل بیلیمی،دانش عامه و آیینها دادن یکی از رسم های رایج درمراسم های عروسی دادن است که تقریباً درسراسر کشور،درمیان همه ی اقوام و خورده فرهنگ ها،به صورت و انحا مختلف انجام می گیرد و آن عبارت از عمدتاً مبلغی پول است که اهدا کننده درهنگام رقصیدن داماد، به وی اهدا می نماید این رقص نیز،درجهت ایجاد فضایی شاد و خاطره انگیز و افتخار دادن به مهمانانی است که به دعوت وی،در مراسم حضور یافته اند. مسلماً وقتی داماد به مهمانان خود چنین افتخاری را، می دهدآنان نیز، صرفاً تماشاگر نخواهند بود متقابلاً با نثار هدیه ای بر فضای عروسی،شادی مضاعف خواهندبخشید. این رسم از قدیم الایام درعروسی های حمام قلعه نیز،انجام می شداما یک صورت ویژه داشت که نسبت به دیگر روش های اهدا شاباش،از امتیازات بهتری برخوردار بود و آن یکی دیگر از جلوه های ویژه فرهنگی حمام قلعه محسوب می شود.این نحوه شاباش دادن را، می گفتند هنوزهم در مراسم ها انجام می گیرد اما امروزه به مراسم رقص عروس محدود شده است. درمراسم شاباشی دادن هرکسی با توجه به وسع ومیزان ارادت خود به داماد،مبلغی اهدا می کرد وبا   توسط شاباش کش ها،درجمع حضار اعلام می شد یعنی دونفر شاباش کش یکی هدیه را می گرفت و جملاتی دعاگونه بیان می کرد دیگری حرف هایش را،تایید می نمود گویا می گفت مثلاً می گفت: دیگری جواب می داد آنگاه نام اهدا کننده را، می گفت، دومی درجواب می گفت: سپس می گفت: ! دیگری می گفت: ! اولی بارها و بارها از این قبیل جملات را بر زبان می راند مانند: آتی اوره ی بولسین! سفره سی میدانده بولسین و مالئ و دولتئ چاشگین بولسون و ... که دیگری درجواب همه ی آنها می گفت: ! اولی درپایان می گفت: کورکن بولسون یا گلین بولسون! سپس مبلغ پول را اعلام می کرد و همگی می گفتند مثلاًبئش تومن شبوش. درسالهای اخیر،اشکال دیگری از شاباشی دادن رایج شد که در آن مبلغ شاباشی را، یادداشت می کردند بخصوص از زمان رایج شدن فیلمبرداری درمجالس عروسی،به طور کلی شیوه های مختلفی از شاباشی دادن، رایج گردید یکی یکی اسکناس دادن به دست داماد،یا ریختن یکجا اسکناس برسرداماد توسط افراد مختلف، از جمله ی آن ها است اجرای مختلف شیوه های شاباشی دادن که گاهی هم دریک مجلس به چند روش توسط افراد مختلف انجام می شود یک حالت شترگاو پلنگی ای را،از اجرای این مراسم بوجود آورده است که هم کلی از وقت مجلس را،به خود اختصاص می دهد و هم فلسفه اصلی و حقیقت فرهنگی اولیه آن را،به دست فراموشی سپرده است. بنده توفیق داشتم بعد یک دوره طولانی پساکرونا  درسال جاری در سه چهارمجلس عروسی حمام قلعه گی های مقیم مشهد حضور داشته باشم متاسفانه مشاهده نمودم درهمه ی آن مجالس،مراسم شاباشی داماد، کل مجلس را،تحت الشعاع قرارداده و در مواردی به حاشیه کشیده است. برای برون رفت از چنین وضعی پیشنهاد می شود به همان خودمان برگردیم درست است که انجام هوادار به روش گذشته زمان بر است و امروزه حداقل در تالارهای مشهد قابل انجام نیست اما می توانیم بروز کرده آن را،به اجرا در آوریم یعنی درحینی که داماد درحال افتخار دادن است ارادتمندان به شاباش کش ها مراجعه وهدیه خودرا به آنها،بدهند تا کل مبلغ یکجا به نام مهمانان ارادتمند با روش هوادار،به دامادهدیه شود این پیشنهاد اگر مورد اقبال،قرارگیرد مزایای ذیل بر آن مترتب است. ۱-یک رسم قدیمی وسنتی ما که جز،فرهنگ اصیل مان است احیا می شود. ۲-در وقت و زمان مجلس صرفه جویی شده واز اطاله خسته کننده آن جلوگیری می شود. ۳-از هرج و مرج،شلوغی وبرخی رفتارهایی که موجب به حاشیه کشیده شدن اصل مجلس می شودجلوگیری به عمل می آید. ۴-چنانچه یادداشت کردن مبالغ هدیه اهمیت داشته باشدبه راحتی قابل انجام است. ۵-اصول بهداشتی نیز،رعایت می شود یعنی از روبوسی های بی رویه دامادگرفته تا پول به دهان داماد دادن تا ریخته شدن اسکناس ها بر روی زمین و زیر پای حاضران درصحنه و ... جلوگیری می شود. :باتوجه به اینکه شاباشی دراصل نوعی هدیه به عروس و داماد می باشد بنابه نظر مراجع عظام تقلید اگردرقبال رقص باشد اشکال شرعی دارد باید توجه داشته باشیم که  در رسم سنتی تا حد زیادی رعایت موازین شرعی می شود اولاً اویونهای سنتی معادل رقص در زبان فارسی نمی باشند نوعی بازی هستند لذا به سبب نبودن کلمه معادل برای در زبان فارسی،در بیان مطلب به ناچاراز کلمه رقص استفاده می شودثانیاً در اجرای مراسم حریمها، تقریباً از هرلحاظ حفظ می گردد. ✍علی کوهستانی اسیق سو🌹 موزه مجازی حمام قلعه ۱۴۰۲/۱۰/۶ https://t.me/hammamghaleh https://eitaa.com/moozehmajazi