#شرح_صحیفه_سجادیه_فیض_الاسلام_دعا_27
#دعای_بیست_هفتم_صحیفه_سجادیه
اللَّهُمَّ وَ امْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ ، وَ أَطْعِمَتَهُمْ بِالْأَدْوَاءِ ، وَ ارْمِ بِلَادَهُمْ بِالْخُسُوفِ ، وَ أَلِحَّ عَلَيْهَا بِالْقُذُوفِ ، وَ افْرَعْهَا بِالُْمحُولِ ، وَ اجْعَلْ مِيَرَهُمْ فِي أَحَصِّ أَرْضِكَ وَ أَبْعَدِهَا عَنْهُمْ ، وَ امْنَعْ حُصُونَهَا مِنْهُمْ ، أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَ السُّقْمِ الْأَلِيمِ . [12]
ترجمه:
بار خدايا آبهاى ايشان را به وباء (بيماريهاى همگانى) و خوردنيهاشان را به بيماريها آميخته و در هم كن، و شهرهاشان را به زمين فروبر (كه نشانهاى از آن نماند) و پى در پى بر آن شهرها بلا و گرفتاريها برسان، و آنها را به قحطى و خشكسالى بكوب (گرفتار كن به طوريكه راه رهائى از آن را نيابند) و آذوقههاشان را در تهىترين زمين خود (زمين كم آب و گياه) و دورترين زمين خويش از ايشان (شهرهاى دوردست) قرار ده (تا به آن دسترسى نداشته باشند) و قلعههاى زمين را از آنها بازدار (تا به آنها پناه نبرند) آنها را به گرسنگى هميشگى و بيمارى دردناك دچار فرما
#بیست_هفتم صحیفه سجادیه
#دعا_بیست_هفتم_12
◀️کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#شرح_صحیفه_سجادیه_فیض_الاسلام_دعا_27
#دعای_بیست_هفتم_صحیفه_سجادیه
اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا غَازٍ غَزَاهُمْ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِكَ ، أَوْ مُجَاهِدٍ جَاهَدَهُمْ مِنْ أَتْبَاعِ سُنَّتِكَ لِيَكُونَ دِينُكَ الْأَعْلَى وَ حِزْبُكَ الْأَقْوَى وَ حَظُّكَ الْأَوْفَى فَلَقِّهِ الْيُسْرَ ، وَ هَيِّىْ لَهُ الْأَمْرَ ، وَ تَوَلَّهُ بِالنُّجْحِ ، وَ تَخَيَّرْ لَهُ الْأَصْحَابَ ، وَ اسْتَقْوِ لَهُ ، الظَّهْرَ ، وَ أَسْبِغْ عَلَيْهِ فِي النَّفَقَةِ ، وَ مَتِّعْهُ بِالنَّشَاطِ ، وَ أَطْفِ عَنْهُ حَرَارَةَ الشَّوْقِ ، وَ أَجِرْهُ مِنْ غَمِّ الْوَحْشَةِ ، وَ أَنْسِهِ ذِکْرَ الْاَهْلِ وَ الْوَلَدِ . [13]
ترجمه:
بار خدايا و هر جنگجوئى از اهل دين تو (مسلمانان) كه با ايشان (در شهرهاشان) بجنگد يا هر مجاهد و جنگكنندهاى از پيروان طريقه و راه تو (مومنين) كه با آنها (خواه در شهرها و خواه در غير شهرهاشان) جنگ نمايد تا دين تو (كه پيغمبر- صلى الله عليه و آله- بر آن مبعوث گرديده بر سائر دينها) بلندتر و حزب و گروه تو (بر همهى حزبها) تواناتر و نصيب و بهرهى (ثواب و پاداش دوستان) تو كاملتر گردد، پس (در هر گرفتارى) او را آسانى پيش آور و كار را برايش رو به راه ساز، و پيروزى (روا شدن حاجات) را برايش عهدهدار شو، و (بهترين) ياران را براى او برگزين (مقدر فرما) و پشتش را قوى و توانا كن (به آنچه نيازمند است ياريش نما) و جيرهاش سرشار گردان، و او را به نشاط و خرمى بهرهمند ساز و گرمى آرزو را از او فرونشان (او را بر جدائى از كسى كه دوست دارد شكيبائى عطا فرما) و او را از اندوه تنهائى برهان، و ياد زن و فرزند را فراموشش ساز
#بیست_هفتم صحیفه سجادیه
#دعا_بیست_هفتم_13
◀️کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
Doa27Sahifeh.mp3
35.19M
🔈 «دعای #بیست_هفتم صحیفه سجادیه ، دعای امام سجاد (علیهالسلام) برای #مرزداران »
👤حاج میثم #مطیعی
🏷 #طوفان_الأقصى #فلسطین #اسرائیل #غزه
🆔 @sahife2
🤲 #صحیفه_سجادیه را دریابیم
💠 بعضی وقتها من به دوستان میگویم: اگر ما بدانیم حضرت سجاد علیهالسلام یک پیراهنی داشته و یقین کنیم آن را به تن مبارکشان نمودهاند و بدانیم در کدام کشور و در کدام گوشهی دنیاست؛ ما به هر طریقی شده دوست داریم برویم آن را ببینیم و ببوسیم! امّا کتاب و سخنی که از میان دو لب گهربار آن حضرت بیرون آمده و در دسترس ماست چقدر ارزش آن را دانسته و قدردان آن هستیم؟!.
👤 مرحوم #فاطمی_نیا #امام_سجاد_فاطمی_نیا
✳️ کانال #انس_با_صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
دعای #پنجم صحیفهی سجادیه را مکرر در مکرر بخوانید.
این دعای پنجم صحیفهی سجادیه مال ماست.
#مقام_معظم_رهبری
🆔 @sahife2
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
ترجمه صوتی دعای پنجم
با تشکر از همه دوستان مشارکت کننده در بحث (برداشت من) ( نویسنده - خواننده و نشر دهنده این کلام نورانی ) اجرتان با صاحب این کتاب با عظمت امام سجاد علیه السلام
بسم الله الرحمن الرحيم
اللَّهُمَّ اخْتِمْ بِعَفْوِكَ أَجَلِي
بار الها! عمر مرا با عفو و اغماضت به پايان رسان
اگر این عبارت دعای مکارم الاخلاق را بخواهیم با عبارت دیگری از صحیفه توضیح دهیم باید به جمله ای از دعای ۴۵ توجه کنیم که می فرماید:«انت الذی فتحت لعبادک بابا الی عفوک و سمیة التوبه»
#دعا_چهل_پنج_10
عفو یعنی توبه و بازگشت به سوی او یعنی آمرزش گناهان.یعنی «خداوندا زندگی مرا با توبه به پایان رسان»
واین بهترین دعای عاقبت به خیری است
و همین است که گاه منجر به #شهادت می شود.
اللهم اختم بالشهادة اجلی .
جنين در شكم مادر برا ى زندگى دنيا ساخته میشود.
سعادت و كمال او در اين است كه تمام اعضا و جوارحش در رحم به سلامت ساخته شود و اين صحت و سلامت ادامه يابد تا لحظه ا ى كه شكم مادر را ترك میگويد و به دنيا منتقل میگردد.
بشر نيز در شكم مادر روزگار برا ى زندگى جهان بعد از مرگ ساخته میشود و سعادت و كمال وى در اين است كه:
تمام ابعاد وجودش در رحم روزگار به سلامت و شايستگى ساخته شود
و اين سلامت ادامه يابد تا لحظه اى كه مرگ فرا میرسد، او را از رحم مادر روزگار بيرون میبرد و به جهان بعد از مرگ انتقالش میدهد.
معيار سلامت در هر دو ولادت، #حسن_عاقبت است
#حسن_عاقبت در ولادت از شكم مادر به معناى سلامت تكوينى است
و حسن عاقبت در ولادت از مادر روزگار به معناى سلامت تشريعى است
و اين دو از جهات متعدد با يكديگر تفاوت دارند
و يكى از تفاوتها ى مهم و شايان ملاحظه اين است كه :
اگر جنين در شكم مادر كور يا كر يا افليج يا با ديگر عيوب و نقايص طبيعى ساخته شود، نه تنها در رحم مادر قابل اصلاح نيست، بلكه پس از ولادت با همه ى پيشرفتهايى كه در علوم پزشكى و جراحى نصيب بشر امروز گرديده، بسيارى از عيوب و نقايص مادرزادى درمانناپذير است.
اما عيوب و نقايصى كه در شكم مادر روزگار بر اثر فساد عقيده و اخلاق يا سوء گفتار و رفتار دامنگير انسانها میشود، قابل علاج و درمان است.
يك فرد منحرف و گناهكار میتواند با اصلاح معتقدات و خلقيات نادرستى كه دارد يا با تغيير گفتار و رفتار ناپسندى كه در پيش گرفته، خويشتن را عوض كند و عيوب اعتقادى و اخلاقى درونى يا گفتار و رفتار برونى خود را تغيير دهد و خويشتن را انسانى شايسته بسازد و با #حسن_عاقبت از دنيا برود
على بن ابى حمزه میگويد: دوستى داشتم از منشى ها ى دولت بنى اميه بود. به من گفت: از امام صادق عليهالسلام برا ى من اجازه بگير كه به محضرش شرفياب شوم. استجازه نمودم، حضور امام (علیه السلام) آمد، سلام كرد و نشست. عرض كرد:
فدايت شوم. من در ديوان آل اميه نويسنده بودم، از دنياى آنان مال بسيار به دست آوردم، به حلال و حرامش توجه نداشتم.
امام (علیه السلام) فرمود:
اگر بنى اميه نويسندگانى نمی داشتند كه براى آنان ذخاير مالى تهيه كنند و در ميدان جنگ به نفع آنها پيكار نمايند و در جماعتشان حضور يابند،نمی توانستند حق ما را غصب نمايند، اگر مردم آنان را ترك میگفتند، چيزى جز آنچه در دستشان بود، نمیداشتند.
منشى بنى اميه گفت: آيا برا ى من راهى هست كه از گرفتارى خلاص شوم؟ فرمود: اگر بگويم عمل میكنى؟ عرض كرد: بلى. فرمود:
بايد تمام آنچه را كه از ديوان بنى اميه به دست آوردهاى ترك گويى، اموالى را كه صاحبانش را میشناسى به آنها برگردانى و اموالى را كه صاحبانش را نمیشناسى صدقه بدهى، و اگر چنين كردى، من براى تو بهشت را ضمانت میكنم.
جوان مدتى فكر كرد و سپس گفت: به آنچه فرمودهاى عمل خواهم كرد.
على بن ابى حمزه میگويد: جوان با ما به كوفه برگشت، از تمام دارايى خود دست كشيد حتى لباسى را كه در برداشت، و طبق دستور امام (علیه السلام) عمل نمود.
ما كه با جوان سابقه ى دوستى داشتيم بين خود پولى جمع نموديم و براى او لباس خريديم و مصارف يوميه اش را نيز عهده دار شديم. چند ماهى بيشتر طول نكشيد كه مريض شد. به عيادتش میرفتيم. روزى رفتم كه لحظات آخر را می گذراند، چشم باز كرد و مرا ديد، گفت: اى على! به خدا قسم، مولايت به وعده ى خود وفا كرد. اين جمله را گفت و از دنيا رفت.
على بن ابى حمزه میگويد: كار كفن و دفنش را انجام داديم. سپس من از كوفه خارج شدم. موقعى كه حضور امام صادق (علیه السلام) رسيدم تا مرا ديد به من فرمود: ا ى على! ما وعده اى را كه به رفيقت داده بوديم، وفا كرديم. عرض كردم: بلى فدايت شوم، به خدا قسم او موقع مرگ خود همين مطلب را به من گفت.
منشى بنى اميه مدتها در شكم مادر روزگار از صراط مستقيم منحرف بود، افكار و اعمالش مسير باطل را میپيمود. با دستور امام صادق (علیه السلام) به راه حق گرايش يافت و در نتيجه با #حسن_عاقبت از دنيا رفت.
كسانى بوده اند كه در رحم مادر روزگار سالهاى دراز با اعمال شايسته راه سعادت را طى میكردند، اما در پايان كار از صراط مستقيم به انحراف گراييده و با #سوء_عاقبت از دنيا رفته اند.
شبى اميرالمومنين عليهالسلام از مسجد كوفه بيرون آمد كه به منزل برود. يك چهارم شب سپرى گرديده و #كميل بن زياد با آن حضرت بود.
بين راه از در منزل مردى گذر كردند كه در آن وقت شب با صدايى گرم و حزن آور قرآن میخواند و اين آيه ى شريفه را تلاوت مینمود:
امن هو قانت آناء الليل.
كميل در باطن، عمل او را بسيار نيكو تلقى نمود و به شگفت آمد، بدون اينكه سخنى بگويد.
ناگاه على (علیه السلام) متوجه او شد و فرمود:
آهنگ اين مرد تو را به شگفت نياورد، او جهنمی است و عنقريب تو را از وضعش آگاه خواهم ساخت.
كميل سخت متحير شد، از اين جهت كه اولا انديشه ى درونش برا ى امام (علیه السلام) مكشوف و مشهود است و ثانيا اينكه با قاطعيت میفرمايد كه اين قار ى قرآن جهنمی است. طولى نكشيد، جنگ #خوارج پيش آمد. عدها ى با پيرو ى از انديشه ى باطل خود به ضلالت گرايش يافتند و مقابل امام معصوم (علیه السلام) قيام نمودند و كشته شدند. على (علیه السلام) بين سرهاى جدا شده ى آنان عبور میكرد و شمشير در دست داشت. كميل بن زياد با آن حضرت بود.
نيش شمشير را بر يكى از سرهاى جدا شده گذارد و متوجه كميل گرديد و آيه ى «امن هو قانت آناء الليل» را قرائت كرد و فرمود:
اى كميل! صاحب اين سر شخصى است كه در آن شب قرآن میخواند و تو از حسن حالش به شگفت آمده بودى.
آدمی در طول عمر، يعنى ايامی كه دوران رحم مادر روزگار را میگذراند، همواره در تحول و دگرگونى است، نه به #حسن_عاقبت درستكاران میتوان مطمئن بود و نه به #سوء_عاقبت گناهكاران و اين از جمله وصاياى اميرالمومنين (علیه السلام) به فرزندش حضرت حسين عليهماالسلام است.
مِن وصيَّتِهِ لابنِهِ الحسينِ عليه السلام ـ : أي بُنَيَّ ، لاَ تُؤْيِسَنَّ مُذْنِباً فَكَمْ مِنْ عَاكِفٍ عَلَى ذَنْبِهِ خُتِمَ لَهُ بِالْمَغْفِرَةِ وَ كَمْ مِنْ مُقْبِلٍ عَلَى عَمَلٍ هُوَ مُفْسِدٌ لَهُ خُتِمَ لَهُ فِي آخِرِ عُمُرِهِ بِالنَّارِ نعوذ بالله منها.
ا ى فرزند! هيچ گناهكارى را نوميد و مايوس منما، چه بسيار افراد ى كه همواره گرد گناهان میگشتند و عمرشان به خير و خوبى پايان يافت، و چه بسيار افرادى به اعمال خوب رو ى آور بودند و در آخر عمر به فساد گرايش يافتند و جهنمی شدند. پناه میبريم به خداوند از آتشى كه در پايان عمر دامنگير میشود.
كسانى كه احساس میكنند قسمت مهمی از عمرشان سپرى گرديده و میخواهند #وصيتنامه بنویسند ، لازم است توجه كامل خود را به اين امر معطوف دارند كه همه ى وصايا و سفارشهايشان بر اساس عدل و داد باشد و حقوق صاحبان حق را طبق موازين شرع مقدس در وصيتهاى كتبى يا شفاهى خود رعايت نمايند، و اين امر آنقدر مهم است كه وصيت جائرانه از #گناهان_كبيره شناخته شده است.
الحيف فى الوصيه من الكبائر.
جور و ستم در وصيت، يكى از معاصى بزرگ است.
وصيت ظالمانه و وصيت عادلانه میتواند در #سوء_عاقبت يا #حسن_عاقبت وصيت كننده اثر بگذارد
رسول اكرم (ص) فرمود: يك فرد هفتاد سال همانند بهشتيان عمل مینمايد. بعد، در وصيت خود نسبت به حقوق دگران جور و ظلم میكند و پايان كارش به عمل اهل جهنم ختم میشود، و يك فرد هفتاد سال رفتار جهنمی داشته، ولى در وصيت خود به حق و عدالت سفارش مینمايد و كارش به عمل اهل بهشت پايان میيابد.
وضع مردم در دنیا همواره در تحول و دگرگونى است،
ممكن است افرادى صحيح العمل و درستكار بر اثر يك انحراف اصولى و اساسى با #سوء_عاقبت بميرند
و افراد نادرست و بدكار بر اثر يك قدم اساسى در صراط مستقيم با #حسن_عاقبت از دنيا بروند.
انسانى كه باايمان است و به روز جزا و صواب و عقاب الهى يقين دارد، بايد از سوء عاقبت خود بترسد و همواره مراقب افكار و اعمال خويشتن باشد.
انسان تا زنده است، از عالم غيب بى خبر است و از حسن عاقبت يا سوء عاقبت خويش ناآگاه، چون مرگ فرارسد و پرده ى غيب بالا رود، متوجه میگردد كه بهشتى است يا جهنمی.
*على (علیه السلام) فرموده: و ما بين احدكم و بين الجنه او النار الا الموت ان ينزل به.
بين هر يك از شما با بهشت يا دوزخ فاصله اى جز مرگ نيست.
*پيغمبر اكرم (ص) فرمود: لايزال المومن خائفا من سوء العاقبه، لا يتيقن الوصول الى رضوان الله حتى يكون وقت نزع روحه و ظهور ملك الموت له.
افراد باايمان همواره از بدى عاقبت خويشتن خائف اند و به رضا و خشنود ى كامل بار ى تعالى يقين ندارند تا موقع قبض روحشان فرا رسد و فرشته ى مرگ در برابرشان ظاهر گردد.
ما تا زمانى كه در اين جهان زندگى میكنيم، از #عاقبت خوب يا بد خويش ناآگاه و بى خبريم.
مسلمانى كه به #حسن_عاقبت علاقه ى جدى دارد، موظف است از فرصت عمر ، يعنى از سرمايه ى گرانقدر دار تكليف استفاده كند و با اطاعت از اوامر الهى و اجتناب از منهيات او، خود را به شايستگى بسازد تا در معرض حسن عاقبت قرار گيرد و حياتش به پاكى و نيكى پايان يابد.
ضمنا خطر #سوء_عاقبت را از ياد نبرد، متوجه باشد كه دنيا دگرگونى و تحول بسيار دارد، ممكن است بر اثر معاشرتهاى بد يا خواندن كتابهاى مضر يا علاقه ى بيش از حد به شهوت و تمنيات نفسانى يا ديگر عوامل، از صراط مستقيم منحرف گردد، به عقايد باطل يا اعمال آلوده و بد گرايش يابد و موجبات سوء عاقبت خود را فراهم آورد.