🔷️🔶️🔷️ سالن مطالعه 🔷️🔶️🔷️
🌷🌷🌷آنچه در این ایام در "سالن مطالعه محله زینبیه" بصورت روزانه تقدیم میشود:
✔ مجموعهی " لطیفه.نکته " که هر روز حاوی نکتهای در سبک زندگی اسلامی به همراه لطیفه و روایتی است.
آدرس قسمت اول:
https://eitaa.com/salonemotalee/933
✔ کتاب "فرنگیس" خاطرات بانوی قهرمان کرمانشاهی که تقریظی ماندگار از رهبری معظم انقلاب را به همراه داشته.
آدرس قسمت اول:
https://eitaa.com/salonemotalee/1205
✔ مقالهی "جریانشناسی بنیامیه" که در چند قسمت تبارشناسی، علل دشمنی آنها با بنیهاشم، ارتباطات آنها با یهود و ... میپردازد.
آدرس قسمت اول:
https://eitaa.com/salonemotalee/1251
✔ مقالهی "حزب شیطان در جنگ دوم اروپایی(جهانی) در چند قسمت به دستهای پنهان و آشکار یهود در ایجاد و راهبری ساختار کنونی جهان میپردازد.
آدرس قسمت اول:
https://eitaa.com/salonemotalee/1252
--------------
کلی کتاب، مقاله، رمان و ... در موضوعات مختلف در "سالن مطالعه"
@salonemotalee
هدایت شده از اهالی زینبیه
سلام👋
داشتم درباره "مطالعه کردن" تحقیق میکردم که به یک نکتهی خیلی ظریف برخوردم👇
حضرت آقا در دیدار با اعضای گروه اجتماعی صدای جمهوری اسلامی ایران (29/11/1370) فرمودند:
واقعاً خدا میداند من وقتی یادم میآید- و این چیزی است که تقریباً هیچوقت از یادم نمیرود- که مردم ما مطالعه کردن را بلد نیستند، به قلب من فشار میآید! از این بابت، ما چقدر داریم هر ساعت خسارت میبینیم.؟
به تعبیر حضرت آقا دقت کنید. حضرت آقا نمیگن (مردم ما مطالعه نمیکنن) بلکه میفرمایند (مردم ما مطالعه کردن را بلد نیستند)
از این تعبیر مشخص میشه که مطالعه کردن بلدی میخواد... همینجوری نمیشه مطالعه کرد... قواعد و اصول خودش رو داره.👌
این همه برای #مطالعه_درس_ها وقت میذاریم ولی بلد نیستیم مطالعه کنیم. شاید علت استرس شب های امتحان و عقب موندگی از محدوده امتحانات، این باشه که #مهارت_مطالعه_کردن رو بهمون یاد ندادن.😔
با دوره #تندخوانی_برای_امتحان از استرس شب های امتحان و عقب موندگی از محدوده های امتحانات خداحافظی کنیم...💪
ثبتنام از طریق لینک زیر👇
https://eitaa.com/joinchat/2285699248Ca963ea6f7c
#حزب_شیطان_در_جنگ_دوم_اروپایی
قسمت چهارم
جنگی موهوم به نام جنگ سرد
با پایان یافتن جنگ اروپایی(جهانی) دوم، برنامهی شیطان و حزبش برای به ابرقدرتی رساندن شیطان بزرگ کامل شد.
شیطان قرنها خباثت کرده و میلیونها انسان را به کام مرگ کشانده بود تا شاهد چنین روزی باشد.
آمریکایِ صهیونیستِ به ظاهر مسیحی اینک آقای جهان شده بود و اسرائیلِ صهیونیستِ به ظاهر یهودی بهعنوان نطفهی خبیث او در قلب خاورمیانه و در سرزمین راهبردی فلسطین جا خوش کرده بود.
حکامِ صهیونیستِ به ظاهر مسلمان نیز سراسر سرزمینهای اسلامی را در خاورمیانه به اشغال خود درآورده و آماده خدمت به شیطان و طرح نیل تا فرات او شده بودند.
در ایران نیز که نقش آخرالزمانیِ مردم آن برای شیطان روشن بود، عاملی دستنشانده و بیاراده به نام محمدرضا شاه به سلطنت رسیده بود.
در این شرایط، آمریکا برای پیشبرد حاکمیتِ شیطان، نقشی منافقانه را در پیش گرفت.
وی خود را منجی کشورهای مظلوم، و سرزمینِ به ظاهر پیشرفتهاش را قبلهی آمال ملتهای ستمدیده از جنگ و استعمار معرفی کرد.
به یکباره مردم فریبخوردهی جهان، خود را مواجه با حکومتی دیدند که از همهجهت میتوانست الگوی آرمانی آنان برای ادارهی سرزمینشان باشد!
جرج مارشال، وزیر خارجهی آمریکا در زمان ریاستجمهوری ترومن طرحی را برای پرداخت کمکهای مالی به کشورهای اروپای غربی به بهانهی بازسازی و همچنین مبارزه با کمونیسم ارائه کرد.
اروپای غربی بدینشکل پس از جنگ بهشدت وابسته به آمریکا شد.
در کنار این طرح، ترومن نیز وارد میدان شد و برنامهای را مشتمل بر چهار اصل برای کشورهای عقبافتاده! پیشنهاد کرد. این چهار اصل عبارت بود از:
• کمک به سازمان ملل در جهت تقویت آن
• کمک اقتصادی به کشورهای جهان آزاد (غیرکمونیست)
• نیرومند ساختن ملل آزادیخواه در برابر تجاوز کمونیسم
• کمک به کشورهای کمرشد یافته در زمینههای اقتصادی و فرهنگی برای جلوگیری از نفوذ کمونیسم
در اینجا نیز باز کمونیسم بهانهای شد برای ورود آمریکا به کشورهای جهان و دخالت در امور آنان.
اصل چهار ترومن بهدلیل گستردگیِ اجرای آن، در کشورهای خاورمیانه و اسلامی مشهورتر شد.
ادامه دارد...
قسمت بعد؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1300
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
📘📗📒📗📘📒
📘فرنگیس
( #خاطرات_فرنگیس_حیدریپور )
قسمت هجدهم
چند روز بعد، پانزده بیست نفر از فامیل شوهرم آمدند و برایم لباس قرمز و زیبایی آوردند. برادرشوهرم قهرمان و خواهرش قیمت هم آمده بودند. زنها لباس را تنم کردند و تور سرخی روی سرم انداختند. انگشتر هم آورده بودند که دستم کردند. برای اولین بار، انگشتر دست میکردم! صورتم سرخِ سرخ شده بود. قلبم میزد. باورم نمی شد که دارم ازدواج میکنم.
وقتی مرا از خانه بیرون میبردند، پدرم پشت پنجره ایستاده بود و اشک میریخت. من هم خیلی ناراحت بودم. باورم نمیشد از خانواده و پدرم جدا میشوم. گریه میکردم، اما یک چیز دلگرمم میکرد. اینکه قرار بود توی روستای گورسفید زندگی کنم. میتوانستم هر روز به پدر و خانوادهام سر بزنم.
توی راه که میرفتیم، سرم را پایین انداخته بودم. پیاده از آوهزین به سمت گورسفید حرکت کردیم. این راه را بارها
رفته بودم؛ وقتی برای کارگری به مزرعهها میرفتم. تمام سنگهای راه را میشناختم. سنگی را که برای خستگی در کردن رویش مینشستم، جایی که سنگهای زغال داشت، مزرعۀ ذرت، مزرعۀ گندم... اما نمیدانم چرا آن روز همه چیز برایم رنگ دیگری داشت. انگار دنیای دیگری بود. راه طولانی شده بود. حتی فکر میکردم گورسفید دورترین جای دنیا شده است. میلرزیدم و قدم برمیداشتم.
به گورسفید رسیدیم. فقط دو زن از روستای خودمان همراهم آمده بودند. چون مادرم عهد کرده بود بدون هیچ مراسمی مرا به خانۀ بخت بفرستد، برایم عروسی نگرفته بود و کسی همراهم نبود. مرا همانجا، توی خانۀ شوهرم عقد کردند.
اولین بار، علیمردان را روز عقد دیدم. وقتی روحانی از من پرسید و من هم آرام گفتم بله، برگشتم و او را نگاه کردم. مردی آرام بود. با دیدنش دلم آرام شد. او هم زیرچشمی مرا نگاه کرد. میدانستم مرا قبلاً دیده، اما من اولین بار بود که میدیدمش. در همان لحظه، مهرش به دلم نشست.
خوشحال بودم که حالا یک خانه برای خودم دارم. خانهای که در آن زندگی میکردیم، چند اتاق داشت. خانۀ برادرشوهرم قهرمان هم توی حیاط ما بود. هر کدام یک اتاق داشتیم. روز اول، علیمردان آمد و کنارم نشست. از خجالت سرم را پایین انداختم. لبخندی زد و گفت: «فرنگیس، دلم میخواست که تو همه چیز داشته باشی.»
سرم را تکان دادم و گفتم: «مهم نیست. باید زندگی کنیم.
بعد از من تعریف کرد. با تعریف شوهرم، احساس خوبی پیدا کردم. لبخندی زد و گفت: «فرنگیس، تو را انتخاب کردم، چون مثل مرد هستی. برای من، عزت و آبرو بزرگترین چیز دنیاست. توی این دنیا، اگر تو را داشته باشم، یعنی همه چیز دارم.»
از حرفهای علیمردان دلگرم شدم. احساس کردم گوشهایم سرخ شده و میسوزد. بعد مِنمِنکُنان ادامه داد: «من وضع مالی خوبی ندارم. کارگری میکنم، توی زمین مردم...»
نگذاشتم حرفش را ادامه دهد. خندیدم گفتم : « خب، من هم کارگری کردهام، درست مثل تو.»
علیمردان نگاهم کرد و گفت: «ولی اینجا مجبور نیستی. من خودم کار میکنم.»
گفتم: «اگر قرار باشد فقط تو کار کنی، آن وقت باید حالا حالاها با سختی زندگی کنیم. مگر پول کارگری چقدر است!»
وسایل خانه را خوب نگاه کردم. فهمیدم توی خانۀ خودم، باید خودم کارها را به دست بگیرم. اصلاً وسیلۀ درست و حسابی نداشتیم. باید همراه شوهرم کارگری میکردم تا بتوانیم زندگی را بچرخانیم. اینجا هم سهم من کارگری شد. چون شوهرم فقیر بود، برای اینکه بتوانیم زندگی کنیم، باید هر دو کارگری میکردیم. من حرفی نداشتم. کارگری را از خانۀ پدرم یاد گرفته بودم. به علیمردان گفتم: «من هم کار میکنم تا بتوانیم زندگیمان را بسازیم.»
از روز سوم ازدواج، همراه علیمردان کار را شروع کردم. برای دیگران، کارگری میکردیم. توی خانۀ پدرم، همۀ کارهای خانه و بیرون با من بود. اینجا کارهایم بیشتر شد. میدانستم اگر کار نکنم، برای شام شب هم محتاج خواهیم بود. پس تصمیم گرفتم مرد و زنی نکنیم. اینجا هم باید برای خودم یک پا مرد میشدم.
ادامه دارد ...
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
#لطیفه_نکته ۷۶
به دوستم گفتم اینکه پشه ها فقط شبا میان نشون دهنده روحیه غارتگری اوناس،😂😂
پشه زد رو شونم گفت یه قطره خون ارزش نداره تهمت بزنی😔😡
بعد، خونمو تف کرد تو صورتم 😂😂
.
*به نام خدای دوستدار مهر و محبت میان مومنین.*
*سلام*
*خداوند تبارک و تعالی فرمودند*
*يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ...*
*اى كسانىكه ايمان آوردهايد! از بسيارى از گمانها بپرهيزيد، چرا كه بعضى از گمانها گناه است...*
*(قرآن، سوره حجرات آیه۱۲)*
*اين آيه برای حفظ آبروى مردم، موارد سوء ظن، تجسّس و غيبت و تمامی اعمالی که صلح و صفا و برادری میان مسلمانان را بهم میزند را مورد توجه قرار داده و آن را حرام كرده است؛ سوء ظن اقسامی دارد، برخی پسندیده و برخی ناپسند هستند، چند مثال:*
*-سوء ظن به خدا (مثلا شخصی که از ترس خرج و مخارج زندگی ازدواج نمیکند)*
*-سوء ظن به مردم، كه در اين آيه از آن نهى شده.*
*-سوء ظن به خود، كه مورد ستايش است. زيرا انسان نبايد به خود حسن ظن داشته باشد و همه كارهاى خود را بىعيب بپندارد. حضرت على عليهالسلام نیز مىفرمايد: يكى از كمالات افراد باتقوا آن است كه نسبت به خودشان سوء ظن دارند. البته این سوء ظن با خود باوری منافات ندارد*
-------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
May 11
🍃🌸 🇮🇷 🌸🍃
#جریانشناسی_بنیامیه
قسمت قبل؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1285
📒 قسمت ششم
ح. سهیلی پس از نقل ماجرایی که پس از این خواهد آمد، مینویسد:
«نسب امیه نیز، خود بحثی جدا دارد که تمامی نسل وی را درگیر میکند و آن اینکه وقتی به سفینه، غلام امسلمه گفته شد:
بنیامیه ادعا دارند که خلافت به آنها میرسد؛ پاسخ داد:
“…آنها فرزندان زرقاء هستند و پادشاه هستند [نه خلیفهی رسولالله (ص)]، آن هم از بدترین پادشاهان”». (۴۴)
سهیلی در ادامه میافزاید: «گفته میشود زرقاء، همان مادر امیة بن عبد شمس است که نام اصلی او ارنب بوده. اصفهانی در کتاب «الأمثال» او را یکی از پرچمداران دوران جاهلیت بهشمار آورده است.» (۴۵)
۴) اتهام فرزندخواندگی در نسل امیه
گذشته از امیه، دربارهی چند تن از افراد تیرهی وی نیز ادعای فرزندخواندگی یا زنازادگی و شامی بودن، مطرح است.
این تعدّد، یا در همهی موارد راست و درست است! که دلیلی آشکار بر اتهام امیه بهشمار میآید؛ یا اینکه همهی این موارد اشاره به یک مورد اساسی دارند که در اینصورت، اساسیترین مورد، اتهام امیه است.
فرض سوم این است که تمامی این موارد به این نیّت ساخته شده است که اذهان را از متهم اصلی پرونده، یعنی امیه، دور سازند! در هر حال، موارد یاد شده عبارتند از:
الف. ابوعمرو بن امیه
پس از آنکه امیه ده سال به شام رفت، گفته میشود همانجا ابوعمرو را به فرزندخواندگی گرفت؛ درحالیکه نام اصلی او ذکوان و اهل صَفّوریّه بود.
پس از مرگ امیه، زن وی به ابوعمرو رسید و در نتیجهی آن، ابان که همان ابومعیط باشد زاده شد! (۴۶)
از ابنکلبی نقل شده است: «امیه به شام رفت و ده سال آنجا ماند. روزی با کنیزی یهودی از اهالی صفوریه به نام تریا که همسری یهودی از همان شهر داشت، همبستر شد و ذکوان به دنیا آمد.
امیه، مدعی این نوزاد شد و او را به فرزندخواندگی گرفت و ابوعمرو نامید و به مکه آورد.
به همین خاطر است که رسولالله (ص) به عقبه، آن روز که دستور کشتنش را داد، گفت: تو یهودی و اهل صفوریه هستی.» (۴۷)
وقتی معاویه از ثور بن تلده که عمری طولانی داشت، پرسید:
کدامیک از اجداد مرا دیدهای؟
پاسخ شنید:
امیه را دیدم که کور شده بود و بردهاش ذکوان او را راه میبرد.
معاویه نهیب زد:
ساکت شو! ذکوان، پسر او بود.
ولی پاسخ شنید:
این را شما میگویید! (۴۸)
همچنین از صاحب کتاب «المثالب» نقل شده:
ابوعمرو، بردهی امیه و نامش ذکوان بود که امیه او را به فرزندخواندگی گرفت.
دغفل نسّابه، وقتی با پرسش معاویه روبهرو شد که:
از بزرگان قریش چه کسانی را دیدهای؟
گفت: عبدالمطلب و امیة بن عبدشمس را دیدهام. معاویه از او خواست آن دو نفر را برایش توصیف کند.
دغفل گفت: عبدالمطلب، سفید بود و قامتی کشیده و صورتی نیکو داشت و در پیشانیش نور نبوّت و جلال و عزّت حکومت، دیده میشد.
ده پسر که هریک مانند شیر بیشه بودند گرد او را گرفته بودند.
معاویه گفت: امیه چطور؟
دغفل گفت: پیری کوتاهقد و لاغراندام و کور بود که بردهاش ذکوان او را راه میبرد.
معاویه گفت: ساکت! او پسرش ابوعمرو بود!
دغفل پاسخ داد: این ادعای شماست! آنچه من میدانم همانی است که به تو گفتم! (۴۹)
ابویقظان هم گفته است: «مردم گمان دارند که امیه بردهای بهنام ذکوان داشت که او را ابوعمرو نامید و جانشین خود کرد.
آمنه، همسر امیه هم بعد از مرگش به ابوعمرو رسید!» (۵۰)
امام حسن (ع) نیز در مجلس معاویه و در پاسخ ولید بن عقبه، فرمود: «تو را به قریش چه؟! تو زادهی بردهای اهل صفوریه بهنام ذکوان هستی!» (۵۱)
◀️ ادامه دارد ...
قسمت بعد؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1308
🔸🌺🔸--------------
🖋"سالن مطالعه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
#حزب_شیطان_در_جنگ_دوم_اروپایی
قسمت پنجم
با اقبال بخش بزرگی از مردم جهان به الگو و شیوهی زندگی آمریکایی، تنها یک مشکل باقی ماند:
"انسانهایی که نه لزوماً از سر دینداری و نه حتی لزوماً از سر انسانیت و دفاع از مظلوم، بر سنّتِ مبارزه باقی مانده بودند."
این انسانها و کشورها اگر مهار نمیشدند، میتوانستند برای طرح شیطان خطری جدّی بهشمار آیند.
در اینجا نیز رویِ دیگر حزب شیطان که اینک شوروی نامیده میشد، به کمک آمد.
الگوی مارکسیسم الگویی بود ویژهی این گروه که در عین حال با نفی دین و مخدّر دانستن آن برای تودهها، ضرری برای حزب شیطان ایجاد نمیکرد.
شوروی در رقابتِ ظاهری با آمریکا، هر کشوری را که جذب کرده بود، نهایتاً در پایان کار به کیسهی شیطان میریخت و هر دو طرف شادمان بودند که بدینترتیب یک نفر نیز سهمِ دینِ خداوند نخواهد شد.
جهان به سرعت تبدیل به دو قطب شد و دوران جنگی زرگری به نام جنگ سرد آغاز گشت.
در شبهجزیره کریمه، همانجایی که چندی پیش حزب شیطان آخرین امپراتوری اسلامی را از بین برده بود، و شاید به یاد و یمن آن واقعه، در سال ۱۹۴۵ در کنفرانسی سرّی بهنام یالتا، روزولت، چرچیل و استالین بهعنوان سران سه کشور شیطانی و صهیونیست گرد هم آمدند و جهان را به دو بلوکِ بهظاهر متخاصمِ شرق و غرب تقسیم نمودند.
آمریکا و بلوک غرب، از آنجا که اصل بود، جهان اول نام گرفت، و شوروی و بلوک شرق نیز به تبع آن، جهان دوم.
مردم ستمدیدهی جهان نیز که عمدتاً در آسیا و آفریقا ساکن بودند، از آن پس جهان سومی خوانده شدند.
سالها تلاش شد تا اصطلاح جهان سوم، پیامآورِ عقبماندگی و خودباختگیِ مردم این سرزمینها باشد و آنان را از هرگونه تحرّک و اعتماد بهنفس باز دارد.
این گروه در طول دورانِ جنگ سرد به سوی یکی از دو الگو، بهویژه الگوی آمریکایی سوق داده میشدند.
مخالفت با این طراحی از همان ابتدا در میان برخی ملل دنیا شکل گرفت و موج اول زمامدارانِ مخالف آمریکا در ۱۹۵۵ بر سر کار آمد.
جمال عبدالناصر از مصر، احمد سوکارنو از اندونزی و جواهر لعل نهرو از هند، اساسِ “غیرمتعهدها” را گذاشتند و اعلام کردند که به هیچیک از دو قطب استعمارگر نخواهند گروید.
در ادامه، مارشال تیتو و فیدل کاسترو نیز به آنان پیوستند.
این گروه علیرغم توطئههای آمریکا، همچنان در حال حاضر به فعالیت خود ادامه میدهد و توانسته است بر تعداد اعضای خود بیفزاید.
حمایت این گروه از جمهوری اسلامی ایران در مجامع بینالمللی از جمله آژانس بینالمللی انرژی هستهای در خصوص پرونده ایران از جمله اقدامات آنان است.
ادامه دارد ...
قسمت بعد؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1310
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
📘📒📗📘📒📗
📗 فرنگیس
( #خاطرات_فرنگیس_حیدریپور )
🖋قسمت نوزدهم
شوهرم برادری داشت به اسم قهرمان که کارش آهنگری و تعمیر وسایل بود. قهرمان و زنش ریحان هم توی حیاطی که ما زندگی میکردیم، بودند. یک اتاق برای زندگیشان داشتند و اتاق دیگر، مغازۀ قهرمان بود. آدم باهوشی بود. همه چیز توی مغازهاش پیدا میشد؛ از پیچ و مهره گرفته تا وسایل مختلف. همه چیز درست میکرد؛ از وسایل چوبی تا وسایل فلزی و
و تفنگ.
وقتی برای اولین بار مغازهاش را دیدم، خوشحال شدم و پرسیدم: «کاکه قهرمان، کارها را به من هم یاد میدهی؟»
خندید و گفت: «این کارها مردانه است، دختر! من تفنگ میسازم، آهنگری میکنم... کارهایی که انجام میدهم، سخت است.»
اصرار کردم و گفتم: «من دوست دارم یاد بگیرم.»
در حالی که توی تنورش میدمید و مشغول درست کردن نعل اسب بود، گفت قبول اگر دوست داری کار یاد بگیری، هر چند وقت یک بار بیا.»
از آن به بعد، کار روزانهام که تمام میشد، میرفتم وردستش میایستادم. مثل شاگرد، جلوی دستش کار میکردم. علیمردان هم نگاه میکرد، لبخند میزد و میگفت: «شاگرد خوبی هستی تو! خوب داری یاد میگیری.»
به قهرمان کمک میکردم که تفنگ بسازد. کنارش مینشستم و به دستهایش نگاه میکردم. به من میگفت: فلان وسیله را بده دستم. وسیله را که میگرفت، دوباره مثلا میگفت پیچگوشتی را بده. آنقدر سرش به کارش گرم بود که سر بلند نمیکرد.
درست کردن تفنگ خیلی لذت داشت. از وقتی که دستۀ آن را میساخت، تا وقتی که لولهاش را درست میکرد، من یک لحظه هم از کنار دستش دور نمیشدم. علاقۀ زیادی به درست کردن تفنگ داشتم. چون قهرمان شکارچی هم بود، خودش از تفنگهایش در وقت شکار استفاده میکرد.
دستۀ تفنگها از چوب بود. من چوبها را خوب صاف میکردم و میدادم دستش. لولۀ تفنگها را هم با مهارت میساخت. آنقدر خوب میساخت که فکر میکردی این تفنگها را توی کارخانه ساختهاند.
یک روز پدرم که آمده بود به ما سر بزند، به قهرمان گفت: «یک تبر تیز و خوب برایم میسازی؟ یک تبر که با آن چیلی بشکنیم و برایمان درست و حسابی کار کند.»
قهرمان گفت: «چرا که نسازم!»
بعد با شوخی ادامه داد: «دخترت فرنگیس شاگرد من است و دارد یاد میگیرد. تبر را با فرنگیس میسازیم.»
ادامه دارد ...
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
#لطیفه_نکته ۷۷
بچه همسایه انگشت کرده تو دماغش بهش نگاه کردم گفتم:😊
تو مهدکودک چی بت یاد دادن؟؟
برگشته میگه: به تو چه؟! تو دانشگاه بت یاد ندادن تو کار دیگران دخالت نکنی؟؟
ولی خداییش دیدم راس میگه 😶😂
*به نام خدای عیب پوش*
*سلام*
*خداوند ستار العیوب در قرآن میفرمایند*
*يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا....لَا تَجَسَّسُوا*
*سوره حجرات بخشی از آیه 12*
*ای کسانی که ایمان آورده اید....در [کارهای یکدیگر] تجسس نکنید...*
*-یکی از خصلتهای ناپسندی که گاهی افراد دچار آن میشوند، سرک کشیدن در زندگی دیگران و یا تجسس در ویژگیهای شخصیتی آنهاست. این ویژگی برخاسته از خصلتهایی همچون حسادت و چشم همچشمی است. اسلام از آنجا که نگاهی کریمانه به انسانها دارد و حقوق فردی و اجتماعیشان را محترم میشمارد، به هیچ مسلمانی اجازه نمیدهد با ورود بیضابطه در زندگی دیگران سرنوشت کسی را بازیچه دست خود قرار دهد. گسترش نفاق و میراندن الفتها و ظهور تفرقه در جامعه، از دست دادن دوستان، بی اعتمادی مردم از پیامدهای تجسس است. پس با توجه به آیه شریفه، جستجوگرى در کار دیگران و تلاش براى افشاگرى اسرار آنها گناه است.*
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
🍃🌸 🇮🇷 🌸🍃
#جریانشناسی_بنیامیه
قسمت قبل؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1299
📒 قسمت هفتم
ب. ابومعیط بن ذکوان بن امیه
گفته شده است: ذکوان نیز ابان را – که همان ابومعیط – است، به فرزندخواندگی گرفت! (۵۲)
فضل بن عباس در شعر خود، از ابومعیط با عنوان «ابن ذکوان الصفوری» یاد کرد. (۵۳)
زمخشری مینویسد: «ابومعیط، بردهای اهل صفوریه اردن بود که ابوعمرو او را به مکه آورد و به فرزندی گرفت!»(۵۴)
معاویه در دفاع از آباء و اجداد خود، ابومعیط را نیز فرزند امیه معرفی کرد ولی دوباره پاسخ شنید: «این ادعای شماست!» (۵۵)
مسعودی هم مینویسد: «عقیل میگفت ابومعیط، مردی یهودی از اهالی صفوریه بود.» (۵۶)
در نقل آبرومندانهتر ماجرا، پس از مرگ امیه، همسرش آمنه به پسر بزرگ امیه به نام ابوعمرو رسید و نتیجهی این ازدواج، زائیده شدن ابومعیط بود.
بنابراین فرزندان آمنه، هم برادران ابومعیط بودند و هم عموهایش!! (۵۷)
ج. عقبة بن ابیمعیط
رسولالله (ص) به عقبه فرمود: «تو قریشی هستی؟! تو بردهای اهل صَفّوریه هستی!» (۵۸)
این مطلب، در ماجرایی میان عبدالملک و مردی سالخورده نیز بیان شده است. (۵۹)
عقیل هم به عقبه گفت: «تو بهگونهای سخن میگویی گویا اصل خود را نمیدانی! تو بردهای اهل صفوریه هستی.»
عقیل به این نکته اشاره داشت که پدر او یکی از یهودیان آن ناحیه بوده است. (۶۰)
سهیلی نیز میپذیرد که ماجرای فرزندخواندگی، مربوط به عقبه است. [61]
د. خاندان ابوالعاص
عبدالرحمان بن محمد بن اشعث، میگفت: «نسل ابوالعاص، بردگانی اهل صفوریه هستند.» (۶۲)
بنابراین فرزندخواندگی:
یا یک مسألهی عادی در میان بنیامیه بوده است که در اینصورت، ادعای آن دربارهی امیه هم نیازمند دلیل محکمی نیست؛ بهویژه که بعدها معاویه با بیآبرویی و بیشرمی هرچه تمامتر، زیاد بن ابیه را به این خاندان پُر ظرفیت! افزود و هیچ ابایی از این کار نداشت!
احتمال دیگر، این است که تمامی این موارد به یک مورد اصلی باز میگردد که در این فرض، اصلیترین متهم و گزینهی موجود، امیه است.
اما پاسخ اینکه چرا منابع غیرشیعی از این حقیقت، حتی در دوران بنیعباس طفره رفتهاند، را باید در کلام سهیلی جستجو کرد؛ آنجا که مینویسد:
«خدا از کارهای دوران جاهلیت گذشته و از ایراد گرفتن به نسب دیگران نهی کرده است.
حتی اگر این نهی الهی نبود، باز جا داشت به خاطر جایگاه برخی از صحابه، نسبت به نسب بنیامیه کنکاشی نشود!» (۶۳)
🤲 والحمدلله
🔸🌺🔸-------------
🖋"سالن مطالعه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
#حزب_شیطان_در_جنگ_دوم_اروپایی
قسمت ششم
فضا و موجودات فضایی در جنگ سرد
از داستانهای جالبی که در این دوره اتفاق افتاد، قضیهی تسخیر فضا و سفر انسان به ماه است.
یکی از مسائلی که در دوران جنگ سرد بهجای جنگ واقعی و هماهنگ با پیگیریِ مسأله خلع سلاح، بنا بود سرِ انسانها را گرم و آنان را شیفتهی تمدن غرب کند، رقابت میان آمریکا و شوروی بود در فرستادن انسان به فضا.
هرکدام از این دو کشور در مرحلهای از دیگری جلو افتادند تا سرانجام نخستین انسان بهنام نیل آرمسترانگ در سال ۱۹۶۹ از سوی آمریکا بر ماه فرود آمد.
در حاشیهی این اتفاق، تبلیغات وسیعی از سوی رسانههای آن دوره صورت گرفت و چنین القا شد که آمریکا بهعنوان کشور فاتح سرانجام توانست بر شوروی پیروز شود.
اما بازخوانی پرونده این واقعه مهم، امروزه ما را با حقایق عجیبی روبهرو میکند.
واقعیت ماجرا این است که تاکنون هنوز پای هیچ انسانی به ماه و دیگر کرات نرسیده و آنچه مردم جهان آن روز تماشا کردند، توطئهای بود که با هماهنگی ناسا و رسانهها طراحی شده بود.
این بررسی از آن جهت که میزان هماهنگی میان رسانههای آمریکا و سیاست را در این کشور نشان میدهد و میتواند تا حدودی وضعیت امروزه ما را نیز روشن کند، برای ما مهم است و اجازه میدهد که به جزئیات این سفر خیالی وارد شویم.
مواردی که امروزه بهعنوان پرسشهای بی پاسخ در خصوص این دروغ بزرگ مطرح است عبارت است از:
• با توجه به نبود جو در ماه هیچ توجیهی برای سالم ماندن فضانوردان از شهابسنگها و اشعههای کیهانی وجود ندارد.
• دستگاه رایانهای که میبایست مدیریت این پرواز را برعهده گیرد، با توجه به فناوری آن روز از اندازه خود آپولو۱۱ باید بزرگتر باشد.
• با توجه به نبودن باد در ماه جای نشستن و برخاستن آپولو۱۱ امروزه باید باقی مانده باشد.
• پرچم آمریکا در حالی بر سطح ماه به اهتزاز درمیآید که هیچ بادی در آنجا نمیوزد.
• در آسمان ماه هیچ ستارهای وجود ندارد.
• نور شدید سطح ماه امکان هرگونه فیلمبرداری را در این کره بهویژه با فناوری آن روز منتفی میکند.
• در تصویری که از راهپیمایی آرمسترانگ بر سطح ماه وجود دارد، سایه او و سایه آپولو۱۱ در دو جهت مختلف قرار دارد.
• سفر به ماه ۵۵ ساعت طول کشید. این در حالیاست که امروزه سفر به ایستگاه فضایی ۶۶ ساعت زمان میبرد. مسیر از زمین تا ماه تقریباً ۱۰۰۰ برابر مسیر از زمین تا ایستگاه فضایی است.
• و مهمترین نکته اینکه این سفر دیگر نه در آمریکا و نه در هیچ کشور دیگری تکرار نشد و یا اگر تکرار شد -که در یکی دو مورد این ادعا از سوی آمریکا وجود دارد- اطلاعات و تبلیغات آن هرگز به گوش جهانیان نرسید.
ادامه دارد...
قسمت بعد؛ https://eitaa.com/salonemotalee/1317
--------------
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee
📗📘📒📗📘📒
📘فرنگیس
( #خاطرات_فرنگیس_حیدریپور )
🖋قسمت بیستم
آن روز قهرمان مشغول درست کردن تبر شد. کارش طول کشید. توی کوره دمید تا داغ شد. بعد یک تکه آهنِ بدون شکل را گذاشت تا خوبِ خوب سرخ شد و با پتک بنا کرد به کوبیدن روی آن. یک طرفش، جای یک سوراخ برای دستۀ آن گذاشت و آنقدر طرف دیگرش را کوبید تا به شکل تبر درآمد. لبۀ تیز تبر را که ساخت، چوبی آورد و حسابی صاف کرد و بعد دستۀ تبر را هم درست کرد. کارش که تمام شد، خوب به تبر نگاه کرد و با افتخار گفت: «ببین فرنگیس، چه تبری برای پدرت ساختم! حرف ندارد برای همه کار میتواند ازش استفاده کند.»
تبر را گرفتم و نگاهش کردم. توی دستم چرخاندم. قهرمان پرسید: «چطور است؟»
در حالی که هنوز داشتم تبر را سبکسنگین میکردم، گفتم: «خیلی خوب، عالی!»
به لبهاش دست کشیدم. تیز و براق بود. خوشم آمد. گفتم: «کاش این تبر مال من بود.»
قهرمان لبخندی زد و گفت: «تو و پدرت ندارید؛ با هم استفاده کنید.
چند روز بعد که پدرم آمد آن طرفها، قهرمان تبرش را به او داد و گفت: «بیا، این هم یک تبر تیز و کاری. برای کندن چیلی حرف ندارد.»
پدرم همانجا تبر را داد دست من و گفت: «زحمت این تبر و کندن چوبها بیشتر با فرنگیس است. فرنگیس هنوز هم زحمت ما را میکشد.»
به پدرم نگاه کردم و از عمق جان گفتم: «کاکه، تا آخر عمر نوکریت را میکنم. نور چشممی.»
هر وقت پدرم برای دیدن من به گورسفید می امد، تا نیمههای راه با او میرفتم و بدرقهاش میکردم. هر چقدر میگفت روله، فرنگیس، برگرد، قبول نمیکردم. خوشم میآمد تا نزدیک مزرعهها بروم و پدرم دلش خوش شود. این بار هم با هم راه افتادیم. خوشحال بودم که حالا یک تبر تیز و تازه دارد.
توی راه، تبر را از دستش گرفتم تا راحتتر برود. به موهایش که نگاه کردم، دیدم دانههای سفید مو، سرش را پوشانده. وسط راه، خندید و گفت: «دیگر تبر را بده و برگرد خانهات. باز هم مثل همیشه به زحمت تبرش را دادم و ایستادم و رفتنش را تماشا کردم. روی سنگی نشستم و تا وقتی پدرم از پیچ جادۀ خاکی گم نشد، از جا بلند نشدم.
غروب بود. به طرف روستای گورسفید راه افتادم. دلم گرفته بود. با خودم گفتم: «چه دنیایی است! قبلاً این راه را با پدرم میرفتم، حالا باید او از آن راه برود و من از این راه.»
چون آوهزین و گورسفید به هم نزدیک بودند، زیاد به خانۀ پدر و مادرم رفتوآمد میکردم. پیاده از کنار مزرعهها راه می افتادم تا به آوهزین میرسیدم. به خواهرها و برادرهایم رسیدگی میکردم و سعی میکردم کم و کسری نداشته باشند. رحیم و ابراهیم که نوجوان بودند، بقیه هم داشتند بزرگ میشدند. وقتی ازدواج کردم، رحیم شانزده سالش بود و ابراهیم دوازده سال، جمعه هشت سال، لیلا هفت سال، ستار پنج سال و جبا ر و سیما هم یک ساله بودند. کارهای خانۀ مادرم را انجام میدادم، در کارگری به پدرم کمک میکردم و بعد به روستای خودمان برمیگشتم و به کارهای خانۀ خودم میرسیدم.
ادامه دارد ...
-------------'
🖋"سالن مطالعه محله زینبیه" با کلی رمان، داستان، مقاله و ... مفید و خواندنی
@salonemotalee