#سخنرانی «ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها» @sarallah73

سوره یونس/آیه ۱۰۲ «فَهَلْ يَنتَظِرُونَ إِلاَّ مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِهِمْ قُلْ فَانتَظِرُواْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ (۱۰۲)» ترجمه [پس آيا جز مانند روزهای كسانی را كه پيش از آنان درگذشتند، انتظار می‏برند؟ بگو: انتظار بريد كه من (نيز) با شما از منتظرانم.] تفسیر ۱) محمد بن فضیل، از امام رضا علیه السلام نقل كرده است كه از ایشان درباره موضوع فرج پرسیدم. فرمودند: مگر نمی‌دانی كه انتظار فرج، بخشی از فرج است؟ و خداوند نیز فرموده است: «فَانتَظِرُواْ إِنِّی مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِینَ».«۱» ______________________________________________ ۱- تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۱۴۶، ح ۵۰. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

سخنرانی های سال1393به ترتیب تاریخ 👇👇👇 ۱_روز قبل از ولادت امام جواد علیه السلام۱ ۲_روز قبل از شهادت امام جواد علیه السلام۲ ۳_شب ولادت امام حسن علیه السلام ۴_تاسوعا

#سخنرانی «روز قبل از ولادت امام جواد علیه السلام(۱)» @sarallah73

#سخنرانی «روز قبل از ولادت امام جواد علیه السلام(۲)» @sarallah73

#سخنرانی «شب ولادت امام حسن علیه السلام» @sarallah73

#سخنرانی «تاسوعا» @sarallah73

پایان سال 93👆

آیت الله بهجت فرموده: چقدر حضرت (عج) مهربان است به کسانی که اسمش را می‌برند و صدایش می‌زنند و از او استغاثه می‌کنند. از پدر و مادر هم به آن ها مهربان‌تر است! همچنین فرمود: آیا حضرت صاحب (عج) که از دست دشمن ها در پشت پرده غیبت است، از دوستانش هم غافل است که هر چه بر سرشان آمد، آمد؟... خدا می‌داند آن حضرت تا به حال چه کرده و چه می‌کند! ایشان گاهی با لبخندی پر معنا می‌فرمود: بعضی وقت ها انسان می‌بیند یک حال خوشی دارد، حالت نورانی دارد! نمی‌داند علتش چیست. هر چه فکر می‌کند، هیچ علتی پیدا نمی‌کند. نه کار خاصی کرده، نه نماز خاصی خوانده، هیچ کاری نکرده! نمی‌داند در کوچه ای، جایی، رد می‌شده و فقط به نحو گذرا حضرت (عج) از کنارش رد شده است. اين نورانیت و حال خوش، به همین جهت در این شخص ایجاد شده است. سپس فرمود: آخر می‌شود انسان از کنار کوه ایمان رد شود و در او تاثیر نگذارد.؟! منبع: حضرت حجت ص56 @sarallah73

وهو الذی ینزل الغیث من بعد ما قنطوا و ینشر رحمته وهو الولی الحمید. شوری 28 ترجمه: و اوست که بعد از نومیدی خلق برایشان باران می فرستد، و رحمت خود راگسترش می دهد و اوست سرپرست ستوده شده. تفسیر: (غیث ) یعنی باران به موقع که آمدنش نافع است. می فرماید خداست که باران را در زمانی که مردم از بارش آن ناامید شده اند، ازآسمان نازل می کند و نعمت و رحمت خود را در بین مردم منتشر می سازد و از فیض ورحمت خود با فرستادن باران ، نباتات را می رویاند و میوه ها را به بار می نشاند، و او دربرابر این افعال جمیلش و سرپرستی نیکو و تدبیر شایسته ای که نسبت به خلق می نمایدسزاوار ستایش است. (المیزان) دلنوشته: افسوس که دلمون برای باران تنگ شده نه برا کسی که خدا باران رو به خاطرش نازل میکنه... درسته باران رحمت خوبه ....خشکسالی زیاده شده.... بخاطر اینه که گناه از همه نوع زیاد شده و همه ما گناه کاریم خدا ازمون ناراضیه..چون ولی خدا رو فراموش کردیم.... و ما گناه میکنیم و خدا ظهورت رو به تأخیر می‌اندازه! بیاییم برای ظهور آقا امام زمان دعا کنیم تا همه فسادهایی که توی جامعه هست با حضور حضرت بر چیده بشه، و بالاتر از این خود حضرت از این پرده غیبت و سختی بیرون بیاد. این آیه ، یک آیه مهدوی هست ، باران رحمت و نعمت امام زمان عج هستند ، در این آیه میفرماید : بعد از نا امیدی بنده ام باران رحمتمو میفرستم ، الان ما در ناامیدی به سر میبریم چرا ما بجای دعا کردن و نماز خواندن برای آمدن باران ، برای اصل کار یعنی امام عصر دعا نمیکنیم ؟ حالا باران هم اومد ، آیا همه مشکلات ما حله ؟ مشکل اصلی ما نبود امام زمان عج هست ، پس برای اصل قدم برداریم نه فرع و امام تنهامون فرموده: و اکثر الدعا بتعجیل الفرج فان ذالک فرجکم یعنی بیشترین دعاتون برا فرج و ظهور باشه که همین باعث گشایش کارهای خودتونه. ((اللهم عجل لولیک الفرج به حق زینب کبری سلام الله علیها)) @sarallah73

سوره ی نساء/آیه ی 100 «وَ مَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللّهِ يَجِدْ فِي الأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَ سَعةً وَ مَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَی اللّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَع أَجْرُهُ علی اللّهِ وَ كَانَ اللّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا » ترجمه: [و هر كه در راه خدا هجرت كند در زمين اقامتگاه‏های فراوان و گشايش‌ها خواهد يافت و هر كس (به قصد) مهاجرت در راه خدا و پيامبر او از خانه‏اش به درآيد، سپس مرگش در رسد، پاداش او قطعا بر خداست و خدا آمرزنده مهربان است] تفسیر: ۱) علی بن ابراهیم: یعنی اگر همراه با امامش مجاهدت نماید، خیر بسیار و واسع نصیبش گردد.«۱» ۲) عیاشی: از ابی صبّاح روایت میكند كه گفت: به امام صادق علیه السلام عرض كردم: در باره مردی لاف‌زن كه مدعی مضمون آیه باشد در حالی كه در بیابانی دورافتاده در حركت باشد و ناگهان مرگ او را درك كند، و امام را بشناسد، یعنی در حالی كه منتظر (و مترصد) است، ناگهان مرگ او را دریابد، نظر شما چیست؟ امام فرمودند: به خدا سوگند كه وی به منزله كسی است كه در راه خدا و رسول خدا مهاجرت كرده و مرده است و به حق، اجر وی بر خداوند است.«۲» _________________________ـــــــــــــــــــــــــــــــ ۱- تفسیر قمی، ج ۱، ص ۱۵۷. ۲- تفسیرعیاشی، ج ۱، ص ۲۹۷، ح ۲۵۱. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

سوره مریم/آیه ۱ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ كهيعص ﴿۱﴾ ترجمه: [كاف ‌ها يا عين صاد *] تفسیر: سعد بن عبدالله قمی در گفتگویی كه با امام حسن عسكری علیه السلام داشته، روایت می كند كه ایشان به من فرمودند: چه چیز تو را به این جا آورده است ای سعد؟ گفتم: احمد بن اسحاق مرا به دیدار مولایم تشویق نموده است. ایشان فرمودند: پس مسائلی كه می­خواستی در موردشان بپرسی چیست؟ گفتم: به موقع­ اش ای مولای من. ایشان فرمودند: حال از نور چشمم در مورد آنان بپرس، و با دست به فرزندش ـ یعنی حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ اشاره كرد و او به من فرمود: هر آن چه كه برایت مطرح است از من بپرس. ـ او مسئله ها را بیان نمود تا این كه به این جا رسید و گفت: ـ به آن حضرت گفتم: ای فرزند رسول خدا! مرا از تاویل آیه «كهیعص» باخبر سازید؟ ایشان فرمودند: این حروف از اخبار غیبی است و خداوند بنده­ اش زكریا را از آن مطلع نمود و سپس آن را برای محمد صلی الله علیه و آله و سلم حكایت كرد و قضیه از این قرار است كه زكریا علیه السلام از پروردگارش پرسید كه اسماء پنج تن را به او بیاموزد و خداوند نیز جبرئیل را بر او فرو فرستاد و آن را بدو یاد داد و هرگاه زكریا، محمد و علی و فاطمه و حسن صلوات الله علیهم اجمعین را یاد می­كرد، اندوهش از بین می­رفت و غصه­ اش برطرف می گشت، ‌اما هرگاه حسین علیه السلام را به یاد می آورد، بغض گلویش را می­گرفت و چشمانش تار می­شد. به همین خاطر روزی عرض كرد: پروردگارا! مرا چه شده كه هرگاه چهار نفر از آنان را یاد می كنم، با نام­هایشان اندوهم برطرف گردد و هرگاه حسین علیه السلام را به یاد می­ آورم، چشمانم اشكبار می­گردد و آه و ناله­ ام به هوا بلند می­شود؟ سپس خداوند تبارك و تعالی او را از داستان حسین علیه السلام مطلع نمود و گفت: «كهیعص»، و این چنین كاف، اسم كربلا است، و هاء به معنای هلاك عترت، و یاء، یزید ملعون است كه به حسین علیه السلام ظلم می­كند و عین، عطش حسین علیه السلام می باشد و صاد نیز بیانگر صبر او است. هنگامی كه زكریا علیه السلام این را شنید، سه روز از مسجد بیرون نیامد و مردم را از داخل شدن به آن منع می كرد و شروع به ناله و گریه می­نمود و دعایش این بود: خدایا! آیا بهترین مخلوقت را به مصیبت فرزندش داغدار می­كنی؟ خدایا، آیا اندوه این مصیبت را بر ساحت او فرود می آوری؟ پروردگارا! آیا جامه مصیبت را بر تن علی و فاطمه علیهما السلام می­پوشانی و داغ این مصیبت را بر خانه آنان نازل می­گردانی؟ در ادامه می­گفت: خدایا! مرا فرزندی عطا كن كه در پیری موجب روشنی چشمم گردد، و او را وارث و وصی من بگردان و جایگاه او را نسبت به من به مانند جایگاه حسین علیه السلام قرار ده و هرگاه او را به من عطا نمودی، مرا با دوستی او مورد آزمایش قرار بده و سپس همان طور كه حبیبت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را داغدار مصیبت فرزندش كردی، مرا نیز داغدار مصیبت فرزندم كن. سپس خداوند، یحیی علیه السلام را بدو بخشید و او را داغدار فرزندش كرد، و مدت بارداری مادر یحیی علیه السلام شش ماه بود، چنان كه مدت بارداری مادر حسین علیه السلام نیز چنین بود. منبع: كمال الدین و تمام النعمة، ص ۴۱۵، ح ۲۱، باب: من سماهم القائم عجل الله تعالی فرجه الشریف. @sarallah73