#سخنرانی 97/8/19 «ربیع الاول ۹۷» @sarallah73

#سخنرانی 97/10/19 «شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها 97» @sarallah73

#سخنرانی «ادب 97 » @sarallah73

#سخنرانی «شهادت امام کاظم علیه السلام 97» @sarallah73

#سخنرانی «خیریه 97» @sarallah73

#سخنرانی 97/5/01 «ولادت امام رضا علیه السلام97» @sarallah73

در آخرالزمان همه هلاک می‌شوند مگر کسی که... امام حسن عسکری علیه السلام: به خدا سوگند -فرزندم- دارای غیبتی خواهد بود که هیچ کس در آن دوران از هلاکت و نابودی نجات نمى‏‌یابد، مگر کسی که خداوند او را بر اعتقاد به امامت وی ثابت قدم نگه دارد و به دعا برای تعجیل فرج توفیقش دهد. وَ اللَّهِ لَیَغِیبَنَّ غَیْبَةً لَا یَنْجُو فِیهَا مِنَ‏ التَّهْلُکَةِ إِلَّا مَنْ یُثْبِتُهُ اللَّهُ عَلَى الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ وَفَّقَهُ لِلدُّعَاءِ بِتَعْجِیلِ فَرَجِه‏. 📗كمال الدين، ج۲، ص۳۸۴ @sarallah73

#اللهم_عجل_لولیک_الفرج 💎اصبغ بن نباته مي گويد: به خدمت اميرالمومنان علي بن ابي طالب عليه‌السلام شرفياب شدم، ديدم که در درياي فکر غوطه ور است و با انگشت مبارکش به زمين مي زند. عرض کردم: اي اميرمومنان! چه شده؟ شما را انديشناک مي بينم؟! با انگشت مبارک به زمين مي زني! مگر به آب و گل علاقمند شده اي؟! فرمود:لا والله ما رغبت فيها و لا في الدنيا يوما قط، و لکن فکرت في مولود يکون من ظهري، الحادي عشر من ولدي، هو المهدي يملأها عدلا کما ملئت جورا و ظلما، تکون له حيره و غيبة، يضل فيها اقوام و يهتدي فيها آخرون. نه، به خدا سوگند، حتي يک روز هم به اين خاک و به اين دنيا علاقمند نشدم. ولي داشتم فکر مي کردم درباره ي مولودي که از نسل من به دنيا خواهد آمد. او يازدهمين فرزند من است. او مهدي ماست (عليه‌السلام)، که زمين را پر از عدل و داد کند، پس از آنکه از جور و ستم پر شده باشد. براي او دوران غيبت و سرگرداني هست. در آن ايام اقوامي از راه حق منحرف مي شوند و اقوام ديگري به شاهراه هدايت رهنمون مي شوند. اصبغ مي گويد: عرض کردم: اي اميرمومنان! آيا اين کار شدني است؟ فرمود:آري، آن حتمي است، از قلم تقدير گذشته است. اي اصبغ! تو چه مي داني که اين امر چگونه است؟! آنها بهترين اين امت هستند با بهترين اين عترت. اصبغ پرسيد: سپس چه خواهد شد؟ فرمود:آنگاه خداوند هر چه اراده کند، انجام مي دهد که براي او اراده ها، هدف‌ها و غرض‌هايي است. 📖کمال الدين، ص۲۸۹ 📖کفاية الاثر،ص۲۲۰ #آخرالزمان @sarallah73

سوره حج آیه 60 «ذلِكَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ ترجمه: [آرى چنين است، و هر كس نظير آن چه بر او عقوبت رفته است دست به عقوبت زند، سپس مورد ستم قرار گيرد، قطعاً خدا او را يارى خواهد كرد، چرا كه خدا بخشايشگر و آمرزنده است تفسیر : علی بن ابراهیم گوید: مقصود، رسول خدا صلی الله علیه و آله است، آن زمان كه قریش او را از مكه اخراج كردند و او به غار گریخت و قریش در جستجوی او بر آمدند تا او را به قتل برسانند و خداوند آنان را در روز بدر مورد عقاب قرار داد و عتبه و شیبه و ولید و ابوجهل و حنظله بن ابی سفیان و برخی دیگر كشته شدند. ولی بعد از این كه رسول خدا صلی الله علیه و آله به دیدار حق شتافت، كفار به خونخواهی آنان بر آمدند كه در نتیجه امام حسین علیه السلام و خاندان محمد صلی الله علیه و آله از روی جور و ستم به شهادت رسیدند و این همان واقعیتی است كه یزید نیز با استشهاد به شعر زیر آن را پذیرفته است: ای كاش پدران من كه در جنگ بدر شركت داشتند، اكنون بودند و می­دیدند كه خزرجیان از ضربت شمشیر می‌نالند. كاش پدران من بودند كه شادی و سرور می­كردند و می­گفتند: ای یزید! دست مریزاد. از خندف نیستم، اگر از خاندان احمد،‌ انتقام رفتارهایی را كه در حق پدرانمان روا داشتند،‌ نگیرم. بزرگی از بزرگان آنها را كشتیم، و صحنه­ای كه در نبرد بدر گذشت را به تعادل بازگرداندیم. و شاعری دیگر گفته­ ای دارد با این مضمون: شیخ به من چینن وصیت كرد و من از خواسته شیخ پیروی كردم. و نیز می گوید: در حالی كه سر امام حسین علیه السلام را از این سو به آن سو می­گرداند، می‌گفت: ای كاش بزرگان ما كه در گذشته­ اند، اكنون حاضر بودند. تا امروز را با روز بدر قیاس می­كردند و می­دیدند كه كار امروز ما با روز بدر هم وزن و برابر است. خداوند متعال فرمود: «مَنْ عاقَبَ» یعنی رسول خدا صلی الله علیه و آله «بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ» یعنی آن زمان كه خواستند او را به قتل برسانند « ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ» یعنی خداوند به وسیله قائم خاندان محمد صلی الله علیه و آله،‌ پیامبر خود را یاری می­كند. «۲» ___________________________ ۲- تفسیر قمی،‌ ج ۲،‌ ص ۶۱. ۳- تأویل الآیات،‌ ج ۱،‌ ص ۳۴۹،‌ ح ۳۶. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73

نجم الثاقب کتابی است درباره حضرت مهدی (عج) این کتاب به احوال شخصی و اثبات امام دوازدهم، حکایت ملاقات کنندگان و وظایف شیعیان نسبت به او در دوران غیبت می‌پردازد. مولف: میرزا حسین نوری @sarallah73

ملاقات مقدس اردبیلی با امام زمان عج در مسجد کوفه جماعتی از علما، از سید فاضل امیر علّام برای من (علامه مجلسی) حکایت کردند که گفت: در یکی از شب ها در صحن مطهر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بودم. آن موقع قسمت عمده شب گذشته بود. در اثنایی که در صحن گردش می کردم، دیدم شخصی از مقابل من به طرف حرم منور امیرالمؤمنین علیه السلام می رود. وقتی نزدیک رفتم، دیدم استاد بزرگوارم ملا احمد اردبیلی است. خود را از وی پنهان نگاه داشتم تا این که به طرف درِ حرم آمد. در بسته بود، ولی به محض رسیدن او، باز شد و او وارد حرم گردید. شنیدم که سخن می گوید؛ مثل این که با کسی درگوشی حرف می زند. آن گاه از حرم بیرون آمد و در بسته شد. من هم پشت سر او رفتم، تا از شهر نجف خارج شد و به سمت مسجد کوفه رفت. من دنبال او بودم، ولی او مرا نمی دید. همین که وارد مسجد کوفه گردید، به سمت محرابی که حضرت امیر المؤمنین علیه السلام در آن جا شهید شد رفت و مدتی در آن جا ایستاد و سپس برگشت و از مسجد بیرون آمد و آهنگ نجف کرد. من هم چنان پشت سر او بودم تا این که به نزدیک مسجد حنانه رسیدیم. در آن جا سرفه ام گرفت، به طوری که نتوانستم خودداری کنم. وقتی صدای سرفه مرا شنید، برگشت و نگاهی به من کرد و مرا شناخت. پرسید: تو میرعلّام هستی؟ گفتم: آری. گفت: این جا چه می کنی؟ گفتم: از موقعی که شما وارد صحن مطهر شدید تاکنون همه جا با شما بوده ام. شما را به صاحب این قبر مطهر قسم می دهم آن چه امشب بر شما گذشت از اول تا آخر به من اطلاع دهید! گفت: می گویم، ولی به این شرط که تا من زنده ام، به کسی نگویی! وقتی به وی اطمینان دادم، فرمود: در پاره ای از مسائل علمی فکر می کردم و حلّ آن برایم مشکل می نمود. به دلم افتاد خدمت امیرالمؤمنین علیه السلام بروم و حلّ آن مشکل را از آن حضرت بخواهم. هنگامی که به درِ حرم رسیدم، چنان که دیدی درِ بسته به رویم گشوده شد و داخل حرم شدم و از خداوند خواستم که شاه ولایت جواب سؤالم را بدهد. ناگهان صدایی از قبر منور شنیدم که فرمود: به مسجد کوفه برو و از قائم ما سؤال کن؛ زیرا او امام زمان توست. من هم به کنار محراب آمدم و آن حضرت را آن جا دیدم. مسئله خود را پرسیدم و حضرت جواب آن را مرحمت فرمود و اینک به منزل برمی گردم. بحار الأنوار، ج 52، ص 174 نجم الثاقب #تشرف @sarallah73

زینب کبری معلم و مفسر قرآن: در ایامی كه مولا اميرالمؤمنين علیه‌السلام در كوفه بودند، زينب کبری سلام‌اللّه‌علیها در خانه‌اش مجلسي داشت كه براي زن‌ها قرآن تفسير نموده و معنای آن را آشكار مي‌كرد. روزي « كهيعص» را تفسير مي‌نمود كه ناگاه مولا علی علیه السلام به خانه او آمد و فرمود: اي نور و روشني دو چشمانم! شنيدم براي زن‌ها «كهيعص» را تفسير مي‌نمايي؟ حضرت زينب علیهاالسلام فرمود: آري. اميرالمؤمنين علیه‌السلام فرمودند: ای نوردیده ام! آیا میدانی اين رمز و نشانه اي است براي مصيبت و بلایی است که بر سر تو و برادرت حسین در زمین کربلا می آورند؟! در این هنگام بود که اشک از دیدگان حضرت زينب کبری علیهاالسلام جاری شد. الخصائص الزینبیه، جزایری ص۶٧ ریاحین الشریعه، محلاتی، ج٣ص۵٧ مقتل خطی سحاب الدموع، نخجوانی ج١ص٣٢٩ ****** نوعی وصایت خاصّه حضرت زینب کبری سلام‌اللّه‌علیها ... احمد بن ابراهیم می‌گوید: در سال ۲۶۲ به خدمت حکیمه خاتون دختر امام محمد تقی و خواهر امام علی النقی علیهم‌السّلام رسیدم و از پشت پرده با وی سخن گفتم، و از عقیده وی درباره امامت استفسار کردم. او هم یکایک ائمه را شمرد و از جمله حجة بن الحسن را نام برد. من گفتم: «خدا مرا فدای شما گرداند! آیا حجة بن الحسن را دیده‌اید و از وی خبر دارید؟» گفت: «پدرش نامه‌ای درباره او به مادرش نوشته بود و من از مادرش پرسیدم بچّه کجاست؟ گفت پنهان است.» من از حکیمه خاتون پرسیدم: «شیعیان به سوی چه کسی استغاثه کنند؟ فرمود: به سوی جده یعنی مادر امام حسن عسکری (علیه‌السّلام)، گفتم: به کسی که به زنی وصیت کرده است اقتدا کنم؟ فرمود: بلی همانند حسین بن علی (ع). که در ظاهر به خواهرش زینب دختر علی (ع) وصیت کرد و آن علمی که از علی بن حسین (ع) صادر می‌شد به جهت مخفی ماندن علی بن حسین به حضرت زینب نسبت داده می‌شد.  کمال الدین ج٢ص۴۵٩ ***** نماز حضرت زینب کبری وقتی حضرت زینب کبری سلام‌اللّه‌علیها به سنی رسیدند که می‌توانستند مقابل پروردگار برای نماز بایستندند و دعا و قنوت و نماز به جای آوردند، بعد از اذان، نماز را اقامه نمی‌کردند جز بعد از نظر به صورت برادرش حسین علیه السلام؛ پ ن : دوستان اباعبدالله الحسین علیه السلام قبل از تکبیرة الاحرام نماز اول به حضرت سلام می دهند الخصائص الزینبیه،جزائری، ص٢۴٠ @ghasemnemati_ir @sarallah73