لَو أدرَكتُهُ لَخَدَمتُهُ أيّامَ حَياتي امام صادق عليه السلام فرمود: اگر او [امام زمان عليه السلام] را دَريابم، تمام عمر به او خدمت مى كنم. الغيبه‌نعمانى‌ ص ۲۴۵ @sarallah73

‍ #تشرف سید محمد باقر دامغانی محضر امام عصر علیه السلام آقای سید محمد باقر دامغانی، ساکن مشهد، از علما و شاگردان مرحوم آیت الله آقا میرزامهدی غروی اصفهانی بود و زیاد به خدمت آن بزرگوار می‌رسید. سال‌ها به مرض سل مبتلا بود و بسیار ضعیف و نحیف شده بود. در آن زمان این بیماری غیر قابل علاج بود و همه از مداوایش مایوس شده بودند. روزی دیدم ایشان بسیار سر حال، سالم و بانشاط و بدون هیچ کسالتی نزد ما آمد. همه‌ی ما تعجب کردیم و از علت شفا یافتنش پرسیدیم. گفت: یک روز که خون زیادی از حلقم آمد و دکترها مأیوسم کرده بودند، خدمت استادم، آقا میرزامهدی اصفهانی، رفتم و به ایشان شرح حالم را گفتم. دو زانو نشست و با قاطعیت عجیبی به من گفت: تو مگر سید نیستی؟ چرا از اجدادت رفع کسالت خود را نمی‌خواهی؟ چرا به محضر حضرت بقیة الله الاعظم علیه السلام نمی‌روی و از آن حضرت، طلب حاجت نمی‌کنی؟ مگر نمی دانی آنها اسمای حسنای پروردگارند؟ آیا در دعای کمیل نخوانده‌ای که فرموده یا من اسمه دواء و ذکره شفاء؟ تو اگر مسلمان باشی، اگر سید باشی، اگر شیعه باشی، باید شفایت را همین امروز از حضرت بقیه الله، ارواحنا فداه، بگیری! و خلاصه، آن‌قدر سخنان محرک و تهییج کننده به من گفت که من گریه ام گرفت و از جا بلند شدم، مثل آن که می‌خواهم به محضر بقیه الله عجل الله فرجه بروم. لذا، بدون آن‌که متوجه باشم، اشک می‌ریختم و با خود زمزمه می‌کردم و می‌گفتم: یا حجه بن الحسن العسکری ادرکنی! و به طرف صحن مقدس حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام می‌رفتم. وقتی به صحن کهنه رسیدم، آن جا را طوری دیگر دیدم. صحن بسیار خلوت بود و تنها جمعیتی که در آن دیده می‌شدند، چند نفری بودند که با هم می‌رفتند. و پیشاپیش آنان، سیدی بود که من فهمیدم، حضرت ولی عصر، عجل الله فرجه، هستند. با خود گفتم: چون ممکن است آنها بروند و من به ایشان نرسم، خوب است که آقا را صدابزنم و از ایشان شفای مرض خود را بگیرم. همین که این خطور از دلم گذشت، دیدم آن حضرت برگشتند و نگاهی با گوشه چشم به من کردند و عرق سردی بر بدنم نشست. ناگهان، صحن مقدس را به حال عادی دیدم. دیگر از آن چند نفر خبری نبود و مردم به طور عادی در صحن رفت و آمد می‌کردند. من بهت‌زده شدم. در این بین متوجه شدم که آثار کسالت سل در من نیست. به خانه برگشتم و پرهیز را شکستم و آن‌چنان حالم خوب شده است که هرچه می‌خواهم سرفه کنم، نمی‌توانم و سرفه‌ام نمی‌آید. مرحوم حاج شیخ مجتبی قزوینی، در این جا، به گریه افتادند و فرمودند: بلی؛ این بود قضیه‌ی آقای سید محمدباقر دامغانی. و من بعد از سال‌ها که او را می‌دیدم، حالش بسیار خوب بود و حتی فربه شده بود. @sarallah73

تو بهتر ز جانی فدایت شوم #روضه_امام_صادق_علیه‌السلام #مناجات_باامام_زمان_عج @sarallah73

#سخنرانی شهادت امام صادق علیه السلام «نشانه ها، عامل هدایت» @sarallah73

#سخنرانی «شهادت امام جعفرصادق علیه السلام» @sarallah73

#سخنرانی_کوتاه سپردن خرید خانه به امام صادق علیه السلام #هدیه_به_سادات #آتش_زدن_خانه_امام_صادق_علیه_السلام

25 ماه شوال شهادت امام صادق علیه السّلام در سال 148 ه’ در چنین روزی به شهادت رسیدند شهادت آن حضرت به سبب انگور زهر آلودی بود که منصور به آن حضرت خورانید. مدت امامت آن حضرت 34 سال و عمر شریفشان 65 سال بود. دوران امامت آن حضرت همزمان با هفت نفر از زمامداران غاصب بود که عبارتند از: هشام بن عبد الملک، ولید بن یزید بن عبد الملک، یزید بن ولید، ابراهیم بن ولید و مروان حمار از بنی امیّه و سفّاح و منصور دوانیقی از بنی عباس. فرزندان آن حضرت هفت پسر و سه دخترند: حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام، اسماعیل، عبداللَّه، محمّد دیباج، اسحاق، علی عریضی (علی بن جعفر مدفون در قم) ، عباس، امّ فروه، اسماء، فاطمه. منصور دوانيقي دومين طاغوت عباسي در 12 ذيحجه سال 136 هـ . ق بر مسند خلافت نشست و در ششم ذيحجه سال 158 هـ . ق از دنيا رفت، بنابراين 22 سال خلافت کرد. سالهاي آخر عصر امامت حضرت صادق (حدود 12 سال) در عصر خلافت منصور دوانيقي بود، و سرانجام به دستور او مسموم شده و به شهادت رسيد.  منصور جنايتکار، طاغوتي بسيار خونخوار بود، براي حفظ حکومت خودمردان و برجستگان بسيار از آل علي و سادات را کشت، و دستش تا مرفق به خون عزيزان اسلام خواه، آغشته بود. منصور چندين بار تصميم گرفت امام صادق را به قتل رساند، ولي موفق نمي شد تا سرانجام آن حضرت را مسموم نمود، مفضل بن عمر مي گويد: منصور دوانيقي براي فرماندار مکه و مدينه حسن بن زيد پيام داد: خانه ي جعفر بن محمد (امام صادق عليه السلام) را بسوزان، او اين دستور را اجرا کرد و خانه ي امام صادق را سوزانيد که آتش آن تا به راهرو خانه سرايت کرد، امام صادق بيرون آمد و ميان آتش گام برمي داشت و مي فرمود:  انا بن اعراق الثري، انا بن ابراهيم خليل الله.  منم فرزند اسماعيل، که فرزندانش مانند رگ و ريشه در اطراف زمين پراکنده اند، منم فرزند ابراهيم خليل خدا (که آتش نمرود بر او سرد و سلامت شد).  [اصول کافی،جلد 1،ص473.] . سوگنامه آل محمد،محمد محمدی اشتهاردی @sarallah73

مداحی نفسُ المهموم لظلمنا تسبیح و همّهو لنا عباده آجرک الله بقیة الله #شهادت_امام_صادق_علیه_السلام @sarallah73

قال الصادق علیه السلام: نَفَسُ المَهمومِ لِظُلمِنا تَسبیحٌ وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَةٌ وَ کِتمانُ سِرّنا جِهادُ فی سَبیلِ اللهِ.ثم قال ابو عبد الله علیه السلام: یجب ان یکتب هذا الحدیث بالذهب. امام صادق علیه السلام فرمود: نفس کسى که بخاطر مظلومیت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست. سپس امام صادق علیه السلام افزود: این حدیث را باید با طلا نوشت! (شیخ مفید، الأمالی، ۱۴۱۳ق، ص۳۳۸.) @sarallah73

#سخنرانی_کوتاه یک سال تماما ختم گرفته بود... حضرت فرمود: نمی‌خواد برای دیدن من ختم بگیری و ذکر بگی و... مثل این خانم پرهیزکار باش من خودم... #حجاب #تقوا #تشرف @sarallah73

#سخنرانی_کوتاه #عزرائیل مگه خدا بهت دستور نداده به اوامر ما باشی؟ @sarallah73

سوره فاطر آیه 18 وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى إِنَّما تُنْذِرُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللهِ الْمَصيرُ [18] ترجمه: هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌كشد؛ و اگر شخص سنگين بارى ديگرى را براى حمل بار [گناه] خود بخواند، چيزى از آن را بر دوش نخواهد گرفت، هر‌چند از خويشاوندان او باشد. تو فقط كسانى را مى‌توانى انذار كنى كه از پروردگار خود در نهان مى‌ترسند و نماز را برپا مى‌دارند؛ و هركس پاكى پيشه كند، نتيجه‌ی آن به خودش باز مى‌گردد؛ و بازگشت به‌سوى خداست. تفسیر: هروی گوید: به امام رضا عرض کردم: «ای پسر رسول خدا! درباره‌ی حدیثی که امام صادق فرموده است: «هنگامی‌که حضرت قائم خروج کند فرزندان قاتلین امام حسین را به علّت جنایتی که آباء و اجداد آنان انجام دادند به قتل می‌رساند، چه می‌فرمایید»؟ حضرت رضا فرمود: «همین‌طور است که امام صادق فرموده است». گفتم: «پس کلام خدای سبحان که می‌فرماید: وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْری چیست»؟ فرمود: «خدا در جمیع سخنان خود راست می‌گوید. ولی فرزندان قاتلین امام حسین به آن عملی که پدران و اجدادشان انجام دادند راضی هستند و به آن اعمال فخر می‌کنند. و کسی که به عملی راضی باشد نظیر این است که آن را انجام داده باشد. اگر مردی در مشرق کشته شود و مردی در مغرب به این عمل راضی باشد او نیز نزد خدا با قاتل شریک خواهد بود. حضرت قائم موقعی که خروج کند آن‌ها را برای رضایتی که به عمل پدرانشان دارند خواهد کشت». گفتم:«هنگامی‌که قائم شما خروج کند در ابتدا از چه گروهی انتقام خواهد گرفت»؟ فرمود:«از قبیله‌ی بنی‌شیبه. زیرا آنان سارقین خانه‌ی خدا هستند». ۱-تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۲، ص۴۲۸ ۲-بحار الأنوار، ج۵۲، ص۳۱۳ #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda @sarallah73