آی مذهبیا؛ به‌جای استغاثه نیمه‌شعبان بشینید با امام زمان علیه‌السلام خلوت کنید ببینید از استغاثهٔ نیمه‌شعبانِ پارسال‌تون تا امسال چه کاری برای ظهور کردید؟! چقدر یادِ امام زمان علیه‌السلام بودید؟! چه قدمی برای ایشون و حکومت‌شون برداشتید؟! اون استغاثه چقدر دنیا رو به ظهور نزدیک کرده و بعد استغاثهٔ امسال‌تونم برید(!)

دایگو (گفت‌وگوی ناشناس) وصله.

😂😂😂❤️

بابتِ پاسخم به دو تا پیام، عذاب وجدان گرفتم😂😢 خب هر دو سؤال خی‌لی سطحی بود. و نمی‌دونم یادتونه تو فرم اون آقاهه، یکی از نقطه ضعفام و چی نوشتم یا نه. ولی خب... به‌هرروی سؤال بود! حالا فرشتهٔ روی شونهٔ چپم می‌گه امام علی علیه السلام هم از این‌که ازشون پرسیدن پیاز چند لایه داره ناراحت شدن... تو هم حق داری... فرشتهٔ روی شونهٔ راستم می‌گه خودت و بذار جاشون. شاید واقعاً واقعاً همین براشون مهمه و بزرگ... تو برزخم جماعت... تو برزخم...😭😂

عاقلانه که وارسی می‌کنم به این نتیجه می‌رسم: پاسخم به اونی‌که هدایتش کردم به گوگل درسته. چون برای سؤالاتِ سنگین‌تر از یه واژه هم باید یاد بگیره بره جستجو کنه، اون‌که دیگه یه واژهٔ ساده است و اگر حتی کارش هم لنگِ من باشه، گوگل به‌ دادش می‌رسه، چون امشب برخط بودم، فرداروزی نبودم می‌خواد چه کنه؟! فقط می‌تونم این‌جا اضافه کنم که سایت «ویراستاران» مرجعِ به‌روزی برای نوشتنِ صحیحِ کلماته. پس راجع‌به اون عذاب وجدانم حل شد😁 ولی دومی سؤال نبود. وقتی خودم رو می‌ذارم جاش، این‌طور بود که شاید فقط می‌خواسته هم‌صحبتی داشته باشه و کمی از رنجش بکاهه... هوم... ممکنه اینم نباشه و از بیکاری یه چرتی فرستاده، ولی مهم نیست... فکر می‌کنم دربارهٔ این دومی باید تجدیدِ نظر کنم... لذا هرکی دیشب بهم پیام داده و پاسخ ازم گرفته (چون پیاما زیاد بود و نرسیدم همه رو جواب بدم، بی‌جوابا صبوری پیشه کنن)، صبح دوباره پاسخم رو بررسی کنه، امکان ویرایش ندارم، اما می‌تونم پای همون پیام، دوباره و چندباره پاسخ بدم. برای این مورد هم الآن می‌رم و یه پاسخ ثانویه می‌نویسم :) از برزخ نجات یافتم😂 #بهشت‌یا‌جهنم؟!

چه پوسترِ زیبایی😍 انگار مذهبیا تشنج می‌گیرن همیشه این‌قدر بامفهوم، تمیز، زیبا، با هویتِ اسلامی_ایرانیِ توأمان کار کنن(!) بین این‌همه پوسترای شعاریِ زشت‌کارشده، این واقعاً زیباست و رنگی و تمیز❣

چون نگه کردند آن سی مرغ زود بی‌شک این سی مرغ آن سیمرغ بود خویش را دیدند سیمرغِ تمام بود خود سیمرغ، سی مرغِ تمام محوِ او گشتند آخر بر دوام سایه در خورشید گم شد، والسلام. درس چهاردهمِ فارسیِ دوازدهم❣

موقعِ اتاق‌تکونی، مداحی یا موسیقی می‌ذارم. با مداحی‌های آقای کریمی و دکتر مطیعی می‌تونم هم‌خوانی کنم، ولی مابقی رو هزار بارم گوش بدم خاطرم نمی‌مونه! یاد اعتکاف افتادم؛ ساعتای یازده شب دخترا دور هم حلقه می‌زدن شروع می‌کردن مداحی خوندن از بر و مثل مردا سینه می‌زدن و تهشم به پایین گردناشون که سرخ از سینه زدن بود نگاه می‌کردن و کِیف می‌کردن😒 حالا بماند که قبلش می‌رفتن پرو لباس... آرایش... عطر و ادکلن... شنیون مو... بعد میومدن حلقهٔ مداحی...😭 برای تخلیهٔ هیجان خوب بود و مادرمذهبیا همین‌که می‌دیدن یه‌چی خونده می‌شه که توش اسم اهل بیته، خب بهتر از جفنگ گوش دادن بچه‌شونه(!) ولی با شناختی که از امام خمینی و سیدناالقائد دارم، این سبک دین‌داری رو نه تنها نمی‌پذیرن که مانعش هم می‌شن😂 شب اول گوش دادم ببینم اینا چی حفظ کردن... واقعاً عجیب بود برام که دختربچه‌های ۹ ساله تااااا دانشجوهای ۲۳ ساله، سی تا چهل تا مداحی از برن(!) خب چی می‌خوندن؟ تو بگو عشق من می‌گم رقیه میره قلبم با یه ذکر سه ساله تو بگو دل سر برات میارم دست ازت بردارم دیگه محاله 😒😒😒 مست نجف😐 عاشق اینه بره پیوسته نجف کلید آسمونا رو توی کیفش داره😳 😭😭😭خدای من... حسین دوسِت دارم پس نزن به احساسم😶 آبروم و می‌ریزم😑 من مردم و می‌شناسم🙄 خلاصه... شب دوم با رفیق وارد فازِ نامحسوس امربه‌معروف کردن شدیم؛ چفیه‌به‌سر و پوشیده، رفتیم تو حلقه و شونه‌به‌شونه‌شون با این شورهای بی‌شعور سینه زدیم و وقتِ مداحی‌درخواستی، دست بلند کردیم و گفتیم «بی‌مردم»ِ مهدی رسولی لطفاً! بلد نبودن😂 گفتن یکی دیگه بگید. رفیق گفت «ای ایران»ِ محمود کریمی. اونم بلد نبودن😂

رفیق یواشکی گفت تو میون‌دارِ شبای اردوجهادی‌مونی، برو وسط شروع کن، هم ببینن به‌احترام اهل بیت علیهم‌السلام سربرهنه و لخت عزاداری نمی‌کنی، هم وسطش چون سلامِ زیارت عاشورا می‌گی، اینا به زیارت هم متوجه می‌شن، هم دو تا مفهوم به گوش‌شون بخوره. ولی من قبول نکردم چون برای بار اول و بدون این‌که باهاشون صمیمی بشم زود بود و ممکن بود تو ذوق‌شون بخوره. گفتم پاشو مثلاً طوری که تو ذوق‌مون خورده از حلقه بریم. رفتیم و دیدم میون‌دارشون که دختر دانشجویی بود، دنبال‌مون اومد که من می‌رم از خادما موبایل می‌گیرم، مداحی‌درخواستی‌تون رو می‌نویسم فردا عصر می‌خونم، شما بازم بیاین حلقه‌مون. تشکر کردیم و گفتیم باشه. فردا عصر طفلی خوند ولی چون هیچ‌کس حفظ نبود، هم‌خوانی و هیجانی نشد و دخترا مات و مبهوت فقط سینه زدن😂😂😂 مشخص هم بود اصصصصصصصصصلاً محتوا و دین نمی‌خوان، همون خودشون و کبود کردن و چرت‌وپرت بلغور کردن رو دوست دارن، دینِ شنگولی که باب میلِ خودشونه، نه امام😁 ولی خب، ما کارمون رو کردیم. همین‌که یک نفر هم تفاوت را احساس کند، جای امیده🥲

وبلاگ فکر می‌کنم نوشته بودم که یه بار تو مدرسه، کلاس دوازدهمِ انسانی، رپی که خودشون برام فرستاده بودن رو توی کلاس پخش کردم، روی تخته نوشتم، و تحلیل کردم. وزنش رو؛ قلمروی فکری‌ش رو؛ قلمروی ادبی‌ش رو؛ قلمروی زبانی‌ش رو؛ وَ جایگاه شاعر و دستگاهِ خوانندگی‌ش رو. من نگفتم، خود دخترام گفتن این چه خزعبلی بوده ما گوش می‌دادیم😂😂😂 بهشون گفتم هرچی گوش می‌دید رو با این معیارها بررسی کنید. اون‌وقت متوجه می‌شید عمرتون پای چی می‌ره.

بفرمایید چای.