واقعاً؟! واقعاً امام خامنه‌ای تجمعاتِ شبانه رو از تلویزیون می‌بینن؟! واقعاً ما رو کفِ خیابون می‌بینین آقا؟!😍 تا تو نگاه می‌کنی، کارِ من آه کردن است... ای به فدای چشمِ تو❣ این چه نگاه کردن است... چون تو نه در مقابلی، عکسِ تو پیشِ رو نهیم😭 این هم از آب و آیِنه، خواهشِ ماه کردن است...💞 از فرداشب شیک لباس می‌پوشم... زیرِ چادرم عطر می‌زنم... ساعتی که بیشتر دوست دارم دستم می‌کنم... اصلاً می‌رم دوش می‌گیرم، موهام و می‌بافم، پنس می‌زنم، طلاعلا می‌ندازم، همه‌‌ش می‌ره زیر روسری و چادر ها! ولی می‌خوام مرتب و شیک‌ترین باشم😍 امام... امام‌م دارن من رو می‌بینن... وَه که چه خوش‌به‌حالِ من😍😍😍😍😍😍😍 از فرداشب هم پرچم، هم شعارنوشته، هم مچ‌بندِ ایران‌م، هم پیکسل‌م. می‌رم بازم مقوّا می‌خرم. روزنامه‌دیواری می‌سازم، بازم عَلَم می‌سازم. وای چقدر ایده باریده به ذهن‌م😍 حتــــــــــــماً یه‌طرفِ مقوّام می‌نویسم اماما! من شنیدم شما ما رو از تلویزیون می‌بینید... یابنَ علی‌ُنا؛ تا تو نگاه می‌کنی کارِ من آه کردن است... ای به فدای چشمِ تو❣ این چه نگاه کردن است... چون تو نه در مقابلی عکسِ تو پیشِ رو نهیم.......😭❣ این هم از آب و آیِنه خواهشِ ماه کردن است...💞😍😭❣

یَابنَ علی؛ خدا کنه این‌بار من فدای شما بشم.................🥀💔❣

من هِدیه رو با ذوق و سلیقه دوست دارم؛ غذا رو با مخلّفات و هم‌سفره؛ عکس رو دسته‌جمعی و سفر رو با رفیق؛ هر دوستی و ارتباطی رو با توجّه می‌پسندم و هر پیامی رو با سلام؛ حتی سلامِ خشک و خالی زیبنده نیست، سلام هم باید چاشنی داشته باشه؛ نماز با تسبیحاتِ بعدش می‌چسبه؛ تجمّع با وضو و نیّت؛ گلدون باید گل بده؛ درخت، میوه؛ عمر، ثمر؛ اصلاً چاشنی و مخلّفات یعنی «توجّه»... یعنی «اهمّیّت»... یعنی «جزئیات»... از دیدنِ این چاشنیِ چایِ خلق‌کردنی خی‌لی ذوق کردم (البته اگر ناخن‌ها کاشت نبود و محصول، آلوده، بیشتر می‌چسبید...). دوست دارم بتونم درستش کنم، اما برای روی کیکِ پرتقالی‌م، هوش مصنوعی گفته بود کارامل بسازم، نتونستم. تا گاز رو خاموش کردم، شکرای آب‌شده، سفت شد... من خی‌لی سریع عمل کردم، اما نشد. قطعاً باز هم تلاش می‌کنم و این جذّابیت و خلّاقیت رو خلق خواهم کرد. برای زنده‌گی فراتر از زندگی، یا راهی می‌یابم؛ یا راهی می‌سازم.

چندین پیام داشتم که حکم قاتلای آرمانِ عزیز تغییر کرده. از منابعی که خودم همیشه بررسی می‌کنم هم نگاه کردم دیدم بله، نوشته. کمی برام عجیبه به این سرعت و مردّد و مشکوک هستم... ولی خب... ان‌شاءاللّه که همین‌طور باشه... بیش بادا برای هر وحوش و فواحشی که به این کشور و مردم‌ش آسیب رسوند... بیش باد خبر اشدّ مجازات برای وحوش و فواحشِ دی‌ماه... آفرین به هرکی مطالبه کرد... دمِ هرکی با قوهٔ قضائیه تماس گرفت گرم... سرِ هرکی به اعتراض و انتقاد برخاست سلامت... دستِ هرکی کارزار امضا کرد و برای من و بقیه هم فرستاد درد نکنه... پای هرکی باتفاوت بود، ثابت‌قدم در دین... وَ البته دیدید امرِ به معروف وَ نهی از منکر، اثر دارد؟!😉 نهضتِ شعارنویسی در تجمعات رو جدی بگیرید... امامِ جامعه حتی یک کلمه رو بی‌دلیل و همین‌جوری نمی‌فرمایند! یادداشت‌هاتون از پیام‌های امام خامنه‌ای رو مرور کنید؛ کلمه به کلمه با دقت و هدف انتخاب شده. «مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجهٔ مذاکرات مؤثر است». تماس گرفتن با روابط عمومی قوّه‌ها، مجلس، صداوسیما، شورا و... رو جدی بگیرید. تذکرِ حجاب رو باور کنید! به بی‌تفاوت‌ها در زیارتِ ناحیه سلام داده نشده! اما در زیارت عاشورا لعن شدن...!

به‌عنوانِ یک ایرانی، تا قیامِ قیامت دی‌ماه رو نه می‌بخشم نه فراموش می‌کنم. تا قیامِ قیامت هرکس در دی‌ماه دخیل بود حتی به لبخندی(!) حتی اگر خانواده‌م باشه دیگه از من نیست.

اومدم نماز عصرم و بخونم دیدم باز همسایه صدای آهنگش تو اتاق منه... باندای ماشینِ بابام خونه است. آوردم اتاقم، مداحی عِراقی گذاشتم، باندا رو چسبوندم به دیواری که خونهٔ اونه، صدا رو تا تـــــــــــــــــه زیاد کردم، درِ اتاق رو بستم، خودم اومدم پایین می‌خوام آشپزی کنم😂😂😂 ناهار چی داشتین؟ بهم برنامه ندین، برنامه خودم از هوش مصنوعی گرفتم، ولی برنامهٔ طبیعیِ یه زندگیِ انسانی نیست. دنبالِ طبیعی‌شم. یه‌سره گوشت و مرغ و خوراک و برنج و اینا نه. اینا برنامهٔ یه زندگیِ طبیعی نیست. فقط بگین ناهار چی داشتین که من بتونم به تنوع برسم و بدونم برای سحریِ امشب چی بذارم. پیشاپیش متشکرم چون ممکنه پاسخ ندم و فقط بخونم.

ماش‌پلو پختم😊 برای ده روزِ آینده هم لیستِ غذاهای مختلف دارم😍 هنوز داره دینگ دینگ پیام میاد و هرکی از راه می‌رسه و فرستهٔ قبل رو می‌بینه، بهم پیام می‌ده. اون‌قدر زیاد بود که دیگه نرسیدم جواب بدم. این یعنی همسایه‌ها یاری کردین، تا من خونه‌داری کنم❣ درواقع، من نابلد در آشپزی هستم، وَ شما کارِ من رو راه انداختید❣ جالبی‌ش می‌دونین چیه؟ که این بین حتی راه‌کارهایی برای کارامل درست کردن هم بهم گفتید و من رو سرِ ذوق آوردید و سومین کیک‌م رو هم پختم😍 شما به‌محضِ خواستن و گفتنِ من، دست‌به‌کار شدید پیام دادید. برخط گذاشته بودم ناشناس و هی دینگ دینگ صدا می‌داد😁 امربه‌معروف به همین سادگیه! نهی از منکر به همین خوشمزگیه! یکی آدابِ زندگیِ روبه سعادت رو بلد نیست. با خطا کردنش، خصوصاً در جامعه، ابرازِ نابلدی می‌کنه. شما همونی که بلدی رو برو بهش بگو! کارِ من رو راه انداختین، کارِ خدا رو هم راه بندازین! به مدلِ پیاماتون نگاه کنید: ۱. سلام عزیزم، قیمه داشتیم. (عزیزم موهاتون رو بپوشونید) ۲. سلام سربه‌راه جانم، کتلت داشتیم، دلت نخواد راحت هم هست، الآن برات می‌گم. (خواهرم موهاتون رو بپوشونید، حیفِ شماست که هر نگاهی بهتون بیفته) ۳. اشکنه (پوشش‌ت درست نیست) [این حداقلی‌ترین و بی‌ذوق‌واحترام‌ترین بازخورده، اما بازم بهتر از محل نذاشتنه! می‌تونست بگه جهنم که بلد نیست غذا بپزه. بعد هم کانال رو ببنده و بره، ولی همونی که بلد بود رو انجام داد.] ۴. سلام خانم سربه‌راه. ما یه مدل کوکوی مامان‌بزرگی داشتیم. اگر دوست دارید می‌تونم دستورپختش رو بگم. (خواهرم این پوشش در شأن خانم محترمی مثل شما نیست. اگر بخواین می‌تونم براتون روسری/شال‌تون رو پوشیده ببندم یا گیره بهتون بدم) وَ... . گفتین و رفتین. موندید پاسخ بدم؟ توقع داشتید؟ نه! بر فرض من فحش‌تون می‌دادم. چیزی‌تون می‌شد؟ بازم نه! با خودتون می‌گفتید این آشپزی بلد نیست، من کمکش کردم، فحش می‌ده! دختره دیوانه است! هوم؟ امربه‌معروف هم همینه :) دقیقاً همینه! برای تشکر از لطف و همراهی‌تون وَ حجم بالایی از دینگ دینگ که داره میاد، بهتون این هدیه رو می‌دم که به‌ازای یک غذایی که بهم معرفی کردید، امشب یک امربه‌معروف و نهی از منکر کنید. اگر ترسیدید، اگر وحشت برتون داشت، اگر هول شدید، اگر نمی‌دونستید چی باید بگید، اگر خجالت کشیدید، اگر تنها بودید، من پیامای امروز رو تا فردا پاک نمی‌کنم. برگردید و پیاماتون به من رو بخونید تا یادتون بیاد باتفاوت بودن نسبت به نابلدها همین‌قدر آسونه! همین‌قدر خوشمزه! چون یکی دیگه رو هم در طعمِ خوشی که خودتون چشیدید شریک می‌کنید... چون تک‌خور نیستید... چون بی‌بخار و رقم و عددِ بالای سردرِ کانال نیستید... شما کارِ منِ بشر رو راه انداختید، کارِ خدا رو هم راه بندازید! اون یه تذکری که امشب می‌دید، هدیهٔ تشکرِ من به شما❣

اومدیم یه‌جای دیگه از شهر که خی‌لی برای اورانیوم شعار می‌دن و خی‌لی بهم خوش می‌گذره😍 از نکاتِ جالب‌شون این‌که هم شعارنوشته امانت می‌دن، هم پرچم😍 کلی هم غرفه داشتن که کلی مهمّات خریدم و یه عالمه پیکسلِ براندازسووووووووزِ جدید😂😍 وقتی کارت کشیدم یادِ مردک عبدی بودم... خبری نشد از پفیوزش!

مجری شعار داد: ما اهلِ کوفه نیستیم ولی تنها بماند همه با شور گفتن. من مکث کردم... آخه امشب، دقیقاً شبِ چنین شعاریه... ما اهل کوفه نیستیم ولی تنها بماند؟... خدا کنه نباشیم...

یک فصل هر شب تو هر شرایطی کف خیابون بودن خی‌لی حرفه! واقعاً اوّلین‌باریه که حقیقتاً و راست‌راستکی دلم می‌خواست بچه داشتم و سال‌های بعد، برای نوه‌هام از سرتقی‌مون می‌گفتم که فقط ما تو کل تاریخ، یک فصل، هر شب، اومدیم کف خیابون... ولی من مطمئنم ظهور به این سادگی‌ها نیست... من هر شب هر شب هر شب پام می‌رسه کف خیابون اول دو رکعت نماز شکر می‌خونم... چون می‌تونست این پاها به کف خیابون نرسه... همین‌قدر ترسناک! تا فرداشب کی مُرده کی زنده؟! تا فرداشب کی گمراه کی ثابت‌قدم؟! تا فرداشب کی سلم لمن سالمکم کی و شایعت و بایعت و تابعت؟!

از کیک‌پزی یاد گرفتم هی باید آرد رو الک کرد هرچی الک بیشتر آرد یه‌دست‌تر کیک منسجم‌تر زیباتر و خوشمزه‌تر. هی الک می‌شیم هی الک می‌شیم هی الک می‌شیم هی الک...

پشتِ سرِ آقای مسلمِ بن عقیلِ مظلوم هی الک شدن... هی الک شدن... هی الک شدن...