جلسه۷ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۰/۲۴ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۶۹-۵۷۰ از ابتدای عبارت «هذا فی المال. اما النفس فیتعلق بالمباشر» تا ابتدای عبارت «و یجب رد المغصوب» ▪️ابتدا تتمه‌ای از بحث قبل که مانده بود مطرح شد. ▪️سپس بحثی است درباره جایی که کاری در ملک خویش کند که ضررش به ملک دیگری وارد شود و شقوق مختلف مساله. این بحث نمونه‌ای از مواردی است که با ذهنیت کلاسیک متن شخص دیگری خوانده شده و برداشتها و نقدهایی بر آنها وارد شده، که واقعا اینکه مقصود آن شخص همین بوده که شارح گفته، جای بحث دارد؛ که آدرس‌ها برای مطالعه داده شد تا جلسه بعد درباره‌اش بحث شود. @sharheLome

جلسه۸ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۰/۲۸ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۰ از ابتدای عبارت «و یجب رد المغصوب» تا ابتدای عبارت «فإن تعذر رد العین لتلف و نحوه ضمنه الغاصب» ▪️در ابتدای بحث اشاره‌ای شد به اینکه آیا گزارش شهید ثانی از نظر شهید اول در دروس و نظر فاضلان درست است یا به خاطر نگاه کلاسیک، مراد وی را تغییر داده است. ▪️سپس وارد بحث جدید (حکم غصب: وجوب رد مغصوب) شدیم؛ ابتدا یک دسته‌بندی کلی از حالات مختلف ناظر به رد مغصوب که شهید قرار است بحث کند مطرح شد و سپس مقداری از متن توضیح داده شد. @sharheLome

جلسه۹ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۰/۲۹ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۰-572 از ابتدای عبارت «فإن تعذر رد العین لتلف و نحوه ضمنه الغاصب» تا «و هو قوی عملا بالخبر الصحیح» ▪️در این جلسه بعد از بیان اختلافی که در خصوص معیار زمان قیمت مطرح است، صحیح ابی‌ولاد به طور کامل خوانده شد. شهید ثانی بعد از اشاره به ظهور اولیه صحیح ابی‌ولاد در اینکه مقیاس در قیمت یوم التلف است، گفته است: «و یمکن أن یستفاد منه اعتبار الأکثر منه إلی یوم التلف». درباره اینکه چگونه یمکن هذه الاستفاده، مرحوم کلانتر تعلیقه‌ای زده که واقعا قابل قبول نیست و در زبده (ج۸ ص۳۷) نقل شده که صاحب #ریاض و صاحب #جواهر از اینکه چنین معنایی برای حدیث بیابند اظهار عجز کرده‌اند و #شیخ هم در #مکاسب (ج۳ ص۲۵۲) همین را اظهار می‌دارد (اذ لم یعلم لذلک وجه صحیح . لم اظفر بمن وجه دلالتها علی هذا المطلب). 💢اما به نظر می‌رسد وجه استفاده، از پاسخ دوم امام ع است که: «علیک قیمة ما بین الصحة و العیب یوم ترده». مشهور از این عبارت چنین برداشت کرده: مابه التفاوت قیمت سالم و معیوب را در روز رد مال به صاحبش برگرداند. اما برداشت شهید ثانی مبتنی بر این است که تعبیر ما بین الصحة و العیب را به لحاظ زمانی بگیریم؛ یعنی از زمان غصب که هنوز عین صحیح و سالم بوده است، و «عیب» را هم به معنای اعم (که شامل تلف است)‌بدانیم یعنی زمان معیوب و تلف شدنش؛ یعنی گویی امام ع می‌فرماید روزی که می‌خواهد مال را رد کند باید نگاه کند به قیمتش بین زمان سالم بودن (در ابتدای زمان غصب) و زمان تلف شدن، و بیشترین قیمت در این بازه زمانی را در یوم الرد به مالک برگرداند. @sharheLome

جلسه۱۰ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۰/۳۰ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۲-۵۷۴ از ابتدای عبارت «و هو قوی عملا بالخبر الصحیح» تا ابتدای عبارت «ولو مثّل به الغاصب انعتق» 🔹تذکر: در این جلسه هنگام شرح عبارت «ولو جنی علی العبد المغصوب»، و در توضیحات مقدم بر متن ابتدا بیان شد که در قبال جرح بر عبد دو مسئولیت متوجه است یکی از حیث دیه و دیگری از حیث کاهش قیمت آن و طوری توضیح داده‌ام که گویی غاصب باید هردو را مستقلا حساب کند (ظاهرا در ذهنم بین وضعیت مثله شدن عبد و اینکه جرحی بر او وارد شود خلط شده بود)؛ که در ادامه جلسه، این توضیح نادرست تصحیح شد. @sharheLome

جلسه۱۱ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۱ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۳-۵۷۴ از ابتدای عبارت «و الفرق أن ضمان الغاصب من جهة‌ المالیة» تا ابتدای عبارت «ولو مثّل به الغاصب انعتق» 🔹تذکر: در جلسه قبل در شرح فراز فوق اشتباهی رخ داد. متن شهید ثانی برخی مطالب را در تقدیر گرفته که هنگام شرح از آن غفلت شد. که با رجوع به مسالک الافهام آن مطالب بیان شد. همچنین در خصوص جمله والاقوی عدم الفرق بین استغراق أرش الجنایة القیمة و عدمه فیجتمع علیه رد العین و القیمة فما زاد» حاشیه مرحوم کلانتر ذهنیت نادرستی را ایجاد کرده بود که توضیح جلسه قبل قابل مناقشه جدی است. صاحب زبدة الفقهیه هم این را طوری شرح کرده است؛ اما با رجوع به مسالک شرح متفاوتی با این دو ارائه شد که به نظر می‌رسد هیچیک از آن دو (حاشیه کلانتر و شرح زبده) مقصود مولف نبوده است. @sharheLome

جلسه۱۲ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۴ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۴-۵۷۵ از ابتدای عبارت «ولو مثّل به الغاصب انعتق» تا ابتدای عبارت «ولو طلب احدهما ما لصاحبه بالقیمة» ▪️همراه با بحثی درباره حدیثی که شهید ثانی (و اغلب) آن را ضعیف خوانده‌اند اما مرحوم مجلسی اول آن را قوی خوانده است. @sharheLome

جلسه ۱۳ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۵ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۵-۵۷۷ از ابتدای عبارت «ولو طلب احدهما ما لصاحبه بالقیمة» تا ابتدای عبارت «ضمن المثل ان مزجه بالأردی» ▪️سه قاعده در جایی که مالک و غاصب با توافق اقدام به فروش مالی که غاصب چیزی به آن افزوده می‌کنند. در این حالت، معیار سهم هریک، قیمت زمان فروش است. آانگاه: ۱. اگر قیمت فروش کل با مجموع قیمت تک‌تک آنها در زمان فروش برابر بود که به هریک همانقدر می‌رسد. ۲. اگر قیمت زمان فروش کل از مجموع قیمت تک‌تک آنها بیشتر شد به نسبت سهم هریک تقسیم می‌شود. ۳. اگر قیمت زمان فروش کل، از مجموع قیمت تک‌تک آنها کمتر شد ضرر فقط به غاصب می‌خورد. @sharheLome

جلسه ۱۴ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۶ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۷-۵۷۸ از ابتدای عبارت «ولو لم یکن التمییز کما لو خلط الزیت بمثله» تا عبارت «ولو نقله الی غیر بلد المالک» @sharheLome

جلسه ۱۵ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۶ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۷۸-۵۸۰ از ابتدای عبارت «ولو نقله الی غیر بلد المالک» تا ابتدای عبارت «ولو اختلفا فی الرد حلف المالک» ▪️دفاعی از شهید ثانی درباره اینکه در صورت ادعای تلف، با اصل بخواهیم غاصب را تادیب کنیم یا با بینه واقعا با هم تفاوت دارند. @sharheLome

نمودار بحث ... @sharheLome

نمودار بحث ... @sharheLome

جلسه ۱۶ از شرح لمعه (10) ۱۴۰۴/۱۱/۸ کتاب الغصب ▪️الروضة البهیة. ج۳. ص۵۸۰ از ابتدای عبارت «ولو اختلفا فی الرد حلف المالک» تا انتهای کتاب الغصب ▪️کتاب الغصب به پایان رسید 💢از دقیقه 35:40 بحثی ارائه شد درباره ربط و نسبت کل بحثهایی که در فقه (۱۰) قرار است خوانده شود؛ یعنی نظم کلی‌ای که موجب شده کتاب الغصب و کتاب اللقطة و کتاب احیاء‌ الموات و کتاب الصید و الذبیحه و کتاب الاطعمه و الاشربه در کنار هم قرار بگیرد. در ادامه نمودارش هم تقدیم می‌شود @sharheLome