پر از نامه بود بار ملک نامه ها را حسین وا می کرد باز اما نکرد بعضی را بوسه ای می زد و سوا می کرد با ادب گفت جان فدای شما چیست این نامه ها که می بینم گفت ارباب ای ملک گفت: این ها نامه هاییست از محبینم بعضی از نامه ها که بوسیدم حاجت شیعیان ایران است...

باید به یادت بگذرد هر لحظه ی من با تو بهشتی می شود دنیای سردم

هستی من وجود من جان من قرار من اینکه دلتنگ تو ام اقرار می خواهد مگر؟ در دلم ناگفته هایی هست می دانی خودت...

می شود می شود امشب تو جانم را به یغمایت بری؟

می شود آقا ؟

. می شود پای تو لَختی هم بیفشانم سری؟

من دلم غوغای تو دارد مدام...