با ياد شانه های تو سر آفريده است ايزد چه قدر شانه به سر آفريده است معجون سرنوشت مرا با سرشت تو بی شک به شكل شير و شكر آفريده است پای مرا برای دويدن به سوی تو پای تو را برای سفر آفريده است لبخند را به روی لبانت چه پايدار اخم تو را چه زودگذر آفريده است هر چيز را كه يک سر سوزن شبيه توست خوب آفريده است ـ اگر آفريده است ـ تا چشم شور بر تو نيفتد هر آينه آيينه را بدون نظر آفريده است چون قيد ريشه مانع پرواز می شود پروانه را بدون پدر آفريده است می خواست کوره در دل انسان بنا کند مقدور چون نبود، جگر آفریده است غير از تحمل سر پر شور دوست نيست باری كه روی شانه هر آفريده است #غلامرضا_طریقی

#دل_به_دل #همایون_شجریان #ملودی_سهراب_پورناظری دل سپرده‌ ام من به روی تو؛ در دل من است آرزوی تو بخت آینه باشدم اگر  می‌ نشاندم روبروی تو! 

دیدمت چشم تو جا در چشم‌های من گرفت آتشی یک لحظه آمد در دلم دامن گرفت آنقدر بی اختیار این اتفاق افتاده که این گناه تازه‌ی من را خدا گردن گرفت در دلم چیزی فرو می‌ریزد آیا عشق نیست؟ این‌که در اندام من امروز باریدن گرفت من که هستم؟ او که نامش را نمی‌دانست و بعد رفت زیر سایه‌ی یک "مرد" و نام "زن" گرفت روزهای تیره و تاری که با خود داشتم با تو اکنون معنی آینده‌ای روشن گرفت زنده‌ام تا در تنم هُرم نفس‌های تو هست مرگ می‌داند: فقط باید ترا از من گرفت #نجمه_زارع

خواب دیدم که رویاست، ولی رویا نیست عمر جز «حسرتِ دیروز» و «غمِ فردا» نیست هنر عشق فراموشی عمر است، ولی خلق را طاقتِ پیمودن این صحرا نیست ای پریشانی آرام ! کجایی ای مرگ ؟ در پری خانه‌ی ما حوصله‌ی غوغا نیست ما پلنگیم ! مگو لکّه به پیراهن ماست مشکل از آینه‌ی توست! خطا از ما نیست خلق در چشم تو دل‌سنگ ولی ما دل‌تنگ «لا الهی» هم اگر آمده بی «الّا» نیست موج ِشوریده دل آشفته‌ی ماه است ولی ماه را طاقت آشفتگی دریا نیست بر گل فرش، به جان کندن خود فهمیدیم مرگ هم چاره‌ی دل تنگی ماهی‌ها نیست #فاضل_نظری 📕اقلیت/ #پری_خانه