البته بسیاری از کسان هستند که ترک دنیا را هم به جهت دنیا نموده اند! ترک بعضی لذات دنیویه را نموده اند، و هدف ایشان رسیدن به لذات بالاتر است. پس چنین اشخاصی صاحب فضیلت عفت نیستند و همینطور آن کسانی که • از راه اضطرار و التجا، • یا به سبب بی آلتی و بی قوتی • یا به جهت اینکه از بسیاری از آنها متنفّر شده اند • یا به جهت تشویش حدوثِ بعضی مرضها و ناخوشی‌ها • یا از بیم اطلاع مردمان، و خوفِ ملامت ایشان، ترک لذت میکنند؛ پس چنین کسانی را نیز عفیف نتوان گفت. • و بسیاری از اشخاص هستند که بعضی لذات را ترک مینمایند و پیروی بعضی لذات را نمی کنند، به جهت آنکه آنها را نفهمیده اند و به لذتشان نرسیده اند؛ همچنان که در میان بسیاری از بادیه نشینان و اهالی کوهستان مشاهده میشود؛ این نیز صفت عفت نیست. _ صاحب عفت کسی است که با وجود صحت و قوا و قوت آنها و دانستن‌ کیفیات لذات و مهیا بودن‌ اسباب بی آنکه‌ مانعی از خارج بوده باشد، پا از جاده اطاعت شرع و عقل بیرون‌ نگذارد... | معراج السعاده،ص۶۶

«دفترچه» https://eitaa.com/shifte530 شیفته شو دلا یکی عارض دلفروز را رشک حیات خضر کن زندگی دو روز را

شعر های شیفته👩🏻‍🦯

📓علی حقیقتی بر گونه ی اساطیر 🖊 علی شریعتی

📓 المقامات العلیه در علم اخلاق خلاصه ی معراج السعاده 🖋•عباس قمی

#فلسفه_و_تنهایی #قسمت_دوم «جان های تنها» حال باید ببینیم که چه کسانی از تنهایی فریاد برآورده‌اند، و هر کدام از این فریاد ها دقیقا با چه صدایی از جان آنها بلند شده است؛ و بر جان چه کسانی نشسته است، و البته به عقیده من، تنهایی تا حد زیادی با نوعی سرگیجه و بعد دل‌گیجه همراه است؛ این گیجی عجیب نوعی بیماری پر درد عفونی مختص به جان های بزرگ است. و البته که بیماری آنچنان بدی نیست؛ اگر به درستی درمان شود؛ و این درمان است که جان شخص بیمار را چنان می تراشد که اسطوره ای تنومند، از آن سر بر آورد و پاداش تمام رنج های فرد را بدهد، و البته که تعداد اندکی از این روح های بزرگ طعم شیرین درمانِ کامل را می چشند. برویم سراغ واکنش هر روح در دیدار نخست با عفونت تنهایی.. ๛شیفتهــ

یه چیزی بگم راجع به کپی کردن مطالب کانال که خیلی می پرسید... مطالب که امضا ندارن «کتاب، موزیک، ویدیو...» هیچ مشکلی نداره کپی کنید، اما مطالبی که امضای « شیفتهــ๛ » دارن، امضاش رو حذف نکنید، اگر دوست داشتید لینک رو پاک کنید، اما امضا بمونه 🙏🏻

نوشته هایم دقیقا از کجا می آیند؟ نوشته هایم دقیقا از جایی می آید ته ته قلبم ؛ آن پایین یک توپ دارم، یک توپ فشرده پر از کلمات بیان نشده؛ پر از احساسات قورت داده شده؛ پر از خنده های بلند، یک توپ بزرگ پر از کلمات که آن پایین برای خودش قل می خورد، هر قلی که می خورد من برایتان... نه برای خودم؟.. نه! نمی دانم برای چه کسی، ولی هر بار که قِل می خورد؛ کلمات بر روانم جاری می شوند و به ترتیب از بین عصاب به دستانم و از دستانم به قلم و از قلم به به کاغذ منتقل می شوند و من می‌نویسم و می نویسم و می‌نویسم و می نویسم؛ هر آن چیزی را که ارزشش بسیار بیشتر از آن است که لق لق ی زبانم شود ... ๛شیفتهــ

فرسوده‌ام می‌کند این لبالب بودن از ناگفتنی‌ها..

📓انسان در قرآن 🖊 مرتضی مطهری

عشق در میان روزمره ترین کارها رسوخ می کند؛ می سوزاند، می کشاند، رنج می‌دهد، از کارمی اندازد، خم می کند، عشق... عشق، عشق تماما بی تابیست و سوختن و سوزانیدن. واما شوق، شوق انسان را به ورای روزمرگی می‌کشاند، به ورای تپش، به ورای سوختن. شوق، شوق بی تابی را به فرار تبدیل می کند، شوق تماما جان را به تکاپو می اندازد؛ شوق، همان لحظه ای‌ست که عشق بیدار می شود. شوق عشقِ بیناست، عشق عاقل است، شوق همان عشق در جریان است،عشق در حال فرار به سمت معشوق ๛شیفتهــ