من دلم پیشِ غریبی ست که نامش وتن است و پی تک تک جان های غریب یمن است من دلم پیش هر آن کس که تنش در خطر است وز پی تک تک جان های غریب از وطن است کودک و طفل و مریض و عجمی و عربی نامشان انسان است و درست است که نام وطنم ایران است و تنم ایران است اینکه نام وطنم ایران است نه فقط لق لقه ی بر دهن و دندان است وتنم ایران است و سرشتم به غم هر نوع بشر انسان است کار انسان نبود جز ز کل بر چیدن، وتنم ایران است وطن من ز تن هر گل برچیده ز ظلم حیران است ๛شیفتهــ

این شعر و هم دوست دارم👩🏻‍🦯

قسمت اول: تراوشاتی از میان مشاهده ی کلاغ ها... «کلاغ‌ها عاشق نمی‌شوند!» کلاغ‌ها عاشق نمی‌شوند. کلاغ‌ها در تبِ هیچ یاری نمی‌سوزند. اصلاً حوصله ندارند از کلاغی به کلاغی بروند و پر بزنند، جلوی هر کلاغی بنشینند و برای هر کلاغی دلبری کنند و در هجرِ کلاغِ رفته بسوزند. کلاغ‌ها به مدت یک سال یا بیشتر، بدون هیچ عشقی و سوز و گدازی، یکدیگر را می‌شناسند. کلاغ نر سعی می‌کند خودش را ثابت کند که توانایی تأمین غذا، محبت و مراقبت از کلاغ ماده را دارد و برای کلاغی که عاشقش هم نیست، حتی غذا می‌برد و بعد از مدتی طولانی، هر دو تصمیم می‌گیرند که حالا وقت آن است که کمی هم محبت خرجِ هم کنند. بعد پرهای هم را تمیز می‌کنند و کنار هم راه می‌روند، دیگر کلاغ‌ها را تحویل نمی‌گیرند. بعد هم لانه می‌سازند و جوجه می‌کنند و دو کلاغ در کنار هم آن‌قدر زندگی می‌کنند که عمرِ یکی سر آید و بعد از سر آمدنِ عمرِ کلاغ، کلاغِ دیگر در سوگش می‌ماند، کنار جسدِ کلاغش قارقار می‌کند و مدتی منزوی و افسرده می‌شود و بعد اگر عمری باشد دوباره جفت می‌گیرند. کلاغ‌ها عاشق نیستند. کلاغ‌ها در غمِ یاری شعر نمی‌گویند، کلاغ‌ها تمام عمر مسئول‌اند؛ کلاغ‌ها عاشق نمی‌شوند.

#قسمت_دوم #عاشق_های_عاقل_عامل «وقت نماز است؛ برخیزیم» داشتم فکر می‌کردم در این سریالِ «شیفته»، حرف‌های خوب خوبِ واعظانه بزنم؛ از آن فریادهای سرِ منبر که: «آهای آدم‌ها! از خدا بترسید و...» ناگهان توی سرم کوبید. (صدای درونم را می گوییم ) و گفت: «گل به سرت، شیفته!» بعد، شعر حافظ را برایم زمزمه کرد : «دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی / من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم.» پس نتیجه گرفتم از این حرف‌ها نزنم و باز هم مشاهده کنم و مشاهداتم را بنویسم. در ابتدا توضیح خواهم داد «عاشقِ عاقلِ عامل» چه کسی‌ست، بعد خواهم گفت که ... یک اعتراف مهم: شیفته قصد جسارت به ساحت مقدس واعظین را نداشته و ندارد و صرفاً مشاهدات و عقاید خود را بیان می‌کند. همچنین، شیفته اکیداً تأکید می‌کند که به هیچ وجه «عاشقِ عاقلِ عامل» نبوده و نیست؛ او صرفاً مشاهده‌گر زندگی آن‌ها و حسرت‌خورنده، بوده و هست. (این هشتگ به درخواست مخاطبین «شیفته» نوشته می‌شود.) ๛شیفتهــ

https://old.monibapp.ir/ #معرفی

پاسخ به یک ناشناس ملحد! #قمست_اول #دفاعیه_یک_ترسو ! «فقط ترسو ها می توانند منتظر منجی باشند» «ترسو ها خدا را ساخته اند تا به آن تکیه کنند.» «فقط احمق ها می توانند باور کنند که خوردن عسل با خربازه باعث مرگ خواهد شد.» «فقط یک کودک است که می تواند بپذیرد، یک بار مصرف مواد مخدر باعث اعتیاد خواهد شد.» به مثال های بالا دقت کنید. در تمام این مثال ها گوینده در تلاش است با تحقیر طرف مقابل، او را وادار کند دست از تصمیم خود برداشته، و مطابق با خواسته دیگری پیش برود. در این نوع مغالطه گری اعتماد به نفس، خودباوری و ریشه باور شما هدف قرار می‌گیرد و به طور ناخودآگاه تلاش می‌کنید، یا از باور خود دست بکشید یا در لحظه از آن دفاع کنید البته یک دفاع با اعتماد به نفس آسیب دیده و بدون منبعی که از نظر شخص مقابل مورد اعتماد باشد! پس در ابتدا بگویم ترسو بودن در این پیام صرفا نوعی مغالطه با نام علمی (Poisoning the Well) یا مسموم کردن چاه است که احتمالا در کتب دبیرستان با آن آشنا شده باشید ... خلاصه که اگر جایی بهتون برچسب احساسی زدن، به جای تلاش برای قانع کردن که :« نه داداش تو گوش بده.» شمام بگید دقیقا اصلا این برچسب برای منه! اصلا من ترسو به دنیا اومدم حالا اگه تموم شد؛ بیا پایین منطقی بحث کنیم! به زودی به عنوان یک ترسو، توضیح میدم چرا منجی و خدا خوبه! ๛شیفتهــ

محبوب من اگر تو را جویم برایت خواهم گفت... از ترس هایم..

«از انسان ها بت نسازید» باید به این باور برسیم که انسان ها با هر درجه کمالی می توانند خطا کار باشند،منحرف شوند یا حتی تغییر عقیده بدهند . اگر قرار است باور های خودمان را بر بت های انسانی بنا کنیم و نه بر قواعد عقلی و منطقی پایان کارمان چیزی جز پوچی نیست   ๛شیفتهـ

یکم سوال بپرسم؟ بدون جواب چرا پیامبران کتاب دارن؟ چرا پیامبران بزرگ تر کتاب آسمانی دارن؟ چرا خدا به قلم قسم می خوره؟ راستی چجوری قلب یک انسان فتح میشه؟ همین دیگه

📓عدل الهی 🖊مرتضی مطهری

فیلم و سریال و کتاب مگه صدای خودمونه؟ « آشغال های دیجیتال خیلی بدن !» ولی بد تر از اون فرهیختگانی هستند که فکر می‌کنند هرچه فیلم بیشتری دیده باشند و نقل قول های بیشتری از متفکران بلد باشند فرهیخته ترند ... فرهیختگی آلوده انسان هِ».