سال‌هاست نیروهای دشمن در سراسر منطقه پخش شده‌اند و هر لحظه خطر را به ما گوشزد می‌کنند؛ امروز با تجربه‌ی جنگ ۱۲ روزه و تجمع کم‌سابقه‌ی ناوهای آمریکایی در منطقه این خطر جدی‌تر می‌شود. معلوم نیست لحظه‌ی انفجار چه زمانی باشد و چگونه باشد و شدت‌ش چقدر باشد. چیزی که مهم است این است که ما با وجود تمام این خطرات، به یک همگرایی منطقه‌ای دعوت می‌شویم تا از گزند حوادث مصون باشیم. این همگرایی که با محوریت کشورهایی چون ترکیه و عربستان رقم می‌خورد، در شرایط غیرعادی جهان، راه‌حل‌های عادی برای حل مسائل و قدرتمند شدن، پیش‌پای‌مان قرار می‌دهد. علیرضا شفاه می‌گوید که چنین دعوتی تنها تسکینی برای فراموش کردن آینده‌ی پرمخاطره‌ است و نقش پلیس خوب را در مقابل تهدیدهای وجودی بازی می‌کند. هر چه سریع‌تر با کنار زدن این دعوت باید فراخوان دیگری را طرح کرد و آن هم فراخواندن جامعه به آمادگی برای جنگ است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

اپوزیسیون سردرگم امروز ایران حتی در لایه‌ی اپوزیسیون‌ش هم مایه‌ی شگفتی جهان است. با وجود تمام سرگذشتی که بر عراق و افغانستان و لیبی رفت، هنوز و به همین راحتی و همینقدر نامسئولانه اپوزیسیون از آمریکا توقع حمله نظامی به کشور خودش را دارد. خواسته‌‌های ناباورانه‌ای که اپوزیسیون ایران دارد، از یک سو همه را متحیر می‌کند و از سوی دیگر نشان‌دهنده‌ی چیزی درباره خود جمهوری اسلامی ایران است. جمهوری اسلامی با درانداختن طرحی عمیقاً سیاسی در صحنه‌ی جهانی، همه را مجاب می‌کند که در نسبت با ایران اعلام موضع کنند. ایران امروز موضوع قضاوت نیست بلکه در مرکز قضاوت گرفته و جهت‌دهنده به هر نوع داوری درباره‌ی صحنه‌ی جهانی است. چنین وضعیتی ناخواسته هر افق و آینده‌ای را مبهم کرده است. این خواسته‌های عجیب اپوزیسیون تنها ناشی از فراموشی زودهنگام سرنوشت کشورهایی چون لیبی یا نارضایتی حاد از جمهوری اسلامی نیست؛ این که ابرِ حوادث، وضوح سرنوشت و آینده را مخدوش کرده، عاملیتی جدی در تکوین عشق یا نفرت نسبت به جمهوری اسلامی دارد. البته ابرِ حوادث را نمی‌توان به راحتی کنار زد و آینده را دید. تنها نیرویی می‌تواند آینده را از آن خود کند که با ایمانی محکم، تصمیماتی بزرگ بگیرد و در میدانی قمارگونه به استقبال سرنوشت برود. عامل تعیین‌کننده، وجود جامعه‌ای بزرگ است که هم به سمت و سویی حرکت کند و هم تا آخر مسیر کم نیاورد. 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com

این ما هستیم سیدمحمود طالقانی - ۵ مرداد ۱۳۵۸ اولین نماز جمعه تهران پس از انقلاب «یا همه‌ی ما باید بمیریم، یا استعمار را در تمام دنیا دفن خواهیم کرد. زن و مرد ما، کوچک و بزرگ ما سپاه اسلام‌اند و پاسدار اسلام‌اند.» 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com

در یکی از تعیین‌کننده‌ترین شرایط جمهوری اسلامی، بی‌شک باید از آغاز راه جمهوری اسلامی سخن گفت؛ وقتی مرحوم طالقانی از این می‌گوید که بیش از آن که حس و شعور و فکر و ذهن خود را به بزرگی و قدرت دشمن مشغول کنیم، باید خودمان را بسازیم و صف‌هایمان را منظم کنیم، ما با نوعی کوچک‌نمایی دشمن مواجه نیستیم. دشمن ایران بسیار بزرگ است چنان که خود ایران. دشمن سلاح‌هایی دارد که ما سال‌ها از آن عقبیم. سخن درباره‌ی این است که چه چیزی حقیقتاً دشمن را می‌ترساند و در صحنه‌ی نبرد خُرد می‌کند؟ آن چیز نه تانک و موشک که آن جماعتی است که همچون یک تن واحد پشت تانک می‌نشیند و پشت موشک می‌ایستد؛ دشمن دقیقاً از همین می‌ترسد که «منِ ضعیف، منِ پیرمرد، منِ مریض» مسلسل به دست می‌گیرد و پشت تانک می‌نشیند. چنین نیرویی جز در مقابل ایمانی قوی‌تر، به زانو در نمی‌آید. چنین نیرویی به نحوی متشکل شده که مرعوب B2 و F-35 و گنبد آهنین و فلاخن داوود نمی‌شود حتی اگر موشک‌هایش یک دهم دشمن قدرت داشته باشد. 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com