آن بخش هایی که من از کتاب خواندم، خیلی نکات جالبی از نقش ایرانیان در تحولات تاریخی بیان کرده است. پیش از این در کتب دیگر هم، برخی موارد به چشمم خورده بود. ولی بنظرم پشتوانه برخی از این مباحث، به اثبات رسیدن این پیشفرض است که: «ایرانیان ملت ویژه ای هستند و به لحاظ های مختلف، امتیازاتی دارند» استادی همین چند وقت قبل در جمعی ، بهمان متذکر شد، حک شدن چنین پیشفرضی در ذهن ما، به نفع خودمان نیست. مثال زدند: ما شعار میدهیم و بعضاً معتقدیم ؛ هنر نزد ایرانیان است و بس... این تفکر خیلی جاها موانعی برای تبادل با هنر باقی ملت ها ایجاد کرده است. خصوصا در عرصه ادبیات! این پیش فرض باعث شده در محدوده جهان بینی مردم خودمان فعالیت داشته باشیم، لذا ما بین نویسندگان مان تقریبا یک نویسنده ی ادبیات داستانی در سطح بین المللی نداریم. استادم می‌گفتند شاید بتوان هوشنگ گلشیری را که نویسندگان متعهد ماهم نیست، کسی بدانیم که تلاش کرد کارهای فرا فرهنگی و در سطح جهانی داشته باشد. اما قطعا ایشان هم نتوانسته در ادبیات جهان مطرح باشد. یک بخشی بر میگردد به فقر دانشی که در مورد فرم داریم. یک بخشی هم بر میگردد به پیش فرض های غلطی مثل این. خود بی‌نیاز پنداری این پیشفرض که کاملا مشخص است و احتیاجی به توضیح ندارد. اما فرم! وما ادراک فرم...! چند تا فیلم ایرانی سراغ دارید که مخاطب حهانی داشته باشد؟ هست ولی خیلی کم. چند کتاب از ادبیات معاصر ایران می شناسید که طرفدار غربی داشته باشد؟ تقریبا هیچ. از آن طرف چند تا کتاب، فیلم یا... غربی یا آسیای شرقی میشناسید که کلی در ایران طرفدار دارد.؟....🤦🤦🤦 ادامه👇👇

در مبحث کهن الگوهای جهانی اشاره میشود. که قطعا یکی از روش هایی که شرایط جهانی شدن را فراهم میکند، استفاده از کهن الگو هاست. بچه های ما طرفدار هری پاتر می‌شوند ، چون ویژگی های کهن الگوی قهرمان در بین همه ی مرد دنیا اشتراکاتی دارد و هری پاتر آنها را داراست. ولی ما قهرمان داستان ها و فیلم هامان را در حد ویژگی های مورد علاقه خود مان از قهرمان، ارایه می دهیم، طوری که جهان درکش نمیکند. کهن الگوی قهرمان ویژگی هایی دارد که همه مردم دنیا درکش میکنند، برای رسیدن به این ویژگی ها اشتباهاتی کرده است که مواجهه با آنها، باعث شده به ویژگی های بارز قهرمانانه اش برسد. توی فیلم ها و در کتابهاشان، این قهرمان ها را به چالش های مختلفی که در آن خطا کرده ‌اند تا بزرگ شوند را نشان می‌دهند! نشان دادن خطای شخصیت را عامل خدشه دار شدن وجهه شخصیت نمی دانند!! قهرمان آنها جهانی میشود. تبدیل میشود به قهرمان بچه های ما. چرا چون قابل فهم است! چون ویژگی های انسانی اش دست نیافتنی نیست. چون ‌مبرا از خطا نیست. فرض کنید بخواهند از قهرمان مردم ایران، حاج قاسم سلیمانی، فیلم بسازند. کارگردان اصلا جرات می‌کند که گوشه ای از خطای تحلیل یا عملکرد ایشان را نشان دهد ؟! تا مسیر قهرمانی اش را بدرستی ترسیم کند؟ ما قهرمان نمیسازیم در فیلم ها و کتاب هامان! ما آدمهای خیلی بزرگ و دست نیافتنی، مبرا از خطا می‌سازیم . درست که قهرمانانی که غربی ها می سازند ، متاسفانه از نظر اخلاقی ‌سفید نیستند. بسیاری ویژگی های نفسانی دیگری به آن میچسبانند و به خورد مردم دنیا میدهند. نکته هم همین است که آنها عقاید خودشان و تلقی شان از قهرمان را جوری مناسب با ادبیات جهانی میسازند که مردم دنیا بپسندند و طرفدارش شوند. البته خیلی فقیر هم ‌نیستیم. فیلم هایی داریم مثل «هناس» که خیلی در اقلیت اند و هنوز با قله های جهانی خیلی خیلی خیلی خیلی فاصله دارند. اما توانسته اند از الگوی درستی پیروی کند. فیلم را ببینید و قهرمان را شهره پیرانی تصور کنید. و ببینید چقدر با آن همذات پنداری میکنید. و چقدر این قهرمان واقعی را میفهمید و. دوستش دارید! میبینید که چطور در کشمکش با خطاهایش ، بالاخره به ویژگی قهرمانانه اش دست پیدا می‌کند. این کتاب بهانه شد که سر این بحث مهم را اینجا باز کنم. #ایران #قهرمان #کهن_الگو #حرف_جهانی #هناس #کتاب #مرور_نویسی برخی مباحث به نقل از استاد جوان آراسته است. @banoo_nevesht

برای دل ها حیدری عیدتون مبارک❤️ #حیدر @banoo_nevesht

دیدی که چه بی رنگ و ریا بود زمستان ؟ مظلوم ترین فصل خدا بود زمستان دیدیم فقط سردی او را و ندیدیم از هر چه دو رنگی است رها بود زمستان... #حدیث . @banoo_nevesht

به هر حال اونی که واضحه اینه که هیچوقت چیزی از ارزش های ما کم نمیشه... 🥴🥴 #فوتبال #ایران_قطر 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 عیدتون مبارک بابا