از مدرسه‌مهارت‌آموزی‌مبنا

. سلام بر ماهِ حسین. . #محرم۴۰۴ @banoo_nevesht

#دوراهی #در_سکوت_شب

مبحث‌ نویسندگی‌مان رسیده بود به دوراهی. دوراهی یعنی شخصیت داستان بیفتد توی میدان انتخاب. همانجایی که خیلی نزدیک است بیفتد توی بیراهه. همانجایی که هی در کلنجار است باخودش. راست و درست توی ذهنش شفاف و واضح نیست. و واقعیت را یا مه گرفته یا غبار. آدم نمی‌داند چه کند؟ هر طرف نگاه می‌کند، تردید است و دودلی. و نتیجه‌ی انتخابش بناست دنیایش را عوض کند. بدترینِ موقعیت‌های داستانی از نظر من دوراهیست. آدم‌ها توی دوراهی می‌فهمند که چقدر می‌ارزند. سرو ته‌شان چقدر بار گرفته و وزن دارد. می‌بیند که برای همچین روزی چقدر حقیرند یا چقدر قوی. استاد کنار درس دوراهی، یک ضمیمه فرستاد. توی ضمیمه گفت: در کل تاریخ یک دوراهی‌ خیلی بزرگ هست، که سرنوشت‌ میلیون‌ها آدم را بعد از عوض کرد. دو راهی‌ای که توی یک مکان و زمان خاص شروع شد و تا آخر دنیا ادامه دارد. دوراهی کربلا. دوراهی ذلت یا مرگ. دوراهی با حسین ماندن یا نماندن... این دوراهی بزرگترین و دراماتیک‌ترینِ سرتاسر تاریخ است. نیست شیعه‌ای، نیست مسلمانی.دحتی نیست آزاده‌ای از هیچ زمان و مکانی که توی دل این دو راهی گیر نکند. دوراهی‌ای بزرگ به وسعت عالم. آنقدر که آبروی آدم‌هایی که بیراهه را انتخاب کردند، برای صد‌ها سال و برای همیشه رفت که رفت. آنقدر بزرگ که آبرودارانش تا ابد شهره‌ی آفاق شدند. ما هر لحظه و خصوصا توی این روزهای آخرالزمانی در وسط این دوراهی هستیم. و ما سرنوشت بی‌آبروها را می‌دانیم. و لذت با آبرو بودن را به دیگران دیده‌ایم. هربار هربار می‌گوییم حسین... هربار می‌گوییم ذلت هرگز... هربار می‌گوییم محیای محیا محمد و آل محمد... و چشم به راه در مانده‌ایم که او هم قبول‌مان کند. که توی سیاهیِ شب ازمان امیدش را قطع نکند. تا این انتخاب فقط روی نوک زبانمان باقی نماند و لباس بشود و تن‌مان را بپوشاند و عاقبت بخیر‌مان کند. و اگر عاقبت‌بخیر بشویم، زحمت این عاقبت‌بخیری را حسین‌مان کشیده است. سال‌های سال است که زحمت‌ همه‌مان را او می‌کشد. آزاده جان رباط‌جزی همان روز، وقتی که دوراهیِ نویسندگی را یاد گرفتیم. برایم این قطعه را فرستاد. قطعه‌ی انتخاب را. ❤️ مردی هنوز چشم به راه جواب ماست، یک کربلا مقابل هر انتخاب ماست... باعشق اوست هرکه به جایی رسیده است، خیلی حسین زحمت مارا کشیده است.... 💔❤️‍🩹 #انتخاب #دوراهی @soffehh 🌱| صُفِّه

زن‌ها لکه‌گیری را خوب بلدند. بلدند دودِ پرده و کاشی و دیوار بگیرند. بلدند چربی‌ها را پاک کنند، از همه جا و از ریشه. زن هرجا باشد، کثیفی و لک و زباله، آنجا ماندگار نیست. زن‌ها اما برای زدودن خودشان از لک، هرجایی ندارند که بروند. این کار را هر کسی بلد نیست. روح‌شان، هرجا رفته از چیزی اشباع شده و حالا فقط و فقط یک جا دارند برای خالی شدن. یک آغوش دارند برای پناه گرفتن. توی زوصه‌ها و حسینه‌ها... برخی زن‌ها توی روضه‌ها و حسینیه‌ها از غبار کم می‌شوند. اینکه بروند آنجا، بنشینند یک گوشه‌ای، چادر بکشند روی سرشان، هنوز آقا شروع نکرده تا دعای آخر مجلس و حتی بعد از آن هِق بزنند. این آورندگانِ پاکی و زلالی به خانه‌ها، اینطور بلدند خودشان را بشویند از هرچه جِرم و دوده که روحشان را گرفته... اینطور یاد گرفته‌اند... اینطور به بچه‌هاشان‌ هم یاد می‌دهند... اینطور نسل به نسل حسینه‌ها پر می‌شود و اینطور زنانِ پناه گرفته زیر چادر تکثیر می‌شوند. روایتِ در عکس از زهرا کاردانی از کتابِ رستخیز @soffehh 🌱| صُفِّه

این مدت جای خالی شما روی این صندلی، مثل خوره‌ افتاده بود به جان قفسه‌ی سینه و گوشه‌ی قلبم را می‌جوید. هی یادم می‌افتاد دورانِ گُنده‌نمایی آن ویروس ملعون را. آن روزهایی که حسینه خالی بود و شما یکّه و تنها روی این صندلی می‌نشستید و جایِ باقی را پر می‌کردید. خدا می‌داند که اگر چه آن‌شب‌ها شور نبود توی این حسینیه، ولی وجود سرسبز شما، برای همه‌مان بس بود. این چند شب، حسینه پر و بود، ولی جای شما خالی.. و هیچکس و حتی شور این جمعیت، جای خالیِ سبز شمارا پر نمی‌کرد. دردتان به جانم! سرتان سلامت. بمانید برایمان. روضه‌ی حسینه‌‌ی امام بدون شما، روضه‌ی باز است. ما تاب این روضه‌ها را نداشتیم و نداریم! #قوت‌قلب‌ایران #عُمرم‌رویِ‌عُمرَت @soffehh 🌱| صُفِّه