میگن تنها بديش اینه هروقت کسی مریض شد میاد شیراز و یه مدت میان رو سرت

امروز بعد غروب تیپ میزنم برای هیچکس، دفتر خاطراتم رو می‌گیرم تو دستم و میرم سمت خونه‌ی بی‌بی اینا.

خانواده اصرار دارند که هرروز حداقل ده دقیقه هم شده برم پیش بی‌بی و باباجی(مادربزرگ و پدربزرگ پدریم) بشینم، یه لیوان چایی بخورم و بعد برگردم خونه.

منم راستش موافقم. اصلا غافل بودم ازشون، خوب شد که یادم آوردن. میخوام ازشون درمورد خاطراتشون بپرسم. هرچی که بود. هرروز میرم یکمش‌ رو میپرسم و مینویسم. صداشون رو هم ضبط میکنم. مگه انسان چند بهار دیگه زنده‌ست؟

امیدوارم فقط همکاری‌ کنن و مهمون نداشته باشن اون موقع از شانس من. چون الان همه‌ی بچه‌های فامیل برگشتن بندر یا مشهد و خلاصه که روستا خالیه‌.

هولی شت الان یادم اومد امروز دوست صمیمیم‌ از دبستانه یادم نره براش تبریک بنویسم✅️✅️✅️✅️

وقتشه یکم به خودم برسم💆🏻‍♀️💆🏻‍♀️ self care

الان اومدم. ولی بابام اینا هستن و روم نمیشه چیزی بپرسم😂

قلیون چاق میکُنُم‌ میدُم به دستُش~ باباجی می‌خواند:

https://abzarek.ir/service-p/msg/4252151 یکم بیاید صحبت کنیم. دیگه دارم حس می‌کنم دارم با روحی چیزی صحبت میکنم

تاحالا شهد بهشتی ننوشیدم و فکر نکنم هم در آینده بنوشم. ولی مزه‌ش باید یه چیزی شبیه شربت‌ توت‌فرنگی خونگی باشه

ولی در کل توت‌فرنگی من رو یاد آهنگ summer wine لانا دل ری میندازه: Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring My summer wine is really made from all these things