🔘 بخش 2 از 2
🔹 این نوع روایت و دیدگاه از جهات متعددی مورد ایراد و دقتنظر است که مبحث مفصل خود را میطلبد و در این مقال شاید گنجایش پرداخت به آن نباشد، اما در مقابل روایت مستندتری نیز از وضعیت نهاد علم در ایران وجود دارد و معتقد است اساساً شکل سنتی مراکز آموزشی در عین نقاط ضعفهایی که داشت، پاسخگو مسائل و نیازهای زمانه بوده است و اینگونه نیست که تنها مسیر توسعه و پیشرفت جامعه از طریق نهاد مدرنی مثل دانشگاه باشد، آنهم نهادی که از جهت مبنا و اغراض، ذاتاً با تفکر جامعه ایرانی که آمیخته با مذهب است، سرناسازگاری دارد.
🔹دکتر #موسی_حقانی از جمله این افراد است که روایت دیگری نسبت به وضعیت نهاد علم در ایران دارد. او در مصاحبهای که با همین موضوع ایراد کرده میگوید: «جریانی تقریباً از اوایل قاجاریه در کشور ما آمد که راه رشد و شکوفایی ایران را تبعیت از #فرهنگ_غربی میدانست، همان در مؤسسات آموزشی ما رسوخ و نفوذ کرد و همهی دستاوردهای گذشته را با نفرت کنار گذاشت و سپس بنای جدیدی را گذاشت که این بنای جدید مبانی آن غربی است.
🔹به همین جهت اگر شما بهترین مهندسین را هم تربیت کنید -البته این را من عرض میکنم و شاید هم آنها به همهی تعهدات خود نرسیدند- این افراد در یک نظام فرهنگی آموزش میبینند که آن نظام فرهنگی با #نظام_فرهنگی ما بیگانه است. هنگامی که وارد عرصهی #علوم_انسانی و غیره میشویم بهمراتب وضع بدتر میشود و افرادی کاملاً غربزده بیرون میآیند که کاملاً سمتوسوی فرهنگی کشور را تدوین و تعیین میکنند و همین تفکر به سینمای ایران میآید و در بخشهای دیگر نیز خود را نشان میدهد.»
🔹 حقانی همچنین مسیر برونرفت این مشکل را اینگونه توضیح میدهد: «ما به جای برخوردهای شکلی و صوری با مقولة فرهنگ در کشورمان، باید روی مبانی تأکید کنیم و اصلاح مشکلاتی که ما در حوزهی مبانی داریم. باید به سمت تعامل و تلاش جدی فکری برویم. برای تعریف نظام تعلیم و تربیت خود، بر اساس مبانی ایرانی، اسلامی برویم...
🔹 اگر با این مبنا که از تجربیات دیگران استفاده کنیم و به بسترهای فرهنگی خود و زمینههایی که داریم و ذخایری که در کشور از جهت فرهنگی وجود دارد، توجه کنیم و سعی کنیم با استفاده از تجربیات جدید بشری، نظام آموزشی خود را دچار یک تغییر اساسی محتوایی و روشی کنیم، میتوان تحولات مهمی را ایجاد کرد و #سیستم_آموزشی بومی را تأسیس کنیم. در برخی از زمینهها شامل رکود هستیم؛ یعنی هیچ نوآوری را مشاهده نمیکنیم و لازمهاش این است که هم در روشها و هم در مبانی با تکیه بر همان مبانی دینی اسلامی دست به نوآوری بزنیم.» این نوع روایت دوم، از سرآغاز با روایت غربیزده اول متفاوت است و همین مبنا در تحلیل تاریخ مؤثر باشد.
بخشی از گزارش مقاله خودم در شماره 43 نشریه دیدهبان اندیشه
⚜️ @Taammolat74