🔹 آیا دعای روز عرفه را به تو نیاموزم؟ 🔹 شیخ صدوق با سند صحیح روایت کرده است که معاویة بن عمّار از امام صادق علیه‌السلام نقل می‌کند که فرمود: رسول خدا صلی‌الله علیه و آله به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمود: «آیا دعای روز عرفه را به تو نیاموزم؟ این دعای پیامبرانی است که پیش از من بوده‌اند.» علی علیه‌السلام عرض کرد: «بفرمایید ای رسول خدا.» حضرت فرمود: بگو: «لا إله إلّا الله‏ وحده‏ لا شريك له،‏ له الملك وله الحمد، يحيي ويميت‏ ويميت ويحيي وهو حيٌّ لا يموت، بيده الخير وهو على‏ كلِّ شي‏ءٍ قديرٌ، اللهمَّ لك الحمد، أنت كما تقول وخير ما يقول القائلون، اللهمَّ لك صلاتي وديني ومحياي ومماتي، ولك تراثي وبك حولي ومنك قوّتي، اللهمَّ إنِّي أعوذ بك من الفقر ومن وسواس الصّدر ومن شتات الأمر ومن عذاب النار ومن عذاب القبر، اللهمَّ إنِّي أسألك من خير ما تأتي به الرياح، وأعوذ بك من شرِّ ما تأتي به الرياح، وأسألك خير الليل وخير النهار». «لا إله إلا الله، یگانه است و شریکی ندارد، فرمانروایی از آنِ اوست و ستایش شایسته او. زنده می‌کند و می‌میراند و می‌میراند و زنده می‌کند، و او زنده‌ای است که نمی‌میرد. هر خیری به دست اوست و او بر هر چیزی توانمند است. بار الها، سپاس، ویژه‌ی توست؛ تو همان‌گونه‌ای که خود گفته‌ای و بهترینِ آنچه گویندگان گفته‌اند. پروردگارا، نماز من، دین من، زندگی و مرگم و آنچه در مِلک من است، از آن توست. به وسیله توست گردش و حرکت من و نیروی من از جانب توست. خدایا، از فقر، از وسوسه‌ی سینه، از پراکندگی کار و آشفتگی امور، از عذاب دوزخ و از عذاب قبر به تو پناه می‌برم. پروردگارا، از تو درخواست می‌کنم از بهترین آنچه بادها بر آن می‌وزد، و به تو پناه می‌برم از بدترین آنچه بادها بر آن می‌وزد [کنایه از همه‌چیز]. و از تو خواهانم بهترینِ شب و بهترینِ روز را.» 📚 الصدوق، محمد بن علي بن الحسين، من لا يحضره الفقيه، ج٢، ص٥٤٢: كتاب الحج، دعاء الموقف. @tavanerejal

💢لباس احرام؛ ترک دنیا به مثابه مقصد شریعت ✍️مصطفی قناعتگر می‌توان «ترک دنیا» را یکی از مقاصد بنیادین شریعت اسلامی دانست. این مفهوم به معنای دوری از وابستگی‌های مادی، توجه به معنویت و آماده شدن برای زندگی اخروی است (مترادف زهد). این مقصد در عبادات مختلف، از جمله حج، به اشکال گوناگون نمود پیدا می‌کند. حج، فرصتی بی‌نظیر برای تمرین «ترک دنیا» و تجربه زندگی‌ای ساده و معنوی است. در روایات امامیه، به علل و فلسفه تشریع حج اشاره شده است که شامل بزرگداشت خداوند، تطهیر از گناهان سلامتی جسم و افزایش روزی، رونق اقتصادی و تبادل فرهنگی می‌شود. اما در میان این اهداف، مفهوم «ترک دنیا» به عنوان یکی از مقاصد اصلی شریعت، جایگاه ویژه‌ای دارد و به دو شکل عمده «ریاضت» و «نفی تلذذ و تجمل» در مناسک حج تجلی می‌یابد. 📝 متن یادداشت: http://ijtihadnet.ir/?p=78330 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

🔻امام هادی، فرهیخته‌ای در دوران وحشی‌گریِ وایکینگی ✍مصطفی قناعتگر روزنامه شهرآرا، ۲۵ دی ۱۴۰۲ وایکینگ‌ها یا همان غارتگران دریایی، در جنوب اسکاندیناوی زندگی می‌کردند و برای گذران زندگی به سرزمین‌های مجاور هجوم می‌بردند؛ از سال ۷۰۰ تا ۱۱۰۰ میلادی. تولد غارت وایکینگی که در رسانه‌های عصر ما سعی در تحریف و تطهیر آن است، همزمان بود با تولدِ فرهیختگیِ اسلامی با ولادت امام صادق. اما امام علی النقی ملقّب به هادی از نوادگان امام صادق، در اوج بربریت و شورش  وایکینگ‌ها به سراسر اروپا به دنیا آمدند. این شخصیت فرهنگی و ادامه جریان فرهیختگی و علم و اخلاق، در شهر پادگانی و تازه‌تاسیس سامرا حبس خانگی بود. برای همین هم هست که سخنان اندکی از ایشان به ما رسیده است؛ مثلا در کتاب «الکافی» که مهم‌ترین کتاب حدیثی ما هست، ۱۲۴۷۱ سندِ روایی به امام صادق علیه السلام منتهی می‌شود و حال آنکه تنها ۱۶۳ سند روایی به امام هادی علیه السلام منتهی شده است. طبیعی است بزرگی که اجازه دیدار با پیروان خود را ندارد و در یک شهر نظامی تحت نظر حکومت ستمگر است، نمی‌تواند سخنان زیادی را به دوستانش منتقل کند. امام هادی هفته‌ای یک بار باید نزد دستگاه خلافت اعلام حضور می‌کرد و ‏شیعیان در این فرصت کوتاه در دو طرف مسیر می‌ایستادند تا حضرت را ملاقات کنند. ایشان می‌گفت: « ‏به من حتی اشاره هم نکنید؛ چون شناسایی می‌شوید و برایتان مشکل ایجاد می‌شود». اما مفهوم «برکت» اینجا خود را نمایان می‌کند. در میان آن روایات اندک از امامِ هادی که از لابلای ملاقات‌های محدود ایشان با شیعیان درز کرده، چند روایت کلیدی داریم که فرهنگ‌ساز، هویتی و ‏ماندگار شدند. شاید گل سرسبد این روایات، روایتی معروف به «زیارت جامعه کبیره» باشد. این زیارت، در کتب روایی قدیمی مانند «من لا یحضره الفقیه»، «عیون اخبار الرضا» و «تهذیب الاحکام» نقل شده است. جامعه‌بودنش به دلیل این است که جامعیت دارد و زیارت‌نامه‌ای برای تمام امامان است و به امام خاصی مربوط نمی‌شود. کبیره‌نامیدنش نیز به این دلیل است که در میان سایر زیارات جامعه، مفصل‌تر و بزرگ‌تر است. این متن از یک بخش مقدماتی کوتاه و بدنه اصلی زیارت‌نامه تشکیل شده است. موسى بن عمران‏ نخعى می‌گوید از حضرت هادى علیه السّلام درخواست نمودم كه زیارتى کامل به من بیاموزند تا بتوانم هرکدام از امامان را با آن زیارت كنم. امام نیز این زیارت را به او آموزش دادند. به جرأت می‌توان گفت تقویت و دفاع از اصول «توحید» و «امامت»، هدف اصلی آموزش این متن مقدس است. این زیارت با صد تکبیر آغاز می‌شود و خواننده از همان ابتدا متذکر به اصل توحید می‌شود تا مبادا تبلیغات غالیان درباره جایگاه امامان شیعه سبب تضعیف اصل محوری توحید شود. کل کلمات این زیارت‌نامه حدود ۱۶۸۲ است و اسم «الله»  ۵۷ بار در آن تکرار شده است (به غیر از آن ۱۰۰ الله اکبر ابتدایی). همچنین ضمیرهایی که به خدا برمی‌گردد نیز بیش از ۹۰ مورد است و در مجموع، کل اشاره به خدا و توحید بالغ بر ۲۴۷ بار است. یعنی در واقع نزدیک به یک سوم زیارت‌نامه‌ای که برای تعظیم و تقدیس امامان شیعه است، به اصل توحید می‌پردازد. بنابراین یکی از هدف‌های صدور این زیارت و بیان این مقامات، مبارزه با جریان غلو و این نوع کفرِ در پوششِ دین بوده است. این می‌تواند بطلانی بر این ادعا باشد که زیارت جامعه را غالیان جعل کرده و به امام دهم منسوب کرده‌اند. زیارت دیگر، زیارت ناحیه مقدسه است که خود روضه‌ای مجسّم از فاجعه کربلاست. آری، زیارت ناحیه مقدسه، از امام زمان نیست؛ از امام هادی است. تاریخ روایت اینگونه است: «سال ۲۵۲ از منطقه ناحیه». مقصود از ناحیه، سامراء است؛ چون رفتن به آنجا ممنوع بود به آن ناحیه (کناره) گفتند. این تاریخ مربوط به دوره امامت امام هادی و دو سال پیش از شهادت وی است؛ در نتیجه معنا ندارد زیارت ناحیه مقدسه از امام مهدی باشد. این زیارت‌نامه نیز جای خود را در فرهنگ زیارت شیعی به خوبی باز کرده است. سخنان جالب دیگری نیز از ایشان به ما رسیده است. اینکه حضرت زهرا در خانه خودشان دفن شدند و نه در بقیع؛ یا اینکه زیارت عبدالعظیم حسنی مانند زیارت سید الشهدا علیه السلام پاداش دارد. زیارت غدیریه ایشان نیز جای بحث جداگانه دارد. دومین ابن الرضا، حدود ۴۲ سال بیشتر عمر نکرد؛ گرچه عمر فرهنگیِ او هیچ‌گاه به اتمام نرسیده است. درود خدا بر ایشان، یادشان گرامی. @tavanerejal

... الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ ۚ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ... امروز [با انتخاب جانشین پیامبر] دشمنان بی‌دینتان از نابودی دینتان ناامید شدند؛ بنابراین دیگر از آن‌ها نترسید و فقط از من حساب ببرید. امروز مجموعۀ دینتان را کامل کردم، نعمت ولایت را بر شما تمام ساختم و راضی‌ام از اینکه دینتان اسلام باشد. مائده:۳ #غدیر #ایران 🇮🇷 @tavanerejal

🔻تعقیبات نماز، مناسبِ شرایط جنگی شیخ طوسی به شماری از ستایش‌ها و دعاهای روایی اشاره می‌کند و خواندن آن‌ها را به عنوان تعقیبات نماز نیکو می‌داند. یکی از آن‌ها این عبارت است که پیروزی‌های نظامیِ مسلمانان با فرماندهی پیامبر را تداعی می‌کند: 🤲لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ أَعَزَّ جُنْدَهُ وَ غَلَبَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ فَلَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِير هیچ معبودی جز الله نیست. او یکتاست، یکتاست، یکتاست. او به وعده خود وفا کرد، بنده خود را یاری داد، سپاهش را عزت بخشید و به تنهایی بر تمام احزاب (دشمن) پیروز شد. پس فرمانروایی و ستایش تنها از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. 📚نک: مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏۱، ص ۵۰؛ الكافي، ج‏۴، ص ۴۳۱؛ الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا، ص ۱۱۵. 🇮🇷@tavanerejal

وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا احزاب:۲۲ مسلمانان واقعی تا دشمنانِ همدست را دیدند، گفتند: «این همان است که خدا و رسولش به ما وعده داده بودند و خدا و رسولش هم راست گفته‌اند.» دیدنِ دشمن فقط ایمان و تسلیمشان را بیشتر کرد. 🇮🇷@tavanerejal

نقل‌ است که مامون خودش می‌نشست و مقتل علی و حسین علیهماالسلام را از رو می‌خواند و می‌گریست. آدمی‌زاد چه پیچیده است @tavanerejal

🔔 سلسله وبینارهای بین‌المللی «گفتمان عاشورا و زیارت در آیینه پژوهش» 🔔 👈 اولین نشست با موضوع: «کارکرد جنگ‌ انگاره‌ای در واقعه عاشورا» 👤 سخنران: دکتر احد فرامرز قراملکی (رئیس بنیاد پژوهش‌های اسلامی) 🗓️ زمان: دوشنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۴ ⏰ ساعت ۱۲:۳۰ به وقت تهران 🌐 شرکت در این وبینار برای پژوهشگران رایگان است. 📍 لینک‌ حضور: https://meet.razavi.ir/ch/pil_stu_en 🆔 @motaleat_zyarat

🔻روز محاصره عن ابی‌عبدالله علیه‌السلام: «تاسُوعَاءُ» يَوْمٌ حُوصِرَ فِيهِ الْحُسَيْنُ َ عَلَيْهِ السَّلَام‏ وَ أَصْحَابُهُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ بِكَرْبَلَاءَ وَ اجْتَمَعَ عَلَيْهِ خَيْلُ أَهْلِ الشَّامِ وَ أَنَاخُوا عَلَيْهِ وَ فَرِحَ ابْنُ مَرْجَانَةَ وَ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ بِتَوَافُرِ الْخَيْلِ وَ كَثْرَتِهَا وَ اسْتَضْعَفُوا فِيهِ الْحُسَيْنَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ أَصْحَابَهُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ أَيْقَنُوا أَنْ لَا يَأْتِيَ الْحُسَيْنَ َ عَلَيْهِ السَّلَام‏ نَاصِرٌ وَ لَا يُمِدَّهُ أَهْلُ الْعِرَاقِ. بِأَبِي الْمُسْتَضْعَفُ الْغَرِيب‏. تاسوعاء، روزى است كه حسين و يارانش در كربلاء محاصره شدند، اهل شام در اطراف آنان اجتماع نمودند. ابن‌مرجانه و ابن‌سعد از كثرت لشكر خود خوشحال شدند و حسين و ياران او را در آن روز ضعيف شمردند. آنان يقين كردند كه براى حسين ياورى نخواهد آمد و اهل عراق آن حضرت را امداد نخواهند كرد. پدرم فداى آن حسينى كه ناتوانش دیدند و غريب بود. 📚الکافی، ج۴، ص۱۴۷