مردی ماهیگیر عاشق زنی می‌شود که هر روز در اسکله می‌نشیند، اما هیچ‌وقت به دریا نگاه نمی‌کند. آن‌ها به‌تدریج به یکدیگر عادت می‌کنند. مرد از صیدهایش می‌گوید و زن از چیزهایی که دیگر به یاد نمی‌آورد. زن هیچ‌وقت نمی‌پرسد مرد چه زمانی از صید بازمی‌گردد؛ مرد هم هیچ‌وقت نمی‌پرسد چرا زن از دریا متنفر است. یک روز، زن به او می‌گوید که اگر روزی بازنگشت، قایقش را نسوزاند. مرد دلیلش را می‌پرسد. زن جواب می‌دهد، "چون شاید هنوز جایی برای برگشتن داشته باشم". مرد آن روز حرفش را نمی‌فهمد. چند سال بعد، زن ناپدید می‌شود. مرد تا پایان عمرش به دریا می‌رود، اما دیگر هیچ‌وقت قایقی نمی‌سازد. همان قایق قدیمی‌اش را نگه می‌دارد؛ حتی وقتی دیگر قابل استفاده نیست.

داستان های رندوم و کوچیک از گوشه کنار جهان.

🫆 پیام جدید ‌ منظورت چیه هیت ندیم خب تو براشون زحمت کشیدی ____ ‌

ندید دیگه، خب حداقل حق اینو دارم که برای چیزی که زحمت کشیدم تصمیم بگیرم، و میگم مالکیتی روشون ندارم.

بحث بنظرم سر شما و کارات نیست. کسایی که هیچ هنری از خودشون ندارن و ذره ای تلاش نمیکنن که خودشون یکاریو انجام بدن و تقلب کارن لیاقت امضای جعلیشون روی کارای شما رو ندارن.

من کی باشم حرف بزنم روی حرف شما، چشم.

🫆 پیام جدید ‌ مقایسه کردم دیدم‌ به عنوان مبتدی خیلی متعصبم درباره کارام ____ بنظرم ‌مقایسه کردن نداره، اینکه من اینجوریم دلیل بر درستی اینکار نیستش. و اینکه اصلا من کی باشم که بخوام الگو و مبنی مقایسه قرار بگیرم، هرجوری که هستید همونجور بمونید 🫱🏻‍🫲🏻