#آداب‌ماه‌مبارک‌رمضان 🌙 اهمیت دههٔ آخر ماه مبارک رمضان 🔸 علامه مجلسی رحمه‌الله می‌نویسد: ✍🏻 به سند معتبر از امام صادق علیه السلام روایت شده که در هر شب از دههٔ آخر ماه رمضان این ادعیه خوانده شود: اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ فِی کِتَابِکَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدیً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَ الْفُرْقانِ فَعَظَّمْتَ حُرْمَةَ شَهْرِ رَمَضَانَ بِمَا أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَ خَصَصْتَهُ بِلَیْلَةِ الْقَدْرِ وَ جَعَلْتَهَا خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ اللَّهُمَّ وَ هَذِهِ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ قَدِ انْقَضَتْ وَ لَیَالِیهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ وَ قَدْ صِرْتُ یَا إِلَهِی مِنْهُ إِلَی مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی وَ أَحْصَی لِعَدَدِهِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ فَأَسْأَلُکَ بِمَا سَأَلَکَ بِهِ مَلَائِکَتُکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِیَاؤُکَ الْمُرْسَلُونَ وَ عِبَادُکَ الصَّالِحُونَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفُکَّ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَ تُدْخِلَنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ وَ أَنْ تَتَفَضَّلَ عَلَیَّ بِعَفْوِکَ وَ کَرَمِکَ وَ تَتَقَبَّلَ تَقَرُّبِی وَ تَسْتَجِیبَ دُعَائِی وَ تَمُنَّ عَلَیَّ بِالْأَمْنِ یَوْمَ الْخَوْفِ مِنْ کُلِّ هَوْلٍ أَعْدَدْتَهُ لِیَوْمِ الْقِیَامَةِ إِلَهِی وَ أَعُوذُ بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ وَ بِجَلَالِکَ الْعَظِیمِ أَنْ تَنْقَضِیَ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ لَیَالِیهِ وَ لَکَ قِبَلِی تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُؤَاخِذُنِی بِهِ أَوْ خَطِیئَةٌ تُرِیدُ أَنْ تَقْتَصَّهَا مِنِّی لَمْ تَغْفِرْهَا لِی سَیِّدِی سَیِّدِی سَیِّدِی أَسْأَلُکَ یَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ إِذْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ إِنْ کُنْتَ رَضِیتَ عَنِّی فِی هَذَا الشَّهْرِ فَازْدَدْ عَنِّی رِضًی وَ إِنْ لَمْ تَکُنْ رَضِیتَ عَنِّی فَمِنَ الْآنَ فَارْضَ عَنِّی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا اللَّهُ یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ. ✅ و این دعا را زیاد تکرار کند: یَا مُلَیِّنَ الْحَدِیدِ لِدَاوُدَ عَلَیْهِ السَّلَامُ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْکُرَبِ الْعِظَامِ عَنْ أَیُّوبَ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَیْ مُفَرِّجَ هَمِّ یَعْقُوبَ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَیْ مُنَفِّسَ غَمِّ یُوسُفَ عَلَیْهِ السَّلَامُ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا أَنْتَ أَهْلُهُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلٌ وَ لَا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ. 🔻 و این دعا را بخواند: أَعُوذُ بِجَلَالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ أَنْ یَنْقَضِیَ عَنِّی شَهْرُ رَمَضَانَ أَوْ یَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَیْلَتِی هَذِهِ وَ بَقِیَ لَکَ عِنْدِی تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُنِی عَلَیْهِ یَوْمَ أَلْقَاکَ. 📕 زادالمعاد، ط_أعلمی، ص ١٣٦ @herz_asemani

🌱ارزش مداری امیر المؤمنین ع (7) سیره جنگی امیرالمومنین علیه السلام «‌‌باب السيرة في أهل البغي (قال الشافعي) روي عن جعفر بن محمد عن أبيه عن جده علي بن الحسين رضي الله تعالى عنهما قال دخلت على مروان بن الحكم فقال ما رأيت أحدا أكرم غلبة من أبيك ما هو إلا أن ولينا يوم الجمل فنادى مناديه لا يقتل مدبر ولا يذفف ‌على ‌جريح. (قال الشافعي) فذكرت هذا الحديث للدراوردي فقال ما أحفظه يريد يعجب بحفظه هكذا ذكره جعفر بهذا الإسناد. قال الدراوردي أخبرنا جعفر عن أبيه أن عليا - رضي الله تعالى عنه - كان لا يأخذ سلبا وأنه كان يباشر القتال بنفسه وأنه كان لا يذفف ‌على ‌جريح ولا يقتل مدبرا...» (شافعی، الأم، ج4، ص229 ط الفكر. و برای مستندسازی با آیات: ص236) از امام صادق علیه السلام از پدرشان از امام سجاد علیه السلام نقل شده که مروان بن حکم به ایشان گفت: کسی را کریم‌تر از پدرتان در حین پیروزی بر دشمن نیافتم. در جنگ جمل، منادی ایشان ندا داد: آن‌که فرار کند کشته نشود، و مجروح از پا در نیاید. همچنین شافعی از دراوردی از امام صادق علیه السلام از پدرانش نقل کرده که علی علیه السلام دشمن را غارت نمی‌کرد، خود در صحنه نبرد می‌جنگید، مجروح را از پا در نمی‌آورد و فراریان را نمی‌کشت. برای نمونه منابع کهن دیگر، به اسناد مختلف از امامان: ابویوسف، الخراج، ص232؛ محمد بن الحسن، الأصل، ج7، ص513؛ مصنف عبد الرزاق ط التأصيل، ج9، ص320 به چند طریق مانند: «عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ: أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ... عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْعَلَاءِ، عَنْ جُوَيْبِرٍ، قَالَ: أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي أَسَدِ قَالَتْ: سَمِعْتُ عَمَّارًا...»؛ الكافي ط - الإسلامية، ج‌5، ص12، 32، 38-39. همین سیر از رسول الله ص در فتح مکه: همان، ص33؛ أبو عبيد، الأموال، ص82، 141. نمونه تحریرهای مشابه که جزئیات بیشتری در بر دارند: مِنْ وَصِیَّتِهِ ع لِعَسْکَرِهِ قَبْلَ لِقَاءِ الْعَدُوِّ بِصِفِّینَ: لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّی یَبْدَءُوکُمْ، فَإِنَّکُمْ بِحَمْدِ الله عَلَی حُجَّةٍ وَ تَرْکُکُمْ إِیَّاهُمْ حَتَّی یَبْدَءُوکُمْ حُجَّةٌ أُخْرَی لَکُمْ عَلَیْهِمْ، فَإِذَا کَانَتِ الْهَزِیمَةُ بِإِذْنِ الله فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً وَ لَا تُصِیبُوا مُعْوِراً وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَی جَرِیحٍ، وَ لَا تَهِیجُوا النِّسَاءَ بِأَذًی وَ إِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَکُمْ وَ سَبَبْنَ أُمَرَاءَکُ… (نهج البلاغه، ص373) … با آنها شروع به جنگ ننمائيد تا اينكه ايشان جنگ را آغاز نمايند، زيرا سپاس خدای را كه شما داراى حجت و دليل هستيد، و شروع نكردن شما به جنگِ با آنها تا اينكه آنان شروع به جنگ با شما نمايند حجت و دليل ديگرى است براى شما بر علیه آنها، پس اگر آنان شروع به جنگ نموده و شما را به جنگ واداشتند و بخواست خداوند روی به هزیمت و فرار نهادند، گريخته را نكشيد، و درمانده را زخمى نكنيد، و زخم‌خورده را از پا در نیآوريد، و زنان را بواسطه آزار و اذیت بر علیه خود تهییج نکنید هر چند به شما و سرداران و بزرگانتان ناسزا گويند… نیز: الفتنة ووقعة الجمل، ص180؛ وقعة صفين، ص203؛ تاريخ واسط، ص165؛ الكافي، ج‌5، ص39. إِذَا هَزَمْتُمُوهُمْ فَلاَ تُجْهِزُوا عَلَى قَتِيلٍ وَ لاَ جَرِيحٍ وَ لاَ تَقْتُلُوا أَسِيراً وَ لاَ تَطْلُبُوا مُوَلِّياً وَ لاَ تُتْبِعُوا مُدْبِراً وَ لاَ تَكْشِفُوا عَوْرَةً وَ لاَ تُمَثِّلُوا بِقَتِيلٍ وَ لاَ تَهْتِكُوا سِتْراً وَ لاَ تَرُبُّوا شَيْئاً مِنْ أَمْوَالِهِمْ إِلاَّ أَنْ تَجِدُوهُ فِي مُعَسْكَرِهِمْ… (وقعة الجمل، ج1، ص119؛ الكافي، ج‌5، ص38) چون آنان را شکست دادید، به هیچ كشته‌ و زخمى‌ حمله نکنید و اسيری را نكشيد و به دنبال گريختگان نیفتيد و فراريان را تعقيب نكنيد و با برهنه کردن، عورتى را آشكار نسازيد و کشته‌ای را مثله ننمائيد و پرده‌ای را ندريد و اموالشان را تصرف نکنید مگر آنچه در لشكرگاهشان مى‌يابيد… عبدالرزاق صنعانی (د. 211ق) پس از چند نقل دربارۀ دستورات مشابه علی (ع) (نکشتن مجروحان و اسیران و فراریان و غنیمت‌نگرفتن) روایت می‌کند: ابن جريج، عن أبي عاصم الثقفي، عن أشياخ من قومه، قالوا: سمعنا عليا يقول: أرأيتم لو أني غبت عن الناس من كان يسير فيهم بهذه السيرة؟ (مصنف عبد الرزاق، ط 1437ق، ج9، ص320-321). عبدالملک بن جریج (م 150ق) از ابوعاصم ثقفی از بزرگان قومش نقل می‌کند که گفتند: از علی (ع) شنیدیم که می‌گفت: به نظرتان اگر من از میان مردم بروم، چه کسی در میان آن‌ها به این روش رفتار می‌کند؟! در روایتی از برید بن معاویه از امام صادق (ع) نقل شده است: «از زمانی که خداوند امیرالمؤمنین (ع) را از دنیا برد، در این عالَم نه به کتاب خدا و نه به سنت پیامبرش عمل نشد و حدی در میان این خلق اقامه نشد و تا به امروز هیچ حقی به اجرا در نیامد» (الکافي، ج3، ص538). @Al_Meerath @AlAthar

▪️بیگانگی یاران معاویه از قرآن فقال علي ع [۱] أيها الناس إني أحق من أجاب إلى كتاب الله و لكن معاوية و عمرو بن العاص و ابن أبي معيط و ابن أبي سرح و ابن مسلمة ليسوا بأصحاب دين و لا قرآن إني أعرف بهم منكم صحبتهم صغارا و رجالا فكانوا شر صغار و شر رجال‌ ويحكم إنها كلمة حق يراد بها باطل إنهم ما رفعوها أنهم يعرفونها و يعملون بها و لكنها الخديعة و الوهن [۲] و المكيدة أعيروني سواعدكم و جماجمكم ساعة واحدة فقد بلغ الحق مقطعه و لم يبق إلا أن يقطع دابر الذين ظلموا. 📚شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج۲، ص۲۱۶ روایت شده است که [در صفین پس از آن که شامیان برای فریب کوفیان، مصاحف را بالا برده و به داوری قرآن دعوت کردند،] امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «ای مردم! من از همه سزاوارترم که دعوت به کتاب خدا را اجابت کنم؛ ولی معاویه و عمرو بن العاص و وليد بن عقبة بن ابی معیط و عبدالله بن سعد بن ابی سرح و حبیب بن مسلمة، نه اهل دیانتند و نه اهل قرآن! من بهتر از شما آن‌ها را می‌شناسم. در کودکی و بزرگی با آن‌ها بوده‌ام؛ آن‌ها بدترین کودکان و بدترین مردان بودند. وای بر شما، این سخن حقی است که از آن، باطل اراده شده است. آن‌ها مصاحف را برای این بالا نبردند که قرآن را می‌شناسند و به آن عمل می‌کنند؛ بلکه تنها مکر و و نیرنگ و حیله است. ساعدها و جمجمه‌های خود را تنها یک ساعت به من بسپارید که [شمشیر] حق به آستانه بریدن رسیده و چیزی نمانده که ریشه ستمکاران را قطع کند.» .................... .................... [۱] در تاریخ طبری و تاریخ ابن کثیر با اختلاف لفظ به این سند نقل شده است: قَالَ أبو مخنف: حدثني عبد الرحمن بن جندب الأَزْدِيّ، عَنْ أَبِيهِ أن عَلِيًّا قَالَ ... (تاريخ الطبري، ۵/ ۴۸؛ البداية والنهاية، ت التركي، ۱۰/ ۵۴۵) [۲] ظاهراً «الوهن» تصحیف «الدَّهن» است به معنای «نیرنگ». چنان که در جای دیگر این سخن تکرار شده و در آن «خدیعة ودهنا ومکیدة» آمده است. (تاریخ الطبری، ج۵، ص۶۶) در البدایة والنهایة به جای آن «دَهاءً» آمده که آن هم به معنای «نیرنگ و زیرکی» است. #حدیث @AlAthar

▪️اندرز امیرالمؤمنین (ع) به عمرو بن العاص قَالَ أَبُو مخنف: حَدَّثَنِي النضر بن صالح العبسي، قَالَ: كنت مع شريح بن هانئ فِي غزوة سجستان، فَحَدَّثَنِي أن عَلِيًّا أوصاه بكلمات إِلَى عَمْرو بن الْعَاصِ، قَالَ: قل لَهُ إذا أنت لقيته: إن عَلِيًّا يقول لك: إن أفضل الناس عِنْدَ اللَّه عَزَّ وَجَلَّ من كَانَ العمل بالحق أحب إِلَيْهِ وإن نقصه وكرثه، من الباطل وإن حن إِلَيْهِ وزاده، يَا عَمْرو، وَاللَّهِ إنك لتعلم أين موضع الحق، فلم تجاهل؟ إن أوتيت طمعا يسيرا كنت بِهِ لِلَّهِ وأوليائه عدوا، فكأن وَاللَّهِ مَا أوتيت قَدْ زال عنك، ويحك! فلا تكن للخائنين خصيما، وَلا للظالمين ظهيرا أما إني أعلم بيومك الَّذِي أنت فِيهِ نادم، وَهُوَ يوم وفاتك، تمنى أنك لم تظهر لمسلم عداوة، ولم تأخذ عَلَى حكم رشوة. قَالَ: فبلغته ذَلِكَ، فتمعر وجهه، ثُمَّ قَالَ: متى كنت أقبل مشورة علي أو أنتهي إِلَى أمره، أو أعتد برأيه؟! فقلت له: وما يمنعك يا بن النابغة أن تقبل من مولاك وسيد الْمُسْلِمِينَ [۱] بعد نبيهم مشورته! فقد كَانَ من هُوَ خير مِنْكَ أبو بكر وعمر يستشيرانه، ويعملان برأيه، فَقَالَ: إن مثلي لا يكلم مثلك، فقلت لَهُ: وبأي أبويك ترغب عني! بأبيك الوشيظ أم بأمك النابغة! قَالَ: فقام عن مكانه وقمت مَعَهُ. 📚تاريخ الطبري، ۵/ ۶۹-۷۰ ابومخنف گوید: نضر بن صالح عبسی برای من نقل کرد که با شریح بن هانی در نبرد سیستان بودم، پس برای من روایت کرد که علی (ع) او را برای رساندن نصائحی نزد عمرو بن العاص فرستاد. علی (ع) فرمود: وقتی عمرو بن العاص را دیدی بگو: «علی می‌گوید: بهترین مردم نزد خدا کسی است که عمل به حق -اگر چه برایش زیان‌بار و ناگوار باشد- در نظر او از باطل -اگر چه خوشایند و به سودش باشد- دوست‌داشتنی‌تر باشد. ای عمرو! به خدا سوگند تو می‌دانی که جایگاه حق کجا است؛ پس چرا خود را به ندانستن می‌زنی؟ اگر طمع (یا طعمه) اندکی به تو داده‌اند که با آن دشمن خدا و دوستانش شوی، به خدا سوگند که آن چه به تو داده‌اند، گویی از دستت رفته [و به زودی از بین می‌رود.] وای بر تو! مدافع خیانتکاران و پشتیبان ستمکاران نباش. همانا من روز پشیمانی تو را -که همان روز مرگ تو است- بهتر می‌شناسم. در آن روز، آرزو خواهی کرد که با هیچ مسلمانی دشمنی نمی‌کردی و برای هیچ داوری و حکمی، رشوه نمی‌گرفتی.» شریح گفت: این پیام را به عمرو بن العاص رساندم؛ پس چهره در هم کشید و گفت: من کی از علی مشورت گرفته‌ام و به سخنش گردن نهاده و به نظرش اهمیت داده‌ام؟ گفتم: ای پسر نابغه، چه مانعی هست که مشورت مولای خود و سرور مسلمانان بعد از پیامبرشان (ص) [۱] را بپذیری؟ کسانی که بهتر از تو بودند، یعنی ابوبکر و عمر با علی (ع) مشورت می‌کردند و به نظرش عمل می‌کردند. عمرو گفت: همچو منی با مثل تو سخن نمی‌گوید! گفتم: به کدام پدر و مادرت می‌نازی و من را در شأن خودت نمی‌دانی؟ پدر فرومایه‌ات یا مادرت، نابغه؟ پس عمرو از جا برخاست و رفت و من نیز برخاستم. ............. ............. [۱] اشاره به حدیث غدیر. #حدیث @AlAthar

در افزوده‌های کتاب مقدس، بارها به آتش زدن شهرها و قتل عام غیرنظامیان، مانند زنان، کودکان و حتی چهارپایان دستور داده شده که می‌توانید نمونه‌های آن را در نوشته زیر بخوانید: «الگوگیری رژیم صهیونیستی از کتاب مقدس برای کودک‌کُشی» [البته برخی از مواردی که در نوشته آمده بر مدعا دلالت ندارد؛ ولی دلالت برخی از آن‌ها روشن است‌.] از این رو «اسرائیل» -که بر پایه یک عقیده مذهبی افراطی بنا شده- هر گونه جنایت، نسبت به اقوام دیگر را مقدس شمرده و حد و مرزی برای خود نمی‌شناسد. نمونه دیگری که در نوشته بالا نیامده است: «ساکنان‌ آن‌ شهر را به‌ دم‌ شمشیر بکُش‌ و آن‌ را با هرچه‌ در آن‌ است‌ و بهایمش‌ را به‌ دم‌ شمشیر هلاک‌ نما. و همه‌ غنیمت‌ آن‌ را در میان‌ کوچه‌اش‌ جمع‌ کن‌ و شهر را با تمامی‌ غنیمتش‌ برای‌ یهُوَه‌ خدایت‌ به‌ آتش‌ بالکلّ بسوزان‌، و آن‌ تا به‌ ابد تلّی‌ خواهد بود و بار دیگر بنا نخواهد شد.» (تثنیه، ۱۳/ ۱۵-۱۶) @AlAthar

تعلیمات کتاب مقدس را با آموزه‌های علی بن ابی طالب (ع) مقایسه کنید: «قَالَ أَبُو مخنف: حدثني عبد الرحمن بن جندب الأزدي، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَلِيًّا كَانَ يَأْمُرُنَا فِي كل موطن لقينا فيه معه عدوا فيقول: لا تُقَاتِلُوا الْقَوْمَ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ، فَأَنْتُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ على حجه، وترككم إياهم حتى يبدؤكم حُجَّةً أُخْرَى لَكُمْ، فَإِذَا قَاتَلْتُمُوهُمْ فَهَزَمْتُمُوهُمْ فَلا تَقْتُلُوا مُدْبِرًا، وَلا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ، وَلا تَكْشِفُوا عَوْرَةً، وَلا تُمَثِّلُوا بِقَتِيلٍ، فَإِذَا وَصَلْتُمْ إِلَى رِحَالِ الْقَوْمِ فَلا تَهْتِكُوا سِتْرًا وَلا تَدْخُلُوا دَارًا إِلا بِإِذْنٍ، وَلا تَأْخُذُوا شَيْئًا مِنْ أَمْوَالِهِمْ إِلا مَا وَجَدْتُمْ فِي عَسْكَرِهِمْ، وَلا تُهَيِّجُوا امْرَأَةً بِأَذًى، وَإِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ، وَسَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ وَصُلَحَاءَكُمْ، فَإِنَّهُنَّ ضِعَافُ الْقُوَى وَالأَنْفُسِ» 📚تاريخ الطبري، ۵/ ۱۰-۱۱ از جندب ازدی روایت است که گفت: در هر نبردی که با دشمن روبرو می‌شدیم، علی (ع) به ما می‌فرمود: با آن‌ها نجنگید تا آن‌ها جنگ را آغاز کنند؛ زیرا شما بحمد الله، حجت دارید و این که آن‌ها را رها کنید تا جنگ را آغاز کنند، حجت دیگری برای شما است. پس هر گاه با آنان جنگیدید و شکستشان دادید، فراریان را نکشید و کار مجروحان را تمام نکنید و عورتی را مکشوف نکنید و کشته‌ای را مثله نکنید. پس هر گاه به منزلگاه دشمن رسیدید، پرده‌ای را ندرید و به خانه‌ای بدون اجازه وارد نشوید و چیزی از اموالشان را نگیرید؛ مگر آن چه در لشکرشان بیابید و هیچ زنی را با آزار نشورانید؛ اگر چه به شرف و ناموس شما ناسزا بگویند و به فرماندهان و نیکانتان دشنام بدهند؛ زیرا زنان بدن و روحیه ضعیفی دارند. مستندات بیشتر: eitaa.com/AlAthar/47 #حدیث @AlAthar

🌱ارزش مداری امیر المؤمنین ع (8) ▪️بر کتاب خدا و سنت رسول (ص) قَالَ أَبُو مخنف عن عَبْدِ الْمَلِكِ بن أبي حرة ... ولما خرجت الخوارج من الْكُوفَة أتى عَلِيًّا أَصْحَابه وشيعته فبايعوه وَقَالُوا: نحن أولياء من واليت، وأعداء من عاديت، فشرط لَهُمْ فِيهِ سنة رسول الله ص، فجاءه رَبِيعَة بن أبي شداد الخثعمي- وَكَانَ شهد مَعَهُ الجمل وصفين، وَمَعَهُ راية خثعم- فَقَالَ لَهُ: بايع عَلَى كتاب اللَّه وسنة رسول الله ص، فَقَالَ رَبِيعَة: عَلَى سنة أبي بكر وعمر، قَالَ لَهُ علي: ويلك! لو أن أبا بكر وعمر عملا بغير كتاب اللَّه وسنة رسول الله ص لم يكونا عَلَى شَيْء من الحق، فبايعه، فنظر إِلَيْهِ علي وَقَالَ: أما وَاللَّهِ لكأني بك وَقَدْ نفرت مع هَذِهِ الخوارج فقتلت، وكأني بك وَقَدْ وطئتك الخيل بحوافرها، فقتل يوم النهر مع خوارج الْبَصْرَة. 📚تاريخ الطبري، 5/ 74-76 روایت شده است که وقتی خوارج از کوفه بیرون رفتند، یاران و شیعیان علی (ع) نزد او آمده و با او بیعت کردند و گفتند: ما با هر که دوست باشی، دوستیم و با هر که دشمن باشی، دشمنیم؛ پس علی (ع) به آنان تعهد داد که به سنت رسول خدا (ص) عمل کند. سپس ربیعة بن ابی شداد خثعمی -که در جمل و صفین همراه علی (ع) جنگیده و پرچمدار قبیله خثعم بود- نزد امام آمد. امام فرمود: بر کتاب خدا و سنت رسول خدا (ص) بیعت کن. ربیعة گفت: بر سنت ابوبکر و عمر بیعت می‌کنم. علی (ع) فرمود: وای بر تو! اگر ابوبکر و عمر به غیر کتاب خدا و سنت رسولش (ص) عمل کرده باشند، بر هیچ چیزی از حق نبوده‌اند. پس ربیعه بیعت کرد. علی (ع) به او نگاه کرد و فرمود: به خدا سوگند، گویی تو را می‌بینم [1] که با این شورشیان (خوارج) رهسپار جنگ شده و کشته شده‌ای. و گویی می‌بینم که اسب‌ها تو را زیر سُم‌، لگدکوب کرده‌اند. پس ربیعة در روز نهروان، با خوارج بصره کشته شد. -.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-. [1] تعبیری است که برای پیش‌گویی و پیش‌بینی به کار می‌رود، نه این که دیدن حقیقی مدنظر باشد. پیش‌گویی‌های فراوانی از امیرالمؤمنین (ع) به ویژه درباره سرنوشت خوارج نقل شده که آن را از رسول خدا (ص) آموخته بودند. (برای نمونه نک‍: تاريخ الطبري، 5/ 88) درباره علوم ویژه امام و منابعِ آن و فرق این علم خاص با علم غیب -که مخصوص خداوند است- در کانال «وعنده مفاتح الغیب» در تلگرام به تفصیل بحث شده و ابعاد مختلف آن مورد کنکاش قرار گرفته است. #حدیث @AlAthar

🌱ارزش مداری امیر المؤمنین ع (۹) ▪️بزرگواری و دوراندیشی امام در صفین قَالَ أَبُو مخنف: حَدَّثَنِي نمير بن وعلة الهمداني، عَنِ الشَّعْبِيِّ، أن أسارى كَانَ أسرهم علي يوم صفين كثير، فخلى سبيلهم، فأتوا مُعَاوِيَة، وإن عمرا ليقول وَقَدْ أسر أَيْضًا أسارى كثيرة: اقتلهم، فما شعروا إلا بأسرائهم قَدْ خلي سبيلهم، فَقَالَ مُعَاوِيَة: يَا عَمْرو، لو أطعناك فِي هَؤُلاءِ الأسرى وقعنا فِي قبيح من الأمر، أَلا ترى قَدْ خلى سبيل أسارانا؟! وأمر بتخلية سبيل من فِي يديه من الأسارى. 📚تاريخ الطبري، ج5، ص56 از شعبی روایت شده است که گفت: اسیرانی که علی (ع) در صفین گرفته بود، بسیار بودند. پس علی (ع) آن‌ها را آزاد کرد تا نزد معاویه آمدند؛ در حالی که عمرو بن العاص به معاویه می‌گفت اسیران سپاه علی (ع) را -که آن‌ها هم زیاد بودند- بکش‌.‌ در این گفتگو بودند که ناگاه دیدند اسیران سپاه خودشان آزاد شده و سررسیدند. معاویه گفت: ای عمرو اگر از نظر تو درباره این اسیران پیروی کرده‌ بودم، به کار زشتی درافتاده بودیم. آیا نمی‌‌بینی که علی (ع) اسیران ما را رها کرده؟ پس معاویه نیز دستور داد هر اسیری که در بندش بود آزاد کنند. #حدیث @AlAthar

🌱ارزش مداری امیر المؤمنین ع (10) ⚜️ مقابله‌به‌مثل‌نکردن با دشمن در منع آب معاوية بن هشام، قال: حدثنا ابن أبي ذئب، عمن حدثه، عن علي، قال: لما قاتل معاوية سبقه إلى الماء فقال: دعوهم؛ فإن الماء لا يمنع (مصنف ابن أبي شیبة ت شثری، ج21، ص522). نقل شده که علی علیه السلام در جنگ با معاویه [زمانی] پیش از معاویه بر آب دست یافت. پس فرمود: لشکر معاویه را رها کنید [و بگذارید که از آب استفاده کنند]؛ چه از آب نباید منع کرد. این در حالی است که پیشتر معاویه چون در جنگ صفین بر آب دست یافت، لشکر علی (ع) را از آب منع کرد (ابن أبي شیبة، همان، ص523؛ وقعة صفین، ص160-161، 185؛ البدء والتاريخ، ج5، ص217). در گزارشی آمده که چون معاویه بر آب مسلّط شد و لشکر علی (ع) را منع کرد، جنگی درگرفت و در نتیجه لشکر علی (ع) بر آب مسلّط شد. برخی از لشکریان علی (ع) گفتند که اکنون ما به آنان آب ندهیم. علی (ع) فرمود: «از آب به مقدار نیازتان بردارید و به لشکرگاهتان بازگردید و اجازه دهید که آن‌ها از آب استفاده کنند» (وقعة صفین، ص162). در گزارش‌های دیگری آمده که علی (ع) چون بر آب مسلّط شد به معاویه نوشت: «إنا لا نكافيك بصنعك هلم إلى الماء فنحن و أنتم فيه سواء: ما جزای کارت را به تو نخواهیم داد! بیا نزد آب! ما و تو در استفاده از آب یکسانیم» (وقعة صفین، ص193)، و دو لشکر، در کنار یکدیگر آب می‌خوردند (ص185) تا آن‌جا که ساقیان ازدحام می‌کردند (أنساب الأشراف، ج3، ص82). بر خلاف این روایات متقدم، در منبعی متأخرتر ادعا شده معاویه خود با سپاه خودش مقابله کرد و حصر آب را شکست! (الكنى والأسماء للدولابي، ج2، ص663) که البته این اعتراف را دربردارد که اصحاب معاویه منع آب می‌کردند، و سپس آب آزاد شد. @Al_Meerath

#آداب‌ماه‌مبارک‌رمضان 🌙 اهمیت دههٔ آخر ماه مبارک رمضان 🔸 علامه مجلسی رحمه‌الله می‌نویسد: ✍🏻 به سند معتبر از امام صادق علیه السلام روایت شده که در هر شب از دههٔ آخر ماه رمضان این ادعیه خوانده شود: اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ فِی کِتَابِکَ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدیً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَ الْفُرْقانِ فَعَظَّمْتَ حُرْمَةَ شَهْرِ رَمَضَانَ بِمَا أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَ خَصَصْتَهُ بِلَیْلَةِ الْقَدْرِ وَ جَعَلْتَهَا خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ اللَّهُمَّ وَ هَذِهِ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ قَدِ انْقَضَتْ وَ لَیَالِیهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ وَ قَدْ صِرْتُ یَا إِلَهِی مِنْهُ إِلَی مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی وَ أَحْصَی لِعَدَدِهِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ فَأَسْأَلُکَ بِمَا سَأَلَکَ بِهِ مَلَائِکَتُکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ أَنْبِیَاؤُکَ الْمُرْسَلُونَ وَ عِبَادُکَ الصَّالِحُونَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفُکَّ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَ تُدْخِلَنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ وَ أَنْ تَتَفَضَّلَ عَلَیَّ بِعَفْوِکَ وَ کَرَمِکَ وَ تَتَقَبَّلَ تَقَرُّبِی وَ تَسْتَجِیبَ دُعَائِی وَ تَمُنَّ عَلَیَّ بِالْأَمْنِ یَوْمَ الْخَوْفِ مِنْ کُلِّ هَوْلٍ أَعْدَدْتَهُ لِیَوْمِ الْقِیَامَةِ إِلَهِی وَ أَعُوذُ بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ وَ بِجَلَالِکَ الْعَظِیمِ أَنْ تَنْقَضِیَ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ لَیَالِیهِ وَ لَکَ قِبَلِی تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُؤَاخِذُنِی بِهِ أَوْ خَطِیئَةٌ تُرِیدُ أَنْ تَقْتَصَّهَا مِنِّی لَمْ تَغْفِرْهَا لِی سَیِّدِی سَیِّدِی سَیِّدِی أَسْأَلُکَ یَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ إِذْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ إِنْ کُنْتَ رَضِیتَ عَنِّی فِی هَذَا الشَّهْرِ فَازْدَدْ عَنِّی رِضًی وَ إِنْ لَمْ تَکُنْ رَضِیتَ عَنِّی فَمِنَ الْآنَ فَارْضَ عَنِّی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا اللَّهُ یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ. ✅ و این دعا را زیاد تکرار کند: یَا مُلَیِّنَ الْحَدِیدِ لِدَاوُدَ عَلَیْهِ السَّلَامُ یَا کَاشِفَ الضُّرِّ وَ الْکُرَبِ الْعِظَامِ عَنْ أَیُّوبَ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَیْ مُفَرِّجَ هَمِّ یَعْقُوبَ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَیْ مُنَفِّسَ غَمِّ یُوسُفَ عَلَیْهِ السَّلَامُ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا أَنْتَ أَهْلُهُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلٌ وَ لَا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ. 🔻 و این دعا را بخواند: أَعُوذُ بِجَلَالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ أَنْ یَنْقَضِیَ عَنِّی شَهْرُ رَمَضَانَ أَوْ یَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَیْلَتِی هَذِهِ وَ بَقِیَ لَکَ عِنْدِی تَبِعَةٌ أَوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُنِی عَلَیْهِ یَوْمَ أَلْقَاکَ. 📕 زادالمعاد، ط_أعلمی، ص ١٣٦ @herz_asemani

🌱ارزش مداری امیر المؤمنین ع (11) ⚜️ از نکشتن اسیر تا آزاد کردنش در حین جنگ وحدثني ‌محمد ‌بن ‌إسحاق عن أبي جعفر قال: كان علي رضي الله عنه إذا أتى الأسير يوم صفين أخذ دابته وسلاحه وأخذ عليه أن لا يعود وخلى سبيله (الخراج لأبي یوسف، ص234؛ مصنف ابن أبي شيبة ت الشثري، ج18، ص417؛ ج21، ص524 از شریک از ابن اسحاق). قاضی ابویوسف (د. 182ق) -شاگرد ابوحنیفه- و دیگران از محمد بن اسحاق (د. 151ق) -صحاب السیرة والمغازي- نقل می‌کند که امام باقر (ع) فرمود: هنگامی که در جنگ صفین نزد علی، اسیر را [از سپاه معاویه] می‌آوردند، علی از او مرکب و سلاحش را می‌گرفت و از او تعهّد می‌گرفت که به جنگ باز نگردد و او را رها می‌کرد. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَسَدِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا كَيْسَانُ، قَالَ: حَدَّثَنِي مَوْلَايَ يَزِيدُ بْنُ بِلَالٍ قَالَ: شَهِدْتُ مَعَ عَلِيٍّ يَوْمَ صِفِّينَ، فَكَانَ إِذَا أُتِيَ بِالْأَسِيرِ قَالَ: لَنْ ‌أَقْتُلَكَ ‌صَبْرًا، إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ، وَكَانَ يَأْخُذُ سِلَاحَهُ وَيُحَلِّفُهُ: لَا يُقَاتِلُهُ، وَيُعْطِيهِ أَرْبَعَةَ دَرَاهِمَ (مصنف ابن أبي شيبة ت الشثري، ج21، ص524. نیز: ج18، ص417 حدثنا ابن عيينة عن عمرو عن أبي فاختة قال: أخبرني جار لي). نقل است از یزید بن بلال که گفت: همراه علی (ع) در جنگ صفین بودم. هنگامی که اسیر نزد علی (ع) آورده می‌شد، علی (ع) می‌گفت: «تو را در حال اسارت نمی‌کشم؛ من از الله پروردگار جهانیان می‌ترسم». علی (ع) سلاح اسیر را می‌گرفت و از اسیر می‌خواست که سوگند بخورد که با او جنگ نمی‌کند و به اسیر چهار درهم می‌داد. نهی از کشتن اسیر درباره جنگ جمل نیز گزارش شده است؛ مانند: حدثنا حفص بن غياث عن جعفر عن أبيه قال: أمر على مناديه فنادى يوم البصرة لا يقتل أسير (مصنف ابن أبي شيبة ت الشثري، ج18، ص418. نیز نگر: eitaa.com/AlAthar/47) @ Al_Meerath

برخی از کانال‌های مفید مرتبط با جنگ ▪️قرنطینه: شناسایی و تحریم کالاهای اسرائیلی- آمریکایی را پیگیری می‌کند. https://eitaa.com/qlist_ir ▪️کاوش‌مدیا: بازتاب‌های مثبت وضعیت ایران در رسانه‌های جهان را گزینش و منتشر می‌کند. طبعاً گزینش‌ها یکسویه است؛ اما در شرایطی که بدبینی بر بسیاری از مردم غالب است، می‌تواند به تقویت خودباوری و داشتن نگاهی واقع‌بینانه‌تر از وضعیت کشور، کمک کند. https://eitaa.com/kavoshmedia ▪️کاوش‌پلاس: مکمّل کانال قبل است و موضوع آن به جای «ایران»، کشورهای دیگر مانند فلسطین اشغالی است. https://eitaa.com/kavoshplus ▪️خبرسنج با وجود زمینه نشر گسترده و سریع شایعات در ایتا، وجود کانالهایی در نقد اخبار لازم است. این کانال به این موضوع می‌پردازد. https://eitaa.com/Khabarsanj ▪️اخبار جعلی جنگ: مانند کانال قبل است. https://eitaa.com/eitaa_channel ▪️فکت‌پرس مانند کانال قبل است؛ هر چند گاهی ارزیابی‌های غلط، شتاب‌زده و سوگیرانه در آن دیده می‌شود. مثلا در این جا انتساب خبری به المیادین را جعلی خوانده در حالی که در کانال رسمی المیادین در تلگرام موجود است. https://eitaa.com/factpress_ir @AlAthar