❖ ممکن است هوش مصنوعی به زودی منسوخ شود! ❃ برنامه‌نویسان، مدیران سیلیکون‌ولی و سرمایه‌داران وال‌استریت، طوری درباره هوش مصنوعی حرف می‌زنند که گویی هدیه‌ای الهی است که آمده تا همه مشکلات را حل‌و‌فصل کند. اما برخلاف آن‌ها، نظرسنجی‌های جدید نشان می‌دهد که مردم معمولی چندان دلِ خوشی از هوش مصنوعی ندارند. برای مقایسه، می‌توانیم شرایط امروز را با روزگاری مقایسه کنیم که رایانه شخصی و اینترنت در حال حضور بود. تحقیقی در سال ۱۹۹۵ نشان داد که ۷۲ درصد پاسخ‌دهندگان با این فناوری‌ها احساس راحتی می‌کنند و تنها ۲۴ درصد احساسی ناخوشایند داشتند. حالا این نسبت‌ها برعکس است. ❃ طبق نظرسنجی شبکه سی‌ان‌بی‌سی در تابستان سال ۲۰۲۵، فقط ۳۱ درصد از شرکت‌کنندگان با هوش مصنوعی احساس راحتی می‌کنند و ۶۸ درصد احساسی ناخوشایند دارند. چرا این‌همه تفاوت؟ در عصر ظهور اینترنت نیز مثل امروز خوش‌بینی‌ها افراطی و پیش‌بینی‌های احمقانه کم نبود، اما نوعی حس ماجراجویی عمومی نیز در اوج بود. جوانان مستعد دانشگاه را رها می‌کردند تا کسب‌و‌کار اینترنتی خودشان راه بیاندازند. اما هوش مصنوعی گویی فقط برای ابرثروتمندان و غول‌هایی جذاب است که مالک مدل‌های هوش مصنوعی‌اند. در مقابل، مردم عادی نگران آنند که دیر یا زود، هوش مصنوعی شغلشان را از چنگشان بیرون خواهد آورد. در واقع، اخراج وسیع کارمندان در شرکت‌های سیلیکون‌ولی هشداری است برای بقیه. ❃ هوش مصنوعی حتی اگر مستقیماً شغل شما را تهدید نکند، می‌تواند آزاردهنده باشد؛ درست مثل مرزهای خارج از کنترل که حتی کسانی را هم که از مهاجرت غیرقانونی متضرر نمی‌شوند نگران می‌کند. هر دو حس کنترل را از شما می‌گیرند. از سوی دیگر، ترس از هوش مصنوعی فقط یک تکه‌گوشت در سوپِ بی‌اعتمادی و دلخوری‌ای است که مدت‌هاست در حال جوشیدن بوده است. مردم همیشه نسبت به فناوری احساساتی دوگانه داشته‌اند. راحتی و امکانات آن را دوست دارند، اما نگران هزینه‌هایش هستند: حریم خصوصی، سلامت روان، انسجام اجتماعی. از این نظر، هوش مصنوعی تفاوتی با کامپیوترهای شخصی، اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی ندارد. سرنوشت اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، نگرانی‌ها را دوچندان نیز کرده است. از کجا معلوم که این فناوری جدید به دشمن ما تبدیل نشود؟ ❃ فقط پتانسیل هوش مصنوعی در نابود‌کردن شغل‌ها نیست که آزاردهنده است. خود فناوری آن نیز قابل درک نیست. حتی کسانی که مدل‌ها را ساخته‌اند دقیقاً نمی‌دانند چرا مدل‌ها آن کارها را انجام می‌دهند. به همین دلیل است که بسیاری از جوانان بین هوش مصنوعی و سایر فناوری‌ها تفاوت می‌گذارند. دانشجویی می‌گوید: «آیفونم را دوست دارم. بازی کامپیوتری دوست دارم. عاشق اینترنت هستم. هر سؤالی داشته باشم از گوگل می‌پرسم»، اما هوش مصنوعی فرق دارد. «آیا آدم‌های شرور می‌توانند هوش مصنوعی را طوری تربیت کنند که جواب دلخواهشان را بدهد؟ معلوم نیست». هرچه دانشجویانش بیشتر درباره هوش مصنوعی یاد می‌گیرند، احساس ناامنی و نگرانی‌شان بیشتر می‌شود. ❃ آیا احساسات عمومی درباره این فناوریِ درحالِ ظهور مهم است؟ بله. اجازه بدهید یک مقایسه دیگر انجام دهیم: انرژی هسته‌ای روزی همان پتانسیلی را داشت که امروز هوش مصنوعی نوید می‌دهد. اما مردم هیچ‌گاه با فناوری‌ای که می‌توانست بشریت را نابود کند احساس آرامش و امنیت نکردند. مردم هیچگاه با ساختن رآکتورهای اتمی در نزدیکی محل زندگی‌شان موافق نبودند. هیچ‌وقت نتوانستند به آن اعتماد کنند و مخالفت‌ها آنقدر گسترش یافت که بسیاری از برنامه‌های ساخت رآکتور تعطیل شد. ممکن است هوش مصنوعی سرنوشت مشابهی داشته باشد؟ ▫️هوش مصنوعی احتمالاً بزرگ‌ترین تحول فناورانه چند نسل گذشته باشد، و ناخوشایندترینِ آن‌ها/ شماره ۳۷/ مجله ترجمان علوم انسانی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #مقام_امامت 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

گر در عملم آنچه ترا شاید نیست اندر کرمت آنچه مرا باید هست ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #ابوسعید_ابوالخیر ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

#پیشنهاد | فلسفه هوش مصنوعی/ محمود خاتمی ❃ کتاب «فلسفه هوش مصنوعی» از منظر فلسفی، نظری، علمی و فنی به هوش مصنوعی پرداخته شده و آموزه تورینگ، به‌عنوان پایه و منبع الهام نظریه هوش مصنوعی شرح داده شده و همچنین به‌اجمال درباب نظریه سامانه‌های هوشمند، از منظر نظریه‌پردازان نظریه هوش مصنوعی، پرداخته شده است.شرح و توضیح مفصل مکاتب و آرای اصلی متفکران درباب هوش مصنوعی و توضیح مبانی فلسفی این مکاتب و آراء، موضوع جزء سوم کتاب «فلسفه هوش مصنوعی» است. در جزء چهارم و پایانی کتاب «فلسفه هوش مصنوعی» هم از حدود و محدودیت‌های نظریه هوش مصنوعی سخن رفته است. ❃ عنوان‌های بعضی فصل‌های کتاب «فلسفه هوش مصنوعی» عبارتند از: «تعریف هوش مصنوعی»، «انواع هوش مصنوعی»، «فلسفه و هوش مصنوعی»، «دگردیسی تلقی از هوش در دوران جدید»، «ظهور هوش مصنوعی»، «دوران طلایی هوش مصنوعی»، «ماشین تورینگ»، «نقد آموزه تورینگ»، «نظریه عامل»، «حیات مصنوعی»، «هوش مصنوعی نوین»، «تمهید تحدید هوش مصنوعی»، «محدودیت‌های ناشی از فروض نظریه هوش مصنوعی»، «محدودیت‌های ناشی از ساختار هوش مصنوعی»، «محدودیت‌های ناشی از عملکرد شناختی هوش مصنوعی»، «هوش مصنوعی و مشکل آگاهی» و «هوش مصنوعی و مشکل التفات». ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #فلسفه_هوش_مصنوعی | #نمایشگاه_کتاب_تهران 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

#پادپخش | معرفی جشنواره: نوآرایی ایران تمدنی 🔹بخش اول: روایت سامان و سازمان 👤 مخاطبان جشنواره: فعالین جهادی و فرهنگی 📑 شرایط شرکت در جشنواره: شرکت در درس‌گفتار فــــــرم های تجـــربـــه نگــــــــــاری ⏳تاریخ آغاز ثبت نام: ۱ خرداد ماه ⌛️پایان ارسال آثار: ۳۱ تیر ماه ⏱️زمان اعلام نتایج: ۲۰ مرداد ماه 📱 ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر 📂 قالب آثار: - تجربه‌نگاری - موردپژوهی - گزارش صوتی - گزارش تصویری 📲 نحوه ارسال آثار 📩 برای اطلاعات بیشتر: @saeed_karimdadashi @Mahdiniksefat ➖ ➖ 🔹 💠 🔹➖ ➖ #ایران_اسلامی #علوم_انسانی_اسلامی #نوآرایی_ایران_تمدنی #تجربه_نگاری #پایداری_ایرانیان #هویت_ایرانی_اسلامی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

❖ اگر علوم انسانی متحول نشود، انگار انقلاب در این کشور صورت نگرفته است! ❃ آیت الله شهید خامنه ای: مسئله اسلامی کردن علوم انسانی و به عبارت دیگر اسلامی اندیشیدن پیرامون علوم انسانی گام بسیار ارزنده و دشواری است. انقلاب اسلامی ایران خود در معنی یک انقلاب فرهنگی است و اگر این امر در مبنای اقتصادی و شکل بندی اجتماع و مناسبات اجتماعی و به طور کلی شکل حکومتی ما مورد استفاده قرار نگیرد، بدین معناست که اصولاً انقلاب و دگرگونی در این کشور صورت نگرفته است. ▫️دیدار دفتر همکاری حوزه و دانشگاه/ ۱۳۶۱ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #مقام_امامت 📲 https://eitaa.com/AyeSchool

❖ نسبت سنجی پول با اعتدال و فروپاشی جامعه از نگـــــــــاه ابو علی مسکویـــــــــه و گئورگ زیمـــــــــل ❃ از دیدگاه گئورگ زیمل، پول صرفاً یک ابزار اقتصادی نیست، بلکه نماد بنیادین عقلانیت کمّی و انتزاعی عصر مدرن محسوب می‌شود. پول با تبدیل ارزش‌های کیفی و منحصربه‌فرد اشیا، خدمات و حتی روابط انسانی به یک معیار مشترک و قابل‌محاسبه، جهان اجتماعی را عقلانی‌تر، قابل‌پیش‌بینی‌تر و کارآمدتر می‌سازد. این فرآیند، تصمیم‌گیری‌ها را از حیطه احساسات و وابستگی‌های شخصی خارج کرده و به محاسباتی عینی و ریاضی‌وار تبدیل می‌کند. زیمل معتقد است پول نوعی آزادی منفی برای فرد مدرن ایجاد می‌کند؛ چرا که با جایگزینی وابستگی‌های شخصی و مستقیم مانند وفاداری به ارباب، فرد می‌تواند بدون مدیون شدن به شخص خاصی نیازهایش را برآورده کند و از قیدوبندهای جامعه سنتی رها شود. اما این آزادی به بهای گسست پیوندهای عمیق و مبتنی بر تعهد تمام می‌شود و روابط را صوری، موقت و ابزاری می‌کند. ❃ همان پول که آزادی می‌بخشد، منبع بیگانگی و بی‌احساسی نیز هست. تمرکز بر ارزش مبادله‌ای، ارزش ذاتی چیزها و افراد را به حاشیه می‌راند و روابط انسانی را خالی از گرمی و اصالت می‌کند. زیمل از تراژدی فرهنگ سخن می‌گوید، جایی که این نهاد انتزاعی ساخته بشر، بر زندگی ذهنی او چیره می‌شود. خطر عمده، فتیشیسم پول است؛ یعنی تبدیل شدن پول از یک وسیله برای اهداف اصیل به هدف نهایی خود، که زندگی را از محتوا تهی می‌کند. در مقابل، ابن‌مسکویه با رویکردی اخلاق‌محور، پول را فی‌نفسه فاقد ارزش ذاتی می‌داند و آن را صرفاً ابزاری در خدمت سعادت انسان قلمداد می‌کند. سعادت از طریق تعالی اخلاقی و قرب به حقیقت حاصل می‌آید و پول وسیله‌ای ضروری برای تأمین نیازهای مشروع و ایجاد آرامش لازم برای پرداختن به امور برتر عقلانی و روحانی است. بنابراین، ارزش پول کاملاً تابع غایت اخلاقی آن است. ❃ کلید مدیریت صحیح پول از نظر ابن‌مسکویه، رعایت فضیلت اعتدال در انفاق است که میانه دو رذیلت «اسراف» و «بخل» قرار دارد. خطر اصلی، انحراف نفس انسان است؛ یعنی زمانی که وسیله به هدف غایی زندگی تبدیل شده و به «حرص» و دلبستگی مفرط به دنیا بینجامد. این دلبستگی، بزرگ‌ترین مانع سعادت است، زیرا روح را از کمال حقیقی خود بازمی‌دارد. هر دو اندیشمند فقدان پول در جامعه را نوعی خروج از اعتدال می‌دانند، اما تحلیل‌های متفاوتی ارائه می‌دهند. از منظر زیمل، نبود پول در جامعه مدرن به معنای فروپاشی ساختار عقلانی و انتزاعی آن، بازگشت به روابط شخصی محدودکننده، کاهش تحرک اجتماعی و احتمالاً بی‌نظمی در توزیع منابع و تقسیم کار پیچیده است. از نگاه ابن‌مسکویه، فقدان پول یک آزمون اخلاقی بزرگ است. جامعه‌ای با فضایل اخلاقی ریشه‌دار مانند قناعت و عدالت می‌تواند از آن عبور کند، در غیر این صورت، زمینه برای رذایل‌ای مانند حرص و نزاع فراهم می‌شود. ❃ کاهش شدید اعتبار پول ملی جامعه را از حالت اعتدال خارج می‌سازد زیرا تعادل روانی، اجتماعی و اقتصادی را به‌طور همزمان برهم می‌زند. از یک سو، بر اساس دیدگاه زیمل، پول به‌عنوان واسطه عقلانی و قابل‌محاسبه کنش‌های اجتماعی، اعتبار خود را از دست می‌دهد و جامعه به وضعیت پیشامدرنِ عدم‌قطعیت، تصمیم‌گیری‌های احساسی و از بین رفتن امکان برنامه‌ریزی بلندمدت بازمی‌گردد. این آشفتگی، آزادی منفی ناشی از پول را نابود کرده و افراد را در برابر کمبودها و روابط غیرشفاف آسیب‌پذیر می‌کند. از سوی دیگر، از منظر ابن‌مسکویه، این بحران در نبود فضیلت، جامعه را به‌سمت رذیلت‌های افراطی سوق می‌دهد. قشر ضعیف به ورطه فقر و تنگدستی رانده می‌شود و قشر توانمند در تلاش برای حفظ ارزش دارایی‌های خود، اغلب به حرص، احتکار و اسراف در مصرف منابع کمیاب (افراط) روی می‌آورند. در نتیجه، نظم اخلاقی و اقتصادی جامعه فروپاشیده، اعتماد عمومی تضعیف شده و شرایط برای بی‌ثباتی، نابرابری فزاینده و از بین رفتن آرامش لازم برای تعالی فردی و جمعی فراهم می‌گردد. ▫️یادداشتی کوتاه از سعید کریم داداشی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #امت_مبعوث | #جنگ_رمضان | #حکمت_عملی 📲 https://eitaa.com/AyeSchool