کلمه‌هایم، اشک‌هایم چشمانم، دهانم ..

چرا نباید همه چیز خوب پیش بره؟ همه میگن و حتی خودم می‌دونم که می‌تونم، اما... به گمونم این صدای درونم هست که همیشه‌ی خدا می‌پره وسط حرف‌هام و این‌بار با گلایه و ملتمسانه ترین لحن ممکنه میگه : - با خودت چی فکر کردی؟ اونی که از در میاد و یک راست می‌ره رو صحنه که بازیگر یا مجری نیست، اونی هم که دو روز تو هنرستان گذرونده هنرمند نیست... #خودنوشت

و منی که خواسته یا ناخواسته بازهم به گفت‌وگو با منِ درونم نشستم با تعجب میگم: نیست؟ - هنوز نیست. اگه قرار بود به این راحتی باشه که الان هرکسی تو دنیا قله‌های موفقیت رو فتح کرده بود، موفقیت تجربه می‌خواد، تجربه هم اشتباه کردن! این کوله بار اشتباهات و آزمون و خطاهاست که انسان رو بالا می‌بره و تعالی می‌بخشه. حالا این منم که با غرور خاصی جواب منِ درونم رو میدم؛ چقدر پخته‌تر شدی دختر! #خودنوشت

به قول یه دوستی ؛ در کودکی حتی درباره «اشتباه کردن» هم به ما اشتباه گفتن. یه موقع هایی باید از «اشتباه کردن» استقبال کرد، اشتباه کردن تنها راه موفقیت هست، بدون اشتباه، هیچ رشدی در کار نیست!

-

توی کتاب ِ«افزایش اعتماد به نفس» اومده؛ حقیقت این است که عزت‌نفس، هیچ ربطی به کامل بودن یا اشتباه نکردن، ندارد! عزت‌نفس ریشه در پذیرش خود به عنوان موجودی ذاتاً ارزشمند دارد و اینکه؛ خودت را همیشه دوست داشته باشی... #تیکه‌کتاب

-

من ماهی‌ام ؛ اما به سرم شور نهنگ است.. این برکه‌ی بی‌حوصله اندازه‌ی من نیست!

پاییز بوی تموم خاطرات کودکی رو میده، مگه نه؟

خاطرات..

دیدی؛ همین ابرهای نرم تو آسمون وقتی بهم میرسن چه نعره‌ای میکشن و چه آتیش بازی‌ای به راه میندازن؟! درست بر خلاف ما آدما که وقتی بهم میرسیم سکوت میکنیم، شروع میکنیم به چرتکه انداختن یا هی ناله میکنیم و آه میکشیم، عشق اونان! #تیکه‌کتاب دایی وانیا| آنتوان چخوف