مُحَلِّل
اما به طور کلی ۴ دسته راهکار برای شکست محاصره وجود دارد: ۱. راهکارهای سیاسی ۲. راهکارهای اقتصادی و
۱. راهکارهای سیاسی: از ابتدا، بخشی از کشور با محوریت تیم دولت و وزارت امور خارجه معتقد بودند و هستند که بهتر است که این محاصره، که تاثیرات سوء بسیاری بر اقتصاد بیمار فعلی کشور دارد، را با زمان دادن به مذاکرات سیاسی و انعقاد تفاهمنامه با امریکا رفع کرد تا کمترین هزینه نیز وجود داشته باشد. این دیدگاه میگوید حتی تاخت زدن این با هرمز نیز مشکلی ندارد زیرا ما همیشه در کنار تنگه حضور داریم و هر زمان می توانیم با شلیک آن را ببندیم اما مدل فعلی محاصره با اتکای به ناوگان سنگین امریکایی در اقیانوس هند و دریای عمان است و با تفاهم نامه نیز علاوه بر رفع محاصره، در بلندمدت نیز با عقبنشینی امریکا از منطقه، دشمن دیگر این اهرم را به طور فوری و موثر در اختیار ندارد و بعداً هم میتوان فکری کرد. با این حال، جدیترین نقد به این دیدگاه فارغ از معادل قرار دادن آن با هرمز، این است که آیا حریف به راحتی این اهرم را از دست میدهد؟ جدای از این، سوال محوریتر این است که تا کِی باید به مذاکرات سیاسی زمان داد؟ آیا طولانی شدن مذاکرات و ریسک افزایش تنش برای کنترل شرایط خود تبدیل به اهرمی برای گذر زمان تا تاثیرگذاری محاصره بر اقتصاد ما نیست؟ / ۶
@Muhallel
مُحَلِّل
۱. راهکارهای سیاسی: از ابتدا، بخشی از کشور با محوریت تیم دولت و وزارت امور خارجه معتقد بودند و هستند
۲. راهکارهای اقتصادی و تجاری و مالی: به طور طبیعی و با توجه به گستردگی و تنوع مرزها و جغرافیای ایران، استفاده از ظرفیتهای جایگزین مانند مرزهای زمینی و دریایی شمالی و مبادلات با کشورهای همسایه، استفاده از ظرفیت همین کشورها به عنوان واسطه انتقال مانند پاکستان و سایر اقدامات که مجال بررسی همه آنها نیست. این موضوع، باعث می شود با متنوعسازی مبادی صادرات و واردات کشور، هم در بلندمدت اقتصاد کشور مقاوم شود و هم در کوتاه مدت دشمن نتواند تنفس ما را صفر کند. با این حال این موضوع خود چهار مشکل دارد:
۱. وقتی حدود ۸۰ درصد تجارت کشور از مرزهای جنوبی دریایی بوده، جایگزینی سریع آن در کوتاه مدت ممکن نیست و این راهکارها نیز در بلندمدت تاثیر مثبتتری دارد.
۲. مشکل بعدی اینجاست که اقدامات فوق، در صورتی که همراه با تلاش های عملی برای رفع حصر نباشد، به مانند تجربه تحریم ها، نوعی پذیرش ضمنی محدودیت ها و تلاش برای دور زدن آن است. در حالی که سرمایه گذاری اصلی ما باید بر طبیعیسازی وضعیت باشد.
۳. محدود شدن بخش اعظم مبادی(دریای جنوب) و ایجاد راههای دیگر، می تواند باعث شود که باز به مانند تجربه تحریمها، آمریکا و یا کشورهای همسایه بخواهند از این موضوع سوءاستفاده کرده، به نوعی دست ما زیر ساطور این کشورها بوده و در سایر عرصهها محدود گردیم(ارجاع به تجربه تلخ امارات).
۴. در نهایت طبیعتا آمریکا نیز بیکار نمیماند و سعی می کند با روشهایی همین مسیرها را نیز ضربه زند که طرح گزینه محاصره زمینی(که باید مفصلاً آن را بررسی کنیم) یکی از آنهاست. / ۷
@Muhallel
مُحَلِّل
۲. راهکارهای اقتصادی و تجاری و مالی: به طور طبیعی و با توجه به گستردگی و تنوع مرزها و جغرافیای ایران
۳. راهکار نظامی مستقیم: در این خصوص، چند مسئله قابل ذکر است:
اول. ابتدا باید دانست که تلاشهای متعددی در دوره قبلی(پیش از تفاهم اسلام آباد) جهت شکست حصر از این طریق انجام شد که بسیاری از آنها در سکوت خبری بود اما تقریبا نتیجه خاصی حاصل نشد. همچنین برخی طرحها نیز وجود داشت که اساساً فرصت و امکان اجرای آنها نیز فراهم نشد.
دوم. ریسک سیاسی از تبدیل این تلاشها به جنگ گسترده، آسیب های وارده به نیروی دریایی در جنگ، تعداد زیاد و آرایش خاص ناوگان آمریکایی در حوزه پدافند، جابهجایی و دور شدن از برد موثر، مشکلات ناشی از شکاف فناوری در تسلیحات، برتری هوایی حریف و ... برخی از علل و عواملی هستند که باعث شده تلاشهای قبلی نتیجهبخش نباشد.
سوم. با این حال همچنان این اعتقاد و طرحهایی وجود دارد و برخی عقیده دارند میتوان از طریق مستقیم نیز حصر را شکست.
چهارم. یکی از رویکردها در این زمینه، فرسایش از طریق افزایش هزینه ناوگان آمریکایی همچون تجربه یمن است. / ۸
@Muhallel
مُحَلِّل
۳. راهکار نظامی مستقیم: در این خصوص، چند مسئله قابل ذکر است: اول. ابتدا باید دانست که تلاشهای متعد
۴. اما نهایتا تقریبا بسیاری از تحلیلگران اجماع نظر دارند که شاید موثرترین و دردسترسترین راه جهت شکست حصر، معادلهسازی متقابل، با زدن مستقیم یا محاصره کشورهای عربی و یا احیای معادله "قطع صادرات نفت بقیه در ازای قطع صادرات ما" و یا هدف قرار دادن برخی مسیرهای بدیل تنگه هرمز و خود هرمز است. این امر نیازمند این است که اولاً مقدمات فنی، اطلاعاتی و سیاسی برای تبدیل محاصره به تاثیر انجام شده و ثانیاً از ملاحظات سیاسی و حتی اقتصادی فاصله گرفت و ریسک پذیری را افزایش داد. این رویکرد طبعا می تواند هزینه هایی در بر داشته باشد اما به نظر در دسترسترین و مطابق تجربه موثرترین گزینه است. / ۹
@Muhallel
مُحَلِّل
۴. اما نهایتا تقریبا بسیاری از تحلیلگران اجماع نظر دارند که شاید موثرترین و دردسترسترین راه جهت شک
در نهایت، مجموع عوامل و مسائل پیشگفته و گزینههای بررسی شده، باعث شده تا بار دیگر احتمال اجرای مجدد گزینههای ۳ و ۴ وجود داشته باشد. امری که نیازمند خلاقیت، ریسک پذیری، تاثیرمحوری و تکمیل همه مقدمات داخلی برای جلوگیری از تبعات آتی است. توجه به این نکته مهم است که آمریکا پس از عدم موفقیت در دستیابی به اهداف خود در جنگ، با مسئله ای جدید به نام تنگه هرمز مواجه و بر حل آن به عنوان اولویت روی آورد که در این زمینه محاصره دریایی و عملیات خشم اقتصادی را به عنوان زیرساخت اصلی عملیات خود انتخاب کرد. بنابراین اگر ما بتوانیم این موضوع را نیز حل کنیم، شکست آمریکا نیز تکمیل شده است. / ۱۰ پایان
@Muhallel
📃امواج:
🔹 منابع ارشد ایرانی گفتند که بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، در ماه مه از طرف دولت ترامپ با وحیدی، فرمانده کل سپاه پاسداران، تماس گرفته است. منابعی در تهران ضمن تأیید توصیف کلی آکسیوس از این تلاش، ماجرا را کمی متفاوت توصیف کرده و جزئیات بیشتری را به اشتراک گذاشتهاند:
🔹 اکسیوس به نقل از وحیدی از ابراز حمایت او از مذاکرهکنندگان ایران نقل میکند؛ به گفته منابع، فرمانده سپاه پا را فراتر گذاشته و به بارزانی گفته است که «همه چیز باید از طریق قالیباف، رئیس مجلس و عراقچی، وزیر امور خارجه، انجام شود». همچنین ادعا میشود که وحیدی هرگونه تعامل سپاه با ایالات متحده را رد کرده و گفته است که قالیباف/عراقچی در مورد شرکت در هرگونه جلسه خصوصی در اربیل تصمیم خواهد گرفت.
🔹 حدود ده روز پس از تماس بارزانی-وحیدی، رهبر کرد با عراقچی تماس گرفت تا پیامی از واشنگتن را منتقل کند. گفته میشود وزیر امور خارجه ایران به بارزانی گفته است که در حال بررسی یک جلسه خصوصی با ایالات متحده است که توسط کردها تسهیل شود. منابع سیاسی ایران میگویند این نشان میدهد که دولت ترامپ ابراز حمایت وحیدی از مذاکرهکنندگان ایران را جدی گرفته است.
🔹 عراقچی و قالیباف در نهایت در هیچ جلسهای که توسط کردها تسهیل شده بود، حاضر نشدند. اکسیوس این موضوع را به نگرانیهای امنیتی در مورد حضور اسرائیل در کردستان عراق مرتبط میداند؛ منابع ایرانی میگویند که پس از یک ارزیابی داخلی، به این نتیجه رسیدهاند که نیازی به باز کردن کانال اضافی نیست، زیرا از قبل ارتباط مستقیم وجود داشته و پاکستان/قطر در حال میانجیگری بودهاند.
🔹 هفتهها پس از تلاش ناموفق کردها، تفاهمنامه اسلامآباد با میانجیگری پاکستان و قطر منعقد شد.
🔹 ۲۴ ساعت پس از افشای تلاش نیچروان بارزانی برای تسهیل تعامل ایران و آمریکا توسط اکسیوس، مسرور بارزانی، نخست وزیر اقلیم کردستان، ادعا میکند که ایران یک پهپاد به دفتر شخصی او شلیک کرده است.
@Muhallel
مُحَلِّل
در نهایت، مجموع عوامل و مسائل پیشگفته و گزینههای بررسی شده، باعث شده تا بار دیگر احتمال اجرای مجدد
📃 یدیعوت آحرونت:
🔹مقامات اسرائیلی، نشانههایی را رصد میکنند که نشان میدهد رهبری در تهران، درک خود از این رویارویی را تغییر داده و برای احتمال گسترش آن آماده میشود.
🔹به گفته مرکز ارزیابیها: ایران ممکن است تلاش کند تا از طریق هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی، مسیرهای حملونقل و متحدان واشنگتن در منطقه، فشار نظامی و اقتصادی بر ایالات متحده و اسرائیل وارد کند.
🔹یک مقام ارشد اسرائیلی تخمین زده است که "فشار اقتصادی بر ایران، به ویژه، ممکن است آن را به اقدام تهاجمی سوق دهد."
🔹او افزود: "اگر تهران به این نتیجه برسد که ادامه محاصره، ثبات رژیم و توانایی آن در تامین مالی نهادهای امنیتی و سازمانهایی که از آنها حمایت میکند را تهدید میکند، ممکن است تلاش کند تا با تشدید تنش در منطقه، این معادله را تغییر دهد."
🔹به گفته ارزیابی اسرائیلی، منطق احتمالی ایران این است: اگر بتوان مسیرهای انرژی را هدف قرار داد و قیمت نفت و سوخت را دوباره در ایالات متحده افزایش داد، فشار سیاسی بر ترامپ برای پایان دادن به این رویارویی و بازگشت به میز مذاکره، افزایش خواهد یافت.
🟡یک مقام ایرانی به رویترز گفت:
اگر دیپلماسی شکست بخورد، تنشها را در تنگه هرمز و منطقه افزایش خواهیم داد.
ما تصمیم گرفتیم سیاست خود را به طور کامل از حالت دفاعی به حالت تهاجمی تغییر دهیم.
اتکا صرف به ایالات متحده یا واسطهها برای دستیابی به صلح پایدار، غیرواقعی است.
ما یک مهلت زمانی به ایالات متحده دادهایم که طی چند هفته، توافق اصولی را به طور کامل اجرا کند.
@Muhallel
نوع بازی فعلی آمریکا در منطقه شباهتی به مدل کمپین فشار حداکثری در سالهای ۹۷ و ۹۸ دارد. جایی که خود ایالات متحده از درگیری مستقیم عقب نشینی کرده و کشورهای عربی خلیج فارس + رژیم صهیونیستی را به عنوان سرپنچه های خود قرار داده است. اقدامات رژیم در لبنان، غزه، کرانه باختری و سوریه از یکسو و نوک حمله قرار دادن کشورهای عربی (عمان در تنگه هرمز، عربستان سعودی در یمن و عراق، امارات در فشار مالی به ایران) موید این سیستم است. خود آمریکا نیز با اتکا به عدم آسیب پذیری و هزینه دهی مستقیم در کنار حفظ حداقلی از ثبات در بازار انرژی، در حال مدیریت و همچنین پیشبرد اقدامات نرم و یا نیمه سخت علیه همه اضلاع مقاومت خصوصا ایران و عراق است. ایران در هر دو سال فوق، با اتخاذ استراتژی مقاومت فعال مبتنی بر فعال سازی محور مقاومت و اجرای عملیات های ویژه، تلاش کرد تا اثر آن کمپین را خنثی سازد که توفیقاتی نیز حاصل شد. از این رو اکنون نیز علاوه بر لزوم قطع سرپنجه ها، لازم است تا هر دو پایه ای که آمریکا بر روی آنها ایستاده و در حال عملیات است نیز مورد هدف قرار گیرند.
@Muhallel
در موضوع حمله رژیم صهیونیستی به فرودگاه ابوالظهور، هرچند پیام ها و نیاتی از سوی رژیم در مقابله با ترکیه وجود دارد اما با این حال روشن است که این تقابل صرفا به موضوع ترکیه و کیفیت حضور آن در سوریه برنمی گردد بلکه معادله ای بزرگتر وجود دارد که طی آن رژیم قصد دارد که حق استفاده از زور علیه هرگونه حضور نظامی که حتی به صورت بالقوه، آزادی عمل خود در سوریه و موازنه قوا در جبهه شمالی را به خطر بیندازد، حفظ کند. اکنون رژیم خاک جنوب سوریه را اشغال کرده، به هر نقطه در هر زمان حمله می کند، آسمان آن را تبدیل به کریدور امن کرده و در سطح سیاسی نیز از جدایی طلبان حمایت می کند. یک سوریه با قدرت نظامی بسیار محدود، حریم هوایی بی حفاظ و گزینه های امنیتی و سیاسی محدود و تعین یافته از سوی تل آویو، همان مدل مطلوب رژیم صهیونیستی است.
@Muhallel
مُحَلِّل
در موضوع حمله رژیم صهیونیستی به فرودگاه ابوالظهور، هرچند پیام ها و نیاتی از سوی رژیم در مقابله با تر
اما فراتحلیل تحلیلگران ترک در خصوص حمله اخیر رژیم صهیونیستی، حاکی از سبک خاصی از محاسبه در خصوص رژیم است که با تحلیل های ما که در سال 97 وقتی دشمن به پایگاه های مقاومت در سوریه حمله می کرد شباهت زیادی دارد. تقلیل دادن ماجرا به تنش زایی در منطقه مرتبط با اهداف انتخاباتی نتانیاهو، تله بودن حملات برای پاسخ پدافندی و آفندی ترک ها جهت شعله ور کردن یک درگیری جدید و لزوم اولویت دادن به دیپلماسی با آمریکا جهت مهار اسرائیل و تهدید به پاسخ! هر چند ترکیه هیچگاه در سطح جمهوری اسلامی و محور مقاومت امکان و توانایی و اراده مقابله با اسرائیل را ندارد اما رواج این سبک تحلیل ها در ترکیه که بعدها برای ما مشخص شد اکثرا تقلیل گرایانه و یا اشتباه بوده نشان می دهد که لازم است یک نوع انتقال تجربه حداقل در سطوح میانی و نخبگانی میان دو کشور صورت گیرد.
@Muhallel