📃 یدیعوت آحرونت: 🔹مقامات اسرائیلی، نشانه‌هایی را رصد می‌کنند که نشان می‌دهد رهبری در تهران، درک خود از این رویارویی را تغییر داده و برای احتمال گسترش آن آماده می‌شود. 🔹به گفته مرکز ارزیابی‌ها: ایران ممکن است تلاش کند تا از طریق هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی، مسیرهای حمل‌ونقل و متحدان واشنگتن در منطقه، فشار نظامی و اقتصادی بر ایالات متحده و اسرائیل وارد کند. 🔹یک مقام ارشد اسرائیلی تخمین زده است که "فشار اقتصادی بر ایران، به ویژه، ممکن است آن را به اقدام تهاجمی سوق دهد." 🔹او افزود: "اگر تهران به این نتیجه برسد که ادامه محاصره، ثبات رژیم و توانایی آن در تامین مالی نهادهای امنیتی و سازمان‌هایی که از آن‌ها حمایت می‌کند را تهدید می‌کند، ممکن است تلاش کند تا با تشدید تنش در منطقه، این معادله را تغییر دهد." 🔹به گفته ارزیابی اسرائیلی، منطق احتمالی ایران این است: اگر بتوان مسیرهای انرژی را هدف قرار داد و قیمت نفت و سوخت را دوباره در ایالات متحده افزایش داد، فشار سیاسی بر ترامپ برای پایان دادن به این رویارویی و بازگشت به میز مذاکره، افزایش خواهد یافت. 🟡‌یک مقام ایرانی به رویترز گفت: اگر دیپلماسی شکست بخورد، تنش‌ها را در تنگه هرمز و منطقه افزایش خواهیم داد. ما تصمیم گرفتیم سیاست خود را به طور کامل از حالت دفاعی به حالت تهاجمی تغییر دهیم. اتکا صرف به ایالات متحده یا واسطه‌ها برای دستیابی به صلح پایدار، غیرواقعی است. ما یک مهلت زمانی به ایالات متحده داده‌ایم که طی چند هفته، توافق اصولی را به طور کامل اجرا کند. @Muhallel

ز هجران دیده‌ام کاری که کافر از اجل بیند ...

پنج نقطه بهم پیوسته در غرب آسیا که نمادی از پرونده های کلان تر جاری هستند: خط زرد علی الطاهر ابوالظهور جرف الصخر صخور صلبه @Muhallel

نوع بازی فعلی آمریکا در منطقه شباهتی به مدل کمپین فشار حداکثری در سالهای ۹۷ و ۹۸ دارد. جایی که خود ایالات متحده از درگیری مستقیم عقب نشینی کرده و کشورهای عربی خلیج فارس + رژیم صهیونیستی را به عنوان سرپنچه های خود قرار داده است. اقدامات رژیم در لبنان، غزه، کرانه باختری و سوریه از یکسو و نوک حمله قرار دادن کشورهای عربی (عمان در تنگه هرمز، عربستان سعودی در یمن و عراق، امارات در فشار مالی به ایران) موید این سیستم است. خود آمریکا نیز با اتکا به عدم آسیب پذیری و هزینه دهی مستقیم در کنار حفظ حداقلی از ثبات در بازار انرژی، در حال مدیریت و همچنین پیشبرد اقدامات نرم و یا نیمه سخت علیه همه اضلاع مقاومت خصوصا ایران و عراق است. ایران در هر دو سال فوق، با اتخاذ استراتژی مقاومت فعال مبتنی بر فعال سازی محور مقاومت و اجرای عملیات های ویژه، تلاش کرد تا اثر آن کمپین را خنثی سازد که توفیقاتی نیز حاصل شد. از این رو اکنون نیز علاوه بر لزوم قطع سرپنجه ها، لازم است تا هر دو پایه ای که آمریکا بر روی آنها ایستاده و در حال عملیات است نیز مورد هدف قرار گیرند. @Muhallel

در موضوع حمله رژیم صهیونیستی به فرودگاه ابوالظهور، هرچند پیام ها و نیاتی از سوی رژیم در مقابله با ترکیه وجود دارد اما با این حال روشن است که این تقابل صرفا به موضوع ترکیه و کیفیت حضور آن در سوریه برنمی گردد بلکه معادله ای بزرگتر وجود دارد که طی آن رژیم قصد دارد که حق استفاده از زور علیه هرگونه حضور نظامی که حتی به صورت بالقوه، آزادی عمل خود در سوریه و موازنه قوا در جبهه شمالی را به خطر بیندازد، حفظ کند. اکنون رژیم خاک جنوب سوریه را اشغال کرده، به هر نقطه در هر زمان حمله می کند، آسمان آن را تبدیل به کریدور امن کرده و در سطح سیاسی نیز از جدایی طلبان حمایت می کند. یک سوریه با قدرت نظامی بسیار محدود، حریم هوایی بی حفاظ و گزینه های امنیتی و سیاسی محدود و تعین یافته از سوی تل آویو، همان مدل مطلوب رژیم صهیونیستی است. @Muhallel

اما فراتحلیل تحلیلگران ترک در خصوص حمله اخیر رژیم صهیونیستی، حاکی از سبک خاصی از محاسبه در خصوص رژیم است که با تحلیل های ما که در سال 97 وقتی دشمن به پایگاه های مقاومت در سوریه حمله می کرد شباهت زیادی دارد. تقلیل دادن ماجرا به تنش زایی در منطقه مرتبط با اهداف انتخاباتی نتانیاهو، تله بودن حملات برای پاسخ پدافندی و آفندی ترک ها جهت شعله ور کردن یک درگیری جدید و لزوم اولویت دادن به دیپلماسی با آمریکا جهت مهار اسرائیل و تهدید به پاسخ! هر چند ترکیه هیچگاه در سطح جمهوری اسلامی و محور مقاومت امکان و توانایی و اراده مقابله با اسرائیل را ندارد اما رواج این سبک تحلیل ها در ترکیه که بعدها برای ما مشخص شد اکثرا تقلیل گرایانه و یا اشتباه بوده نشان می دهد که لازم است یک نوع انتقال تجربه حداقل در سطوح میانی و نخبگانی میان دو کشور صورت گیرد. @Muhallel