#حضرت_عباس علیه‌السلام #مثنوی 🔹مکتب عباس🔹 ای دل بیا قدر دقایق را بدانیم از عبد صالح با اباصالح بخوانیم وقتی «بِنَفسی اَنت» می‌گوید امامش ما عاجزیم از درک و توصیف مقامش در سایۀ خورشید تابان است این ماه سبقت گرفت از عالمی با «صِبغَةُ الله‌» مانند بدریون به قرآن می‌درخشد ماهی که در بزم شهیدان می‌درخشد قرآن ناطق ذاکر مدح و ثنایش گفتار صادق شاهد صدق و وفایش میثاق محکم بسته با «ما عاهَدوا الله» او دست داده، دست بیعت با يدالله عهدی که او بسته به امضای حسین است او سورۀ «اِنّا فَتَحنا»ی حسین است در هر دعای دست او شوق وداع است تصویری از «هَب لی کَمالَ الاِنقِطاع» است اسماء حسنای الهی در ضمیرش «فَاللّهُ خَیرٌ حافِظاً» جوشن‌کبیرش شمشیر او مصداق «اَنزَلنَا الحَدید» است در هجمۀ دشمن «اُولی بَاسٍ شَدید» است عباس در میدان علمدار حسین است در خیمه اما دلخوشی زینبین است هفت آسمان بر خاک او سر می‌گذارد صاحب‌زمان با روضۀ او انس دارد عباس یعنی ماه‌صورت، مهرسیرت عباس یعنی اسوۀ صبر و بصیرت والله در توصیف قدرش ناتوانیم باید به ذکر فضل او قرآن بخوانیم او بهتر از اصحاب طالوت امتحان داد در نهر آب اوج مروت را نشان داد در پیچ و تاب موج‌ها بی‌تاب‌تر گشت موسی شد اما تشنه‌لب از آب برگشت «اِنَّ مَعی رَبّی سَیَهدین» باور اوست تنها «جُنوداً لَم تَرَوها» یاور اوست او را نماد «اَنتُمُ الاَعلَون» دیدیم در هر زمان غالب به هر فرعون دیدیم همچون کلیم الله اعجاز آفریده‌ست اما ید بیضای او دست بریده‌ست دستی که دارد منزلت از «اَنزَلَ الله» بر فضل او داده شهادت فضل الله دستی که در کرببلا دارد مقامی دستی که دارد نغمۀ «اِنّی اُحامی» دستی که با او پرچم توحید بالاست دستی که تا فتح نهایی یاور ماست دستی که تسکینی‌ست بر دل‌واپسی‌ها دستی که از آن می‌دمد فیض مسیحا دستی که دست قدرت پروردگار است دستی که در چشمان ظالم ذوالفقار است دستی که در رفعت مقام او مصلاست دستی که با او عطر تسبیحات زهراست دستی که زیر سایۀ آن کشور ماست دستی که عمری دستگیر رهبر ماست اکنون که غرق نور کشتی نجاتیم حالا که گرم صحبت نیل و فراتیم ما از فرات آهنگ رود نیل داریم ما عزم نابودی اسرائیل داریم ما فاتح دیروز و امروز نبردیم تا با اباالفضلیم، پیروز نبردیم ما تا ابد دین خدا را پاس‌داریم این درس را از مکتب عباس داریم در معنی عباس اسراری نهفته‌ست در ابجد این نام صد حرف نگفته‌ست عباس در ابجد، همان «باب حسین» است والله او باب نجات عالمین است این ماه با خورشید زد بر قلب اعدا آری قیامت کرد «مَثنی و فُرادا» اتمام حجت کرد با آن قوم گمراه فریاد زد یا قوم «اَجیبوا داعیَ الله» «قَد ضاقَ صَدری» گفت با اشک چکیده وا کرد از کارش گره دست بریده تا بر زمین افتاد مادر را صدا زد از حنجر تشنه برادر را صدا زد یک چشم ثارالله بر عباس، خون‌بار چشمی دگر بر خیمه‌های بی علمدار با آستینش می‌گرفت اشک از دو دیده برگشت سوی خیمه با قد خمیده 📝 #سیدمحمدرضا_یعقوبی_آل ✅ @ShereHeyat

#حضرت_عباس علیه‌السلام #مثنوی 🔹علمدار حسین🔹 روزیِ شعر من امشب دو برابر شده است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن، پدر خاک قمر آورده هر که از قافلۀ فطرسیان جا مانده نظرش خیره به گهوارۀ سقا مانده زور بازوی تو بی‌حد و عدد خواهد شد بعد از این ام‌بنین، ام‌اسد خواهد شد با وجود تو زمین حیدر دیگر دارد کعبه جا دارد اگر باز ترک بردارد از در خانۀ او پا نکشیدم هرگز چون حسینی‌تر از عباس ندیدم هرگز ماه ذی‌الحجه که عباس به حج عازم شد همه بر کعبه ولی کعبه بر او مُحرم شد در طوافش سخن از عقل فراتر می‌گفت در حقیقت «لک لبیک برادر» می‌گفت! این اباالفضل که از قبله فراتر می‌رفت مرتضی بود که بر دوش پیمبر می‌رفت علی‌اکبر به ثنا گویی او می‌آید: چقَدَر منبر کعبه به عمو می‌آید.. گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد مسجدی بود که بابای من آبادش کرد از در خانۀ او پا نکشیدم هرگز چون حسینی‌تر از عباس ندیدم هرگز «کاشف‌الکرب» تویی خندۀ ارباب تویی «پدر خاک» علی و «پدر آب» تویی روی چشم تو بُود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین‌الحرمین.. تیغ چرخانده‌ای و پیش تو طوفان هیچ است لشکری پیشت اگر آمده میدان، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته‌ای فن شمشیرزنی را ز که آموخته‌ای؟ ای جوان! پیر رهت کیست از آن شاه بگو؟ «أشهد أن علیاً ولی الله» بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا 📝 #مجید_تال 🌐shereheyat.ir/node/4581 ✅ @ShereHeyat

نه در توصیف شاعر‌ها، نه در آواز عشاقی تو افزون‌تر از اندیشه، فراوان‌تر از اغراقی وفاداری و شیدایی، علمداری و سقایی ندارند این صفت‌ها جز تو دیگر هیچ مصداقی به خوبی تو حتی معترف بودند بدخواهان یزید آنجا که می‌گوید «الا یا ایها الساقی» تمام کودکان معراج را توصیف می‌کردند مگر پیداست از بالای دوش تو چه آفاقی؟ چنان رفتی که حتی سایه‌ات از رفتنت جا ماند رکاب از هم گسست از بس برای مرگ مشتاقی فرار از تو فراری می‌شود در عرصۀ میدان چنان رفتی که بعد از آن بخوانندت هوالباقی بدون دست می‌آیی و از دستت گریزانند پر از زخمی هنوز اما برای جنگ قبراقی به سوی خیمه‌ها یا «عُدّتی فی شِدّتی» برگرد که تو بی‌مشک سقّایی، که تو بی‌دست رزّاقی شنیدم بغض بی‌گریه به آتش می‌کشد جان را بماند باقی روضه درون سینه‌ام باقی 📝 #سیدحمیدرضا_برقعی 🌐 shereheyat.ir/node/1370 ✅ @ShereHeyat

#حضرت_عباس علیه‌السلام #مثنوی 🔹عباس من!🔹 یا علی! این کیست می‌آید شتابان سوی تو؟ با قدی رعنا و بازویی چنان بازوی تو؟ او که می‌آید تو احساس جوانی می‌کنی باز یاد رزم و شور پهلوانی می‌کنی آمده پیش تو تا مشق سپه‌داری کند تا به سبک حیدری تمرین کرّاری کند می‌زند زانو که رسمت را بیاموزد، علی! با چه شوقی بر لبانت چشم می‌دوزد، علی! مانده‌ام در بهت شاگردی که استادش تویی هم چراغ رفتن و هم نور ایجادش تویی بارها آن اسم زیبا را شنیدم من ولی چیز دیگر بود عباسی که تو گفتی علی! با صدایی مهربان گفتی: بیا عباس من! تیغ را بردار با نام خدا عباس من! نور چشمان علی! پیش پدر چرخی بزن شیرِ من! شمشیر را بالا ببر، چرخی بزن این چنین با هر دو دستت تیغ را حرکت بده دست چپ را هم به وزن تیغ خود عادت بده فکر کن هر حالتی بر جنگ حاکم می‌شود دستِ چپ، عباس من! یک وقت لازم می‌شود الامان از چشم شور و تیر پنهانی پسر! کاش می‌شد چشم‌هایت را بپوشانی پسر! بی‌نقاب ای جلوهٔ حُسن خدادادی نجنگ سعی کن تا می‌شود بی خُودِ فولادی نجنگ... تشنه‌ای، فهمیدم از آنجا که شیداتر شدی تا لبانت خشک شد عباس، زیباتر شدی... 📝 #قاسم_صرافان 🌐 shereheyat.ir/node/820 ✅ @ShereHeyat

#حضرت_عباس علیه‌السلام #غزل 🔹فاتح دل‌ها🔹 به غیر تو که به تن کرده‌ای تماشا را ندید چشم کسی ایستاده دریا را بگو فضایل خود را که نور چهرهٔ تو گرفته است ز ما فرصت تماشا را به احترام تو باید فرات برخیزد بزن به آب دوباره عصای موسی را برای آن‌که شفا گیرد از تو موج علیل بخوان بر آب، حدیث لب مسیحا را چه آب را برسانی، چه تشنه برگردی تو فتح می‌کنی آخر تمام دل‌ها را و آب مهریهٔ فاطمه‌ست، می‌دانیم چه ظالمانه ربودند حق زهرا را! بکار دست خودت را، که پر شکوفه کند اذان روشنِ گلدسته‌های فردا را 📝 #جواد_محمدزمانی 🌐 shereheyat.ir/node/837 ✅ @ShereHeyat

#شعر_پایداری #شهدا #غزل 🔹به فرمان مولا🔹 یک شب از صخرۀ سخت صحرا یک شب از موج دریا گذشتند خوش به حال شهیدان چه پرشور صخره‌ها موج‌ها را گذشتند خنجر از روبرو خنجر از پشت فرق دیروز و امروز این است خوش به حال شهیدان که پیروز از هیاهوی فردا گذشتند پنبه با تیغ فرقی ندارد هر دو سر می‌بُرد هر دو جنگ است صخره با موج... اما شهیدان هر دو را بی‌محابا گذشتند صلح را از شهیدان بیاموز جنگ را از شهیدان بیاموز با حسن تا حسین آمدند و دل به فرمان مولا گذشتند گفت شمشیر، شمشیر بستند یک زمان از پی آب رفتند ظهر دیروز آیا ندیدی کربلا را چه زیبا گذشتند؟ از «أولِی الأمرِ مِنکُم» شنیدند «ربّنا الله ثمّ استَقاموا» با «أعدّوا لهُم مَا استطعتُم» تا «معَ العُسرِ یُسرا» گذشتند.. خوش به حال شهیدان که رفتند خوش به حال شهیدان که هستند خوش به حال شهیدان که چون شمع ایستاده از اینجا گذشتند 📝 #مهدی_جهاندار ✅ @ShereHeyat

آیینه‌ای و درست مانند حسین لبخند تو انعکاس لبخند حسین در محضر فاطمه عزیزی تو چقدر داماد حسن هستی و فرزند حسین 📝 #سیدمحمدجواد_شرافت 🏷 #امام_سجاد علیه‌السلام ✅ @ShereHeyat

#امام_سجاد علیه‌السلام #ترکیب_بند 🔹طواف نور🔹 سلامٌ علی آلِ طاها و یاسین به این خلق و این خوی و این عزّ و تمکین رخش مصحف فاطمه، حُسن، قرآن پُر از «قدر» و «وَاللَّیل» و «وَالشَّمس» و «وَالتّین» درود الهی بر آن خُلق نیکو سلام محمّد بر آن خوی شیرین نماز از خضوعش به پرواز آید دعا از نفس‌های او بسته آذین به سجاده‌اش آسمان آورد سر به ذکر دعایش خدا گوید آمین سلام خدا بر خضوع و خشوعش قیام و قعود و رکوع و سجودش :: درود خداوند حَیّ جلیلش به قدر و کمال و جمال جمیلش عجب نیست در مسلخ عشق و ایثار اگر بوسه بر دست آرد خلیلش عجب نیست کز عرشۀ عرش اعلا طواف آرد از چارسو جبرئیلش سلاطین غلامش، خواتین کنیزش طوایف مریدش، قبایل دخیلش حَجَر شاهد عزت و اقتدارش هشام بن عبدالملک‌ها ذلیلش بسا تخت شاهی فرو رفت در گل کجا حاکم گِل شود حاکم دل؟ :: «هشام» استلام حجر تا نماید در آن ازدحامِ خلایق نشاید نه قدری که از وی شود قدردانی نه کس بود تا کس بر او ره ‌گشاید به ناگاه دیدند آمد جوانی که پیوسته او را حَجَر می‌ستاید گشودند حُجّاج از چار سو، ره که آن شاهدِ حُسن یکتا بیاید یکی خواست تا سر به پایش گذارد یکی رفت تا جان نثارش نماید یکی گفت نامش چه باشد هشاما! - حسد را نگر- گفت: نشناسم او را :: به ناگه «فرزدق» خروشید در دم که: این است نجل رسول مُکَرّم! تو چون می‌کنی در مقامش تجاهل؟ من او را بِه از خویشتن می‌شناسم نماز است بی او گناه کبیره ثواب است بی او خطای مسلّم تعالیم اسلام از اوست جاری قوانین توحید از اوست محکم چراغی‌ست بر قلۀ آفرینش امام است بر جملۀ خلق عالم سلام و رکوع و سجود است از او قنوت و قیام و قعود است از او :: امامی‌ست کو را اُمَم می‌شناسد کریمی‌ست کو را کرم می‌شناسد صفا، مروه، مسعی، حَجَر، حِجر، زمزم طواف و مطاف و حرم می‌شناسد بیابان مکه، منا، خیف، مشعر سماوات و لوح و قلم می‌شناسد زمین می‌شناسد، زمان می‌شناسد عرب می‌شناسد، عجم می‌شناسد یم و قطره و ماه و خورشید، او را به ذات الهی قسم می‌شناسد سلام خدا بر اَب و جَدّ و مامش مسلمان بود هر که داند امامش 📝 #غلامرضا_سازگار 🌐 shereheyat.ir/node/5447 ✅ @ShereHeyat

#امام_سجاد علیه‌السلام #قصیده‌واره 🔹سجاده‌ای به وسعت عشق🔹 مدینه باز هوای خوشِ بهاری داشت هوای تازۀ فصل بنفشه‌کاری داشت چمن شکوفه به گیسوی نخل‌ها می‌بست مدینه حالت بُهت و امیدواری داشت نشسته چشم به راه ستاره، شب تا صبح مدینه پلک نمی‌زد که بی‌قراری داشت.. «ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد» که مهر در قدمش شوق جان‌نثاری داشت.. جمال روشن این ماه را نگاه کنید که حُسن یوسف از او رنگ شرمساری داشت حلاوت از نفسش، چشمه چشمه می‌جوشید طروات سخنش جلوۀ بهاری داشت به سرو، قامت او راست‌قامتی آموخت که استقامت و ایمان و پایداری داشت سجود کرد به سجاده‌ای به وسعت عشق چه سجده‌ای که تجلای رستگاری داشت دخیل بست به قندیل اشک او محراب که چشمه‌ای ز غبار زمانه عاری داشت قلم در اول توصیف او به خود لرزید که در مقام رضا، صبر و استواری داشت به یک دعای غلامش، به دشت و صحرا ریخت، سحاب رحمت حق، هر چه اشک جاری داشت به بوسه‌ای حجرالاسود از لبش گل داد حریم کعبه از او یاد و یادگاری داشت هُشام کرد تجاهل اگر در اوصافش زبان گشود «فرزدق» که شوق یاری داشت اشاره کرد که فرزند مکه است و منا اشاره‌ای که حکایت ز حق‌گزاری داشت جهانِ کوچک ما، حیف درنیافت که او چه‌قدر شوکت و فضل و بزرگواری داشت شمیم عشق حسین انتشار یافت از او چرا که ساغر چشمش، گلابِ جاری داشت.. 📝 #محمدجواد_غفورزاده 🌐 shereheyat.ir/node/4976 ✅ @ShereHeyat

در باغ صحیفه ربنا گل کرده آمین به لب فرشته‌ها گل کرده سجاد رسید و از نسیم نفسش سجاده شکفته و دعا گل کرده 📝 #محمود_شریفی (کمیل کاشانی) 🏷 #امام_سجاد علیه‌السلام ✅ @ShereHeyat

#امام_سجاد علیه‌السلام #غزل 🔹کربلای تو🔹 سجاد! ای به گوشِ ملائک، دعای تو‌ شب، خوشه‌چینِ خلوت تو با خدای تو‌ ای چشم آسمان و زمین مانده خیره‌وار‌ بر شور و جذبه‌های تو در سجده‌های تو‌ ای دیدن قتال غم‌انگیز کربلا‌ حُزنِ همیشه ساخته از ماجرای تو‌ یک روز بود واقعۀ کربلا، بلی‌ یک عمر وقفه داشت ولی کربلای تو‌ ای وارثِ پیمبر و حیدر که اَختران‌ بر آفتاب فخر کنند از ولای تو‌ محراب را به وقت مناجات تو، همه‌ افتاده لرزه‌ها به تن از های‌های تو‌ ای یک نیای تو به نَسَب، مفخر عرب‌ وی محور عجم به حَسَب یک نیای تو‌ ای زینت تمامی پرهیزیان به زهد‌ وی زیور تمام دعاها، دعای تو‌ در مدح تو، ترانۀ توحید سر دهد‌ هرچند نیست زمزمۀ من، سزای تو‌ ‌‌ 📝 #حسین_منزوی 🌐 shereheyat.ir/node/4246 ✅ @ShereHeyat

#امام_سجاد علیه‌السلام #غزل 🔹نسیم اجابت🔹 چشمان منتظر خورشید، با خنده‌های تو می‌خندد آه ای تبسم روحانی، هستی به پای تو می‌خندد با واژه‌های گل و لبخند، دارد لب پدرت پیوند باران بوسه که می‌گیرد، بابا برای تو می‌خندد بانوی شهر خدا حالا، در بر گرفته مسیحش را دستان منتظر باران، با ربنای تو می‌خندد می‌آیی از گل و فروردین، از نص واقعه‌ای شیرین آری صحیفۀ هفت اقلیم، با هر دعای تو می‌خندد ای پیر وصل مناجاتی، ای آنکه قبلۀ حاجاتی در هر فراز مناجاتت، گویی خدای تو می‌خندد ای روح سجده! دل محراب، در حسرت قدمت بی‌تاب آری نسیم اجابت در، زلف رهای تو می‌خندد هرچند اهل زمین بودم، هرچند خاک‌نشین بودم هربار گریه شدم دیدم، دست عطای تو می‌خندد یکبار دیگر از این کوچه، مثل نسیم گذر کردی در صحن سینۀ مشتاقم، عطر عبای تو می‌خندد این شعر هجرت من بوده، از مروه‌ای نفس آلوده در چشم‌های زلال بيت، دارد صفای تو می‌خندد 📝 #حامد_اهور 🌐 shereheyat.ir/node/1372 ✅ @ShereHeyat