سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت تنم از واسطهٔ دوریِ دلبر بگداخت جانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوخت سوزِ دل بین که ز بس آتش اشکم، دلِ شمع دوش بر من ز سرِ مِهر، چو پروانه بسوخت آشنایی نه غریب است که دلسوزِ من است چون من از خویش برفتم، دلِ بیگانه بسوخت خرقهٔ زهدِ مرا، آبِ خرابات ببُرد خانهٔ عقلِ مرا، آتشِ میخانه بسوخت چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست همچو لاله، جگرم بی می و خُمخانه بسوخت ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردمِ چشم خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت ترک افسانه بگو حافظ و مِی نوش دمی که نَخُفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت  حافظ » غزلیات »🌱 غزل شمارهٔ ۱۷

سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت «حافظ»🌱

تو با این مردم کوته‌نظر در چاهِ کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران #سعدی

رنج آدم را نمیکشد، بی معنایی می‌کشد... نیچه به ما میگوید: "اگر چرای زندگیمان را پیدا کنیم، هر درد میتواند بخش رشد و شکل گیری مان شود؛ رنج تبدیل به آیینه‌ای برای دیدن خودِ واقعی می‌شود. شاید معنا ساختنی است، از زخم‌ها و روزهای سخت." 🍃🍃🍃

کجاست همنفسی؟ تا به شرح عرضه دَهَم که دل چه می‌کشد از روزگارِ هجرانش #حافظ🌱

آن، کیست کَز رویِ کَرَم، با ما وَفاداری کُنَد؟ بَر جایِ بَدکاری چو مَن، یِک دَم نِکوکاری کُنَد؟ «حافظ»🌱

ویکتور هوگو چقدر زیبا میگه: "آدم دوستانش را از دست نمیدهد، دشمنان مخفی اش را پیدا میکند، دوستان واقعی هر اتفاقی بیوفتد تا پایان دوست می مانند." ظهرتون بخیر🌱✋

همه خفتند به غیر از منِ دیوانه و دل ... با خیال تو مرا قصه دراز است هنوز .... ساقی و مستان برفتند  ، جام خالی شد ز می ... این دل دیوانه را ، سوز و گداز است هنوز ، #راحم_تبریزی

صَدرِ خَرابات کسی را بُوَد کو رهد از صدر و زِ نام و زِ ننگ ✅ فقط کسی می‌تواند به حقیقت و آزادی درونی برسد که از خودخواهی، مقام‌طلبی و توجه به قضاوت مردم عبور کرده باشد. غزل_مولانا

روح‌های بزرگ، آرامند... نه به این خاطر که درد را تجربه نکرده‌اند، بلکه چون از دل طوفان عبور کرده‌اند و هنوز ایستاده‌اند. روح بزرگ قضاوت نمی‌کند، درک می‌کند... نه چون همه چیز را پذیرفته، بلکه چون می‌داند هرکس قصه‌ای دارد که دیده نمی‌شود. این روح‌ها نیازی به اثبات خود ندارند؛ زیرا آن‌قدر با خودشان آشتی‌اند که نیازی به تایید بیرون ندارند. اگر درونت گاهی سکوت می‌طلبد، اگر گاهی تنها می‌مانی تا عمق خودت را ببینی، بدان که روحی بزرگ در تو در حال رشد است... عاشقان الهی ...♥️

قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی و آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی #سعدی 🍃

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه نامهربان من تو که مهمان نیامدی ✨ #شهریار