☝️☝️☝️ من مدل‌های مختلفی دیده‌بودم از معتقدین به عدم شکست ما در سوریه. این یکی تحلیل از حاج آقای مهدیان عجیبه. من به شخص کاری ندارم، تحلیلِ متوهمانه است. می‌گوید: «مسأله اصلی آن است که طرح ایران و مقاومت در منطقه در حال پیشرفت است.» من مبتنی بر علم صحبت می‌کنم و معتقدم ایران در سوریه شکست خورد. در واقع، عمق استراتژیک ایران تضعیف شد. اما ایشان حمله اسرائیل به سوریه را دلیل بر وجود مقاومت در مردم سوریه میداند و در نهایت، میگوید طرح ایران و مقاومت درحال پیشرفت است. دلیل محکمی بیارید. یکی از اساتید ما هم میگه این یک بازی امنیتی بود اما دلیل آقای مهدیان، منطقی نیست. دلیل حمله اسرائیل به سوریه، قطعاً در راستای تحقق نظم خاورمیانه‌ی جدید و طرح تضعیف سوریه است و شاید هم‌چنین به دنبال تجزیه‌ی سوریه و تشکیل کشوری مستقل به نام دروزی است. اسرائیل، خود را توسعه جغرافیایی نمی‌دهد تا هزینه داشته باشد، بلکه دولتی مستقل می‌سازد که در واقع، همان اسرائیل است. آفت گفتمان انقلاب، فقط ساده‌انگاری و فقدان تخصص نیست. توهم، توهم، توهم. خو‌ش‌بینی افراطی. دستاوردسازی بی‌وجه. #قدرت_بازدارنده #قدرت_نظامی #عمق_استراتژیک #توهم

معتقدم وضعیت سوریه بسیار پیچیده‌تر از آن است که بشود با یک تحلیل ساده سیاه یا سفید کرد. هم نشانه‌هایی از حضور مقاومت وجود دارد، هم بیشتر، نشانه‌هایی از شکست ایران و هم... اسرائیل حق دارد از مقاومت در سوریه نگران باشد، اما کماکان نقد بنده به نوشته‌ی حاج‌آقای مهدیان وارد است: صرف حمله‌ی اسرائیل دلیل بر قدرت مقاومت نیست. این نگاه تحلیلی‌تر است. این‌که بگوییم: «حمله اسرائیل به سوریه را نشانه قدرت مقاومت می‌دانیم، جریان مقاومت مردمی در سوریه وجود دارد، در نهایت بگوییم طرح ایران و مقاومت پیشرفت کرده است.» این‌ها تحلیل‌ علمی و مبتنی بر واقعیات نیست، بلکه «گودرز رو به شقایق ربط‌دادن» است و اصلا قابل فهم نیست. اسرائیل از این حملات، اهداف چندلایه‌ای و پیچیده‌ای دارد: اسرائیل، به دنبال تضعیف دولت سوریه است تا مانع احیای اقتدار آن شود. سیاست اسرائیل، راهبرد فیلد استیت (Failed State) دولت فرومانده است. دولتی در سوریه بر سر کار باشد که قدرت انجام وظایف اساسی دولت از جمله تأمین امنیت ملی را نداشته باشد. لیبی پس از سرنگونی معمر قذافی در سال ٢٠١١، نمونه‌ی بارزی از دولتی است که به دلیل نبود اقتدار مرکزی و فروپاشی ساختارهای حکومتی، به یک دولت فرومانده تبدیل شده است. لیبی هنوز درگیر جنگ‌های داخلی و چنددستگی است. گروه‌های مسلح، قبایل و دولت‌های رقیب، با یک‌دیگر رقابت داشته و موجب تکه‌تکه‌شدن کشور شدند. حضور گروه‌های شبه‌نظامی، داعش و قاچاق‌چیان، امنیت را مختل کرده است. در این میان، مداخله‌ی کشورهای خارجی در حمایت از گروه‌های مختلف، وضعیت را پیچیده‌تر و بغرنج‌تر کرده است. اسرائیل ممکن است نگران نقش جریان‌های مردمی مقاومت باشد،اما بیش از آن، نقش ترکیه و روسیه نگران‌کننده‌تر است. تحلیل آقای مهدیان، دچار خوش‌بینی افراطی نسبت به قدرت مردمی جبهه‌ی مقاومت در سوریه است.

محسن برهانی (استاد دانشگاه تهران) نزدیک به جناح اصلاحات الان ‎جولانی ۴۶ سال شعارِ مرگ داد؟ روزشمار نابودی گذاشت؟ چند روز با تولید بمب هسته‌ای فاصله داشت؟ نیروی نیابتی داشت؟ مشغول غنی‌سازی اورانیوم بود؟ توجیه‌کنندگان تجاوز ۱۲روزه به ‎#ایران، حمله اخیر به سوریه را چگونه ماله می‌کشند؟ 🆔@dolat_qavi

🔺 یا گاو شیرده نفتی باش؛ یا تجزیه شو 🔹فواد ایزدی استاد دانشگاه نوشت: چرا رژیم صهیونیستی به سوریه حمله کرد؟ 🔹در "خاورمیانه" جدید، کشورهای منطقه یا باید ضعیف و تجزیه شده باشند یا گاو شیرده. 🔹تا به این ترتیب، با عقل صهیونی و پول نفتی گاوهای شیرده، سلطه ‎آمریکا و اسرائیل تکمیل شود. خیلی هم فرق نمی‌کند نوع حکومت کشور‌ها چه باشد. @dolat_qavi

وقتی تحلیلگر، دارای تخصص باشد، حرفش سنجیده و منطقی و مستدل است. درست مثل مواضع کارشناسانی مانند دکتر ایزدی. اظهار نظر در تمام موضوعات، نشان از ساده‌انگاری دارد، و الا متخصص، روی موضوعات محدودی تمرکز می‌کند تا از سطح به عمق، از سادگی و تک‌بعدی‌دیدن به پیچیدگی و چند‌وجهی‌نگری سیر کند. تا یک موضوع را با پیوست‌های آن در پیچیدگی واقعیت تحلیل کند. تحلیلی که نزدیک‌ترین نسبت را با واقعیت و حقیقت دارد. اگر «تخصص» نباشد، «تبیین» تبدیل به «تحمیر»¹ می‌شود. ناظر به چهارمین پست قبلی. ١.به ‌کسی حمار گفتن #تخصص #پیچیدگی #عمق

⭕️واکنش مهدی خراتیان مدیر اندیشکده احیای سیاست به غافلگیر شدن ایران در جنگ با اسرائیل: اگر دوباره این رفتارهارو نشون بدیم باز حمله خواهند کرد! اینکه یکی بگه نه هنوز آمریکایی‌ها قصد رژیم چنچ ندارند یا ترور سطح بالا نداریم یا بدنبال ترور آیت‌الله خامنه ای نیستند اینها چرند است. خودتون رو آماده هر سناریو کنید! برای بدترین سناریوها فکر کنید. سناریوهایی که به عقل جن هم نمی‌رسد. احتمال حضور کماندوهای موساد و منافقین برای حمله به مراکز نگهداری سلاح و جنگ شهری وجود دارد! امکان ورود کماندوهای موساد به تونل های نگهداری موشک ها و زرادخانه ها برای انفجار مراکز وجود دارد! باید پاسخگوی کوتاهی خودتان باشید بحث امنیت ملی است... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌🆔@dolat_qavi

دکتر خراتیان، از تصمیم‌سازان سیاسی واقع‌گرای کشور است که برخی مسائل را بدون لُکنت زبان و خیلی صریح مطرح می‌کند. او معتقد است اگر بد بجنگیم و آماده‌ی مقابله با بدترین سناریو‌ها نباشیم، آینده ایران، سقوط و تجزیه است. تعارف کردن در این مسئله مهم و ترس و انفعال، بدترین کار است. #امنیت_ملی #نقد_نظریه #وزارت_اطلاعات #اطلاعات_سپاه #نیروهای_نظامی

پس از شکست ایران در جنگ با روسیه و تحمیل قراردادهای خسارت بار گلستان و ترکمنچای که بخشی از آن متاثر از پیشرفت تکنولوژیک و نظامی روسیه و عقب‌ماندگی ایران بود، ژوبر نماینده فرانسه در اردوگاه جنگی عباس‌میرزا با او ملاقات كرد و نقل می‌كند كه عباس‌میرزا از سرِ درد سؤال‌هایی از او می‌پرسد. عباس‌ میرزا از نماینده فرانسه می‌پرسد: «نمی‌دانم این قدرتی كه شما (اروپایی‌ها) را بر ما مسلط كرده چیست و موجب ضعف ما و ترقی شما چه؟ شما در قشون جنگیدن و فتح كردن و بكار بردن قوای عقلیه متبحرید و حال آنكه ما در جهل و شغب غوطه‌ور و به‌ندرت آتیه را در نظر می‌گیریم. مگر جمعیت و حاصل‌خیزی و ثروت مشرق زمین از اروپا كمتر است؟ یا آفتاب كه قبل از رسیدن به شما به ما می‌تابد تأثیرات مفیدش در سر ما كمتر از شماست؟ یا خدایی كه مراحمش بر جمیع ذرات عالم یكسان است خواسته شما را بر ما برتری دهد؟ گمان نمی‌كنم. اجنبی حرف بزن! بگو من چه باید بكنم كه ایرانیان را هشیار نمایم.» 🔗داستان ملاقات عباس میرزا و سوال و جواب مذکور را بسیاری از تاریخدانان از جمله جناب معتضد با اسناد و دلایل و قرائن متقن تاریخی رد و آنرا داستانسرایی سیاسیون معاصر دانسته اند. این واقعه بین سیاسیون شهرت دارد و کسی از متخصصین تاریخ آن‌را تایید نکرده است! اگرچه ممکن است سخنان عباس‌میرزا در ذهن خیلی‌ها به عنوان یک پرسش به‌جا وجود داشته باشد! پرسشی زنده و به‌جا بعد از گذشت دویست سال، در اکنونِ تاریخ ایران، که علت عقب‌ماندگی ما چه و علت پیشرفت غرب چیست؟ چگونه باید به پیشرفت رسید. پرسشی که نشان می‌دهد مسأله‌ی ما در برابر غرب فهم شده است؛ مسأله‌ی‌ عقب‌ماندگی و راه حل نیز که پیشرفت است درک شده است.

📖صفحه‌ی دوم در این راستا، توجه به نکات زیر ضروری است: ۱.انسجام با حوزه علمیه و مرجعیت 🔸موضوع «انسجام و سازگاری با حوزه علمیه به‌خصوص جریان فقاهت و مرجعیت» محوریت دارد؛ چرا که مرجعیت و حوزه، مرجع اسناد طرح به اسلام یا عدم مخالفت قطعیه‌ی آن به دین است. آنچه از همه بیشتر حائز اهمیت است، انسجام طرح ما با طرح ولی فقیه است. ضمن اعتقاد به امتداد و تکامل فقه، پایبندی به فقه سنتی و عدم تخطی از آن، همواره یک اصل مهم است. سیاستگذاری مناسب در تکامل فقه نیز، پاسخگویی مسائل مستحدثه با همین فقه سنتی است. تا دیالوگی بین فقه سنتی و مسائل مستحدثه شود و با موضوع‌شناسی دقیق و کارشناسی دقیق، بتوان ظرفیت و کاستی‌ها را در مواجهه با پیچیدگی عصر مدرن کشف کرد و از طریق رفع کاستی‌ها با شیب ملایم، بتوان به تکامل مطلوب فقه رسید. ۲.ارتباط با کارشناسی موجود 🔸امر ارتباط با کارشناسی موجود از طریق واقعیت‌شناسی و موضوع‌شناسی دقیق و نیز موضوع‌سازی با مکانیسم‌های متناسب با احکام محقق می‌شود. به دیگر بیان، به‌کارگیری زبان علم و تجربه بشری با مواجهه انتقادی، برای پیشگیری از قالب‌کردن نظرات غلط کارشناس‌نماها با کارشناسی‌نمایی. ۳.سیاست ایده، عدّه و عُدّه‌سازی 🔸انتقال مطالب به جامعه نخبگانی تنها از طریق «تطبیق» ممکن است؛ بنابراین در ضرورت آن هیچ تردیدی نیست. پیش‌شرط تطبیق موفق: تأمین زیرساخت‌های ضروری شامل «آموزش منابع انسانی» و «تدوین محتوا». اولویت راهبردی: راهبردهای «تدوین» و «آموزش» بر «تطبیق و ترجمه منطقی» تقدم دارند. هشدار: نبود این دو زیرساخت موجب: ▪️ افزایش ضریب خطای تطبیق ▪️ در نتیجه، تبدیل تفاهم به سوءتفاهم (حتی با نخبگان و دلسوزان) خواهد شد. ۴.ضرورت ورود به مسئله‌ عقلانیت انقلاب اسلامی و نظام محاسباتی کشور 🔸ورود به این عرصه با حضور در لایه‌های قدرت و ساختارهای حکومت، امکان نقد و نقض الگوهای موجود را در عرصه‌ی کارشناسی و تصمیم‌سازی فراهم می‌کند. این امر از طریق ارائه‌ی نظریات کارشناسی برای تصمیم‌گیری، برتری دستگاه فکری خود را در برابر نظرات کارشناسی موجود - که ناکارآمد و عمدتاً غربی هستند - و عقلانیت پشتیبان آن اثبات می‌کند. نتیجه‌ی این فرآیند، ایجاد عزم جدی در نهادهای علم (حوزه و دانشگاه) برای خوانش و نقادی این متون است. 🔸به تعبیر دیگر، نشان‌دادن قدرت دستگاه فکری در نسبت با «عینیت و میدان» و «مهندسی نظام اسلامی»، زمینه‌ساز توجه جامعه نخبگانی (اعم از حوزوی و دانشگاهی) به آثار و مباحث خواهد شد. 🔗ادامه دارد. #تصمیم‌سازی #تولید_فکر #ایده‌پردازی #تئوریسین #گفتمان‌سازی #فقه‌السیاسات #سیاست_بین‌الملل #پرونده‌ی_نظم_جهانی #پرونده‌ی_جنگ 🆔@dolat_qavi

📍بیانیه‌ای نابجا در میانه بحران / این مسیر ما را به سرنوشت لیبی یا سوریه خواهد رساند، نه امارات و قطر 🔺#گزارش_اختصاصی پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح از برنامه تلویزیونی «نصرالله» با حضور دکتر حسین کچویان، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران؛ 🖋وقتی این بیانیه منتشر شد و من نگاهی به اسامی صادرکنندگان و محتوای آن انداختم، حقیقتاً شوکه شدم؛ نه مضمون آن متناسب با شرایط جنگی کشور بود و نه منطقی در انتشار آن در چنین مقطعی قابل درک. در هیچ جای دنیا، در میانه بحران یا جنگ، نخبگان آکادمیک چنین بیانیه‌ای با لحنی شبیه به یک حزب مخالف منتشر نمی‌کنند. 🖋محتوای این بیانیه تکراری و خسته‌کننده بود؛ همان گزاره‌هایی که بسیاری از این افراد طی سه دهه اخیر خود اجرا کرده‌اند. از دهه ۷۰ تا امروز، همین جریان با باور به «ادغام در نظام جهانی»، سیاست‌های تعدیل ساختاری، خصوصی‌سازی و اقتصاد نئولیبرال را تئوریزه کرده است. 🖋اگر قصد صدور بیانیه‌ای داشتند، باید به اشتباهات گذشته اعتراف می‌کردند. اما اکنون، بدون نقد گذشته، صرفاً فرافکنی می‌کنند؛ بیانیه‌ای بدون نکته جدید و فقط ادامه همان مسیر آزموده‌شده. 🌐 متن گزارش: https://ihkn.ir/?p=42362 _ـ_ـ_ـ_ـ_ـ_ـ_ #سیاست #تهران 🔳 با پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح همراه باشید 🆔 @meftahandishe_com

⭕ بررسی نقاط ضعف بیانیه ۱۸۰ اقتصاددان از منظر سیاست بین‌الملل پس از حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به کشور و برقراری آتش‌بس، ۱۸۰ اقتصاددان و صاحب‌نظر در بیانیه‌ای خواستار «تغییر پارادایم حکمرانی» شدند تا در بُعد خارجی «صلح پایدار» ایجاد کند و در بُعد داخلی اقتصاد را «مقاوم‌سازی» نماید. متن کامل این بیانیه با عنوان «وقت تغییر پارادایم» در سایت دنیای اقتصاد منتشر شده است. نگارنده این نقدنامه ــ بی‌هیچ تخصصی در اقتصاد ــ با گرایش #سیاست_بین‌الملل، به واکاوی کاستی‌های این بیانیه می‌پردازد. این متن، ارزش علمیِ برجسته‌ای ندارد و بیش از آنکه تحلیلی کارشناسی باشد، تسویه‌حساب سیاسیِ سه‌دهه‌ای است که بارها در بزنگاه‌ها تکرار شده و می‌شود. نقد حاضر، تقابل دو نگاه کارشناسی را آشکار می‌کند: تقابلی که ریشه در دوگانگی تاریخیِ ایدئالیسم و رئالیسمِ سیاست بین‌الملل دارد. با این‌که بنده بنا بر اعتقادات اسلامی، یک رئالیست نیستم. هدف، به‌رخ‌کشیدن ضعف و فقر علمیِ اقتصاددانانِ لیبرال‌مسلک در فهم سیاست بین‌الملل است؛ ضعفی که خود را در نگاهی ایدئالیستی، فانتزی، خوش‌بینانه، ساده‌انگار، تنگ‌نظر، کهنه و کلیشه‌ای به جهان نشان می‌دهد. این نقد می‌کوشد: به اقتصاددانانِ گفتمان انقلاب اسلامی هشدار دهد که پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک و سیاست بین‌الملل را دست‌کم نگیرند و پاسخی باشد به این پرسش که «چرا هر اقتصاددانی باید چند واحد ژئوپلیتیک و سیاست بین‌الملل بخواند»، و نیز نشان دهد که غفلت از «منطق و قواعد قدرت» چگونه نسخه‌های اقتصادی را به ورطه‌ی شکست می‌کشاند. 🔗ادامه دارد... 🆔@dolat_qavi

⭕️نقد بیانیه ۱۸۰ اقتصاددان از منظر سیاست بین‌الملل ۱.غفلت از ماهیت تنش‌زای نظام سلطه: تقلیل تنش‌ها به سیاست داخلی ایران 🔸ادعای بیانیه این است که «نگاه‌های افراطی محرک دشمنی‌ها و درگیری‌هاست». این گزاره، علت‌العلل تنش‌ها، «نظام سلطه» را نادیده گرفته است و به طور ضمنی، «مقاومتِ» ایران در برابر زیاده‌خواهی غرب را به «عامل دشمنی‌ها و توسعه‌نیافتگی» تقلیل داده است. در واقع، علت و معلول واژگون شده‌اند. واقعیت مغفول، این است که تحریم‌های یک‌جانبه، سیاست‌های مهار و خوی استکباری و ظالمانه‌‌ی غرب، محرک اصلی بحران‌هاست. نباید جای متهم و شاکی تغییر کند. 🔸در این راستا، نگاه تغییر پارادایم، عقب‌نشاندن ایران از سیاست‌های استقلال‌طلبانه‌ی خود، به جای الزام نظام سلطه به توقف قلدری است. پی‌آمد این نگاه، مشروعیت‌بخشی به فشار خارجی (نظام سلطه) و تضعیف مشروعیت دفاعی ایران در افکار عمومی است. ۲.غفلت از ماهیت بدعهدِ نظام سلطه: توهم تعامل و اعتماد به دشمن غیرقابل اعتماد 🔸در قسمتی از بیانیه آمده است: «مردم ایران،... صلح‌دوست و مدافع تعامل با کشورهای مختلف جهان هستند». این گزاره نیز قابل نقد است؛ چرا که در بیانیه، با تأکید یک‌جانبه بر تعامل، غرب را یک شریک پنداشته و پافشاری بر مذاکره با آن دارد، در حالی که سه واقعیت را نادیده گرفته است: ۱.دشمنی غرب و اهداف آن (مهار ایران، محدودسازی توان موشکی، قطع نفوذ منطقه‌ای) ۲.بی‌اعتمادی ذاتی و ساختاری نظام بین‌الملل؛ در دنیای آنارشیک که فاقد اقتدار مرکزی بر دولت‌ها هستیم و به تعبیری، دولتی بر دولت‌ها وجود ندارد و جهان به مثابه یک جنگل است که فقط زور و قدرت را می‌فهمد و نه قانون و معاهده‌ را، چگونه می‌توان اصل را بر تعامل و اعتماد به یک ابرقدرت -که هژمون نظم ناعادلانه و ظالمانه‌ی جهانی است- بنا گذاشت؟! ۳.بدعهدی تاریخی نظام سلطه: (سابقه نقض برجام توسط آمریکا) نویسندگان هیچ اشاره‌ای به تجربه‌ی تلخ مذاکره برجام و عدم پایبندی آمریکا و اروپا به تعهدات خود نکرده‌ و در این‌باره سکوت نابه‌جایی داشته‌اند. این تجربه، نشانگر نبود ضمانت اجرا‌ی توافق‌ با آمریکا است. نویسندگان، بنا بر واقعیات و تجربه‌ی تاریخی مانند برجام، باید بپذیرند که «تضمینی وجود ندارد» و غرب، غیرقابل اعتماد است. 🔸در این وضعیت، اصرار بر مذاکره بدون توجه به پشتوانه‌ی «قدرت میدانی»، نوعی ساده‌اندیشی است. همچنین، منطقاً تکیه‌گاه امنیت، باید قدرت میدانی ایران باشد که متکی به توان داخلی و درونی است. اما بیانیه به جای تقویت این محور، راه‌حل را در مذاکره فوری با همان دشمن غیرقابل اعتماد (غرب) جست‌وجو می‌کند. این تناقض، استراتژی پیشنهادی را بی‌پایه می‌سازد؛ چرا که تکرار خطای گذشته (اعتماد پیش‌دستانه به غرب در پروژه‌ی شکست‌خورده‌ی برجام و تعامل‌گرایی بدون پشتوانه‌‌ی میدانی) است. حال آن‌که تکرار دور باطل است و امری غیر عقلانی است. 🔸جمع‌بندی: این نگرش، جهان را به گونه‌ای که وجود ندارد، تصور می‌کند؛ جهانی خیالی و توهمی، که در آن قدرت‌های هژمون پایبند به اخلاق‌اند. در حالی که جهان واقعی، آنارشیک است و در آن، قدرت حرف اصلی را می‌زند و دولت‌ها به‌مثابه یک بازیگر عقلانی بنابر محاسبات هزینه‌-فایده (Cost-Benefit) عمل می‌کنند. 🆔@dolat_qavi