⭕️دیپلماسی چیست؟ دیپلمات کیست؟ 🔸کشورها یا واحدهای سیاسی، از دوران باستان تا کنون در ارتباط مداوم با هم بوده‌اند. زمانی این ارتباط را جنگ و درگیری مشخص می‌کرده و در زمانهٔ دیگر تعاملات دیپلماتیک در قالب دولت ملت‌های مدرنِ هابزی. دیپلماسی یا به طور دقیق‌تر ارتباطات دیپلماتیک به طور رسمی با ونیزی‌ها از قرن ۱۵م آغاز می‌شود. کانون #دیپلماسی همواره، کسب اطلاعات، هموار کردن مسیر تعاملات و پیاده کردن الگوی رفتاری خود بر طرف مقابل در قالب «#قدرت» بوده است. 🔸در دوران کنونی دیپلماسی دو مرحله قبل از خود نیز دارد‌؛ یعنی اول چارچوبی به اسم #سیاست‌های_کلی وجود دارد که از دل آن #سیاست_خارجی و از دل سیاست خارجی نیز، #دیپلماسی بر می‌آید. دیپلماسی، در اصل حوزه‌ای در رشته‌های مدیریتی می‌باشد که دو قالب کلی و بخشی دارد. در حوزه بخشی نهادهای مدیریتی در حوزه‌ای خاص به دنبال تعامل و چانه‌زنی هستند و در بخش کلی تمامی یک ساختار مدیریتی با ساختار دیگر در تعامل قرار می‌گیرد. 🔸بنابراین توصیه می‌شود علاقه‌مندان به دیپلماسی قبل از آنکه در کتاب‌های روابط بین‌الملل به دنبال اصول آن بگردند؛ در حیطه مدیریت این کار را صورت دهند. بهرحال مهم این است که درک شود که چه در حیطه مدیریت و چه در حیطه روابط بین‌الملل دیپلماسی تعریف مشابهی دارد‌. ساده‌لوحانه است اگر یک تعریف ساده مثل «هنر چانه‌زنی» به دیپلماسی منتسب شود. در واقع در کُنه مساله دیپلماسی چیزی فراتر از چانه‌زنی وجود دارد. 🔸چه چیزی چانه‌زنی را ممکن می‌سازد؟ چه چیزی آن را هموار می‌سازد؟ مسلما برای چانه‌زنی باید چیزی داشت که بتوان بر سر آن معامله کرد و آن چیز برای معامله‌گر یک مکانیسم را به ارمغان می‌آورد؛ #قدرت! اگر شما یک کفش دارید که می‌خواهید آن را با یک گونی برنج معاوضه کنید، به میزان ارزش محصولتان «قدرت» خواهید داشت‌. در اینجا این کفش باید برای صاحب‌ش تولید و بازتولید قدرت انجام دهد؛ چرا که در غیر این صورت هیچ معامله‌ای نه سودآور خواهد بود و نه مفید. 🔸روابط بین‌الملل هم به همین صورت است؛ فرض در ایران بر این است که دیپلماسی هنر گفتگو و کاهش تنش است. خیر؛ دیپلماسی به هیچ وجه بدون قدرت آوردندهٔ هیچ گفتگو و کاهش تنشی نیست. دیپلماسی در روابط بین‌الملل مکانیسم تبدیل قدرت به راهبرد جهت گفتگو، کاهش تنش و نیل به حل مساله است؛ نه این خود گفتگو یا کاهش تنش باشد! با این فرضی که مقامات جمهوری اسلامی ایران از دیپلماسی دارند، هیچ‌گاه به هیچ نتیجه‌ای نخواهد رسید و مکرر «دیپلماسی اجبار» طرف مقابل بر آن‌ها سوار خواهد بود. 🔸روابط بین‌الملل حوزهٔ «متعهد بودن به دیپلماسی» نیست؛ بلکه حوزه «متعهدبودن به ساختِ امکانِ اجرای دیپلماسی» است. تعهد شما به قانون‌مدار بودن و آماده گفتگو بودن نشانه هیچ چیز جز «ساده‌لوحی» شما نیست. گفتن اینکه فلان کشور دوست است و فلان کشور برادر هم هیچ وقت دهان شما را شیرین نخواهد کرد. 🔸دیپلمات نیز تنها نقش «Whatsapp» را ندارد که آن را به «گفتگو کننده» تقلیل می‌دهند. همینطور یک رقاص باله نیست که تنها نیاز به یک پارتنر برای گفتگوهای خود داشته باشد؛ دیپلمات یک مختصص است که می‌داند چگونه با توجه به تخصص خود از قدرتی که در اختیارش گذاشته شده با توجه به ارزش‌های استراتژیک کشورش را به استراتژی بُرد تبدیل کند. دیپلمات یک بازرگان سیاسی است که با دارایی‌های‌ خود بر سر میز می‌نشید نه با تمایل وافرش به گفتگو و تعامل خالی! 🔸بنابراین دیپلماسی و دیپلمات تنها با مفهوم قدرت معنی دارند؛ در غیر این صورت نه دیپلماسی و نه دیپلمات هیچ کارایی نخواهند داشت. با قاطعیت عرض می‌کنم که کسی که روابط بین‌الملل می‌خواند و دیپلماسی و دیپلمات را همچنان در گفتگو و ارتباط صِرف می‌بینید، متاسفانه دانشجو یا حتی استاد قابل در این رشته نیست و لقمه روابط بین‌الملل برای‌ وی بسیار بزرگ می‌باشد. ✍Kissinger Academy 🆔@nazm_jahani

این یک تحلیل بسیار واقع‌گرایانه در مورد ماهیت دیپلماسی و نقش دیپلمات، مبتنی بر مکتب واقع‌گرایی تهاجمی (Offensive Realism) در روابط بین‌الملل است. نویسنده به شدت با نگاه آرمان‌گرایانه (Idealism) یا لیبرال به دیپلماسی مخالف است و آن را ساده‌لوحی می‌خواند. 🔻هستهٔ مرکزی استدلال: دیپلماسی = تبدیل قدرت به راهبرد 🔸دیپلماسی صرفاً «گفت‌وگو» یا «چانه‌زنی» نیست. اینها ابزارها هستند، نه ذات دیپلماسی. ذات دیپلماسی، مکانیسمی برای تبدیل قدرت (قدرت اقتصادی، نظامی، نرم، ژئوپلیتیک و...) به دستاوردهای استراتژیک و عملیاتی کردن آن در میز مذاکره است. بدون پشتوانه قدرت، دیپلماسی به یک بازی یک‌طرفه و شکست‌خورده تبدیل می‌شود که در آن، طرف قوی‌تر "دیپلماسی اجبار" (Coercive Diplomacy) را بر طرف ضعیف‌تر تحمیل می‌کند. 🔻نقد گفتمان دیپلماسی در ایران نقدی جدی به درک رایج از دیپلماسی در فضای سیاسی ایران وارد است. این نقد چندلایه است: 🔸تفکیک نادرست علت و معلول: دیپلماسی خودِ "کاهش تنش" نیست، بلکه ابزار دستیابی به آن است. کاهش تنش یک نتیجه است، نه یک روش. 🔸 اشتباه راهبردی: تکیه صرف بر "قانون‌مدار بودن" و "آماده گفت‌وگو بودن" بدون پشتوانه‌سازی قدرت ملی، یک استراتژی بازنده است که تنها طرف مقابل را تشویق به اعمال فشار بیشتر می‌کند. 🔸نقد احساسی‌نگری: عباراتی مانند "کشور برادر" یا "کشور دوست" از نظر تحلیلی بی‌معنا و خطرناک است، زیرا روابط بین‌الملل بر اساس منافع ملی تعریف می‌شود، نه روابط عاطفی. 🔻تعریف دقیق از دیپلمات: فراتر از یک پیک یا مذاکره‌کننده 🔸 دیپلمات یک "بازرگان سیاسی" است. این تعریف، دیپلمات را در جایگاه یک تاجر می‌گذارد که دارایی‌های کشورش (نفت، موقعیت ژئوپلیتیک، بازار، نفوذ منطقه‌ای و...) را می‌شناسد و می‌داند چگونه آنها را در بازار جهانی قدرت به بهترین قیمت (منافع ملی) معامله کند. 🔸دیپلمات یک متخصص است، نه یک رقاص یا پیام‌رسان. تخصص او در شناخت ابعاد مختلف قدرت و توانایی تبدیل آن به استراتژی است. 🔸 او با "دارایی" سر میز مذاکره می‌نشیند، نه با "تمایل" به گفت‌وگو. 🔻جایگاه دیپلماسی در ساختار حکومت: یک سلسله مراتب وجود دارد؛ دیپلماسی، مجری سیاست خارجی است و سیاست خارجی نیز، خود تابعی از سیاست‌های کلان و منافع ملی یک کشور (سیاست‌های کلی) است. دیپلمات نمی‌تواند در خلأ عمل کند؛ او باید ابزار لازم (قدرت) را از سطوح بالاتر حکومتی دریافت کند. 🔻توصیه روش‌شناختی: 🔸توصیه نویسنده برای مطالعه دیپلماسی در چارچوب مدیریت (Management) و بازی با مجموع صفر پیش از مطالعه آن در روابط بین‌الملل، یک توصیه هوشمندانه و عملی‌گرایانه است. این نگاه، دیپلماسی را از یک مفهوم انتزاعی به یک فرآیند ملموس چانه‌زنی، متقاعدسازی و مدیریت تعارض تبدیل می‌کند که ریشه در تئوری‌های بازی و مدیریت دارد. 🔻جمع‌بندی نهایی: · قدرت، خون در رگ‌های دیپلماسی است. · منافع ملی، قلب تپنده آن است. · دیپلمات، مغز متفکری است که این دو را به هم پیوند می‌زند. در عرصه بین‌الملل، اعتبار ناشی از قدرت بسیار مهم‌تر از اعتبار ناشی از حسن نیت است. دیپلماسی واقع‌گرایانه، "دیپلماسی مبتنی بر قدرت" (Power Diplomacy) است. #میدان #دیپلماسی #قدرت

✅🖊سیدمحمود نبویان: با توجه به بیانیه دبیرخانه شورای امنیت ملی در مورد توافق اخیر ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و مصوبه کمیته ای که ماذون و موظف به بررسی توافق بوده: ۱. تعابیری مثل برجام دو و... درست نیست ۲.عضو پادمان هستیم و طبق قانون باید اجازه بازرسی به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بدهیم ۳.قانون مجلس در تعلیق همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در راستای کمک به منافع ملت است .زیرا در قانون آمده بدون مصوبه شعام اجازه بازرسی ممنوع است.همچنین در متن توافق اخیر امده که درخواست های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای بازرسی باید به شورای امنیت ملی ارسال شود. ۴.تا ۷مهر اگر جنگ شود یا اسنپ بک عملی شود،طبق وعده دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و وزیر امورخارجه در کمیسیون امنیت ملی، توافق کان لم یکن و ملغی است. و از مسوولان مربوطه انتظار می رود نسبت به بندهای توافق وسواس به خرج داده وبا حساسیت کامل اجرای آن را دنبال کنند. همچنین از مسوولان سازمان انرژی اتمی و وزارت امور خارجه انتظار می رود مراقب بازرسان( جاسوسان) خصوصا گروسی خبیث باشند ۵. از شورای امنیت ملی انتظار می‌رود در مقابل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی احتیاط لازم را بخرج داده و بدون بررسی کامل اجازه بازرسی ندهند که حتما انشالله همینطور خواهد بود ۶. کشور در حالت جنگی قرار دارد و اساسی ترین موضوع حفظ وحدت و پرهیز از دوقطبی است. البته ارائه نقدهای دلسوزانه و بیان نظرات کارشناسی از سوی دوستداران ایران، امری مطلوب و پسندیده است ۷. همانطوری که از مذاکره با آمریکا ضرر نکردیم و برای دنیا اثبات شد ملت ایران اهل منطق و مذاکره است و دشمنان وحشی ایران عزیز در وسط مذاکره به کشورمان حمله کردند، این بار نیز ملت ایران به اذن الله ضرر نخواهد کرد و برای مدعیان داخلی و خارجی اثبات شده که کشور، ملتزم به قوانین بین المللی_علی‌رغم آسیب احتمالی آن_ است نه بدنبال جنگ، اگرچه دندان کسی که به ملت ایران تعرض کند را خورد خواهد کرد. توییتر https://x.com/nabaviantwt ایتا http://eitaa.com/nabavian

⭕️ #فیلم| قطر؛ الگوی مطلوب غرب‌گرایان که امروز خود قربانی شد 🔹پس از جنگ تمدنی 12 روزه غرب علیه ایران، مشخص شد بسیاری از حرف‌ها از این قبیل که؛ مذاکره کنیم مساِل حل می‌شود، با توافق 2000 میلیارد دلار سرمایه جذب می‌شود، غلط است، طرف مقابل در میانه مذاکرات حمله نظامی کرد؛ هم خودش هم نوچه‌اش. 🔹حالا در فراری روبه جلو می‌گویند پارادایم باید تغییر کند! اتفاقا پارادایمی که باید تغییر کند پارادایم شماست که تجویز غلط برای مساِل کشور داشتید. حالا قطر کدام پارادایم را تغییر دهد‌!؟ قطر که نسخه‌های شما را داشت؛ پایگاه نظامی در اختیار آمریکا قرار داد، به رِِِئیس‌جمهور آمریکا هواپیما هدیه داد و میلیاردها دلار قرارداد با شرکت‌های آمریکایی امضا کرد، واسطه آمریکا در مذاکرات مختلف شد، خب پارادایم مطلوب شما قطر بود، امروز دیدید به راحتی به آن حمله می‌کنند بدون آن که محکوم کنند اتفاقا باز تهدید هم می‌کنند. ▫️گزیده‌ای از صد و دوازدهمین جلسه حکمت سیاسی اسلام در قرآن ✅ @saeedjalily

آیا در این سال‌ها تغییراتی در طول روند تولید مجله مانند همین تک‌موضوعی شدن مجله داشته‌اید که به کمک مجله آمده باشد؟ از جمله تغییر در روند، تصمیم‌گیری و نوع نگارش و محتوا؟ سعیدی: بله. به‌عنوان‌مثال، از زمانی که سردبیر عصر اندیشه شدم، همیشه تأکیدم این بود با اینکه عضو خانواده انقلاب هستیم، اما اقتضای مجله اندیشه‌ای این است که رویکرد منفتح داشته باشیم. یعنی خودمان را منحصر به طیف انقلابی و با برچسب اصول‌گرایی نمی‌کنیم. ما این نکته را در مرام‌نامه‌مان نیز بیان کرده‌ایم و به آن افتخار می‌کنیم. این برای یک مجله اندیشه‌ای رهزن است که رویکرد جناحی و حزبی داشته باشد؛ لذا از همان ابتدا فضا را باز کردم تا دیدگاه‌های مختلف حرف بزنند. مثلاً برای کسی مانند «محمدرضا تاجیک» که من در دانشگاه شهید بهشتی، شاگردش بودم و کاملاً مقابل طیف فکری ما قرار می‌گیرد، آن‌قدر فضا را باز کردیم که با عصر اندیشه گفت‌وگو می‌کرد. در ماجرای مهسا امینی نیز مصاحبه‌ای مفصلی با او داشتیم. از این موارد بسیار در ذهن دارم. البته در این زمینه انتقادات زیادی را نیز تحمل کردیم که عصر اندیشه را نولیبرال یا نئومارکسیست خطاب می‌کردند؛ اما بااین‌وجود، پای آن ایستادیم و کوشیدیم این حریت را رعایت کنیم.   مصاحبه شرط عدم سانسور  همراه‌کردن این طیف با عصر اندیشه چگونه صورت گرفت؟ سعیدی: بسیاری از موارد نتیجه ارتباطات فردی بود و برخی باید اعتماد می‌کردند اینجا فضایی است که می‌شود حرف زد و سانسور نمی‌شود. به‌عنوان‌مثال، یک استاد مشهور علوم سیاسی مشروط به اینکه یک کلمه از حرفش را سانسور نکنیم، با عصر اندیشه مصاحبه کرد. ما هم سانسور نکردیم و اتفاقاً بازخوردهای مثبت در این زمینه زیاد داشتیم؛ از همین رو می‌توان گفت عصر اندیشه یک محفلی است که فقط در انحصار جریان خاصی نیست.

📌مصاحبه تفصیلی روح الامین سعیدی؛ سردبیر مجله عصراندیشه را با سایت سدید درباره آخرین وضعیت روزنامه‌نگاری اندیشه‌ای در لینک زیر بخوانید؛ 🌐https://farhangesadid.com/fa/news/11403/%D8%A7%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%B1%D9%87%D8%B2%D9%86-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85

⭕️حسین دهباشی، سازنده مستند تبلیغاتی حسن روحانی؛ غم‌انگیزترین وجه ظریف، #غرور و خودشیفتگی بی‌مانندش بود که ادعا کرد حقوق اساسی آمریکا را به خود آمریکایی‌ها درس می‌دهد و حقوق بین‌الملل را بیشتر از بقیه می‌داند و لذا همواره به نقدها به دیده‌ی تحقیر و بی‌نیازی نگریست.

🔸بارها گفته شد، سالهاست رفتار ایران محاسبه‌پذیر و پیش‌بینی‌پذیر شده و باید از چرخه محاسبه‌پذیری خارج شویم تا حریف در تصمیمات خود بازنگری کند. 🔸سال ۲۰۱۸ نیکی هیلی نماینده وقت آمریکا در سازمان ملل چند روز قبل خروج آمریکا از برجام رسما گفت: «اگر ما از برجام خارج شویم، ایران در برجام خواهد ماند.» یا باربارا اسلاوین، مسئول میز ایران در شورای آتلانتیک گفت: «من فکر می‌کنم آنها (ایران) جیغ و داد کنند و بگویند که اینکار غیرقانونی است اما آنها هنوز هم می‌خواهند در توافق بمانند.» 🔸اکنون نیز برآورد طرف اروپایی از رفتار ایران بعد فعال‌شدن مکانیسم ماشه اقدام قاعده مند و درچارچوب است. با خروج از NPT که پیش از این نیز هشدارش داده شده بود می توان نظام محاسبات طرف مقابل را بهم ریخت و از پیش بینی پذیری خارج شد. 🔸اگر صرفا اکتفا به محکومیت های دپیلماتیک و اقدامات نمادین شود، ضمن از بین رفتن اعتبار تهدیدات، باید منتظر ماند تا دشمن اقدامات تهاجمی دیگری را هم علیه ایران عملیاتی کند. 👤علی‌رضا فقیهی #سیاست #پیچیده #سیال #خاکستری

⭕️ارتش اسرائیل چگونه هوش مصنوعی را در خدمت اهداف خود قرار داد؟ / جرزالم پست 🔹در پنج سال گذشته، ارتش دفاع اسرائیل (IDF) خود را به یک ماشین جنگی شبکه‌محور تبدیل کرده است، جایی که هوش مصنوعی (AI) و داده‌های بزرگ جریان اطلاعات را در میان واحدها و فرماندهی‌ها هماهنگ می‌کنند. 🔹این تحول، که توسط سرلشکر بازنشسته آویو کوچاوی آغاز شد، از سیستم‌های قدیمی مانند فکس و سرورهای منسوخ به سمت میدان نبردی یکپارچه در سایبر، هوا، دریا و زمین حرکت کرد. در این روند، تکنولوژی ضروری است و بدون آن، حداقل ۵۰۰۰ سرباز بیشتر کشته می‌شدند و هزاران نیروی دشمن زنده می‌ماندند. 🔹چالش فرهنگی، مانند مقاومت افسران ارشد در برابر تغییرات دیجیتال، مانند عبور از دریای سرخ بود. بخش تحول دیجیتال ارتش اسرائیل در سال ۲۰۱۹ تشکیل شد تا نوآوری‌های غیرنظامی را به نظامی بیاورد و زیرساخت‌های مدرن فراهم کند. 🔹در گذشته، شناسایی هدف و انتقال داده به تانک یا هواپیما ده‌ها دقیقه طول می‌کشید، اما حالا با مدل‌های AI که توسط ۳۰۰ نفر ساخته شده و با داده‌های جمع‌آوری‌شده تغذیه می‌شود، اهداف در همان روز ضربه می‌خورند؛ در مقایسه با سال ۲۰۰۹ که سالانه ۵۰ تا ۱۰۰ هدف جدید شناسایی می‌شد، حالا روزانه ۴۰۰ هدف جدید داریم. در جنگ غزه و لبنان، ۸۰ درصد حملات AI-محور بودند، که غیرنظامیان را از مبارزان تفکیک می‌کنند. 🔹انسان‌ها همیشه در حلقه تصمیم‌گیری هستند تا اهداف با قوانین بین‌المللی مطابقت داشته باشند. این جنگ، اولین جنگ AI جهان است، جایی که AI اخلاقی‌تر عمل می‌کند، هرچند منتقدان به خطاهای الگوریتم‌ها اشاره دارند. با این حال، شکست‌های اطلاعاتی مانند ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نشان داد که فناوری بدون دانش انسانی ناکافی است. میراث این تحول در هر پیام رمزنگاری‌شده، فید پهپاد و ضربه دقیق نهفته است، در حالی که دشمنان اسرائیل با تونل‌ها و راکت‌ها سازگار می‌شوند و جنگ را به جبهه‌های متعدد می‌برند.

⭕️حتی ایران و کره شمالی هم وزارت دفاع دارند؛ ترامپ چه از وزارت جنگ می‌خواهد؟ / اوراسیا تایم 🔹در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، فرمان اجرایی خود را صادر کرد که هدف آن تغییر نام «وزارت دفاع» به «وزارت جنگ» بود. او این تغییر را به عنوان اقدامی برای بازگشت به تاریخ اولیه ایالات متحده، زمانی که جورج واشنگتن در سال ۱۷۸۹ وزارت جنگ را تأسیس کرد، توجیه کرد. ترامپ بر این باور است که تغییر نام به وزارت جنگ قدرت و اراده آمریکا برای جنگیدن و پیروزی در جنگ‌ها را به نمایش می‌گذارد، نه تنها دفاع از کشور. 🔹با این حال، این تغییر نام با تاریخچه نظامی ایالات متحده در تضاد است. تغییر نام وزارت جنگ به وزارت دفاع در سال ۱۹۴۹ به دلیل تجربه‌های جنگ جهانی دوم و جنگ سرد صورت گرفت تا بر تمرکز بیشتر بر جلوگیری از جنگ و تأکید بر امنیت ملی و استراتژی‌های بازدارندگی اشاره شود. این تغییر نام به وزارت دفاع پیام واضحی به دشمنان آمریکا می‌فرستاد که هدف آمریکا نه جنگیدن، بلکه دفاع از خود است. 🔹این اقدام ترامپ ممکن است با چالش‌هایی مواجه شود، زیرا کشورها و متحدان ایالات متحده به طور سنتی از وزارت دفاع یا نام‌های مشابه استفاده می‌کنند و نه وزارت جنگ. این تغییر می‌تواند روابط آمریکا با متحدانش را پیچیده کرده و از اعتبار و اعتماد بین‌المللی آن بکاهد. کارشناسان معتقدند که چنین تغییراتی می‌تواند به پیام‌های منفی درباره نیت‌های تهاجمی آمریکا بینجامد و هزینه‌های زیادی برای دولت آمریکا در پی خواهد داشت. 🔹این تغییر نام نیاز به تأیید کنگره ایالات متحده دارد و در حال حاضر، احتمال اینکه این تغییر به سرعت اجرایی شود یا نه، هنوز نامشخص است. در نهایت، ممکن است این تصمیم توسط جانشین ترامپ یا مقامات دیگر ایالات متحده مورد بازبینی قرار گیرد.

✅ جان مرشایمر، دانشمند علوم سیاسی: 📍اسرائیل فقط به فکر «زمین بیشتر» نیست؛ پروژه اصلی، تجزیه و ناتوان‌سازی همسایگان است/همان بلایی که بر سر سوریه و لبنان آوردند، هدف بعدی‌اش ایران است/آنها می‌خواهند ایران را به قطعات کوچک و بی‌دفاع تقسیم کنند... 🆔 @Kavoshmedia

تکمیلی بر گفته‌های دکتر مرشایمر: در واقع، پروژه‌ی آمریکا، ناتوان‌سازی کشورها با روی‌کارآوردن «دولت‌های ضعیف» است. همان بلایی که سر سوریه و قبل‌تر از آن، سر لیبی آوردند. کشورهایی که دارای یک دولت ضعیف و ناتوان هستند و دائما درگیر درگیری‌های تصنعی قومی و قبیله‌ای و مذهبی، و بحران‌‌های مصنوعی ساخته‌شده به دست غرب هستند. کشورهایی تجزیه‌‌شده. یعنی این پروژه، قبل از این‌که اسرائیلی باشد، آمریکایی و در واقع، غربی است. نظم آمریکایی که تا حدی ریشه در نظم خاورمیانه در خلال جنگ جهانی اول و قرارداد سایکس پیکو دارد و در راستای، تأسیس دولت اسرائیل است که اهداف خاص استعماری را پیگیری می‌کند.