گاهی هم انقد سقف فهمش پایینه که همون تعریف، بدتر میشه آبروریزی و ضایع کردن اون شخص یا چیز! بعد خدا ما رم آدم حساب کرده میگه تو هم بیا نماز بخون از من تعریف کن!

ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین بن علی تشنه ی یار است و زنی محو تماشاست ز بالای بلندی الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال.....

*حسودیِ زیاد به رسالت بوذری!

شبِ سیزدهم: تماشای زندگی پس از زندگی و هزار جور فکر ناگفتنی........

وقتی کلمات قاصر اند باید سکوت کرد......

•روضه•

[*ترس از برگشتن به روزمرگیِ سابق]

متنبّي شاعر معروف‏ عرب شعر خوبي دارد، مي‏گويد : «و اذا كانت النفوس كبارا تعبت في مرادها الاجسام..» مي‏گويد وقتي كه روح بزرگ شد، جسم و تن چاره‏ اي ندارد جز آنكه به دنبال‏ روح بيايد، به زحمت بيفتد و ناراحت شود . روح وقتي كه بزرگ شد، خواه‏ ناخواه بايد در روز عاشورا سيصد زخم به بدنش‏ وارد شود . آن تني كه در زير سم اسبها لگدمال مي‏‌شود، جريمه يك روحيه‏ بزرگ را مي‏‌دهد، جريمه يك حماسه را مي‏‌دهد، جريمه حق‏‌پرستي را مي‏‌دهد، جريمه روح شهيد را مي‏‌دهد. 📖حماسهٔ حسینی

شبِ چهاردهم: هر چقدر هم اوضاعم بد باشه یه چیزایی هست مثل گریه های این شبا که واقعاً امیدوارم می‌کنه. و می‌دونم که رها نمی‌شم..

تو می تونی چشمات رو ببندی و یه کتاب یا گل یا مداد رو مجسم کنی اما نمی‌تونی چشمات رو ببندی و تجسم کنی یه نور متولد می‌شه و تاریکی پشت چشمت رو روشن می‌کنه...

ذره ای به دنبال افزایش ممبرهای اینجا نیستم! ذره ای! اینو می‌نویسم چون می‌دونم باید اینطور باشه و درستش هم همینه و می‌نویسم که بعدها زیر حرفم نزنم!