🌳🍃گویی طبیعت میخواهد چیزی مهمی به من یاد بدهد. طبیعت میگوید: «بهترین جوانه زدن و رشد و کمال انسان هم، در بهار است» که روزهای گرم و پر از انرژی و طولانی در پیش روی آن است، برعکس پاییز که روزهای سرد و کوتاه و بیروح پیری مقابل انسان است که رو به مُوت میرود.
🥀کسی که بهار جوانی را از دست بدهد و در پاییز پیری از خواب بیدار شود، دیگر زمستان عمر فرصتی برای رشد او باقی نمیگذارد چون هر لحظه منتظر سرما و مرگِ زمستانی است و در این زمان کوتاهی که بیدار میشود دیگر توانِ و قدرتی برای رشد در سن پیری ندارد.
وَالْعَصْرِ -إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ -إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
🪷پاک بودن در جوانی شیوه پیغمبری است
🪷ورنه هر گبری به پیری میشود پرهیزگار
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
🌹نبی مکرم اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم فرمودند:
🧕 زنان مؤمنه خیرشان در آن است که لباس فراوان و گران قیمت و زینتی نخرند چون اگر چنین کنند شیطان آنان را مایل به زیاد بیرون رفتن از منزل خواهد کرد.
📚نهج الفصاحه
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_حدیث_یک_حکمت ۲۱۱
در امالی طوسی از حضرت علی علیه السَّلام آمده است:
🦋 ای کمیل، علم بهتر است از ثروت!!! سود مال با نابودی اصل مال از بین می رود. مال اندوزان با آن که به ظاهر زنده اند ولی مرده اند. دانشمندان هرچند از بین می روند اما سود و برکات علم آن ها روبروز گسترده تر گردد.
🐚دانش فراوانی در سینه دارم که امینی برای انتقال آن نیافتم، یکی را یافتم ولی قابل اعتماد نبود، زیرا دین را ابزاری برای بدست آوردن دنیای خود قرار داده بودند.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_داستان_یک_پند ۱۲۸۲
✍️از پارسایی پرسیدند: «وقتی کفر این جماعت می بینی چه حالی می شوی؟!»
🔥گفت: سخت است وقتی کسی را در درون آتشی گرفتار بینی که نمی توانی همنشین او شوی و از آتش او را رها کنی؛ نه می توانی به کناری ایستاده و سوختن او را نگاه کنی، و نه قادر هستی بروی و فراموش اش کنی آنچه را که شاهدی بر او می گذرد.
🏵پس زندگی با کافر بر مؤمن بر هر طرف اش که بنگری نتوانستن است.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_لغت_قرآنی ۱۹۸
📆 ۱۴۰۲/۰۲/۱۶
✍صَهَر:
به معنای آب شدن چربی و سوختن آن را در بدن گویند.
يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ (۲۰_ حج) آنچه در شكم آنهاست با پوست (بدن) شان بدان گداخته مى گردد.
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا (۵۴_ فرقان)
به داماد صِهْر گویند، چون که بخشی از بدن او در قالب نطفه او با بخشی از بدن دختر انسان آمیخته و سوخت و ساز می شود و از آن نوه و سبط به دنیا می آید. پس داماد کسی است که چربی او با چربی ما در فرزندمان با هم می آمیزد.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_حدیث_یک_حکمت ۲۱۲
🌹نبی مکرم اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم فرمودند:
🫙هرگز کنیزان خود را اگر ظرفی شکستند، کتک نزنید، بدانید که برای ظرفها هم اجلی مقدر شده است.
✍️حدیث فوق بسیار قابل تأمل است. اگر در اشیاء متعلق به انسانهای اطراف خود دقت کنیم، بعد از مرگ آنها، اجل آن اشیاء هم گویی به سر میرسد و اطرافیان به نوعی با هدیهدادن یا فروش آن به دیگران، سعی در دورکردن آن اشیاء را دارند. اگر دقت کنیم بعد از گذشت هر قرن، اشیاء متعلق به افراد آن قرن هم، خود به خود از بین خواهد رفت. بنگرید و ببینید از مادر بزرگ خود کدام وسیله را دارید!!!!
📕 نهجالفصاحه
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
نبی مکرم اسلام صلى الله عليه و آله می فرماید:
🧚🏽♂أنَا المُنذِرُ وَعَلِيٌّ الهادي، وَكُلُّ إمامٍ هادٍ لِلقَرنِ الَّذي هُوَ فيهِ.
🌟من هشدار دهنده ام و على، راه نماست؛ و هر امامى، راه نماى نسلى است كه در ميان آنهاست.
📚اصول کافی
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_داستان_یک_پند ۱۲۸۳
✍ در کنج خانه با همسرم نشسته بودیم و لباسشویی نداشتیم و در فکر این بودیم که چطور میتوانیم یک لباسشویی بخریم؟!
🧍🏽♂پسر کوچکم محمد حسن، کنار ما نشسته بود و به دقت به حرفهای ما گوش میداد. ناگهان دیدم که دوان دوان رفت و یک کیف پول با خودش آورد.
👝کیف پول کهنهای بود که داخل آن دو اسکناس صد تومانی کهنه بود. گفت: بابا نگران نباش، این هم پولهای من، روی پولهای خود بگذارید و لباسشویی بخرید!!!
🦋چشمهایم پر از اشک شد که ماشین لباسشویی سیصد هزار تومانی کجا و دو اسکناس پاره صد تومانی کجا!؟؟ او را به آغوشم چسباندم و اشک ریختم....
🌺داستان صمد بودن خداوند نیز همین است. خداوند هیچ نیازی به ما ندارد و هر چه ما در راه او بدهیم سر سوزنی سودی برای خدا نداشته و نیازمند آن نیست، ولی محبت ما را به او نشان میدهد که دوستش داریم و در پی کسب خشنودی او هستیم.
🕊هرچه در توحید است در درک صمدبودن خداوند است و بس!!!
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_لغت_قرآنی ۱۹۹
🌹اَیْمان، تحلیف، قسم:
هر سه از لغات فوق در کلام وحی به معنای سوگند آمده است که در این تدبر به مدد الهی به تفاوت آنها می پردازیم:
اَیْمان، از ایمنی است. انسان با سوگند خوردن خود را در حاشیه ایمنی از مجازات بشر قرار می دهد.
حَلف، سوگندی از انسان برای تعهد و پذیرش عهدی دنیوی است. مثال؛ رئیس جمهور قبل از پذیرش تعهد اداره کشور به قرآن سوگند یاد می خورد.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُم (۸۹_مائده)
خداوند به قسمهای لغو و بیهوده، شما را مؤاخذه نخواهد کرد، ولیکن بر (شکستن) آن قسمی که از روی عقیده قلبی یاد کنید مؤاخذه خواهد نمود. و کفاره آن قسم طعام دادن ده فقیر است از آن طعام متوسط که بر اهل خود غالباً تهیه میکنید، یا جامه بر آنها پوشانده و یا یک بنده آزاد کنید، و هر کس توانایی آن ندارد سه روز روزه بدارد. این است کفاره (شکستنِ) سوگندهایی که یاد میکنید؛ و باید (حرمت) سوگندهای خود را نگاه دارید.
یعنی شما در امور دنیوی با تحلیف به خود حاشیه امنی از عقوبت خریده بودید.
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ (۶۲_ توبه)
(منافقان) برای اغفال و خشنود کردن شما مؤمنان، به نام خدا سوگند میخورند.
در کلام وحی تحلیف عموماً به موارد سوء استفاده از نام خدا در پیشبرد امور دنیوی توسط کافران اطلاق شده است.
قسم در امور اخروی نیز آمده که بر دو نوع است:
نوع نخست: فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ (۷۵_ واقعه) سوگند به مواقع نزول ستارگان.
عالمی که از قرآن سخن می گوید اگر برای وعده های تبشیر و انذار خویش قسم بخورد امری جایز و گاهی لازم است، به شرط این که هدف اش کسب بهره دنیوی از تبلیغ قرآن نباشد.
نوع دوم؛ قسم برای رهایی از یک رنج است.
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لَا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (۵۳_ نور)
و منافقان شدیدترین قسم را به نام خدا یاد کنند که اگر تو آنها را امر کنی البته همه (به جهاد دشمن) بیرون خواهند رفت، بگو: سوگند یاد مکنید، که طاعت پسندیده و مطلوب است (نه سوگند دروغ منافقانه. و بترسید که) خدا به هر چه میکنید کاملا آگاه است.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#مناجات
✨🤲✨نازنینا! امر فرموده ای تاجران دنیا در تجارت شان حتی مال نیکی که دارند به نیکی در نزد خریدار یادش نکنند. اگر از نادانی خویش گاهی وجود پست و آلوده خویش را نزد خلایق ات به نیکی یاد کرده ام یا طوری از جهل خود سخن گفته ام که چنین تصورشان شده است، به عظمت و کبریایت سوگند می دهم این بنده نادان را ببخش و بیامرز.
🕊خالقا! در تجارت دنیا کسی مال خویش را تعریف و تمجید می کند که بر جهل خریدار واقف باشد. چگونه مخلوقی بر مخلوق دیگر از خود تعریف کند در حالی که می بیند وجود قدسی تو از عرش، کلام دروغ او را می نگرد.
🦩خدایا! کسی که خود را بر دیگری تعریف و تمجید کرد، یا از شنیدن تمجید دیگران بر خود مسرور گشت، معاذالله وجود قدسی تو را که بر اسرار او آگاهی از نادانی اش در جهل تصور کرده است و چشمان بصیر تو را ندیده است و برای همین امر کرده ای که ای بندگان من!
✨فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَىٰ (۳۲_نجم)
پس خودستايی نكنيد چرا كه او پرهيزگاران را بهتر میشناسد.⚡️
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
🪻امام صادق علیه السَّلام می فرمایند:
⚜ما أدّيتَ زكاتَهُ فهُو مَأمونُ السَّلْبِ
هر چيزى كه زكاتش را بدهى، از خطر نابودى در امان است.
📚ميزان الحكمه🍃
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_داستان_یک_پند ۱۲۸۴
✍پدری فرزند خود نصیحت می کرد. دو تکه سنگ در برابر او گذاشت و گفت: به نظر تو کدام یک از این دو سنگ، سفت و سخت تر هستند؟
🪨پسر گفت: به گمان ام هردو. پدر گفت: اما یکی از این دو سنگ نمک است و برای خوردن و محو شدن به اراده او آفریده شده اند. پس این سنگ در هیچ بنایی جای نمی گیرد.
💢پس بدان، خداوند اگر مالی از حرام جمع کنی و آن را سفت و سخت گردانی، چون از حرام خورده ای، آن هم بی گمان به حرام خورده خواهد شد هرچند مراقب اش باشی و سخت آن را نگه داری.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_لغت_قرآنی ۲۰۰
📆 ۱۴۰۲/۰۲/۱۹
🌹أنیس:
أنیس یکی از اسماء الهی است. بین انسان و هر موجود دیگر پرده ای از ترس و حُجب قرار دارد که مانع ارتباط انسان با آن موجود می شود.
اگر انسان بتواند این پرده را کنار زند به مقام انس با آن موجود می رسد و فرار و ترس و وحشت در وجود او نسبت به آن موجود تبدیل به نزدیکی و محبت می گردد.
مثال؛ انسان از یک شیر به علت ترسی که از او دارد از نزدیک شدن به او در هراس بوده و دوری می کند، اما اگر او بتواند این پرده ترس و هراس را کنار بزند نه تنها از نزدیک شدن به او نمی ترسد، بلکه از نزدیک شدن به او احساس آرامش کرده و دوست دارد کنار او را هرگز ترک نکند. به این حالت "اُنس" و به چیزی که با روش ذکر شده به او نزدیک می شود "مونس" گویند.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
در باور لغت شناسان انسان به دو واژه نَسَی از بُعد فراموش کار بودن، و أنَسَ یعنی مونس شدن از نظر اشتقاق لغوی بسیار نزدیک است. حال برای اثبات امر فوق به آیات قرآن در باب این لغت رجوع می کنیم:
۱) وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً (۶_ نساء)
یتیمان را امتحان کنید، پس هنگامی که به (سنّ بلوغ و توان) زناشویی رسیدند، اگر از آنان رشدی (عقلی برای حفظ مالشان) یافتید.
یعنی یتیمان دختر را قبل از انتخاب برای ازدواج شان مورد امتحان قرار دهید و اگر علائم بلوغ برای نکاح در آنان یافتید (فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً)، یعنی به سنی از رشد رسیده بودند که به علت نیاز به همدم، پرده و حیاء ترس را به کنار زدند و به شما نزدیک شدند.
۲) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها (۲۷_ نور)
ای مسلمانان، به هیچ خانهای غیر از خانههای خودتان وارد نشوید؛ تا آنکه آشنایی دهید و اجازه بگیرید.
یعنی وارد خانه ای نشوید که بین اهل آن خانه و شما پرده ترس و حیاء وجود دارد و آن را تا کنار نزده اید که بتوانید با آنان "تَسْتَأْنِسُوا" انس بگیرید.
مثال؛ انسان به خانه برادرش چون مونس او هستند مصداق تَسْتَأْنِسُوا می باشد، البته باید برای رفتن به آن با سلام دادن اذن دخول طلبید. عبارت (خانه یکی) همان مصداق انس با اهل منزل است.
۳) فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ (۵۳_احزاب)
و هنگامی که غذا خوردید، پراکنده شوید؛ نه اینکه (پس از غذا) سرگرم صحبتی شوید.
انسان برای گفتن کلام صمیمی با انسان دیگر پرده ترس و حیاء دارد که مبادا سخنی گوید و حدیثی به میان آورد که دیگری آزرده شود یا موجب ملال و دردسر برای خویش گردد. وقتی این پرده ترس بعد از مدتی با شناخت مونس از بین رفت، انسان در گفتن حدیث و درددل با انسان دیگری پرده ترسی میانشان نمی بیند و از ترس درددل کردن، به لذت درددل کردن و از ترس دوری، به لذت نزدیکی میان آن دو بدل می شود که مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيث بین آن دو یا آن چند نفر شکل می گیرد.
مثال؛ وقتی دو نفر با هم بدون ترس از هم یک بحث سیاسی را می کنند مصداق مونس هستند. برخی به ما گفته اند روزی که ما را برای بار اول دیده اند نتوانسته اند و ترس داشتند با ما سخن بگویند.
علت تأکید اسلام بر تواضع و خوش خلقی برای آن است که دیگران بتوانند راحت با ما انس بگیرند و مشکلات خود بگویند.
۴) إِذْ رَأى ناراً فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً (۱۰- طه)
هنگامی که آتشی دید، پس به خانوادهاش گفت: «اندکی مکث کنید که من آتشی دیدم.»
موسی (ع) گفت: یعنی من از دور آتشی می بینم که می خواهم به آن نزدیک شوم و از آن آتش نمی ترسم. چنانچه از آیه پیداست حضرت موسی علیه السَّلام که در کنار همسرش که در طور سینا بود به تنهایی آتش را دید پس آن آتش واقعی نبود چرا که اگر بود همسرش هم آتش را می دید و به او هم نشانش می داد و از گفتن این کلمه که من آتشی را در دور می بینم نشانگر آن است که آن آتش در عالم مکاشفه و کشف شهود بر موسی متجلی شده بود.
پس أنیس به کسی گویند که از مونس خود هرگز نمی ترسد تا کلامی را بین او و خودش ردّ و بدل کند. مادر را بهترین مونس گویند؛ چون انسان برخی دردها و مشکلات و رنج ها و اسراری را که دارد و اگر دیگران از آن باخبر شوند بر انسان مجازات مشخص می کنند یا از او فراری شده و رَم و طرد می نمایند آن را به مادر خود می گوید چرا که مادر چنین نیست، بلکه مشکلات فرزند به دقت گوش می کند و بر او دل می سوزاند و بر خطای او چشم می پوشد و راهنمای او می شود.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
مادران بهترین مونس برای دختران هستند و دخترانی که مادر خود در سن صغیری از دست می دهند برای ارتباط با پدر در برخی مسائل زنانه انیس نیستند، برای همین دختران بی مادر در شب عروسی احساس دلتنگی و جای خالی مادر را حس می کنند. در مقیاس عظیم تر خداوند تنها مونس هر انیسی است که حتی انسان آلام و دردها و خطاهایی دارد که حتی از گفتن آن به مادر خود حُجب و شرم دارد ولی خداوند تنها مونس اوست و به راحتی گناهان و خواسته های خود بدون ترس از این که آبروی او ببرد یا مجازاتش کند به او می گوید و طلب عفو از خطای خود می نماید و برای مشکل خود از او راه چاره طلب می کند. مصداق فراز «یَا أنیسَ مَن لَا أنیسَ لَه» در دعای جوشن کبیر این نکته است که به آن اشاره گردید.
خداوند از بنده خود می خواهد او را مونس خود کند و تاریکی نیمه شب مصداق یَستغفِرون بِالأسحار شده و در برابر او به تنهایی و بدون هیچ واسطه ای گناهان و دردها و رنج ها و مصائب خود را به او بگوید.
چنانچه در اخبار و روایات آمده است: آن گاه که انسان در خلوت روی به خدای خود آورده و زبان به خطاهای خود برای توبه می گشاید خداوند فرشتگان کنار او را، از او دور می کند چون حتی نمی خواهد آن زمان فرشتگان نیز شاهد شنیدن صدای بنده خود باشند که با سرافکندگی از او طلب بخشش و کمک می کند و به گناهان خویش اعتراف می نماید. باید بدانیم از همین امر است که انس حاصل می شود و کسانی که خارج از این راه، یعنی بدون شکر و استغفار می خواهند با خدا مونس شوند، راهی به خطا می روند.
نکته پایانی این که، یکی از صفات الهی غیور بودن اوست. برای همین دوست ندارد بنده اش نزد بنده دیگر گناهان خود بازگو کند، دوست ندارد بنده اش از بنده دیگر با وجود او یاری در مشکلات طلب کند. دوست ندارد بنده ای در حضور بنده دیگر از خدا شکایت کند، دوست ندارد بنده اش از بنده دیگر سؤال و گدایی نماید و آبروی خود را در نزد بنده ای به زیر پای خویش افکند. خداوند می گوید: ای بنده مرا با تضرع بخوان "ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً"
یعنی زمانی که با من مونسی و گناهان و درد خود با من می گویی صدای خود پایین بیاور، چون من دوست ندارم حتی زن و فرزند تو در خانه تو از آن باخبر شوند، و برای همین به چنین بندگانی که چنین بر خلاف غیرت حضرت اش قدم بر می دارند نظری نمی کند.
مثال؛ گدایی را نمی توان یافت که صاحب روزی کثیر شود یا شکایت کننده ای از او را نمی توان دید که رنگ آرامش در زندگی بر خود ببیند. کسانی که نتوانند با خدا انس بگیرند به دنبال انس با خلایق هستند و زود قهر می کنند.
در انس با خداوند، انسان نباید به دنبال آن باشد که هر آنچه می گوید و می خواهد خداوند عین همان را اجابت کرده و به او بدهد. چنانچه موسی نبی گفت: رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ (۲۴_ قصص)
موسی (ع) چون نزد پزشک از بیماری و نیاز به کمک اش گفت و مابقی را به خدا و پزشک دنیا و آخرت خود سپرد، خداوند هم شعیب نبی را بر سر راه او قرار داد که هم زندگی دنیا و همسرش بخشید و هم او را بر رسالت اش یاری کرد.
برخی از ما زمان دعا برای خدا چیزی را منظور می کنیم که گویی درد خود را با دوای خود می دانیم. این افراد مانند کسانی هستند که نزد طبیبی روند و بگوید: من سرما خورده ام برای من فلان دارو.... را بنویس.
پزشک در این میان به او خواهد گفت: اگر تو درد و دوای خود می دانی چرا به داروخانه نمی روی و نزد من آمده ای؟
پس باید از خدا طلب هدایت کنیم که اگر هدایت مان کند تمام مشکلات دنیوی و اخروی مان حل خواهد شد. در هدایت الهی است که گناهان خود را که سبب گرفتاری مان شده است ترک خواهیم کرد، و در هدایت الهی است که شاکر نعمات او شده و از فزون خواهی و فزودن بر بار دنیای خود دست بر خواهیم داشت.
خداوند می فرماید: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ (۶۰_ غافر)
یعنی نزد دکتر آمدی فقیرانه بیا و درد خود بگو، من به تو جوابی خواهم داد و انتظار نداشته باش جواب ما مطابق خواسته تو باشد؛ چون نفس تو در طلب دنیای گذراست، ولی ذات من برای بخشش آخرت تو مقدم بر دنیای توست. دارو را من خواهم نوشت و داروی من تلخ است و برای شفای توست. در دارو نوشتن برای طبیب خود، اظهار علم و حتی پیشنهاد نده چون تو اگر طبیب بودی درد خود درمان می کردی و نزد من نمی آمدی.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_داستان_یک_پند ۱۲۸۵
✍ روزی مردی از حضرت علی علیه السَّلام سؤال کرد: آیا شراب از زنا و دزدی بدتر است؟
🧠 حضرت پاسخ فرمودند: بلی! به آن علت، کسی که زنا یا دزدی میکند شاید مرتکب گناه دیگری نشود اما کسی که شراب میخورد چون عقل ندارد، هم زنا کرده و هم دزدی میکند و هم مرتکب قتل شده و هم نماز نمیخواند.
🥂به همین دلیل شراب، امالخبائث و مادر همه زشتیها است.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
📜🪶
امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السَّلام فرمودند:
🔱سخت ترین گناهان، گناهی است که گناهکار آن را سبک بشمارد.
📚 نهج البلاغه🍃
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_حدیث_یک_حکمت ۲۱۳
✍نبی مکرم اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم فرمودند:
طلب دنیا به آخرت ضرر رساند، و طلب آخرت به دنیا ضرر می رساند. پس به دنیای خود ضرر برسانید. (چرا كه دنیا سزاوار ضرر شدن است.)
مثال: کسی که وام گرفته می خواهد خودرویی را بخرد. او به آخرت خود با بهره و ربای آن وام، ضرر رسانده، و کسی که وام نگیرد خودرویی نخرد به دنیای خود ضرر رسانده، که حالت دوم بیشتر به نفع اوست.
📕 اصول کافی🍃
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_لغت_قرآنی ۲۰۱
🦋زَفَف:
به حرکت شترمرغ گویند که ترکیبی از دویدن و پریدن است. حق تعالی این فعل را در باب قوم ابراهیم (ع) بکار برده است. زمانی که شنیدند ابراهیم نبی بت های آنان را شکسته است، از شوق انتقام به سرعت به سوی خانه او رفتند.
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ (۹۴_ صافات)
قوم (آگه شدند و) با شتاب (از پی انتقام) به سوی او آمدند.
شوق عروس و داماد در شب عروسی جهت رسیدن بهم آنچنان زیاد است که به آن زَفاف گویند.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
#یک_داستان_یک_پند ۱۲۸۶
✍در یک روز بهاری، مرد عارفی سحرگاهان به دل باغات طبیعت از منزل خویش خارج شد. در باغی جوانی دید که بر شاخه درختان طنابی کشیده و تعدادی گنجشک در تور خود گرفتارشان ساخته است و آویزان به پا معلق شان در هوا کرده بود.
🫀عارف را از این صحنه بر حیوانات رقت قلبی عارض شد و بر جهل جوان در این امر تأسف و تألم خورد و از عاقبت این کارش بر او نگران گشت.
🕊نزد جوان آمد و پرسید: این پرندگان ضعیف برای چه شکار می کنی؟ گفت: برای طعام... بعد از پختن در دیگ لذت عجیبی دارند.....
💰مرد گفت: می خواهی امروز صید این پرندگان تمام کنی و با این پرندگان و من معامله ای را بیازمایی و راهی پرسودتر تو را نشان دهم؟
📣جوان گفت: حاضرم. پس پرندگان عاجز را در قفسی کرد و با پیشنهاد مرد به میدانی در بازار شهر آمدند. مرد در بازار داد می زد: ای کسانی که مشکل دارید این پرندگان گرفتار در قفس مرا بخرید و آزاد کنید که اگر نکنید من آنان را تا شب خواهم کشت....
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
⏰ساعتی نکشید که مرد همه پرندگان بفروخت و پول زیادی به آن جوان داد و گفت: برو با این مبلغ گوسفندی بزرگ بخر و قربانی کن که هم گوشت اش بیشتر است و هم خدا را خوش تر آید. جوان بسیار خوشحال شد و از این معامله مسرور گشت. مدتی گذشت در آن شهر همه مردمی که مشکل داشتند برای رفع مشکل و گرفتن حاجت شان دنبال آن جوان برای آزاد کردن پرنده ای می گشتند......
💢این امر طبق کلام وحی یک شفاعت حسنه است و کسی که چنین راهی بر کسی نشان دهد او را شفاعت نیکی کرده و از آن سود خواهد برد. در امور روزمرهٔ ما هم چنین است. تصور کنیم در محلی فردی غیبت کسی را می کند و ما به هر طریقی بحث غیبت را همان جا مدد الهی کور می کنیم، و هم باعث می شویم آبروی غیبت شونده حفظ شود و هم غیبت کننده را از آتش گناه اش به مدد الهی دور می کنیم، و هم خود را از آتش الهی با شنیدن غیبت دور می سازیم. پس در یک کار نیک چه بسا چند کار نیک در درون هم نهفته است. در یک کار نیک آن مرد، هم پرنده ای برای گوشت اش ذبح نشد، هم کسی حاجتی گرفت، هم جوان به بیش از صیدش از راه بهتری صید و شکار کرد.
⚜در یک معصیت هم این طور است. گاهی یک معصیت ما، چند نفر را با خود ما درگیر می کند.
📌مثال؛ کسی که دزدی می کند، گرفتار می کند کسی را که مالش دزدیده شده، گرفتار می کند خودش را با مال دزدی و شیطانی که وارد کرده بر خویش، و گرفتار می کند کسی را که شاهد این دزدی بوده که شهادت بدهد یا ندهد؟ گرفتار می کند قاضی را که اثبات بکند یا نکند، گرفتار می کند صاحب مال سرقت شده را اگر سارق را یافت او را ببخشد یا مجازات کند.
💥پس یک انسان معصیت کار علاوه بر خودش، چندین نفر را در معرض آسیب و امتحان نفس و معصیت الهی با خود قرار می دهد.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
🌹وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ چه کسانی هستند؟🌹
#یک_لغت_قرآنی ۲۰۲
📆 ۱۴۰۲/۰۲/۲۳
🌟رَسَخ:
راسخ از رَسَخ به معنی ثابتِ متکی بر ریشه است.
گویند: المُؤمِنُ کَالجَبَلِ الرّاسِخِ لاتُحَرِّکُهُ العَواصِفُ، «مؤمن چون کوه استوار است و هیچ بادی آن را کوچکترین تکانی نمی تواند بدهد.» یعنی هر بادی بر کوه بوزد سرسوزنی قدرت تکان دادن یا تزلزل و ارتعاش در آن را ندارد.
پس "وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ" کسانی هستند که چنان توحیدشان قوی است که علم شان بر ریشه معرفت توحیدشان بنا شده است.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ ۖ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (۷_آل عمران)
برای تبیین "وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْم" به مدد الهی مثالی می زنیم:
محمود طرفدار تیم فوتبال خاصی است. در یک بازی آن تیم، یکی از بازیکنان سستی می کند و باعث گل خوردن شان می شود. محمود چون طرفدار تیم است و محبت تیم اش در دل اش جای دارد هرگز آن بازیکن را مورد شک و تردید قرار نخواهد داد که به تیم اش خیانت کرده است، بلکه سعی خواهد کرد حتی اگر کسی بی عرضگی آن بازیکن را ادعا کرد او با تمام وجود آن را ردّ کند و به تیم خود وفادار باشد و در همه حال از او دفاع کند. اینجا محمود در تیم خود راسخ در علم است و هیچ بهانه و ایراد و شبهه ای او را نمی تواند به بازیکنان تیم شک بیندازد. به فرض اگر بازی تیم شان نقد شود و مشخص شود که آن بازیکن حواس اش جای دیگری بوده که باعث گل خوردن تیم شان شده است او این فرضیه را رد خواهد کرد و در جواب خواهد گفت: هرگز چنین نیست بی شک آب و هوای محل بازی و.... با آن بازیکن سازگار نبود که چنین شد، من بر صدق رفتار و وفای به عهد و سخت کوشی آن بازیکن یقین دارم.
راسخون در علم هم اگر در آیه ای متشابه از قرآن کسی بر آنان شک ایجاد کند هرگز در مورد توحید متزلزل نمی شوند، بلکه می گویند آیه معنای دیگری دارد که این فرد از آن بی خبر است. مثال؛ وقتی در آیه ای می رسد که می فرماید: خداوند کسی را بخواهد هدایت می کند. این آیه دو وجه دارد؛ یک وجه آن است که خدا هر کس را خوشش بیاد گمراه می کند، پس بین بندگان فرق می گذارد. راسخان در علم هرگز این نکته را نمی پذیرند چون می دانند اگر چنین باشد حق تعالی را وعده بهشت و جهنم بی معنی است، پس دنبال دلیل آن نمی گردند. ولی کسی که از راسخان در علم نیست با شنیدن این آیه شیطان بر او خواطر می زند که واقعا خداوند باعث گمراهی یک گمراه است چون نخواسته او هدایت شود و از همین مسیر گمراه می شود.
نمونه بارز راسخون فی العلم داستان حضرت ابراهیم در کلام وحی است:
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (۲۶۰_بقره) چون ابراهیم گفت: بار پروردگارا، به من بنما که چگونه مردگان را زنده خواهی کرد؟ خدا فرمود: باور نداری؟ گفت: آری باور دارم، لیکن خواهم (به مشاهده آن) دلم آرام گیرد. خداوند فرمود: چهار مرغ بگیر و گوشت آن ها را به هم درآمیز نزد خود، آن گاه هر قسمتی را بر سر کوهی بگذار، سپس آن مرغان را بخوان، که به سوی تو شتابان پرواز کنند؛ و بدان که خدا (بر همه چیز) توانا و داناست.
وقتی حضرت ابراهیم علیه السَّلام از حق تعالی خواست زنده شدن مردگان ببیند حق تعالی از او نخست سوال کرد؟ «قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ» آیا باور نداری؟ یعنی اگر ابراهیم نبی از راسخون در علم نبود حق تعالی هرگز برای نشان دادن قدرت خویش خواستۀ او اجابت نمی کرد تا زنده شدن مردگان با چشم ببیند. ابراهیم علیه السَّلام در پاسخ گفت؛ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي (آری باور دارم، لیکن خواهم به مشاهده آن دلم آرام گیرد.)
پس در قرآن در باب متشابهات نخست باید هرچه را می خوانیم بر صدق حق تعالی یقین کنیم و بعد از آن هست خدا اگر بخواهد با حکمتی که بر ما عنایت می کند آیات متشابه را بر قلب ما با نورش روشن می سازد که حق تعالی این کار را فقط کار أُولُو الألباب خود معرفی می نماید نه کار هر کسی! (وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ)
برای همین روایت است آیات متشابه را قبول کنید و رد شوید شما را کفایت می کند و اصرار بر فهم آن نکنید که این کنجکاوی از شیطان و برای گمراهی شماست.
برای درک مثال راسخون در علم تصور کنید شما گوشی موبایل خود در منزلی جا گذاشته اید و با او تماس می گیرید و طوری با او نباید سخن بگویید که گمان کند به او شک دارید و او را در باب گم شدن گوشی خود بی اعتماد شده اید و گمان می کنید میزبان آن را برداشته است که در این صورت نه تنها به شما کمکی برای پیدا شدن گوشی تان نمی کند بلکه بر شما خشم هم می گیرد.
🆔 @akhlaghmarefat
داستانها و پندهای اخلاقی