🔴 ایشون ‌شهرام همایون هستن از مخالفین جمهوری اسلامی ببینید چی میگه 📣 اگر نمیتونی شب بیای خیابون حداقل میتونید انتشار بدید

یک ماه است که ماه رویت را ندیدم😭 هیچ وقت نمی توانستم به نبودنت حتی فکر کنم، همیشه می گفتم خدایا جان من و فرزندانم نذر سلامتی رهبرم خدایا تمام عمرم فدای یک تار موی سید علی ام اما تو رفتی و فدایی ما شدی و نشان دادی باید با عمل فدایی شد در تعجبیم چقدر سخت جانم آقای خوبم😭 تو رفتی و من زنده ام😭 آخر‌چگونه در دنیای بی علی نفس می کشم😭 به خدا قسم اگر نبود جمال دل آرای فرزندتان، رهبر عزیزتر از جانم، داغ رفتنت تا همیشه داغ داغ می ماند و میسوختم و میسوختم و حالا من بیچاره، لبخند زیبای تو را، بوی دل انگیزت و سخنان روح بخشت را از سید مجتبی طلب می کنم خدایا جان چون منی را بگیر و جان رهبرم را تا ظهور حجتت محافظت بفرما

#رنج_دنیا #قسمت_۵۴🎬: پرویزخان وارد خانه شد، مثل همیشه کانون توطئه پررونق بود، سهیلا و سارا هم بودند و داخل اتاق مادرشان پچ پچ می کردند و وقتی صدای ماشین پرویزخان به گوش رسید هر کدام به سمتی رفتند و خود را مشغول چیزی کردند سهیلا خود را غرق دیدن تلویزیون نشان میداد و سارا هم روزنامه ای دستش گرفته بود، مادرشان هم مثل همیشه که شوهرش به خانه می آمد، مانند مجسمه ای سنگی و بی روح به نقطه ای نامعلوم آنسوی پنجره ی مشبک رنگ رنگی خیره شده بود. پرویزخان وارد اتاق شد، سعی می کرد خودش را مثل روزهای گذشته نشان دهد و نمی خواست فعلا اینجا کسی از پیداشدن گلجان چیزی بفهمد. سارا و سهیلا با ورود پدرشان سلام کردند، پرویزخان روی مبل قهوه ای رنگ با دسته های چوبی که سرشان به شکل شیر تراش داده شده بود نشست و همانطور که گلویی صاف می کرد گفت: یه چایی بیارین... سارا از جا بلند شد که به کلفت خانه خبر دهد که پرویزخان اشاره کرد: تو بشین کارت دارم.. سارا با تعجب چشمی گفت و سرجایش نشست. سهیلا از جا بلند شد و پرویزخان رو به سارا گفت: خبری از این رفیقت شاهین نداری؟! سارا آب دهنش را به سختی قورت داد و گفت: ش...ش...شاهین؟! چطور مگه؟! من که با شاهین خیلی گرم نیستم شوهرم دور و برش می پلکه پرویز خان با عصبانیت گفت: منو احمق فرض نکن، من اگر از جیک و پوک بچه ها خودم خبر نداشته باشم که باید بمیرم، خوب میدونم علی رغم اونهمه سفارشی که کردم با مردهای کوتاه و بلند در ارتباطی...امروز رفتم قصر انگار اخراجش کردن، می خواستم از تو بپرسم دلیل اخراجش چی بوده چون میدونم که خوب خبر داری از همه چیز این بشر... سارا نفس راحتی کشید و فکری مثل جرقع از ذهنش عبور کرد، درسته، بهترین کار ممکن همین بود، اون میتونست با یک تیر دو نشان بزنه هم خودعزیزی می کرد پیش پدرش، هم کلا گلجان و تمام ابا و اجدادش را به فنا میداد، پس سرش را پایین انداخت با حالتی که بیننده فکر می کرد موضوع بسیار مهم و البته ناراحت کننده ای را می خواد بگه گفت: م...من..من میدونم چرا اخراج شده، اما نمی خواستم باعث ناراحتی شما بشم، یعنی نمی خواستم از زبون من بشنوین، پیش خودم می گفتم بالاخره موضوع را میفهمین، حالا یه غریبه بهتون بگه بهتره تا من... پرویزخان چشمهاش را ریز کرد و با صدای بلند گفت: این قدر حاشیه نرو جون بکن بگو ببینم چی میدونی زوددددباش... سارا از برخورد پدرش تعجب کرد چون هیچ وقت با هاش اینجوری حرف نمیزد اما تمام این چیزا را گذاشت پای گم شدن و بی خبری از گلجان و بعد شمرده شمرده ادامه داد: من متوجه شدم...زن...یعنی همون گلجان موزمار با همین شاهین روی هم ریخته و فرار کردن، چون شاهین از دوستای من بود، خودم را توی این قضیه مقصر میدیدم پس رفتم به گوش آقای سالکی رسوندم که چه خبره و دلیل اخراج شاهین هم از امور قصر همین بود چرا که همه خودشون را نسبت به شما مدیون میدونند آخه شما پیشکسوت... پرویز خان با عصبانیت فریاد زد: چی میگی؟! تو رفتی چه غلطی کردی؟! رفتی گفتی زن من با شاهین.... لااله الاالله تو نگفتی آبروی منو به باد میدی؟! سارا که فکر می کرد پدرش دروغش را راستی راستی باور کرده با لحن حق به جانبی گفت: ابروت را من نبردم، به من چه...آبروت را اون دختره ی دهاتی تازه به دوران رسیده برده، بردیش توی قصر و تازه فهمید یه دنیای دیگه ای هم غیر از دهات هست و چشمش به جوون تر و خوشگل تر از پدر ما افتاد و.... این حرفها خارج از تحمل پرویز خان بود، پس فریاد زد: خفه شو دختره ی چشم سفید و در همین حین سینی چای جلوش آمد و پرویزخان سینی را گرفت و همانطور که محکم زمینش میزد گفت: نامردم اگر شاهین را پیدا نکنم و اگر حرفهای تو راست باشه تمام خائنین را جوری به سزای عملشون برسونم که توی کتابا بنویسن و با زدن این حرف از اتاق بیرون رفت. سارا احساس خطر کرد باید به طریقی خودش را به شاهین می رساند و اخطار میداد که یک جایی گم و گور بشه، او خوب میدانست که دلیل اخراج شاهین فقط و فقط گم شدن گلجان توی اون شب و خیط شدن جناب شاهنشاه بود... ادامه دارد... #طاهره_سادات_حسینی @bartaren 🌼🍂🌼🍂🌼🍂🌼

#داستان_واقعی #رنج_دنیا #قسمت_۵۵🎬: به محض اینکه پرویزخان از خانه بیرون زد، سارا خودش را به تلفن رسانید و شماره خانه ی شاهین را گرفت، یک زنگ دو زنگ اما خبری نشد که نشد. سارا باید با شاهین حرف میزد قبل از اینکه پدرش او را پیدا می کرد پس با دستپاچگی لباس هایش را پوشید و رو به مادرش و سهیلا گفت: من باید برم شاهین را پیدا کنم اگر بابا زودتر از من اونو پیدا کنه خدا میدونه چه قیامتی به پا میشه... سهیلا سری تکان داد و گفت: نگران نباش، احتمالا شاهین تا الان جایی رفته که اجنه هم دستشون به اون نمیرسه، اون به غیر از ترس پدر از ترس دربار هم شده باید خودش را گم و گور کنه آخه محمود میگفت که توی قصر هم همین دروغ تو چو افتاده که شاهین معشوقه ی شاه را ربوده و... پس باید بره و بعد صدایش را پایین تر آورد و ادامه داد: فقط نمی دونم این دختره کجا گم و گور شده، دختره دست و پاچلفتی و دهاتی که نه جایی را می شناخت و نه دوستی داشت، خدا میدونه کجا رفته باشه سارا جلوی در بود و پاشنه ی کفشش را بالا کشید و گفت: من شک ندارم توی همون قصر درندشت یه جا مثل موش کمین کرده... سهیلا نیشخندی زد و گفت: حکمت از خاک و خل و چمن های قصر تغذیه می کنه توی این مدت...نه خواهر من اون به طریقی خودش را به بیرون رسونده حالا از ترس بابا به کجا رفته خدا میدونه... سارا آه کوتاهی کشید و با دست خداحافظی کرد و پله ها را یکی دو تا طی کرد و به سمت در رفت. سارا بدون اینکه به اطراف توجهی داشته باشه، اینقدر عصبی و برآشفته بود سوار ماشین شد و حرکت کرد و متوجه نشد که ماشینی دیگر با کمی فاصله به دنبالش راه افتاد. پرویزخان با یک ماشین ناشناس در حالیکه کلاهی سیاه به سر کشیده بود به دنبال سارا راه افتاد، او می خواست به قیمت جانش هم که شده به شاهین برسد و میدانست اگر کسی بتواند او را به شاهین برساند همین دخترش هست. پس طوری که سارا متوجه نشود سایه به سایه دنبال سارا راه افتاد. سارا ابتدا بعد از حرکت در کوچه پس کوچه های شهر بالاخره جلوی خانه ای با دیوارهای بلند و در بزرگ اعیونی متوقف شد و مطمئینا اینجا خانه ای جز خانه ی شاهین نبود. سارا از ماشین پیاده شد و پرویز خان از داخل ماشین او را زیر نظر داشت. سارا زنگ خانه را زد و بعد اینقدر با سنگی به در زد که بعد از یک ربع درحالیکه داشت ناامید می شد در باز شد و باغبان خانه ی شاهین در را باز کرد. از آن فاصله پرویزخان متوجه نشد که باغبان چه چیزی به سارا گفت فقط دید که سارا با شتابی در حرکاتش به سمت ماشین رفت و سوار ماشین شد و با سرعتی دیوانه وار شروع به حرکت کرد و پرویزخان هم همانطور او را دنبال می کرد و بالاخره در یک خیابان فرعی جلوی مسافرخانه ای رنگ و رو رفته که مشخص بود امکانات آنچنانی ندارد متوقف شد و از ماشین پیاده شد... ادامه دارد.... #طاهره_سادات_حسینی @bartaren 🌼🍂🌼🍂🌼🍂🌼🍂

بسم الله الرحمن الرحیم شهیدی که دیروز عصر منزلش رفتیم با همه شهدا فرق داشت، آخه کنار رهبر شهیدمون به شهادت رسیده بود پسرش می‌گفت ازش پرسیدم چی‌کار می‌کنی؟ گفت من اسمم، شغلم رو نشون می‌ده: غلام‌علی... شهید غلام‌علی، غلام سیدعلی، ۴۰ سال به رهبر عزیزمون خدمت کرده بود و آخر هم در کنار رهبر به شهادت رسیده بود منزلی در جنوب شهر تهران، منزلی قدیمی در یک نقطه بسیار قدیمی. دم در منزل‌شون دیدم خانم الهام چرخنده هم اومده تا از این لحظات، مستند بسازه و صحبت‌های خانواده شهید رو ثبت کنه. وارد خونه که شدیم باورم نمی‌شد! یعنی این خونه کسیه که ۴۰ سال خادم شخص اول مملکت بوده؟! مگه همه جای دنیا، مردم خودشون رو نزدیک به مسئولین نمی‌کنن که براشون کاخ‌ و ویلا دست و پا کنن؟! اما یک خونه ساده در جنوب شهر با یک دست مبل و تمام. همسر شهید شروع کرد به گفتن؛ همسرم آقا رو خیلی دوست داشت. چند روز هم نمی‌تونست از آقا جدا بمونه. ایام کرونا وقتی می‌رفت پیش آقا ۲۱ روز پیش آقا می‌موند که یه موقع رفت و آمد نکنه و آقا مریض بشه. می‌گفت فقط آقا سالم باشه. می‌رفت با پول خودش برای آقا خرید می‌کرد و پولی که آقا بهش می‌داد رو برای خونه خودمون خرج می‌کرد که زندگی‌مون برکت بگیره. من چهارده سال باهاش زندگی کردم، اما انگار چهارده سال توی بهشت بودم. چهارده سالِ بهشتی... این دو سه روز آخر انگار خیلی نورانی‌تر شده بود. دو روز قبل شهادتش می‌گفت به آقا گفتم دعا کنید من شهید بشم و آقا فقط من رو نگاه کرد و هیچی نگفت. بهش گفتم: نگفت ان شاءالله بعد از ۱۰۰ سال و این حرفا؟ غلام‌علی گفت: نه! حضرت آقا فقط من رو نگاه کرد. و دو روز بعد هم در کنار حضرت آقا به شهادت رسید. البته اگه می‌موند دق می‌کرد. نمی‌تونست نبودِ آقا رو دووم بیاره. اون روزی که بیت رو زدن، گفتیم غلامعلی فدای سر آقا! فقط خدا کنه آقا زنده باشه. (اینجا یاد حضرت ام البنین سلام الله علیها افتادم، که وقتی خبر شهادت پسرش رو دادن، گفت از حسین علیه السلام چخبر؟ فقط از حسین بگو...) از غذاهای آقا، از همسر و پسر شهید پرسیدیم... غلام‌علی هفته‌ای دوبار از بیت مقداری از غذای آقا رو تبرکی می‌آورد. غذاهای آقا چیزایی مثل اشکنه و ماش‌پلو بود. می‌گفت دو بار به آقا گوشت دادیم. آقا گفت مگه مردم می‌تونن گوشت بخورن؟ برای من دیگه گوشت نذارید. به غلام‌علی اعتراض می‌کردم که چرا انقدر به آقا سیب‌زمینی می‌دید؟ واقعا آقا با این غذاهایی که می‌خورد، فقط خدا حفظش کرده بود... حتی همین سیب‌زمینی هم حضرت آقا می‌گفت سه،چهار دونه بیشتر نگیرید. کبریت هم اگه می‌گرفتن، یه جعبه بیشتر نمی‌گرفتن خدا نگذره از اونایی که به ایشون تهمت می‌زدن. این سبد غذایی رهبر یه مملکته! اگه یه وقت برای نوه‌اش جشن تولد می‌گرفت یا مراسمی چیزی بود، توی خونه آقا الویه و آش درست می‌کردن. این غذای تجملاتی آقا بود. (حاج خانم که اینو گفت، بچه‌ها شروع به گریه کردن...) (-مولا قابل قیاس با کسی نیست- اما من یاد این قضیه تاریخی افتادم: عده‌ای به خادمان امیرالمومنین علیه السلام اعتراض کردن که چرا نون‌هایی که مولا میل می‌فرمایند انقد خشک است؟ و خادمان گفتن مولا درِ کیسه نون‌ها رو یجوری مهر و موم کرده که ما نتونیم حتی به نون‌ها روغن بمالیم؛ و این آقایی که ما دیدیم، قطره‌ای از دریای امیرالمومنین علیه السلام بود) حاج خانم می‌گفت آقا (شهید سیدعلی خامنه‌ای) خیلی به اسراف حساس بودن، وقتی توی خونه مشغول مطالعه بودن، همه چراغ‌ها رو خاموش می‌کردن و فقط یک چراغ رو روشن می‌ذاشتن حین صحبت از شهید و رهبر شهید، یه مُهر آوردن و گفتن آقا با این نماز می‌خونده...! مهر رو دست به دست چرخوندیم، مهر به دست هرکسی می‌رسید بغلش می‌کرد و شروع به گریه می‌کرد. چندتا از رفقا که زرنگ‌تر بودن مهر رو گرفتن و رفتن یه گوشه‌ای و باهاش مشغول نماز شدن؛ نمازِ گریه! اصلا حال و هوای خونه عجیب بود. هرکسی یه حالی داشت. مهر به دست خانم چرخنده رسید، چادرش رو روی سرش کشید و مهر رو زیر چادرش برد و شروع به گریه کرد... انگار همه با این مهر خاطره‌ها داشتن پسر شهید صالحی می‌گفت... این چند وقته پسرِ آقا (آقا مجتبی خامنه‌ای) خیلی هوای ما رو داشت و دائم می‌پرسید همه چی سرجاشه؟ مشکلی چیزی ندارید؟ پدرم یه وقتایی لباس آقا رو خونه می‌آورد تا مادرم باافتخار لباس آقا رو بشوره. مادرم قبل از اینکه لباس رو با آب خیس کنه، با اشک چشمش خیس می‌کرد. پدرم می‌گفت آقا شب‌ها ساعت ۱:۳۰ بلند می‌شه تا نماز بخونه و پدرم قبل از ایشون بلند می‌شد که اگه آقا چایی خواست، چاییِ تازه براش دم کنه و خلاصه هوای آقا رو داشته باشه. شهید غلام‌علی برای معنویت خودش برنامه جدی داشت. نماز شبش ترک نمی‌شد، ساعات مختلف در روز برنامه تلاوت قرآن داشت و این برنامه چه در منزل و چه سرکار و چه در سفر ترک نمی‌شد این است سبک و زندگی علی به قربان مظلومیتت برم آقاا😭

⭕️ ‌معنی چند اصطلاح تخصصی که این روزها زیاد کارایی دارد! ۱. پَهپاد: پرنده‌ هدایت‌پذیر از دور ۲. شهپاد: شناور هدایت‌پذیر از دور ۳. خرپاد: خرِ انسان نمای هدایت پذیر از دور توسط اینترنشنال، بی بی سی ، من و تو... البته بلانسبت خر، زیرا خر حیوان زحمت کشی ست که مثال اینان به خر جفایی ست به آن حیوان

ظریف یهودی: اگر جنگ شود یک نفر از مقامات ایران کشته نمیشوند! مردم کشته میشوند! بله مقامات منظور طیف بی خاصیت و منافق خودشونه که روی یک نفرشون خط هم نیفتاده

📣📹 دریابانی از نسل دلیران تنگستان 🔸 دریابان شهید علیرضا تنگسیری♡ 🔸 دلمان برایت تنگ میشود😞

سیل کمک های مسلمانان شیعه و سنی هندوستان به مردم ایران ادامه دارد. اونموقع عراقچی از الهام علیوف صهیونی تشکر میکنه😔

بازسازی لحظه شهادت رهبرعزیزمون و چفیه‌ای که شد سایه ی سر مجاهدان روزگار و رسید به...♥️ #الّلهُــــمَّ‌عَجِّــــلْ‌لِوَلِیِّکَــــ‌‌‌‌الْفَـــــرَجْ

#داستان_واقعی #روایت_انسان #قسمت_ششصد_نوزده🎬: بخت النصر ده هزار اسیر از درباریان و بزرگان یهودیه را به بابل برد و در پایتخت حکومت تلفیقی آریایی_بابلی جای داد و بی خبر از اینکه یهودیان هر کجا باشند آنجا را آنقدر به فساد می کشند و آنقدر خون می ریزند تا خوی ابلیسیشان کمی آرام گیرد و حس کنند که سرور و بزرگتر دنیا هستند. اما صدقیا که برادر زاده ی یهویاکیم بود باز هم راه عموی خود را ادامه داد. در این مقطع زمانی گروه بسیار خطرناکی در یهودیه شکل گرفته بود، گروهی که ثروت ملک سلیمان را به زور و با خباثت تصاحب کرده بودند و اندیشه ها و افکارشان افکار سامری بود و خود را مجهز به سحر و ساحری کرده بودند، این گروه از کشتن هیچ کس ابایی نداشتند و به راحتی پیامبران خدا را با قساوت تمام می کشتند و یهودیان صهیونیست نواده های همین گروه هستند با همان افکار و اعتقادات و به مراتب خطرناک تر و ابلیسی تر... حالا این گروه تحت امر صدقیا بودند، در ظاهر با بخت النصر عهدنامه امضا کرده بودند اما در حقیقت دنبال راهی برای شکستن این عهد بودند. فساد و تباهی و گناه در یهودیه بیداد می کرد به طوریکه صدقیا علنا بت های بعل و ملوخ و... را می پرستید و جلوی چشم مردم معابد را که جایگاه پرستش خدا بودند نجس و به این کار افتخار می کرد. در این زمان که حرف از خدا پرستی مانند خوردن جامی زهر جان انسان را در خطر می انداخت، خداوند بزرگ آن مهربان ترین مهربانان پیامبری دیگر برای قوم یهود فرستاد. پیامبری مهربان و مظلوم که زاده ی یکی از مناطق یهودیه بود، نام این پیامبر در کتاب مقدس«ارمیا» بود و در قران از ایشان به نام «عُزیر پیامبر» یاد شده است. عزیز از سن هفده سالگی زمانی که نوجوانی بیش نبود نطق های آتشین می کرد و مردم را به سمت خداوند دعوت می نمود و حتی در قضیه ی حمله ی بخت النصر و یهویاکیم به مردم اعلان داشت که این حمله تازیانه ای از سمت خدا بر قومی ست که پرستش ابلیس را بر پرستش خدا ارحج داشتند، او در این جنگ طرف بخت النصر را گرفت گرچه به بعضی حرکات بخت النصر انتقاد داشت اما مابین بد و بدتر او از بخت النصر حمایت نمود. حالا صدقیا خباثت را به تمامی انجام داد و اینبار او زیر عهد و پیمانش زد و دوباره به سمت حکومت مصر رفت تا با آنها متحد شود و بر علیه حکومت شرقی آریایی بابلی توطیه کند و این ذات کثیف یهود است که در زمانی حس فروپاشی دارد عهد می بندد و زمانی کمی احساس قدرت می کند عهد می شکند، گویی تاریخ معلم مدرسه ایست که تمام ملت ها باید از آن درس بگیرند و موکد این موضوع است که هیچ‌وقت...هیچ وقت به ایادی یهود اعتماد نکنید ادامه دارد... #طاهره_سادات_حسینی @bartaren 🌑🌑🌑🌑🌑