کاش این خواب مسخره تموم بشه ، کاش واقعا خواب باشه من چطور باور کنم یک هفته‌ای میشه که ندارمت ، چطور دروغ هاتو فراموش کنم ؟ چطوری باور کنم همه کس تو نیستم چطور باور کنم تمام این مدت داشتی با احساسم بازی میکردی چطور نمیتونم نفرینت کنم چطور یک هفت شده که هیچ خبری ازت ندارم چطور بی خداحافظی رفتی آخه چطور تونستی قلبی که دنیاش تو شده بودی رو بازی بدی چطور تونستی تو سکوت بری... _نامه‌های‌بدون‌نام

در سحرگاه امروز باز یاد تو افتادم ، ولی مثل همیشه محکوم به سکوت بودم . . . برایت می‌نویسم در دفترم ، در ذهنم ، در کاغذ کوچک مچاله شدی ای . . . نمیدانم هرکجا که بتوانم برایت می‌نویسم آری ! هیچ زمانی این نامه ها بدست تو نمی‌رسد اما ، من می‌نویسم . _نامه‌های‌بدون‌نام